BIELEFELD

Bekijk onze video

DAG 1 HEENREIS PER TREIN

Aankomst in de regen
Vertrek om half elf NS. Overstappen in Venlo en Düsseldorf. Aankomst Bielefeld om half drie. Het regent, dus meteen inchecken bij Hotel Bielefelder Hof tegenover het station. De kamer maakt de vier sterren waar. Ik heb mijn spannende lectuur thuis laten liggen, daarom koop ik de nieuwste titel van Henning Mankell, de Daisy Sisters, vijfhonderdvijftig bladzijden in het Duits, een hele kluif. Ik zit op de vijfde etage van de nieuwe vleugel, daar is het rokersgedeelte! Ooit was dit het Mövenpick Hotel met een mooi binnenhof van een gerenommeerd restaurant, daar vindt nu ook het ontbijt plaats.

Dr. Oetker belangrijkste werkgever van de stad
Als het droog wordt, eet ik allereerst een bonenschotel met veel brood en rijst bij een Turk voor welgeteld vijf euro. Daarna ga ik de stad bekijken. De moderne Stadthalle achter het hotel is een multifunctioneel congrescentrum. Opvallende sponsor in deze industriestad is vaak Dr. Oetker, dat bedrijf heeft hier haar hoofdvestiging. De stad is in 1214 gesticht rond het slot Sparrenburg (dat ik overigens niet bezoek). Groot geworden is de plaats door de linnenindustrie. Enkele gebouwen uit die tijd zijn door de Engelse bommen gespaard gebleven, o.a. de Gretscher Hof en het Crüwell Haus. Andere zijn weer herbouwd en in oude luister hersteld, zoals het oude stadhuis, nu theater en restaurant. Veel oudere gebouwen zijn in de zogenaamde Weserrenaissancestijl opgetrokken, zoals het nieuwe stadhuis (Neues Rathaus) van rond 1900 en het Stadttheater in Jugendstil. De kerken, o.a. de Jodocar Kirche aan de Klosterplatz met zijn Zwarte Madonna uit 1511, zijn dicht. In het kerkplantsoentje staat een Denkmal van de Leineweber. Terug op de kamer ontdek ik op de satelliet-tv een Nederlandstalige zender die “capita selecta” van de Ned. tv uitzendt, onder meer het journaal en de nieuwsrubriek Nova.
 

DAG 2 BIELEFELD BEKIJKEN

Een Duitse feestdag
Dankbaar maak ik gebruik van het overvloedige ontbijt. Daarvoor wordt me wel 17 euro extra in rekening gebracht, dus ik tast royaal toe, met name de schotel zalm heeft mijn speciale belangstelling. Het is donderdag, een feestdag voor de Duitsers, Fronleichnam genaamd. Bij ons heet die feestdag Sacramentsdag, maar die wordt nauwelijks gevierd. De straten maken om tien uur ’s ochtends een uitgestorven indruk, want iedereen heeft vrij en slaapt uit op zo’n feestdag. Het Design Outlet Center in Roermond zal daar ongetwijfeld garen bij spinnen met een extra toevloed aan kooplustige oosterburen. Pas na twaalven bespeur ik enige activiteit in de straten.

Kunsthalle / Religieuze processie bij Marienkirche
Ik bekijk op mijn gemak de Altstadt nog eens en beland in de bekende Kunsthalle van de vermaarde Amerikaanse architect, Philip Johnson. Daar drink ik koffie op het terras dat uitkijkt op de Skulpturengarten met onder andere “Oval with Points” , een onooglijk beeld van Henry Moore. Bij de ingang van het museum (= dicht) prijkt een replica van De Denker van A. Rodin, bedoeld als blikvanger neem ik aan. De gevel van het kubistische gebouw is bekleed met rood zandsteen.

Bij de Marienkirche lijkt iets loos te zijn, buiten op het voorpleintje staat een altaar. Terwijl ik binnen het mooie retabel, de kunstig gesneden preekstoel en graftombes bekijk, dringt er gezang tot me door. Een heuse, ouderwetse Prozession met veel kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders en honderden gelovigen komt bij de kerk aan. Het kerkje kan al dat volk niet aan, vandaar dat de eredienst in de buitenlucht gehouden wordt.

Leesmiddag / Koerdisch schransen
Verder bekijk ik nog het Amtsgericht, het Paleis van Justitie en enkele beeldhouwwerken en monumenten. Om twee uur keer ik terug naar mijn hotel, waar ik even indut (‘voeten laten rusten….’) en het tegenvallende boek van Mankell (geen thriller deze keer, maar een naturalistisch beschreven familiegeschiedenis) tot zes uur ter hand neem. Ik wil gaan wokken / buffetten bij een Chinees, maar sta er voor een gesloten deur. Dus dat wordt weer een Turk, ditmaal een uit Elazig, Koerdistan: mercimek - soep en gekruid Iskender - kebab met brood en yoghurt. De bedienende meiden zijn modern en lopen er zelfbewust rond. De meeste Turken in dit Bahnhofsviertel zijn Koerden, er is zelfs een Koerdisch cultuurcentrum in de buurt. Koffie drink ik in de hotelbar waar ik bediend wordt door een beleefde jongeman van Egyptische komaf. Tja, ik ben leraar NT 2 en de etniciteit van het volk om me heen valt me beroepsmatig op.