|
REIS JAN. 2010
Dit historisch stadje overtreft al mijn verwachtingen. Het is er weliswaar
koud, maar dat belet me niet om meer dan 80 foto’s te nemen van al dat
stedelijke fraais dat het plaatsje te bieden heeft, vooral munt het uit in
middeleeuws vakwerkbouw. Ik dwaal rond door de gehele Altstadt en mis nagenoeg
geen enkel monument of bezienswaardigheid, alleen de vesting op de rotsen is me
iets te machtig. Ik begin bij de Schelztor uit 1286 van waaruit je een goed
uitzicht hebt op de torens en de hoger gelegen burcht van de stad. Ik noem
enkele hoogtepunten zoals het Kessler Haus (10e eeuw, ooit Pfleghof van klooster
Speijer, nu oudste Sektkeller van Duitsland), St. Dionysiuskerk (valt tegen), de
Münster Sankt Paul, een klooster van de dominicanen, nu een
kinderopvangcentrum), de Marktplatz met zijn monumentale vakwerkgebouwen zoals
de Alte Apotheke, het Stadt-archiv, de Basiliek uit de 13e/14e eeuw, de
Frauenkirche (hallenkerk uit 1332 waar ze net vloerverwarming aan het
installeren zijn), het Salemer Pfleghof (cisterciensers van rond de Bodensee,
1229) waar nu het Schreiber Museum onderdak gevonden heeft.
Heel interessant is de Innere Brücke, die met oude woningen en een kapelletje (Nikolaus
Kapelle uit 1350)bebouwd is. Vanaf de Maille, een parkachtig open terrein tussen
twee Neckar-armen in dat diende als een soort overloopgebied, heeft men een
schitterend uitzicht op de omringende bebouwing. En wat te zeggen van het Alte
Rathaus (17102) met zijn oranje-rode vakwerkgevels en zijn carillon, de
astronomische Uhr en de Duitse Adler op een zuil, het classicistische Neue
Rathaus uit 1841, het Haus der Künstler, het Gelbe Haus (nu stadsmuseum) en de
Hafenmarkt met de oudste vakwerkgebouwen van Duitsland; dat beweert men althans,
ik vond dat ze er niet zo oud uitzagen. Verder het Stadttheater, de Pliensau
Turm en de Wolfstor uit 1220. Tenslotte de Technische Universiteit met zijn
moderne mensa en de villa’s van de hoogleraren langs het water, de Villa Merkel.
Onderweg dronk ik in een Konditorei vol oudere, gebakjes etende vrouwen de
duurste koffie van mijn reis (€ 3,80, wel een grote kop uiterst sterk spul). Ik
ben ver van het station afgedwaald en moet me nu strompelend een weg terug
zoeken. Ik heb veel last van pijnlijke teenkootjes en een schrijnend linker
heupgewricht, wat word ik toch oud. Om een uur of vijf ben ik weer terug in
Stuttgart.
Slide show van Esslingen
Esslingen
  
|
