De Felsensee van Lauterbach
We rijden vanuit Lorsch het Odenwald in. Dat begint ongeveer 10 kilometer
verder. We zitten hier in een mooie omgeving met tot onze vreugde veel
loofbossen die nu in de herfst op hun fraaist zijn. Bij toeval belanden we aan
de rand van het dorp Lautenbach bij een plek waar de granieten rotsen met
honderden aan de oppervlakte komen. Ze rollen als het ware de hellingen af,
vandaar de naam Felsensee.
Dagjesmensen, waaronder veel families met kleine
kinderen, klauteren tegen die stroom stenen op. We maken er een boswandeling van
een half uur. Daarna drinken we koffie (Clim uiteraard inclusief Kuchen) in een
gemütliche Stube. |
 |
Het slot van Lichtenfels
In het volgende dorpje eten we in een houten schuilhut (of is het misschien een
trekkershut) vlak bij het kasteeltje van Lichtenfels onze boterhammen uit ons
lunchmandje op. We moeten er een tijdje wachten voor we bij het slot naar binnen
kunnen, dat gaat pas om 14.00 uur open. Mooi uitzicht over het dal; je kunt goed
zien dat in het oude gedeelte de huizen veel dichter op elkaar zijn gebouwd dan
in het nieuwe moderne deel van het dorp. De sfeer in het slotrestaurant is een
beetje raar, vinden we. Er schijnt een soort oecumenische vereniging in te
huizen, die kennelijk iets met natuurfilosofie en dergelijke te doen hebben. Er ligt
veel stichtelijke lectuur in de schappen rondom ons.
|
Burg Lindenfels
Im Westen der Stadt Lindenfels im Odenwald liegt die Burg Lindenfels,
die heute nur noch als Burgruine erhalten ist. Sie ist die am frühesten
erwähnte Burg im inneren Odenwald und war über Jahrhunderte hinweg als
Adelsburg von Bedeutung. Die Burg Lindenfels erhebt sich über das Dorf
Schlierbach und bietet einen weiten Blick Richtung Süden in das
Weschnitztal mit Fürth und Rimbach und der Tromm im Hintergrund. Man hat
versucht, die Ruine nach wissenschaftlichen Methoden zu erhalten und
auch Zerstörtes zu ergänzen und war bemüht, den Eindruck einer
mittelalterlichen Burg wieder erstehen zu lassen. Aber das Beste hat
doch wohl die Natur getan, die mit weichen Efeudecken und wunderbar
schützendem Baumbestand die Ruine der alten Staufenburg durch
Jahrhunderte bewahrt und als eine der schönstgelegenen Burgen in Hessen
erhalten hat. |
Fraaie panorama’s
Het volgende stukje Odenwald bevalt ons zeer. We stoppen enkele malen om de
weidse panorama’s te bewonderen. Jos probeert voor het eerst de digitale camera
die hij van school heeft geleend uit. Als we wat hoger komen, is het gedaan met de
vergezichten en bereiken we al gauw het grootste stadje van de streek, Michelstadt. Aan de rand van het centrum kunnen we onze auto kwijt.
|
|
 Michelstadt
Gesticht in 741 en de grootste stad van het Odenwald.
Het blijkt een zeer toeristisch stadje te zijn. We lopen de hoofdstraat vol
vakwerkhuizen af en komen uit op de markt waar nog een heel oud Rathaus staat te
pronken. In de etalages worden veel spullen van ivoor (elfenbeen) en zilver
verkocht, dat is van oudsher een belangrijk ambacht hier. We maken een
omweggetje langs de stadswallen en komen weer op dezelfde plek uit, de stad is
dus niet erg groot.
We besluiten er geen koffie te drinken, maar door te rijden
om in het eerste het beste dorp een hotel te zoeken. Na een mooie rit door
schitterend herfstbos zitten we na 10 kilometer op een duidelijke hoogvlakte.
|
|
|
|
Bayerischer Hof in Boxbrunn
Het eerste huis van het gehucht Boxbrunn is een hotel. Jos meldt zich aan de bar
bij dit Hotel Bayerischer Hof en we krijgen er een prachtige kamer toegewezen
voor de belachelijke prijs van € 61. De kamer met zithoek is ruim, het grote
raam biedt een onbelemmerd uitzicht op het landschap en het sanitair is
onberispelijk. We zijn heel tevreden. We nemen een lekker pintje in de
gelagkamer, waar we een uurtje later ook dineren. Het eten is in orde, maar geen
echte hoogvlieger. Dat verwachten we ook niet voor prijzen die per hoofdgerecht bijna
allemaal onder de € 10 liggen. Om een uur of acht zijn we terug om van het
comfort van onze kamer te genieten.
Niet veel later begint Clim (en Jos ook een
beetje trouwens, hij beperkt zich tot het Hefe Weissbier) de koelkast, die
berstensvol heerlijk Duits bier ligt, te plunderen. Onze consumpties dienen we
zelf te noteren. Clim houdt het bij het bekende Münchener biermerk Paulaner.
