PARAGUAY

 MEER INFO PARAGUAY  /  ASUNCIÓN

KAART PARAGUAY

Nogal obscuur landje

De titel van dit hoofdstuk heb ik letterlijk opgetekend uit de mond van mijn broer en vaste reisgenoot Clim.Aanvankelijk was hij helemaal niet geneigd dit ietwat obscure land vol drugsbaronnen, fascistoïde generaals en voormalige nazi’s aan te doen. Internationaal staat dit land bijzonder slecht aangeschreven. Maar naarmate de reis vorderde en alles gesmeerd verliep ging hij er anders over denken. “Waarom eigenlijk niet, nu we toch eenmaal in de buurt zitten?” vroeg hij zich af. Ik stemde met zijn voorstel in, toch wel benieuwd naar het waarheidsgehalte van die beroerde naam.

 

Verkoop langs de straat
De oneindige pampa-vlaktes
   

Aimabele taxichauffeur

Bij aankomst in de busterminal is het al donker, wat doorgaans geen ideale omstandigheid is om een volledig onbekende stad te verkennen. Daarbij regent het ook nog, dat maakt ons nog gedeprimeerder. We kijken eerst de kat uit de boom, eten een soort frikadellen in een restaurant en gaan dan maar op pad. We zitten ver van het centrum, dus dat wordt weer een taxi. De chauffeur is uiterst aimabel, een al wat oudere vent die de wereld kent, vooral uit de talloze dagbladen die hij dagelijks verslindt terwijl hij uren op een vrachtje staat te wachten. Hij praat honderduit over de politiek in zijn door corruptie en gewelddadige willekeur geplaagde vaderland. Nederland is in zijn ogen een paradijs, waar de mensen pas echte democratie kennen.  Hoewel we nauwelijks kunnen volgen waar hij het over heeft, blijft hij doorratelen. Bij de Plaza Uruguaya zet hij ons af. Zeker een half uur moeten we zoeken voor we een hotelletje vinden.

Miami Hotel in herenhuis

Al zoekende komen we de taxichauffeur opnieuw tegen. Hij staat geanimeerd met een stel verlepte hoeren te babbelen. Zal hij onze fooi aan een goedkoop nummertje besteden? Vrolijk en zonder een spoor van schaamte begroet hij ons. Het hotel dat we vinden heeft de indrukwekkende naam Miami, maar is in feite een hele etage van een voormalig herenhuis. De kamers zijn groot, het tarief laag: slechts vijfentwintig gulden per persoon, inclusief ontbijt. Het wordt gerund door een middenklassenfamilie. Als het op een avond bijzonder kil is en er geen verwarming op de kamers blijkt te zijn, leent de hospita ons haar eigen straalkacheltje.  Vreemde talen worden hier evenmin als in de rest van Zuid-Amerika gesproken, dus we behelpen ons weer met gebrekkig Spaans.

 

                         ASUNCIÓN,  DE  HOOFDSTAD ASUNCIÓN

Spotgoedkoop land

We besluiten twee volle dagen in dit land te blijven. De derde dag gaan we terug naar Argentinië, uiteindelijk de hoofdbestemming van onze reis. Overdag is het hier redelijk weer, met af en toe een waterig zonnetje. ‘s Avonds is het daarentegen bitter koud en liggen we te verkleumen op onze kamer. Meestal blijven we dan binnen; niet alleen vanwege de kou, maar vooral ook omdat het ons in de onverlichte straten bepaald niet ongevaarlijk lijkt. Het prijspeil is een verademing ten opzichte van Argentinië, er worden hier derde wereldprijzen gehanteerd, spotgoedkoop dus. We geven dan ook zo veel mogelijke vuile was af aan een ‘lavanderia’ aan de overkant van de straat.

