|
 Koblenz, een stad met 130.000 inwoners, is ons volgende
doel. Het is er druk. We parkeren ondergronds bij de Zentralplatz en lopen naar
het Kurfürstliches Schloss, dat we verder niet bekijken. Er tegenover staat een
obelisk met fontein. We slenteren langs de Rijnoever, passeren het Pegelhaus
(hoogste waterstand in 1631, maar die van 1991 en 1993 mogen er ook zijn. Een
tijdje verblijven we aan de samenvloeiing van de Moezel met de Rijn. Die plek
wordt het Deutsches Eck genoemd en er staat een reusachtig monument van Kaiser
Wilhelm te paard. Het is gebouwd op het einde van de negentiende eeuw, toen
Duitsland nog niet zo lang dankzij Bismarck verenigd was en het nationalisme
hoogtij vierde. Dat werd gevoed door het oprichten van Denkmäler zoals dit hier,
het Niederwald Denkmal bij Rüdesheim, het Hermanns Denkmal in Dettmold en de
Porta Westfalica bij Minden aan de Weser in Nedersaksen. We hebben ze allemaal
gezien en bezocht. Uitzicht over beide rivieren. Aan de overkant van de Rijn
ligt een schier onneembare vesting, het Ehrenbreitstein Schloss. We drinken
koffie in een Gartenkaffee waar we door een al wat oudere Vietnamese worden
bediend. We lopen verder langs de Moezel en slaan bij het Stadtschloss af en
gaan de binnenstad in: enkele pleinen, oude panden, wat standbeelden, twee
kerken.
|
Koblenz is ontstaan uit een Romeins post en
tolstation
aan de samenvloeiing (Latijn: ad confluentes,
vandaar de naam) van Rijn en Moezel, waarbij zich al spoedig een
handels-nederzetting ontwikkelde. Aan die periode herinneren resten in de
pastorie van de Liebfrauenkirche en onder het koor van de St. Florin. Op de
plaats van de Romeinse nederzetting ontstond van 1276-1289 een burcht die
later tot keurvorstelijk slot werd verbouwd (tegenwoordig stadsbibliotheek).
Vlak daarbij werd van 1332-1338 de veel bewonderde Balduïnsbrug gebouwd. Van
de oorspronkelijk 14 bogen zijn er enkele afgebroken in verband met de Moezelregulering. De glorietijd van Koblenz was de 12de tot 14de eeuw,
waarin de grote kerkelijke gebouwen werden opgericht. In de 17de eeuw
beleefde Koblenz onder inspiratie van de vorstbisschoppen, een nieuwe
bloeiperiode. |
 |
Voormalige kloosterkerk St. Kastor
Op de landtong tussen Moezel en Rijn staat, dicht bij het huis van de Duitse
Orde, de St. Kastor, de uit kunsthistorisch oogpunt belangrijkste kerk van
Koblenz. De resten van een oudere, Karolingische kerk, zijn te herkennen in de
onderbouw van de westtorens. De huidige kerk dateert uit de 12de eeuw en is in
1208 gewijd.
Ehrenbreitstein
Op de uitgestrekte bergrug was al eind 10de eeuw een eerste verdedigingswerk
gebouwd. Van de 12de eeuw tot 1799, toen de vesting in handen van de Fransen
viel, behoorde zij aan de aartsbisschoppen van Trier. In de 16de eeuw bouwde men
de eerste bastions, die in de 17de en 18de eeuw nog uitgebreid werden, zodat
Ehrenbreitstein in de 19de eeuw de sterkste Duitse vesting was: zij werd nooit
veroverd doch wel diverse keren uitgehongerd. In de stijl van de oude
barokgebouwen werden batterijen en forten toegevoegd, die grote delen van de
bergrug in beslag namen.
  
|
