MAULBRONN

In het grote kloostercomplex van Maulbronn is het middeleeuwse karakter uitstekend bewaard. Rondom de kloosterhof staan mooie vakwerkhuizen. Van het eigenlijke klooster is de Kreuzweg rondom de binnenhof heel indrukwekkend; de gewelven zijn in de vier delen van deze kruisgang steeds weer anders. De Klosterkirche werd al gewijd in 1178. Van wat latere tijd is het befaamde voorportaal, om zijn schoonheid het 'Paradies' genoemd. In het interieur van de kerk staat o.a. een kruisbeeld uit zandsteen. Rond 21 juni, als de zon op zijn hoogst is, valt het licht door rood vensterglas precies op het hoofd van Christus; de doornenkroon heeft dan een rode gloed. In de Brunnenkapelle, binnen de Kreuzweg, vertellen muurschilderingen sagen en legenden.

De bron van de muilezel: Maulbronn

Vele eeuwen geleden kwam een groep monniken op het idee ergens een klooster te bouwen. Met hun weinige bezittingen op een muilezel gingen ze op weg naar de plaats die God hen zou wijzen. Want het klooster zouden ze bouwen op de plaats waar de ezel zou stilstaan om te drinken. En zo kwamen ze terecht in het mooie dal van de Salzach. Nog altijd bevindt zich daar de bron waar de muilezel zijn dorst ging lessen. Het klooster dat de cisterciënzers er stichtten in 1147, noemden ze naar de bron van de muilezel: Maulbronn. Dit is het verhaal over het ontstaan van dit cisterciënzer klooster. Verdere bezienswaardigheden zijn nog de Kapittelsaal, het Parlatorium en het mooie Herrenrefektorium. Ook hier is het de moeite waard te letten op de gewelven en de sterke pilaren. De middeleeuwse monniken die dit klooster bewoonden, hebben veel betekend voor de ontwikkeling van de streek. Zij volgden in strenge discipline de regel van de heilige Benedictus `Ora et Labora' , bid en werk. Ze richtten zich vooral op landbouw en veeteelt en het is dan ook geen wonder dat vroegere vorsten graag cisterciënzers in de buurt zagen als het erom ging nieuw land te ontginnen en voor agrarische doeleinden te gebruiken. In de tijd van de Reformatie werden de monniken verdreven; het klooster was lange tijd een protestants internaat waar veel beroemdheden een deel van hun opleiding volgden. In de Faustturm herinnert men aan het feit dat ook de beroemde dr. Johann Faust hier enkele jaren gewoond moet hebben. Hij had volgens het verhaal de opdracht om goud te maken, omdat de abt van het klooster in financiële moeilijkheden verkeerde. In de Klosterschmiede is een Fauststube ingericht met informatie over de alchimist.

Voor wie langer in deze streek wil blijven, biedt de omgeving van Maulbronn goede mogelijkheden om eventueel te voet of per fiets de mooie natuur te verkennen. Er zijn onder andere twee beschermde natuurgebieden, de Rossweiher ten oosten van de plaats en de Aalkistensee in het westen.
 

BAROKPALEIS  BRUCHSAL

BRUCHSAL  PALEIS

BRUCHSAL

Aan de spoorlijn tussen Heidelberg en Karlsruhe, waar het heuvelland van de Kraichgau overgaat in de Rijnvlakte, ligt de stad Bruchsal. (114­273 m; 40.000 inwoners).

Van de oude stad, voor het eerst genoemd in 976, is niets overgebleven door de vele belegeringen en verwoestingen in het verleden. Het nieuwe Bruchsal bezit een aantal grootse bouwwerken uit de 18e eeuw. Kardinaal Damian Hugo von Schönborn, die regeerde van 1719-1743, woonde hier en was de opdrachtgever van de diverse kunstwerken. Veel van de architectuur is opnieuw verloren gegaan in de laatste oorlog. Bij een zware luchtaanval in 1945 bleef geen van de gebouwen gespaard; de afgelopen halve eeuw is de stad met succes gerestaureerd.