De krottenwijken in

Er is niet echt veel te zien in de stad. De eerste dag bezoeken we alles in het centrum. Via het ouderwetse station (dat nu een museum is) belanden we volkomen onbedoeld in een sloppenwijk. We verdwalen een beetje in de doolhof en komen uit bij een kreek vuil, stinkend water, een vloeibare afvalhoop. Een troep opgeschoten jongelui met drankflessen in de hand staat daar naar ons te roepen; zo vroeg in de morgen hebben ze het al op een zuipen gezet.  We blijven rustig en keren min of meer dezelfde weg terug. We komen uit aan de voet van een kolossaal gedenkteken met een ruiterstandbeeld. Wie het voorstelt? Joost mag het weten, de zoveelste bevrijder waarschijnlijk. Daar begint het belangrijkste plein met de kerken, de paleizen en de regeringsgebouwen. Een verdwaalde Indiaan met zelfgemaakte spulletjes loopt er zielig rond. Een meute honden van allerlei slag vecht met elkaar.

   

 STADSVERKENNING

In de krottenwijk hebben we vanzelfsprekend de volgende ongeschreven regels gerespecteerd:

Dikke, vadsige hoeren op krukjes

Het valt ons op dat die krottenwijk niet op onze stadskaart staat aangegeven. Is ze misschien of recente datum of tellen deze mensen gewoon niet mee? We denken dat het laatste het geval is. De woningen zijn meestal van steen, maar er staan ook bouwsels van hout en blikken reclameborden bij. De daken zijn van golfplaat; daar is zeker gemakkelijk aan te komen. Enkele bewoners van die buurt hebben we al ontmoet. Dat zijn zonder twijfel de dikke, vadsige hoeren die bij het station op klanten wachten. Ze hebben hun eigen krukjes meegenomen, dat maakt het wachten vast comfortabeler. Tippelen is er hier dus  niet bij. Prostitutie is in Paraguay verboden, maar de politieagenten in de buurt gedogen de opzichtige dames van plezier. Misschien mogen ze elke dag wel eens een keer voor niets er op.

Museum - en Monumentendag

Het stationsmuseum is niet zo bijzonder, maar in ieder geval wel authentiek. Men heeft de hele zaak laten staan zoals het er zeg zo’n vijftig jaar geleden bij lag: lampen, bascules, loketten, telegraafkantoor, zitbanken, enz.  Er is ook personeel, maar dat staat gokspelletjes tegen een muur te doen en heeft geen oog voor bezoekers. Die zijn er dan ook niet veel, we zijn hier weer eens de enige, op een Frans stel (uit Wallonië of Quebec?) na dan.We bezoeken in de buurt nog een Ethnografisch museum, maar op wat vergeelde foto’s en stoffige Indiaanse verentooien is hier werkelijk niets van belang te zien. Interessanter is het op en aan de Plaza Zacazar. Daar ligt de weinig indrukwekkende kathedraal, tenminste vergeleken met al die andere schitterende gebouwen in de rest van Zuid-Amerika. Het Palacio Legislaturo ziet er mooi uit, maar je kunt er niet naar binnen, want hier zetelt nog steeds het Hoger Gerechtshof van het land. Ook het Palacio de Gobierno is voor ons toeristen taboe; de huidige “democratische” regering heeft hier haar intrek genomen. Verder nog enkele memorabele bouwwerken: het Postkantoor (Palacio de Correos) en het Nationale theater (Teatro Nacional). Al die gebouwen stammen uit de vorige eeuw, toen Paraguay een belangrijke kolonie van Spanje was. Het is tijd om geld te wisselen, mijn vijftig dollar zijn bijna op. Na enig zoeken vinden we een Money Changer die travelers cheques accepteert. Natuurlijk kun je ook bij banken terecht, maar daar gaat het er enorm bureaucratisch aan toe. Bovendien moet je dan vaker uren in de rij staan.Op straat zoeken we een echte leren riem voor Clim, maar de prijzen liggen er veel te hoog naar onze smaak.