Beieren? Ja, inderdaad. Het dorp ligt net een kilometer over de grens van Hessen
met Beieren. We zitten nu dus in de Freistaat Bayern! |
 |
AMORBACH – MILDENBURG – BOXBRUNN
DAG 3: maandag 21 oktober
Amorbach
 Het ontbijt is in orde, niets anders verwacht. Het ziet er niet goed uit buiten:
mist en motregen. Het klaart een beetje op als we vertrekken. Nog geen half uur
verderop ligt het stadje Amorbach, nooit van gehoord eigenlijk. We parkeren de
auto langs een snelstromend riviertje aan de rand van de binnenstad. Door de
regen lopen we naar het centrum, waar rondom de imposante abdijkerk een soort
kermis en markt bezig is. Veel klandizie is er niet. Aan de zijkant is de ingang
van de Benedictijner Abdij met kerk (1742 – 1747). We komen net te laat voor een
rondleiding, maar mogen met de groep meelopen naar een speciale uitvoering op
het befaamde orgel (66 registers en 5116 pijpen) in de kerk. Daar beluisteren we
het Vorspiel dat de organist voor ons verzorgt: hij speelt Händel (Königin von
Saba, opus 67), Bach (Kyrië) en andere componisten. Clim herkent enkele stukken
uit zijn eigen collectie klassieke werken. Het is een groot en beroemd orgel en
ziet er prachtig uit. Trouwens de hele kerk in barokstijl vinden we bijzonder
aardig. Na het orgel krijgen we onze echte rondleiding.
 |
 |
| Grüne Saal |
Binnenhof |
| |
|
 |
Prachtige zalen in klooster
We krijgen een andere gids, een vrouwelijke. Volgens Clim is zij een nazaat van
de adellijke familie von Leiningen die dit gebouw en bijbehorende landerijen als
compensatie van Napoleon cadeau gekregen heeft. Zij leidt ons door het sobere
klooster en toont ons twee zalen die er qua luister uitspringen: de Grüne Saal
en de Bibliotheek. Beide vertrekken zijn even groot, maar de bibliotheek lijkt
kleiner vanwege al die boekenkasten. Met name de vloeren en de plafonds zijn
unieke stukjes van meesterlijk vakmanschap. Echt de moeite waard.
Na de
rondleiding lopen we nog naar het park met een vijver en bezichtigen we de Pfarrkirche die er zeer zeker ook mag zijn. Zelfs de kleinste dorpjes in dit
land hebben nog kerken die, zeker van binnen, artistiek gezien de
geïnteresseerde iets te bieden hebben. |
 |
 Slot van Miltenberg
Vijftien kilometer verderop ligt weer een ander fraai stadje. Miltenberg bevindt
zich aan de zuidelijke oever van de Main, die hier breder is dan we dachten.
Jammer genoeg regent het weer. We laten de auto achter bij een parkeerterrein
aan de haven, onder een brug met een historische Tor er boven op. Allereerst
drinken we koffie in een modern Kaffeehaus. Ze schenken er geen 'Tassen', maar
'Schalen' Kaffee. Het modernere volk komt hier op af. We lopen de hoofdstraat af en
beklimmen via trappen de slotberg. We maken een praatje met bouwvakkers die
zware stenen op en af moeten sjouwen, we wensen hun sterkte. Boven hebben we
uitzicht over het verregende Main - dal. De foto met de paraplu boven het apparaat
geeft een goede indruk van de situatie. Het slot Mildenburg zelf is niet
toegankelijk. Via een landweg door het herfstbos bereiken we opnieuw de
binnenstad. We zoeken ons Kaatje op en rijden verder, stroomopwaarts.
|
MILTENBERG (MILDENBURG)
Deelstaat: Beieren. Aantal inwoners: 9800. Miltenberg is met
Wertheim de meest bezochte toeristenplaats aan de Main tussen
Aschaffenburg en Würzburg.
GESCHIEDENIS
De oorsprong is een Romeinse nederzetting binnen de Limes. In 800
wordt Miltenberg in een oorkonde vermeld, in 1275 krijgt de plaats
stadsrechten. De stad heeft een wisselvallig verleden gekend,
doordat zij successievelijk aan het aartsbisdom Mainz, Leiningen,
Baden en Hessen heeft toebehoord; sinds 1816 is Miltenberg Beiers.
BEZIENSWAARDIGHEDEN
De met fraaie vakwerkhuizen omzoomde Marktplatz met sierlijke
renaissance fontein doet in zijn perfectie haast decorachtig aan.
Van de huizen verdienen speciale vermelding het Gasthaus Zur
guldenen Krone, het hotel Zum Riesen, het Helmatmuseum en het Haus
nr. 158, alle met rijk versierde façades. Het hotel Zum Riesen zag
in het verleden vele hoge gasten binnen zijn muren, onder wie koning
Gustav Adolf van Zweden, Wallenstein en onze koningin Wilhelmina.
