BADEN - BADEN

Baden – Baden

Als we dit beroemde negentiende-eeuwse kuuroord binnenrijden en de Russische kerk (1882) met zijn gouden uivormige Byzantijnse koepel als oriënteringspunt ontwaren, weten we direct het centrum te vinden. We vinden er een parkeerplaats achter het Kleines Theater (bij de opening in 1960 muziek van Bizet) en het Kurhaus, waar de terrasjes gezien het zonnige weer overvol zijn. Het Kurhaus heeft verschillende prachtige zalen, de mooiste is wel de Bénazet - zaal, die 1200 personen kan herbergen. Het Kurhaus werd in 1823 voltooid. We betreden de hal van het Casino en het Spielhaus, waar net pauze is, waardoor we ons tussen de beschaafde nette concertgangers op hun paasbest gekleed heen moeten wringen. Ze nippen er zorgvuldig aan hun fluitglaasje champagne of geneeskrachtig mineraalwatertje. We voelen ons tussen al deze “feine Leute” niet echt thuis. Het Casino trekt elk jaar meer dan een half miljoen bezoekers, een ongelooflijk aantal in onze ogen. Wij zijn niet zo goklustig en cultureel aangelegd. Apart op het terras pauzeren de uitvoerende musici met een koel biertje, daar hebben we nu meer begrip voor.

 

Baden-Baden: Kurpark Lichtentalerallee / Locatie stadscentrum Baden-Baden werd in de 19de eeuw een modieus kuuroord: het Kurhaus dateert van 1821 en de Trinkhalle, waar het water werd gedronken, van 1839. In dat jaar werden ook de fraaie openbare tuinen langs de rivieroevers aangelegd. Een deel van de Lichtentalerallee werd vormgegeven tussen 1850 en 1870, en de Gönneranlage is in 1909 ontworpen door Max Lauger. Het huidige Baden-Baden biedt parken en tuinen die tot de indrukwekkendste en uitgestrektste van Duitsland behoren. Een belangrijke bijdrage hieraan wordt geleverd door de fraaie en statige bomen in het dal, die het aanzien van de tuinen bepalen. Tot de mooiste soorten behoren exemplaren van de ginkgo's, de valse Christusdoorn, eiken met omhooggroeiende takken, sequoias, tulpenbomen, talloze berkensoorten en zeldzame bomen als Acerplatanoides 'Reitenbachii'. Op de schaduwrijke oevers en heuvels groeien rododendrons. De Gönneranlage is een reeks formele tuinen, waar vooral veel volgroeide rozen staan. Ook groeien er hybride theesoorten, klimrozen op pergola's en een aantal fraaie exemplaren van Rosa 'Leverkusen' naast de centrale tuin.

Trinkhalle

Even verderop aan de voet van een schitterend wandelpark dat tegen een helling is aangelegd, ligt de Trinkhalle, ook negentiende-eeuws van oorsprong. Het kuurpark is bijzonder fraai; hierin staat het gebouw, toneel van diverse bronwater- en druivensapkuren. Er is een bric à bric en antiek – markt in de galerij met klassieke zuilen aan de gang, zodat je de fresco’s die veertien Schwarzwald - sagen uitbeelden niet goed kunt bekijken. We steken het riviertje over en belanden in de Altstadt. We moeten even enkele trappen voor we de Markt en de kerk bereiken.

Marktplatz en omgeving

Allereerst zien we hier de Sankt Peter und Pauls - Stiftskirche, al in de 9e eeuw gebouwd op ruïnes van een oude Romeinse tempel. De kerk is grotendeels laatgotisch. Het onderste deel van de toren is echter romaans, terwijl het bovenste deel van de toren juist in barokke stijl is gebouwd (na een brand in 1689). In het koor vinden we grafmonumenten van verschillende vorsten van Baden, onder andere van de bekende Türkenlouis, praalgraven van markgraven dus… . Ook de moeite waard is het laatgotische kruisbeeld uit 1467, gemaakt door Nikolaus von Leyden.