Indrukwekkend is het enorme barokke Schloss. De genoemde kardinaal moet een rijk man geweest zijn; hij betaalde de bouw van deze residentie voor de bisschoppen van Speyer uit zijn eigen zak. Het slot is het middelpunt van een geweldig complex, waartoe wel vijftig gebouwen behoren. Het geheel werd gebouwd tussen 1720 en 1760. De befaamde architect Balthasar Neumann ontwierp de belangrijkste delen van het slot, daarbij voortbouwend op het werk van enkele minder bekende voorgangers.

Beroemd is het ovale trappenhuis met verrassende lichtval en geraffineerde ruimtewerkingen; daarboven welft zich een unieke, met figuren en ornamenten rijk beschilderde koepel. Voor het stucwerk wist Neumann de getalenteerde Johann Michael Feichtmayer in te schakelen. Via het trappenhuis komt u in de prachtige vorstenzaal met afbeeldingen van de bisschoppen van Speyer en een fraaie allegorische plafondschildering.

Het slot van Bruchsal, geprezen om de volmaakte eenheid van ruimtevorming en decoratie, vormt niet alleen een hoogtepunt, maar tegelijk ook het einde van de Duitse barok. Daarna ontwikkelde zich het classicisme in de architectuur.

Bij een bezoek aan het slot hoort zeker ook een wandeling door de strak gevormde Franse tuin, de Hofgarten. Hier trekken twaalf tuinfiguren de aandacht: vier hellebaardiers, de vier elementen en de vierjaargetijden. Volgens kenners zijn de jaargetijden als kunstprestatie het waardevolst; in de tuin heeft men dan ook de originelen daarvan door kopieën vervangen.

In het slot zijn enkele musea gevestigd; u vindt er het Bädisches Landesmuseum en het Städtisches Museum, en het Museum Mechanischer Musikinstrumente; tijdens de rondleiding hoort u hier de ouderwetse klanken van speeldozen en andere vernuftige apparaten.

De eerder genoemde Balthasar Neumann was ook de bouwmeester van de St. Peterskirche. Zijn opdracht moet geweest zijn een imposant bouwwerk te maken met het accent op een royaal, feestelijk interieur. Aan de buitenkant is de kerk met twee deftige torens vrij eenvoudig. Binnen wacht u de verrassing van een overweldigende, uitbundige barok, met veel stucwerk, kleurige plafondschilderingen, een machtig uitgevoerd hoogaltaar met marmeren zuilen en geheel in stijl een sierlijke preekstoel. De marmeren gedenkstenen langs de binnenwanden herinneren aan de vorstelijke bisschoppen die ooit in deze kerk werden begraven. De weelderige uitvoering was bedoeld om bij te dragen aan de betekenis van de kerk als bisschopsmausoleum.

Bruchsal is tegenwoordig behalve industriestad ook het centrum van de aspergeteelt in de Rijnvlakte. Van eind april tot eind juni komen uit de hele Bondsrepubliek inkopers naar de veiling in Bruchsal om daar mee te bieden op de 'koninklijke groente'. In het moderne veilinggebouw worden overigens ook andere producten verhandeld, vooral aardbeien, augurken, kersen, pruimen en verschillende groentesoorten. Voor de opslag van de producten beschikt men in Bruchsal over grote moderne koelhallen, waar met Pasen het fruit van het jaar daarvoor nog zo vers kan lijken alsof het net van de boom komt.

Vanuit Bruchsal kunt u, desnoods te voet, een aardig uitstapje maken naar de plaatsen Heidelsheim en Obergrombach. Ze liggen beide zo'n 5 km naar het zuiden en bewaren een historisch karakter door de vele vakwerkgevels. Obergrombach behoort bij de gemeente Bruchsal, maar had al in 1336 stadsrechten. De 16e-eeuwse Unterburg is nog bewoond. Bij het dichtbij gelegen Untergrombach vond men in 1884 op de Michelsberg resten van een nederzetting uit het Stenen Tijdperk. Men heeft er een prachtig uitzicht over de Rijnvlakte.