|
EDENKOBEN / WEINSTRASSE
We zoeken opnieuw de autobaan op, rijden Ludwigshafen aan de andere kant van de
Rijn voorbij en koersen richting Pfalz. Na een tijdje verlaten we bij Neustadt
de snelweg en nemen we binnenwegen temidden van wijngaarden. We zitten dan op de
Weinstrasse. In Edenkoben stoppen we om het dorp te bekijken. Het doet erg Frans
(meer in het bijzonder: Elzassisch) aan. Op de markt staat de Osterbrunnen, de
kerk is dicht. In een Weinstube annex Biergarten drinken we koffie. Op weg naar
ons hotel passeren we nog een stel andere wijndorpjes met een geheel authentieke
sfeer vol Weinstuben, Weinkellers, wingerds en vakwerkpanden, allemaal stammend
uit de 16e t/m de 19e eeuw. Het is een mooie, licht heuvelachtige omgeving. De
kersenbomen staan in bloei, overal worden we begroet door de uitbundige
amandelbloesem die typisch voor deze streek is.
GARNI HOTEL IN ALBERSWEILER
Ons Garni Hotel ligt in Albersweiler, iets boven het dorp. We hebben daarom een
mooi uitzicht over de omgeving. In de verte zien we de ruïnes van de Trifels
liggen en doemt het begin van de Pfalzbergen op. We hebben er een ruime
rokerskamer met balkon. Helaas is dit aan de oostkant gelegen, dus alleen ’s
morgens vroeg kunnen we er genieten van de zon… Het hotel lijkt klein, maar
heeft toch nog 10 kamers. Het wordt gerund door een moderne dame van onze
leeftijd. In de tuin bevindt zich een zwembad met een in het geheel niet schuw
eendenpaar.
ANNWEILER / TRIFELS
Het is nog vroeg en nog lang licht, dus we rijden nog even verder naar Annweiler,
een bijzonder aantrekkelijk dorpje aan de voet van de Trifels, de burcht waar
Barberossa de Britse koning Richard Leeuwenhart een tijdje gevangen hield. Door
het dorp stroomt een snel riviertje. Veel vakwerkhuizen en oude bebouwing, onder
andere het Altes Rathaus, de Gerbergasse, de Schipka Pass en de Kaysereck.
Kortom, een stadje dat een bezoek meer dan waard is. Enkele dagen later bezoeken
we het nog een keer om er te tanken.
WEINSTUBE NÄGLE
We rijden terug naar Albersweiler waar we avondeten in de Weinstube van de
familie Nägle. Het is er druk, want de zaak heeft een goede naam. We eten er
drie avonden achter elkaar naar alle tevredenheid. Er wordt een ‘gutbürgerliche
Küche’ met plaatselijke kost geboden, iets waar we wel voor te porren zijn. We
drinken er zelfs de huiswijn die uit eigen kelders komt. Clim gaat later over op
bier en verontschuldigt zich voor zijn bestelling. De zaak wordt gedreven door
de hele familie. De pater familias is ook steeds op de achtergrond aanwezig, tot
onze verbazing drinkt hij bier. Eten en drinken samen kosten ons per keer niet
meer dan vijfentwintig euro, dus het is ook nog eens “preisgünstig”.
AANTREKKELIJKE WIJNDORPJES
Prima ontbijt. De tien andere gasten komen voornamelijk uit Noord – Duitsland.
We besluiten gezien het fraaie zomerweer (hoewel het pas voorjaar is) niet naar
Baden – Baden te gaan, maar om een gedeelte van de Weinstrasse af te rijden. We
passeren enkele authentieke wijndorpjes die kunnen bogen op wijnkoninginnen en
uitverkiezingen tot mooiste dorp in Duitsland (het dorpje Roth in 2003).
SCHLOSS LUDWIGSHÖHE
Op de flanken van de Pfalz – bergen, die hier uit het vlakke land van de
Mittel-rheinische Ebene oprijzen, ligt het classicistische paleisje Ludwigshöhe
temidden van wijngaarden. We brengen er een bezoek aan het museum dat er
tegenwoordig gevestigd is. Het betreft een expositie van het werk van de beste
Duitse impressionist Max Slevogt, maar we zijn niet echt onder de indruk.
Slevogt is een tijdgenoot van Liebermann en van zijn Franse broeders-in-kunst
Degas, Monet en Renoir. Jos wordt tijdens de bezichtiging zo duizelig dat hij
snel een stoel van een suppoost moet opzoeken wil hij niet tegen de vlakte gaan.
Hij heeft ook zwarte vlekken voor zijn ogen. Na enkele minuten verdwijnen de
verschijnselen even snel als ze gekomen zijn. Behalve de tentoonstelling is er
niet veel te bekijken in het kasteeltje.
FELSENLANDSCHAFT IN DAHN
We dalen af naar het zuiden. Via het stadje Annweiler, al eerder bezocht, komen
we in de Zuid – Pfalz terecht. Mooi berglandschap. De toppen zijn niet hoog,
maar omdat we steeds in de dalen blijven maakt de omringende omgeving toch
indruk op ons. In het stadje Dahn heeft zich een merkwaardig landschap
ontwikkeld, het zgn. Felsenland-schaft met grillige rotsformaties. We drinken er
koffie op een zonnig, ruim terras. Jos neemt het ervan en bestelt een ijscoupe.
LANDELIJK LANDAU
Weer terug in Duitsland stoppen we voor het laatst vandaag in Landau, waar we
eerst koffie drinken op een beschaduwd terras. Clim krijgt er paaseieren, die
hij met smaak verorbert. Landau is een iets groter stadje. We lopen via de
voetgangerszone naar de historische markt, waar nog wat oude architectuur te
bewonderen is, o.a. de Alte Apotheke en uiteraard een kolos van een standbeeld.
Daar krijgt Jos opnieuw een aanval van duizeligheid.
STREEKSPECIALITEITEN IN BLIK
We rijden terug door een wijngebied dat zich in niets onderscheidt van het
landschap in de Franse Elzas. In feite is de Duitse Pfalz gewoon een geologische
voortzetting van het Elzas – gebergte. Die avond eten we weer bij de Weinstube
van Nägle. Er loopt een ander dienstertje uit het dorp rond. We hebben om zeven
uur gereserveerd en krijgen hetzelfde tafeltje toegewezen. We kopen er
zelfbereide streekspecialiteiten in blik, zoals lever-, braad- en bloedworst.
  
|
