RHÖN

Standplaats: Bad Neustadt  an der Saale / Hotel: 3* Schwan und Post / € 80 per nacht (2 pp)
Reisperiode: 29 april t/m 7 mei  /  Vervoer: eigen auto Volvo S 40  /  Aantal kilometers: 1656 km

1. HEENREIS

Ons hotel is een zogenaamd Romantik Hotel, dat zou uitblinken in ‘Charme en Gastfreundlichkeit’. Het is het duurste van de stad, gevestigd in een eeuwenoud herenhuis dat ooit als postkoetsstation  gediend heeft. Vlakbij liggen nog de stadmuren en een overgebleven stadstoren met ingangspoort. Het is ook een Bikers Treff, wat ons niet lijkt te corresponderen met romantiek. Het volledig vrouwelijk personeel is gehuld in de typische klederdracht van de streek. De kamer bevalt ons wel. Volgens Jos is het een rokerskamer, maar Clim vertrouwt hem niet en gaat naar beneden om dat bij de receptie te checken. Voor het hotel ligt een schaduwrijk terras met Biergarten waar we elke dag als we terugkeren een biertje pakken, ook Jos. We reserveren een tafel voor 19.00 uur in het restaurant en bestellen alvast. Het eten is goed, de porties zijn ruim, de prijzen redelijk. De volgende dag zouden we hier nog eens ons avondmaal gebruiken. Na het diner verkennen we een gedeelte van het stadje. Op de markt blaast een kapel om de tien minuten een nummer. We drinken er koffie bij een Italiaans Eiscafé en worden er bediend door een fraaie, jonge Thaise. Om twaalf uur begint voor ons de nachtrust.

2. KREUZBERG

We staan om acht uur op en volgen hetzelfde stramien dat we al tien jaar aanhouden: Jos staat als eerste vóór acht uur op, gaat douchen, wekt daarna Clim. Terwijl die een douche neemt, gaat Jos alvast ontbijten. Na het ontbijt verblijven we nog een half uurtje op de kamer om te piesen en te poepen en de tanden te poetsen, waarna we zo rond tien uur aan ons dagprogramma beginnen. Hier in Bad Neustadt wijken we een beetje van die gewoonte af door na het ontbijt op het terras met koffie een sigaretje te roken en dat ondanks de kou de laatste dagen van ons verblijf hier.

We rijden de Rhön in. Al na 30 km besluiten we achter Bischofsheim de Kreuzberg op te rijden, de heilige berg van de Franken. Daar ligt een franciscaner klooster dat intussen tot een soort bedevaartsoord inclusief hotel uitgegroeid is. Tegenwoordig doet het vooral dienst als rustoord met Biergarten (met eigen kloosterbier) voor trekkers (Wandervögel), mountainbikers en in de wintermaanden skiërs . We beklimmen er de trappen tot de drie kruisen. De berg ligt op meer dan 900 meter hoogte, het uitzicht is dan ook royaal. Tegelijk met ons is ook een bus Amerikanen aangekomen, die zoeken linea recta het hotel op. Er bevindt zich ook een bezoekerscentrum met een religieuze expositie waar Jos door een in habijt gestoken pater zalvend ontvangen wordt.

6. BAD NEUSTADT AN DER SAALE

We maken ’s morgens een rondgang door de stad. Het VVV - kantoor (Fremdenverkehrs- amt, tegenwoordig veelal gewoon Tourist Office genoemd) zou om tien uur opengaan, maar de openingstijden blijken veranderd te zijn. We bekijken de stadskerk (helemaal wit met machtige zuilen) en maken een wandeling langs de buitenkant van de in originele staat verkerende stadsmuur met hier en daar een toren. Er heerst een vredige zondagmorgensfeer zoals in de meeste plaatsen in Noord-Europa: weinig mensen op straat, de zeldzame kerkganger en hondenuitlater uitgezonderd.

Jos bezoekt ook nog eens alleen de Altstadt nadat we op maandag iets eerder van onze dagexcursie zijn teruggekeerd. Het toeristenbureau is dan wel geopend, het blijkt uitermate goed gesorteerd te zijn. Met een karrenvracht aan folders en brochures verlaat hij het historische gebouw dat naast het gemeentehuis en een evangelische kerk ligt. Verder maakt hij van de gelegenheid gebruik om nog wat foto’s van de minder bezochte stadsdelen te nemen.

Slide show van Bad Kissingen

Bad Kissingen

10. BAD KISSINGEN

Twintig kilometer verder op ligt Bad Kissingen (21.000 inwoners), dat ons herinnert aan de Duits-Amerikaanse diplomaat Henry Kissinger, maatje van Tricky Dick Nixon, die in Parijs de vrede met de Noordvietnamezen uitonderhandelde. Een vrede overigens die neerkwam op een pijnlijke nederlaag van de USA. Het is een kuuroord dat vooral in de negentiende eeuw hoge gasten ontving, waaronder Bismarck. De monumentale hotels zijn er dan ook einde negentiende / begin twintigste eeuw gebouwd. Ze zijn niet eens zo duur, vooral met een arrangement (wellness, kuren  en zo) is het ook voor de doorsnee burger goed te betalen. Nog niet zo lang geleden werden jaarlijkse kuurweekjes probleemloos door de Duitse Krankenkasse vergoed, maar dat is inmiddels verleden tijd.

