ULM

REIS JAN. 2010

Ik neem de Regionalzug naar Ulm. Een retourtje kost 37 euro, maar dankzij een speciaal Angebot kan ik ook voor 22 euro mee. De lokettist biedt me dat uit eigen beweging aan. Ik vertrek om half tien, maar kom pas even na elf uur aan. De trein stopt 10 keer op een traject van nog geen 90 kilometer. Ik kom langs de Mercedes - fabrieken van het Daimler - concern en het gelijknamige Museum en Stadion in Unter Türkheim. Eerst rijden we langs de Neckar, later komen we door het dal van het riviertje de Fils.

Het is slecht weer in Ulm, er waait een gure wind. Aanvankelijk maak ik een omweg richting centrum (slechte plattegrond!), maar dat merk ik bijtijds op. Ik bekijk er op mijn gemak de Altstadt, maar maak relatief weinig foto’s wat gezien de barre weersomstandigheden begrijpelijk is. De historische panden liggen niet dicht bij elkaar, soms moet ik er naar zoeken. Het mooie pand van de Salzwedel is nu een Brotmuseum, ook het huis Auf den Wenden heeft een andere bestemming gekregen. De vroegere Lagerhäuser zoals het Schuhhaus (1537) en de Büchsenstadel (1485) zijn ook min of meer intact behouden gebleven. Het Einstein - Haus is nu een soort volkshogeschool en bestaat uit een lelijke betonblok. Het Kornhaus vlakbij (1594) ziet er beter uit en wordt momenteel als concertzaal gebruikt. Aardig vind ik de huisjes uit de 17e en 18e eeuw die tegen de wallen aangebouwd zijn en nog steeds worden bewoond. Daar ligt ook het wijkje Auf dem Kreuz met allerlei historische panden en het zogenaamde Zeughaus van vóór 1700. Het oude Rathaus is de moeite waard met zijn wandschilderingen aan de buitenmuren, het stamt uit 1370, is omgebouwd in 1540 en fors gerestaureerd in de negentiende eeuw.

De beroemde Münster valt echt tegen. Het portaal is wel indrukwekkend en de toren erg hoog: meer dan 160 meter, de hoogste kerktoren van de wereld. Binnen in de kerk is het echter net een gevangenis, zo donker en onheilspellend. Men heeft er eeuwen aan gebouwd, van 1377 tot in de negentiende eeuw toen men er de laatste hand aan heeft gelegd. Vergelijk dit maar met de eendere geschiedenis van de Dom in Keulen. Aan het domplein ligt ook het postmodernistische gebouw van het Rathaus, ontworpen in 1993 door de architect Richard Meier uit New-York, dit All-Zweck-Gebäude bevalt me wel. Als laatste bezoek ik de Neue Bau uit de 16e-eeuw met een renaissancistisch binnenhof met arcaden en een afgedekt fontein. Ik word vervolgens door een heuse sneeuwjacht overvallen, wat me doet besluiten het station weer op te zoeken en naar Stuttgart terug te keren. Daarom bereik ik de bezienswaardigheden zoals de Adler Bastei en de Gänseturm aan de Donau-oever niet meer. Maar goed, je kunt niet alles hebben.

In Stuttgart loop ik het VVV-kantoor (echt op z’n Duits: Tourist Information) binnen om er een Stuttcard voor 22 euro te kopen. Daarmee heb ik drie dagen vrij openbaar vervoer in de stad en omstreken en krijg ik bovendien korting op allerlei entreeprijzen voor musea e.d.