WEST - ALLGÄU

De Loreta Kapelle op Hemelvaartsdag

In Wolfegg willen we de barokkerk bezoeken. Het is dan rond half elf 's morgens, maar er blijkt dan net een dienst aan de gang. Van bezichtiging kan dus geen sprake zijn. Het is donderdag 1 mei, in Duitsland is het Tag der Arbeit, gaan de mensen daarvoor naar de kerk? Nee, realiseren we ons achteraf, het is tevens Christi Himmelfahrt ofwel Hemelvaartsdag, het katholieke vernisje op onze ziel begint behoorlijk af te bladderen, dat we zoiets kunnen vergeten. We bezoeken de kerk dus maar een dag later. Ook het pal naast de kerk gelegen kasteel (uit 1578) is niet te bezichtigen. Het wordt nog steeds bewoond door de adellijke familie Waldburg - Wolfegg.

Bij de Loreta Kapelle (1668) vlak bij het dorp is het de Zwarte Madonna die vereerd wordt. Er worden vandaag geen rituelen verricht en we kunnen er dus  wel terecht. Het ligt op een met mals gras begroeide, verder kale morenenheuvel, een allee met staties van de kruisweg komt bij het eenzame Mariakapelletje uit. Van hieruit hebben we een panoramisch uitzicht op de Beierse Alpen die als een parelketting voor ons liggen, maar het is te heiig om er echt van te kunnen genieten.

DAG 7  WOLFEGG – KISSLEGG -  WANGEN – WALDBURG - RAVENSBURG –WEINGARTEN

Wolfegg barok: creatie van Georg Fischer

Vandaag is de barokke Katharina Kerk van het kasteel van Wolfegg wel te bezichtigen. Vooral de grandioze plafondschilderingen vallen ons op, ze geven een veldslag uit het jaar 1487 weer. Het roze, gele en groene stucwerk is van de hand van Johann Georg Fischer, die ook samen met Johannes Schütz tekende voor de fresco’s. We zullen de naam van deze handwerkman / kunstenaar nog vaker tegenkomen. De kerk stamt uit 1736. De achttiende eeuw was zeer vruchtbaar wat de bouw van barokkerken betreft. Het is een van de eerste barokkerken die we op deze reis bezoeken, er zullen er nog vele volgen.

In Wolfegg liggen verder nog twee toeristische attracties. Het Automobilmuseum (vooral modellen uit de tijd van het Wirtschaftswunder, de jaren vijftig dus, ligt vlak bij de kerk en het kasteel) en het Bauernhof Museum met veel oude ambachten en natuurlijk stallen en schuren van origineel vakwerk. Beide musea laten we links liggen. Soortgelijke collecties hebben we al vaker in andere landen gezien.

Kisslegg: kerk met Silberschatz

Bijvoorbeeld die van Kisslegg, een dorp een steenworp verderop. Deze kerk is kleiner, maar fijner. Ze is genoemd naar Iers – Schotse missionarissen die in de zesde en zevende eeuw deze regio bekeerde: Sint Galenus en de heilige Ulrich. Er zijn vijf barokaltaren en een rococokansel. De Augsburger Silberschatz ligt achter slot en grendel. Ook deze kerk werd door Zimmermann en Schütz verfraaid in 1738. We bekijken er ook het stadhuis en het Alte Schloss, een van de twee kastelen die het dorp rijk is. Het andere is het Neue Schloss dat aan de rand van de dorpskern ligt en bezichtigd kan worden. Het stamt uit 1721. Kisslegg zou een dorp zijn omringd door heidevennen en meren, maar daar zien we eerlijk gezegd niet veel van. Ja, hier en daar een poel langs de weg, maar meer ook niet.

Ravensburg, stad van torens en poorten

Weer een stukje verder ligt het streekcentrum, de oude stad Ravensburg van de gezelschapspellen. We parkeren ondergronds, vlakbij de hoge, slanke toren die men de Mehlsack noemt. De stad is nog grotendeels ommuurd en telt nog steeds acht torens. We blijven er niet lang, want de stad heeft ons niet veel te bieden. Bovendien dreigt het fiks te gaan regenen.

Op het marktplein en de Marienplatz staan de meeste historische gebouwen bij elkaar, zoals het roestbruine stadhuis (renaissance), Waaghaus (1498), Lederhaus (1514), Seelhaus en het Kornhaus. Verder komen we nog langs het Alte Theater, de Grüne Turm, het Frauentor en de Liebfrauenkirche, waarvan ons vooral de mooie ramen opvallen. Op een terras drinken we lekker sterke Italiaanse koffie. Het is druk op straat, het zijn vooral winkelende vrouwen die we er voorbij zien gaan. We lopen aan de buitenkant van de wallen terug langs het negentiende-eeuwse operagebouw. We pikken in de parkeergarage bij het Media Markt - winkelcentrum onze auto op en gaan op weg naar ons volgende en laatste doel van vandaag.

Weingarten: grootse barok Basilica

Dat doel is Weingarten, de satellietstad van Ravensburg op zo’n 5 km gelegen, vroeger Altdorf geheten. Samen tellen deze twee steden zo’n honderdduizend inwoners. We bezoeken er de imposante, op een heuvel gelegen Basilica, het grootster barokke kerkgebouw ten noorden van de Alpen. Gereed gekomen in 1723. En inderdaad, groot is-ie, bijna 110 meter lang. De top van de koepel bevindt zich op 66 meter hoogte. Het interieur is erg licht, in tegenstelling tot de gotische kathedralen die we gewend zijn. Er is ruim gebruik gemaakt van trompe d’oeils, iets wat Clim direct opvalt. In het koor valt het mooie houtgesneden koorgestoelte van Feuchtwanger en de levendige fresco’s van meesterschilder Asam op. Het orgel is reusachtig en telt naar men zegt precies 6.666 pijpen.

Naast de kerk ligt een klooster, in de zestiende eeuw gesticht door de dynastie van de Welfen, een adellijke familie die nu nog steeds gelieerd is aan de koningshuizen van Windsor en Hannover in Groot-Brittannië. Op straat valt ons op dat de wegen bezaaid zijn met vertrapte paardenvijgen, ze zijn vers, want je kunt ze nog steeds goed ruiken. Later lezen we dat juist vandaag de Blutrit heeft plaats gevonden, een traditionele processieoptocht met een relikwie, begeleid door 3.000 ruiters in frak en met cilinderhoed op en omlijst door 80 muziekkorpsen. Dat hebben we dus gemist.

De rest van de stad bekijken we niet meer. Gezien de vele fietsen en jonge mensen moet hier een universiteit of iets dergelijks liggen. Dat blijkt te kloppen: Weingarten heeft een Paedagogische Hochschule (lerarenopleiding), gevestigd in onder meer het klooster. Tegenvoeter Ravensburg daarentegen kan bogen op een Economische Hochschule.