
Wales (archaïsch Nederlands: Galen, Kymrisch: Cymru) is een voormalig
vorstendom en vormt met Engeland, Noord-Ierland en Schotland één staat: het
Verenigd Koninkrijk. Wales ligt in het westen van het eiland Groot-Brittannië en
grenst in het oosten aan Engeland. Wales kent een eigen taal, een eigen vlag en
binnenlands bestuur, maar in de internationale betrekkingen speelt als
soevereine staat alleen het Verenigd Koninkrijk een rol. Wales is dus geen land
in de strikte betekenis van 'onafhankelijke staat', maar wel in een wat ruimere
betekenis van 'begrensd gebied met een politieke identiteit'. Wales telt bijna 3
miljoen inwoners.
Geschiedenis
De Romeinen gaven aan het huidige Wales de naam Cambria, en bouwden een groot
aantal forten in het zuiden van het land, tot Carmarthen in het westen. Er is
bewijs dat de Romeinen verder westwaarts trokken en van daaruit naar Ierland
overstaken. Zij bouwden ook het amfitheater in Caerleon, het best bewaarde in
Groot-Brittannië.
Offa’s Dyke
Door het bergachtige terrein met grote hoeveelheden regen is Wales nooit echt
door de Angelsaksen ingenomen. Een van de Saksische koningen, Offa van Mercia,
wordt gezien als degene die een grote aarden wal (of dijk) liet bouwen langs de
grens met zijn koninkrijk om de Welsh buiten te houden. Delen van Offa's Dyke
kunnen tot op vandaag worden bekeken.
Groot aantal kastelen
De verovering van Wales door de Normandiërs was niet gereed in 1066 toen
Engeland werd verslagen, maar het ging geleidelijk, en het proces werd
uiteindelijk afgerond in 1282, toen koning Eduard I van Engeland Llywelyn de
Laatste versloeg. Eduard bouwde een groot aantal stenen kastelen om de Welsh in
bedwang te kunnen houden. De bekendste staan (nog steeds) in Caernarfon, Conwy
en Harlech.
De kust van Wales
Wales ligt op een schiereiland in het centrale westen van het eiland
Groot-Brittannië. De oppervlakte van Wales is zo'n 20.779 km², ongeveer even
groot als Slovenië. Het is ruwweg 274 km van noord naar zuid en 97 km van oost
naar west. Wales wordt begrensd door Engeland in het oosten en door de zee in de
overige windrichtingen. Alles bij elkaar heeft Wales een kustlijn van 1200 km.
Verder liggen er enkele eilanden voor de kust van Wales, waarvan Anglesey in het
noordwesten de grootste is.
Het landschap van Wales
Voor een groot deel is dat bergachtig, vooral in het noorden en het midden van
het land. De Brecon Beacons liggen in het zuiden, met de Pen-y-Fan (886 meter)
als hoogste punt, en vormen een verbinding met de Cambrian Mountains, in het
midden van Wales, die zich verder uitstrekken naar het noorden. De hoogste
bergen van Wales zijn te vinden in Snowdonia in het noorden van Wales; met de
Snowdon (1085 meter) als de hoogste berg.
Grote steden
Wales heeft slechts enkele grote steden. Deze liggen alle in het zuiden van het
land: Cardiff, de hoofd-stad (302.000 inwoners); Swansea (171.000 inwoners);
Newport (117.000 inwoners). Het binnenland is dunbevolkt en heeft een ruig
karakter.
Mijnstreek
Op het einde van 19e eeuw en in het begin van de 20e eeuw was het zuiden van
Wales een heel bedrijvige mijnstreek (vooral steenkool). Er kwamen zelfs
Belgische gastarbeiders. De sluiting van de mijnen betekende ook het einde van
het economisch belang van Wales. Nu kunnen nog steeds enkele mijnen bezocht
worden (o.a. de 'Big Pit' in Blaenavon).


|