 

Kuurhuis Baden-Baden Chique badplaats In de 19e eeuw was Baden-Baden, gelegen aan de rand van net Zwarte Woud, een elegant kuuroord waar de Europese elite kwam kuren. Baden-Baden bond rijke en beroemde mensen de mogelijkheid bij te komen van hun overdadige maaltijden; hier konden hun overwerkte levers herstellen en tegelijk konden ze zich overgeven aan allerlei pleziertjes: dat maakte het kuren in een plaats als deze erg aantrekkelijk. De oude Romeinen wisten al dat hier geneeskrachtige bronnen uit de aarde opwelden. Eeuwenlang kwamen hier mensen kuren, maar pas na 1800 zou deze plaats zich tot een echt kuuroord ontwikkelen. In 1824 ontwierp Friedrich Weinbrenner het kuurhuis met zijn zuilenrij in neoclassicistische stijl: dit kuurhuis had faciliteiten voor het kuren, maar er was ook een casino. Nadat de Parijse ondernemer Jacques Benazet het casino in 1838 overnam, werden de speelzalen verder uitgebreid. Zijn zoon Edouard Benazet stuwde Baden-Baden tot grote hoogten op: hij liet nieuwe speelzalen bouwen, die rijk gedecoreerd werden in de tijl van France paleizen. Baden werd een belangrijke ontmoetingsplaats voor diplomatiek topoverleg, met als hoogtepunt het overleg van de Drie Keizers: Frans Josef van Oostenrijk, Alexander II van Rusland en Napoleon III van Frankrijk, in 1863. Behalve aristocraten en vorsten lieten ook kunstenaars, nouveaux riches en leden van de hogere burgerij zich graag verleiden tot een verblijf in Baden-Baden. Vooral Russen kwamen hier in groten getale naar toe: zoals de schrijvers Toergenjev en Dostojevski — deze laatste verloor vaak grote sommen geld aan de speeltafel. Aan de Badense Belle Epoque kwam een einde na de Eerste Wereldoorlog. Toch is het kuuroord nog steeds in gebruik en herinnert het aan die lang vervlogen tijd dat de rijken van Europa in weelde en ledigheid leefden.

Slide show van Baden - Baden

Baden-Baden

Sauna und Wellnes Landschaft

Eveneens op de Marktplatz bevinden zich het Friedrichsbad (1875, renaissancestijl) en het Augustabad (nieuwbouw uit 1985, tegenwoordig Caracella - Therme geheten). Daar spartelen al tientallen badgasten in het buitenzwembad rond en zijn de ligweiden dichtbevolkt. Tussen deze twee badhuizen liggen de ruïnes van de Romeinse baden, die in 1847 zijn ontdekt. Het Rathaus, ook op de Marktplatz, dateert van 1642 en was vroeger in gebruik als jezuïetenschool. Jos bezoekt de laatste bezienswaardigheden alleen, terwijl Clim op een bankje ”op de plaats rust”. Ten noorden van de Marktplatz torent het Neues Schloss boven de stad uit, op de 215 m hoge top van de Schlossberg. Het slot werd gebouwd in de 11e eeuw, door de Fransen verwoest en in de 18e eeuw herbouwd. We bezoeken het niet.

Kuuroorden van vergane glorie

We lopen nu terug via de Marktplatz en de Leopoldsplatz, de Lichtentaler Strasse in, nog voor de rivier de Oos links. We komen dan op de Augustaplatz met tal van fonteinen, waar we de Kurverwaltung vinden, het Haus des Kurgastes, het Kongresshaus (1968) en de evangelische kerk (1855-1864) die met zijn karakteristieke toren met spires erg Engels overkomt. Aardig detail is dat de bouw van deze kerk mede gefinancierd werd met gelden uit het Casino. De hele stad komt ons bekend voor. Zowel de ligging als de architectuur van deze stad doen ons denken aan de Tsjechische (destijds Boheemse) kuuroorden Karlsbad (Karlovy Vary) en Marienbad (Mariansky Vary) die we enkele jaren geleden bezochten tijdens een hete zomer. We lopen helemaal terug naar de Trinkhalle om er binnen in het grand café (iedereen zit buiten) koffie met taart te eten.