   

Beelden van en over ex-dictator Stroessner

Een ander belangrijk plein, en nog toeristisch georiënteerd ook, is het Plaza de los Heroes, ofwel het Heldenplein. Daar ligt het “Panteon” met de praalgraven van heroïsche figuren uit de lokale geschiedenis, het is een regelrechte kopie van het Pantheon in Parijs. Op het plein wordt nog een boekenmarkt en een souvenirmarkt gehouden  met originele producten van de Guarani-Indianenstam Heel gedenkwaardig is het standbeeld dat opgericht is om de verdrijving van de brute dictator “voor het leven”Antonio Stroessner te gedenken. Het stelt een Engel der Onschuld voor (zinnebeeld voor het Vaderland), waarvan een der vleugels door een brute onverlaat afgerukt wordt… Je moet maar op het idee komen. Bij de haven hebben we ook al een dergelijk monument gezien, maar dat zag er heel wat kunstzinniger uit. Daar hebben we trouwens ook gegeten in een taveerne, waar we bediend werden door een goedlachs halfbloed dikkerdje; we moeten voor een portie tallerines met kip, groente, brood en bier omgerekend een tientje betalen.
   

Zeehaven midden op continent

De haven is voor dit land belangrijk. Een zeehaven in een land dat aan alle kanten omringd is door andere landen en 1.000 km van de  zee af ligt? Ja, dat kan. De rivieren hier zijn zo breed en diep dat ze tot 1500 kilometer diep het land in bevaarbaar zijn door zeeschepen. Asunción ligt bovendien aan een uitgebaggerde inham, dus er is hier echt wel sprake van veel havenactiviteiten. De meeste import– en exportproducten komen hier het land in of gaan er zo uit. We hangen een tijdje rond bij de aankomstpier van de veerpont. Je kunt met de auto aan de nadere kant komen, maar dan moet je minimaal veertig kilometer omrijden.

DE  BUITENWIJKEN  IN

Hee, we staan in de Lonely Planet Reisgids!

De laatste dag brengen we meer in de buitenwijken door. We maken een forse wandeling en komen er achter dat er hier en daar toch wel degelijk sprake is van welvaart. Alleen, die is bijzonder ongelijk verdeeld. We komen door nette wijken waar goed onderhouden villa’s liggen en dure auto’s voor de inpandige garages staan. Onderweg drinken ergens de beste koffie van onze hele trip. Het koffiehuis wordt uitgebaat door twee ongetrouwde zussen van onze leeftijd. Ze staan met naam en adres in de Lonely Planet vermeld, maar daar weten ze niets van. Als ik hun het artikel laat zien en het vertaal blozen ze van verlegenheid. Opeens gaat hun een licht op: daarom komen hier altijd zo veel “extranjeros” (vreemdelingen)…., omdat wij in het boek staan!
   

Droevige Bellas Artes

Natuurlijk staan er weer kerken, kloosters en musea op het programma. Een van die musea is het Museo de Bellas Artes. Men wil ons eerst niet toelaten, maar na enig aandringen mogen we toch naar boven. Het wordt de zoveelste teleurstelling; 20 matige schilderijen uit de voorgaande eeuw, 6 tekeningen, 5 beeldjes en een expositie van artistieke hangmatten is alles wat ze er te bieden hebben. (Inderdaad, zo weinig dat we ze hebben kunnen tellen...) Later in de middag drinken we nogmaals koffie en bier in een modern winkelcentrum. Hier is alles te koop, maar wel behoorlijk prijzig. Veel omzet wordt er niet gemaakt; de mensen kijken wel, maar kopen niet. We struinen nog wat boekhandels af voor mooie ansichten of eventueel Cd-rom’s, maar we vinden niets naar onze gading. In de supermarkten daarentegen ligt genoeg waar we behoefte aan hebben. We slaan een grote hoeveelheid drank (voor vanavond) en vooral eten (voor morgen onderweg) in. We vrezen dat de bus, die er twintig uur over doet om in het Argentijnse Córdoba te komen, onderweg niet of nauwelijks zal stoppen. Van honger of dorst hoeven we dan in ieder geval niet om te komen.Later blijkt dat het helemaal niet zo’n vaart loopt, maar je moet per slot van rekening op alles voorbereid zijn.

   

Clim: biefstuk van 850 gram...