Aan de noordzijde van het plein de St. Jakobkirche (14de eeuw; toren
van 1820). Aan de Engelplatz
de barokke Franziskanerkirche (1667). Door het zgn. Schnatterloch,
een van de stadspoorten, gaat het omhoog naar de in de bossen
verscholen burcht Mildenburg (13de / 16de eeuw; privé-eigendom). Andere
stadspoorten zijn de Würzburger Tor (1405) en de Spitzen Turm (Mainzer
Tor). De aardige Laurentiuskapelle is uit de 15de / 16de eeuw.
OMGEVING
Amorbach, een buitengewoon mooi stadje (8 km Zuidelijk) met beroemde
abdijkerk met schitterend rococo - interieur. In de kloostergebouwen
bezienswaardige bibliotheek.
|
Freudenberg
De volgende stop is Freudenberg, een vergelijkbaar stadje aan de Main. Parkeren
aan de wandelweg langs de rivier. Langs het Altes Rathaus gaat een weg omhoog
die leidt naar trappen en een pad naar de ruïne van een voormalig slot. Aan de
bomen hangen wijsgerige spreuken. Boven is niet veel te zien, alleen een theater
dat ze in de ruïne hebben gebouwd. We blijven niet lang. In een lege Gaststube,
gerund door een Grieks paar, drinken we koffie. Buiten regent het hard. We
besluiten niet door te rijden naar Wertheim, maar terug te keren naar onze warme
kamer in Boxbrunn.
Veelkleurige herfstbossen
Onderweg wordt het echter beter weer, zodat we het hotel voorbijrijden en via
Bad König noordwaarts een forse omweg door de hellingbossen in de buurt maken.
We genieten er van de veelkleurige herfsttooi van het loofwoud. Via Michelstadt
keren we terug naar ons uitgangspunt. Een paar pintjes in de gelagkamer met de
soms iets te vriendelijke Herr Wirt die ons bedient hebben we wel verdiend. We
eten in het hotel, de tafel staat al voor ons klaar.
 |
 |
Main ....
|
.... bij Miltenberg
|
|
|
|
|
ODENWALD
Deelstaten: Baden - Württemberg en Hessen. Ongeveer langs de lijn
Heidelberg - Aschaftenburg wordt het Odenwald door een tot 150 m
hoge ertslaag in het Vordere Odenwald en het Hintere Odenwald
verdeeld. Het Vordere Odenwald met zijn vele dalen en met loofwoud
bedekte ronde bergtoppen is uit kristallijngesteente opgebouwd. Het
landschap bereikt hier zijn hoogste top in de 517 m hoge Melibokus
aan de Bergstrasse, oostelijk van Zwingenberg. In dit deel van het
Odenwald bevinden zich talrijke steengroeven waar voornamelijk
porfier en graniet wordt afgegraven. Een geologische attractie is
het Felsenmeer bij Lautertal - Reichenbach met reusachtige
granietblokken ten zuiden van de 515 m hoge Felsberg.
In het Hintere Odenwald wordt de kristallijnen ondergrond bedekt
door lagen rood (ertsvrij) gesteente en zandsteen. Langgerekte,
brede, met voornamelijk naaldbossen bedekte bergruggen bepalen hier
het landschap. De hoogste verheffing is de 626 m hoge Katzenbuckel
bij Eberbach in het noordoosten. Door het oostelijke Odenwald liep
eens de verdedigingslijn van de Romeinen tegen de Gerrnanen (de
Limes). Belangrijke toeristische wegen doorkruisen het Odenwald van
west naar oost: Nibelungenstrasse (Worms Bensheim Lindenfels Erbach
Amorbach Miltenberg Wertheim) en Slegfriedstrasse (Worms Lorsch
Heppenheim Forth Hetzbach Amorbach). De 'Bundesstrasse' 45 (Hanau
Dieburg Hochst Michelstadt Hetzbach Beerfelden Eberbach), die een
groot stuk van het dal van de Mümling volgt, zorgt voor de
verbinding noord - zuid tussen Main en Neckar. Een reeks kuuroorden met
geneeskrachtige baden die vaak tevens schilderachtige stadjes zijn,
maakt het Odenwald tot een buitengewoon aantrekkelijk
vakantiegebied: Amorbach (met beroemde benedictijner kerk,
barokorgel en bibliotheek), Bad König, Beerfelden, Erbach (centrum
van ivoorwerk), waarvan de twee laatste bezienswaardige stadjes
zijn. Voorts Fürth, Grasellenbach (bij de nabijzijnde 'Siegfriedbrunnen'
zou Hagen Siegfried gedood hebben), Hochst, Lindenfels, Michelstadt
(met mooi raadhuis uit 1484 en Karolingische basiliek), Schönau,
Waldbrunn en Wald Michelbach.
|
  
|