We kunnen de Volvo parkeren in een Tiefgarage bij het Kurtheater, een weinig indrukwekkende creatie. Vlakbij bezichtigen we een evangelische kerk. Voor we de binnenstad vol winkelende dames intrekken gebruiken we Kaffee und Kuchen op een terras. De Altstadt is voortreffelijk onderhouden en niet al te omvangrijk. Aan de rivier liggen de ietwat pompeuze gebouwen waar alles hier om draait: het Kurhaus, de Spielbank (Casino) en enkele Brunnen (de meeste met binnenbad). De Rosengarten wordt bekroond met een fontein te midden van bloeiende bloemperken en is omringd door restaurants en chique hotels. We dwalen wat rond in het Luitpold-Park en het Kurpark. Clim haalt een plattegrond bij de Tourist Office. Gelukkig blijft het weer redelijk zonnig. We verbazen ons over de eenvoud van de Kneipp - kuur met zijn pierenbadjes en armfonteintjes. Vanaf de diverse bruggen kan Jos aardige foto’s maken. Voor het eerst (en laatst) tijdens deze trip pint Jos moeiteloos 200 euro. Na nog een kerk te zijn binnengewandeld, komen we aan het einde van onze rondgang. Het weer slaat om en we moeten van de paraplu’s gebruik maken. Nogmaals koffie op een terrasje, waarna we terugkeren naar onze uitvalsbasis in Bad Neustadt. Daar blijft het de rest van de dag regenachtig. We eten bij Gasthof Am Markt een aspergeschotel, Clim met ham, Jos met worstjes. Vijfhonderd gram witte stengels voor € 9,50. Op de tv bekijken we een film met Eddie Murphy als politiebemiddelaar bij gijzelingsdrama’s.

7. FLADUNGEN

Het stadje Fladungen ligt op 30 km afstand van Bad Neustadt en is de noordelijkst gelegen stad van Beieren. We bezoeken er het Freilicht Museum, een openluchtmuseum dat zich vooral richt op het boerenleven uit de laatste drie eeuwen. Er ligt ook de Rhön Bahn, een Museumspoorbaan met enkele wagons en een stoomlocomotief. Enkele dagen per jaar wordt die voor de toeristen in bedrijf gesteld. In het bezoekerscentrum (een voormalige Gasthof) bekijken we allereerst een expositie over de DDR en de beruchte zonegrens, niet echt spectaculair maar wel interessant omdat het volk in deze regio decennia lang gezucht heeft onder het dictatoriale regime van de Duitse Boeren- en Arbeidersstaat.

Daarna begeven we ons op eigen houtje naar het museumdorp, dat bestaat uit een dozijn originele plattelandsgebouwen uit alle delen van de Rhön en omgeving. We herkennen nog het een en ander uit onze eigen jeugd die we soms op boerderijen doorbrachten. Per slot van rekening zijn zowel vader als moeder afkomstig uit de boerenstand en hebben zij hun jonge jaren op boerderijen doorgebracht. Behalve goed herbouwde boerderijen en schuren zijn er verder een kerk, een schooltje en een bierbrouwerij te bewonderen. Voor het “live” werk van oude ambachten is het blijkbaar nog te vroeg in het seizoen. Jos kan zich uitleven in het maken van foto’s, want het is stralend weer. We eten er een dik met rauwe ham belegde boterham voor we doorrijden naar de voormalige DDR, nu tot de deelstaat Thüringen behorend.

Slide show van de Münnerstadt / Gersfeld

Muennerstadt / Gersfeld

9. MÜNNERSTADT

Dit rustige stadje met 8.000 inwoners ligt tien kilometer ten zuiden van ons hotel. We komen er al vroeg aan, de straten zijn min of meer uitgestorven. Het dorp heeft ondanks zijn geringe omvang heel wat historie te bieden. We bezichtigen er de indrukwekkende historische gebouwen zoals de Tiendschuur en de stadstoren bij het riviertje de Saale. Aan de markt liggen de vakwerkhuizen en is aan een van de gevels een fameus Mariabeeldje te zien dat ooit de stad van de verwoesting gered zou hebben. De kerk is iets apart, niet zozeer vanwege een interessant interieur of een opvallend buitenkant, maar vooral door een kunstig houtgesneden altaarstuk van Tilman Riemenschneider en kleurrijke figuren van Veith Stoss uit het begin van de zestiende eeuw. Tenslotte bezoeken we nog het Schloss, momenteel als museum fungerend en niet direct een publiekstrekker. In een aparte ruimte is een oosters-orthodoxe gebedsruimte met beperkte iconastase gevestigd.

