MÜNCHEN

Meer weten over München? Ga naar CitySpotters München

Uit ons reisverslag 1981:

(Autorondreis met Jos M. door de Balkan. Op de terugweg deden we o.a. München en Dachau aan.)

Bavaria - Gelände
Om 3 uur gingen we de stad in. We parkeerden in de buurt van het Bavaria - Gelände, een grote tentoonstellingsterrein waar men op dat ogenblik een namaakstad aan het opbouwen was. We bezochten het Bavaria - monument met zijn Ahnengalerie en maakten er foto's.  Te voet gingen we naar het centrum, na de weg gevraagd te hebben aan een Française.  Het bleek nog een heel eind lopen Het centrum is gemoderniseerd, met oude monumenten die na de beschadigingen van de Amerikaanse bombardementen in hun oude glorie zijn hersteld. We zagen de Marienplatz, das Alte und Neue Rathaus,  de Viktualien - markt (waar we een broodje vis aten), de Frauenkirche,  het National Theater, de Universiteit. Jos M. belde op naar zijn ouders en kondigde onze terugkeer alvast aan.

Achtervolgd door dwaze junkie

Vanaf de Residenz tot aan de  Universiteit, liep een junkie achter ons aan te schreeuwen; hij was blootsvoets en in- en insmerig. Op de Marienplatz bezochten we een goed gesorteerde boekhandel waar we boeken kochten. O.a. van Kosinski en Böll voor de twee Poolse studenten die we in Venetië hadden ontmoet. Het stadhuis konden we  helaas niet bezichtigen, we waren net te laat.  We liepen wel gewoon naar binnen, maar de weg naar de toren was  afgesloten.  Op de "Platz" zelf was het tegen het avonduur stinkend druk:  vuurvreters en andere artiesten stonden er hun kunsten te vertonen. Een waar eldorado voor zakkenrollers!

Genieten van Schweinehaxe

Op de terugweg naar de auto die op, of in ieder geval nabij de Goethe-Platz  geparkeerd stond, aten we warm bij "Ochs'n Willie". Ik moest en zou er Schweinehaxe hebben, anders had ik niet het idee in Duitsland te zijn geweest. Het lukte en smaakte ook nog eens... Om acht uur waren we terug bij de camping. Een uurtje later probeerde ik ongezien de naburige Autokino binnen te sluipen, maar het terrein werd bewaakt door enkele ruige figuren. In de late avonduren brachten we een bezoek aan de bar van de camping.  We dronken heel wat bier en flipperden eindelijk weer eens. We kregen contact met een of andere Duitser die bij gebrek aan een betere huisvesting op de camping woonde. Hij was wetenschappelijk geschoold en verbonden aan de afdeling "Historie der Chemie" van het Deutsches Museum. Hij raadde ons aan dit museum alsnog te bezoeken.

Olympisch Stadion

Om 2 uur reden we naar München terug en tankten voor de laatste keer gas. Ons volgende doel was het Olympia Gelände. Hier moesten we voor bijna alles entree betalen. Een en ander was wel indrukwekkend en groots, maar ook hier deed de aanblik koud aan. We bezochten de verschillende hallen en het stadion. Tevens kochten we ansichten van München. Om 4 uur traden we het Deutsches Museum binnen. Het was er erg druk. Het ligt op een eilandje in de snelstromende Isar. Waren we hier maar eerder naar toe gegaan, want het beviel ons uitstekend; dagen kun je rondzwerven in zo’n museum. Tot onze grote teleurstelling sloot de zaak al om 5 uur. Voordat we naar een filmvoorstelling van Andy Warhol gingen, aten we wat kleins in een super Amerikaanse Mac Donalds tent. De film Frankenstein werd als driedimensionaal gepresenteerd d.m.v. een gekleurd brilletje dat bij de entreeprijs was inbegrepen. Het was een bloederige en van weinig goede smaak getuigende productie.
 

Hofbrauhaus	Markt / Marienplatz

 Uit ons reisverslag 1981

(Autorondreis met Jos M. door de Balkan. Op de terugweg deden we o.a. Dachau aan.)

Concentratiekamp Dachau

Al redelijk op tijd waren we in Dachau om de overblijfselen van het concentratiekamp aldaar te bezichtigen. Van te voren hadden we eerst zoveel mogelijk etenswaar opgegeten, zodat onze voorraad voedingsmiddelen verdween. Dachau viel ons iets tegen; slechts kale, levenloze gebouwen zijn er te zien. Alle barakken waren gesloopt en van de omheiningen en wachttorens ging eigenlijk geen enkele dreiging uit. We bekeken er een film in het Engels (er waren heel veel Amerikaanse bezoekers, meestal van Joodse komaf) en een expositie van origineel foto- en ander materiaal. Het maakte niet echt indruk op ons; veel van die beelden hadden we al veel eerder in documentaires op de televisie gezien. In Dachau waren niet enkel Joden geïnterneerd, maar er zaten zeker zo veel tegenstanders van het nazi-regime van allerlei signatuur zoals communisten, 'entartete' kunstenaars, homo's, zigeuners en priesters.

DACHAU Hoewel de stad een aantal fraaie kunstschatten bezit, zijn deze helaas niet de reden van haar bekendheid. In het voormalige concentratiekamp aan de rand van de stad, in de Alte Römerstrasse, is een KZ‑Gedenkstätte ingericht. In dit museum zijn foto's, aanplakbiljetten en berichten tentoongesteld en kunt u films zien die de gruweldaden van de nazi's tonen. Wie het historische centrum van Dachau een bezoek wil brengen, loopt vanaf het station en de moderne benedenstad naar boven. Daar op de Schlossberg verheft zich het kasteel, eertijds het eerste zomerverblijf van het Huis Wittelsbach (Beierse prinsen- en koningengeslacht). Het werd gebouwd op de plaats van een oude middeleeuwse vesting. In de 16e eeuw volgde de bouw van een kolossaal renaissancistisch slot, dat in de 18e eeuw gedeeltelijk werd afgebroken en door Joseph Effner ingrijpend veranderd werd. De Festsaal met houten lambrisering op de eerste verdieping stamt nog uit de 16e eeuw en doet nu dienst als concertzaal. Het trappenhuis dateert van 1720. Een wandeling door het fraaie slotpark kunt u afsluiten in de Biergarten, waar u een mooi uitzicht hebt. De barokke tuin, die terrasvorrnig is aangelegd, ademt de sfeer van de Franse traditie waarin symmetrie centraal staat. De Engelse landschapstuin wordt gekenmerkt door slingerende lanen, diverse waterpartijen, verspreide boomgroepen en hoge, wilde bomen. Opvallend zijn voorts de verschillende paviljoens en de lindenallee.  Tegenover het raadhuis bevindt zich de Gemäldegalerie aan de Konrad­Adenauer‑Strasse 3. Hier zijn 19e‑ en 20e‑eeuwse werken van de zoge­naamde Dachauer Malerschule te zien. Belangrijke initiator van deze groep was Carl Spitzweg, van wie het museum veel werken bezit. Hij had zich in de loop van zijn leven losgemaakt van de kunstenaarswereld en het academische milieu van München, en zich gevestigd te Dachau. In het omliggende landschap vond hij nieuwe inspiratie voor zijn schilderijen. Spitzweg ligt op het Alter Südlicher Friedhof van München begraven. Ook werken van hedendaagse kunstenaars zijn in het museum aanwezig.

CONCENTRATIEKAMP DACHAU		DIEPTEPUNT GESCHIEDENIS