Op zoek naar biertjes in Pirmasens
Het is nog geen zes uur, dus rap de stad in om een supermarkt te scoren voor
bier. Tevergeefs, in het winkelcentrum bevinden zich veel boetiekjes en zo, maar
wat wij zoeken treffen we er niet aan. Uiteindelijk slaan we Russisch bier van
meer dan 9% alcohol in. Jos probeert er zijn Russisch uit, maar dat is geen
succes. We gaan vervolgens Chinezen bij een druk beklant restaurant. De mevrouw
die ons bedient rent zich de benen onder haar kont uit. Tot onze verrassing kan
zij het woord “Nederland” perfect uit spreken. Dat heeft ze geleerd in
Oostenrijk, wat ons eigenlijk nog meer verrast. Zij heeft geen tijd om een en
ander uit te leggen. Op weg naar het hotel belanden we nog in een Stube met de
veelbelovende naam Bierakademie. Clim doet er zich tegoed aan de Warsteiner
(onvolprezen in zijn ogen), Jos houdt het bij koffie. Voor negen uur zijn we
weer terug in ons hotel. Pirmasens lijkt ons niet zo’n interessante stad, hoewel
zij er prat op gaat dat ze op zeven heuvels midden in het groen gelegen is. Wij
merken daar niet zo veel van. |
 |
|
PIRMASENS
 De stad is gebouwd op zeven heuvels, waarvan de heuvel met de
bijbelse naam Horeb de bekendste is. Zij zijn met elkaar verbonden
door bruggen. De hoogteverschillen in de stad heeft men overwonnen
door de aanleg van talrijke trappen, hetgeen kenmerkend is voor de
stad. In deze welvarende, moderne industriestad heeft het gebruik
van elektriciteit als energiebron de rokende schoorstenen uit het
stadsbeeld verdrongen. Pirmasens heeft zelfs de bijnaam 'de witte
stad' verworven, hetgeen men alleen maar kan beamen wanneer men door
de stad wandelt of van één der heuvels in de omgeving neerkijkt op
de stad. Pirmasens is groot geworden door de fabricage van schoenen.
Eén op de drie paar schoenen in Duitsland wordt in Pirmasens
gemaakt. Er vinden dan ook geregeld (inter)nationale beurzen en
markten (Messen) plaats. Een bezoek aan één van de schoenfabrieken
is de moeite waard. Uit historisch oogpunt heeft de stad weinig te
bieden. In de laatste wereldoorlog werd de stad bijna geheel
verwoest. Ze werd ruim en modern opnieuw opgebouwd, maar heeft een
prettige sfeer behouden. Het oude stadhuis werd herbouwd en huisvest
nu het Heimat- und Schuhmuseum. Opvallend is de nieuwe
rooms-katholieke St. Pirminuskirche met haar twee torens.
|
PIRMASENS – VÖLKLINGEN – LUXEMBURG - ROERMOND
DAG 6: donderdag 24 oktober
Storm op til
We ontbijten er helemaal alleen, de gasten voor ons hebben niet echt veel
overgelaten. Gelukkig zijn er nog genoeg gekookte eieren. Jos betaalt het hotel
met zijn VISA – kaart. De juffrouw achter de receptie blijkt een volksduitse uit
Rusland te zijn. Ze is 10 jaar geleden vanuit Kazakstan naar Duitsland
geremigreerd. Van oorsprong is zij lerares, net als ons. Jos maakt nog een
interessant praatje met haar over de verschillen tussen de onderwijssystemen in
de voormalige Sovjet – Unie en het westen. Vanaf Pirmasens hoeven we maar de
autobaan te volgen om in Saarbrücken en vervolgens Völklingen te komen. We
moeten daarvoor de Saar over, die niet erg breed is. De rondvaartboten liggen
werkloos aan de oever, het sombere weer is nu niet bepaald uitnodigend. Op de
televisie is een zware storm met orkaankracht voorspeld. Dat doet ons besluiten
om een dag eerder dan gepland naar huis terug te keren.
Hoogovens als industrieel monument
De stad Völklingen ligt ten noorden van Saarbrücken en is een van de oudste
industriestadjes in het Duitse / Franse grensgebied. De industrieel Röchling
richtte in 1873 de ijzer- en staalfabriek op. We nemen er een tour op eigen
houtje van bijna twee uur langs de hoogovens en de cokesfabriek. Niet alles is
voor het publiek te bezichtigen, o.a. de ‘Gebläsehalle’ niet; Jos vindt dan ook
dat we eigenlijk korting op de entreeprijs hadden moeten krijgen. We kunnen
alleen op het uitzichtplatform terecht met onder ons de reusachtige
machinerieën. Niet alleen de technische installaties zijn er indrukwekkend, maar
ook het besef dat er hier in het verleden keihard gezwoegd moest worden onder
erbarmelijke omstandigheden, met name wat betreft de veiligheid, doet ons wel
wat. Er zijn verschillende exposities te bekijken, onder andere een
fototentoonstelling over het ‘Element Wasser’ in al zijn aspecten. Ook zijn er
ruimtes waarin authentiek gereedschap en gebruikt materiaal te kijk ligt en waar
het productieproces van ijzer en staal uit de doeken wordt gedaan. Leerzaam en
interessant. Op 1 november start een internationale expositie over “Mensch und
Maschine” waarin Leonardo da Vinci centraal staat. We vinden dat deze site
terecht opgenomen is in het culturele Erfgoed van de Mensheid. Van de Unesco. We
drinken koffie in een tot cafetaria omgebouwde barak vol scholieren. De leraren
zitten buiten in de kou bij elkaar.
 |
 |
Hoogovens Völklingen
|
Saar - Schleife
|
Terug naar huis
We komen moeilijk de stad uit. Het lukt ons pas na enkele keren verkeerd te zijn
gereden. De bewegwijzering is er erg onduidelijk en verwarrend, vooral bij het
stadje Saarlouis. Jos heeft hoofdpijn en gaat een half uurtje slapen. Als hij
wakker wordt zit Clim midden in de drukke stad Luxemburg. Volgens hem werd hij
door allerlei dorpjes omgeleid, waardoor hij niet meer op de autobaan naar
België terecht kon komen. Enfin, bij de Luxemburgs – Belgische grens rusten we
een kwartiertje uit bij een groot wegrestaurant. Om de stad Luik worden we
heengeleid, wat zeker twintig kilometer meer rijden kost. Bij tankstation
Swentibold ter hoogte van Susteren gooit Clim nog even zijn tank vol. Even na
half zeven zijn we thuis, iets later dan we gepland hadden.
   |