14. GERSFELD

Aan de voet van de Wasserkuppe ligt het dorp Gersfeld dat nog net bij de deelstaat Hessen behoort.  Door het dorp stroomt een snelvlietend beekje, is dit soms de Fulda waarvan de bron op de Wasserkuppe ontspringt? Er is een klein centrum met restaurants in vakwerkstijl en veel terrasjes die gezien de weersgesteldheid niet bezet zijn. We bezoeken er de evangelische kerk, die opvalt door een huisachtige constructie met ramen en deuren achter het altaar. Min of meer door toeval ontdekken we het barokslot dat door muren omringd wordt. Het park eromheen met waterpartijen en een olifantje op een sokkel is uitstekend bijgehouden. Op een heuvel is een moderne villa gebouwd. Op het terrein staat nog een feesttent.

13. WASSERKUPPE

Tot de hoogste toppen met 950 meter behoort een machtig bergmassief met de Wasserkuppe – ook wereldwijd bekend als “berg van de vliegers” – waartoe ook nog een aantal andere toppen behoren. Natuurlijk hoeft men niet meteen op te stijgen zoals de zweef- en deltavliegers of de paragliders die hier vanaf de Wasserkuppe starten, wel kan men hier het Fliegermuseum bezoeken.

Het is maar een uurtje rijden naar de top van de Wasserkuppe, de hoogste berg van het Rhön -massief. De brede, afgeplatte top van de berg is bijna helemaal bebouwd met restaurants, hangars en een bezoekerscentrum. We moeten enige tijd zoeken naar het Fliegerdenkmal, een hoop lavastenen met de arrogante adelaar op de top. Behalve een vliegveld (ja heus) staat er op de berg  ook een weerstation met een voetbalachtige constructie. Het is er guur en winderig, ondanks de weidse uitzichten blijven we er niet lang rondhangen. Koffie bij een stalletje naast een stelletje Duitse geestelijk en lichamelijk minderbedeelden.

15. BAD BRÜCKENAU

Het tweede stadje dat we aandoen is Bad Brückenau (7.000 inwoners). Het centrum doet doods aan, het kille weer is daar ongetwijfeld debet aan. We parkeren bij een tamelijk recent ontdekte bron en een zwembad. Ook hier veel onbezette terrasjes. Koffie met gebak (geen Kuchen) nuttigen we bij een banketbakker die beheerd wordt door bakker Schmitz. Jos hoort van Frau Schmitz dat de familie afkomstig is uit de Eifel, uit Monschau om precies te zijn. Er is verder niets in dit oord dat ons langer kan doen verblijven, dus gaan we op weg naar een volgende doel. Achteraf blijken we het mooie Kurpark gemist te hebben.

16. ASCHACH

Dit dorp ligt onder de rook van Bad Bocklet, waar we oorspronkelijk heen willen gaan. We stoppen bij het kasteel dat een drietal musea blijkt te herbergen. We bezoeken ze alle drie. Het mooiste is het kasteelmuseum met zijn stijlkamers. Onder het gebouw is men bezig met archeologische opgravingen. Hier en daar zijn de zalen en kamers gestut. Jos mag er tot zijn verdriet niet fotograferen, maar dat doet hij stiekem toch. Met de digitale camera is dat zeer eenvoudig zonder opgemerkt en terechtgewezen te worden. Er is ook een landbouwkundig museum, meer een Heimatmuseum, dat voor ons met al zijn boerenwerktuigen een feest van herkenning is. Op zolder kunnen we een tijdelijke expo bekijken van de Winterhilfe die de Nazi’s in de jaren 1933 - 1835 organiseerden. Tenslotte worden we deels rondgeleid door het Schulmuseum. We krijgen er op leitjes uitleg over het oude Duitse schriftsysteem dat voor ons praktisch onleesbaar is geworden. Interessant zijn de wandkaarten met het koloniale Duitsland erop: Togo en Kameroen hoorden er toen ook bij, dat wisten we niet. Van de Bismarck - Archipel hebben we natuurlijk wel gehoord, net zoals van Tanganyika en Zanzibar (nu samen Tanzania) en Namibië.

Om zes uur zijn we terug in het hotel. Avondeten bij de Gasthof Am Markt: Schweinebauch, wat neerkomt op twee forse stukken gemarineerd buikspek. Om 20.15 uur zijn we terug op de kamer, want we willen op de tv het anti-oorlogsdrama Dresden zien, eigenlijk een liefdesgeschiedenis die niet zoals gebruikelijk in rozengeur en maneschijn eindigt. Na de film volgen we het nieuws over een ander drama, namelijk dat van de Griekse Tragedie is zich aan het voltrekken is. In Duitsland bestaat bij het hardwerkende volk een sterke afkeer om de frauderende en profiterende Grieken financieel bij te springen. We vernemen ook dat in Amsterdam bij de Doden - herkerdenking door een schreeuwende man tijdens de 2 minuten stilte paniek bij het publiek is uitgebroken, waarbij meer dan 50 gewonden vielen. Het moet niet veel gekker worden in ons landje…

Clim rekent de volgende morgen af met zijn credit card. De gevreesde problemen blijven uit. De rekening bedraagt meer dan 600 euro, inclusief de twee dineetjes en de vele glazen bier op het terras. Op de terugweg worden we halverwege overvallen door felle regenbuien die tot in Roermond aanhouden. We zijn dan ook pas om 16.15 uur terug thuis.