We eten trouwens goed in Paraguay. Vanwege de lage prijzen kunnen we bestellen wat ons hartje begeert. In een pas geopend restaurant schuiven we als eersten aan. Eigenlijk zijn we de enigen, want de tent loopt nog niet zo goed. Clim bestelt het grootste stuk vlees dat ze in huis hebben en dat heeft hij geweten ook. Hij krijgt een homp  ter grootte van een baksteen op zijn bord. Bij navraag blijkt deze biefstuk  nota bene 850 gram te wegen, met slechts een te verwaarlozen vetrandje er aan. Hij moet hard werken om hem helemaal op te krijgen; het zweet staat op zijn voorhoofd. Ik zelf heb al moeite met mijn 250 grams steakje. Ik maak er een foto van, wat  hilariteit bij andere gasten opwekt. Een andere keer eten we in een restaurant met minder pretenties. De zaak wordt gemanaged door een grote, struise blonde dame. We vermoeden dat zij Duitse is. En ja hoor, als ons Spaanse gestuntel haar te veel is schakelt zij gladjes over op Duits. Zij is hier al 12 jaar en stamt uit een emigrantenfamilie. We maken een praatje met haar man. Die is hier pas anderhalf jaar en hij wil nooit meer naar Duitsland terug. Hij heeft iets op zijn kerfstok, “etwas mit Rauschgift zu tun”, vandaar. Hij komt uit de Allgau in Beieren.

Hotelsleutel vergeten af te geven

We kunnen het rustig aan doen op de dag dat we vertrekken. We rekenen af, laten een ruime fooi voor het kamermeisje achter, roepen een taxi aan en laten ons naar het ver weg gelegen busstation brengen. Daar brengen we nog enige tijd door en proberen onze laatste guarani’s op te maken aan allerlei onbenullige zaken, zoals goedkope sigaretten, etenswaar en ansichten. We worden tijdens het wachten tientallen keren aangesproken door ambulante verkopers die snoep, matten, textiel, souvenirs en kranten verkopen. Clim wimpelt ze allemaal af. We moeten er onze bagage inchecken zoals bij een luchthaven! In Argentinië blijkt dat Clim nog 1.000 guarani’s op zak heeft en ook nog de sleutel van de hotelkamer vergeten is af te geven. Dat moeten we daar dus alsnog rechttrekken.  
   

Schermutselingen aan de grens

De bus vertrekt punctueel om 13.00 uur. Jammer genoeg is ze van mindere kwaliteit, zeker nu we bijna een etmaal onderweg zijn is dat een essentieel punt. Bij de grens hebben we deze keer wel problemen. We moeten heel lang wachten zonder dat iemand ons iets uitlegt over het hoe en waarom. En dat terwijl onze bagage alsmede onze paspoorten verdwenen zijn! Ik protesteer heftig en krijg ruzie met een letterlijk en figuurlijk opgezwollen douanier. Ik noem hem “El Gordo”, de vetzak in goed Nederlands. Een Frans paartje maakt zich net als ons bezorgd over hun “passaports”. Ondertussen lopen zielige Indiaanse vrouwen met uitdrukkingsloze gezichten te leuren met hun snuisterijen uit eigen koker. Ik heb met hun te doen. Uiteindelijk loopt het conflict met El Gordo met een sisser af en vertrekken we welgemoed naar Argentinië. Onderweg worden we op de eindeloze wegen door de pampa herhaaldelijk aangehouden door de Gendarma Nacional. Soms moet ook de bagage uit de luiken gehaald worden of worden de paspoorten gecontroleerd. Dat zorgt voor enig oponthoud. In een duister wegrestaurant pauzeren we langer dan een uur. Daar hebben we niet op gerekend, anders zouden we daar wel iets gegeten hebben. Enfin, we hebben genoeg te bikken bij ons, dus we zitten er niet mee.  

 

Rechts het PANTHEON, een monumentaal gebouw midden in de hoofdstad Asunción waar de nationale helden (of wat daar voor doorgaat, meestal generaals dus) liggen begraven.

Voortdurend in ongewisse verkeren

Iedereen is daarvan op de hoogte, behalve wij buitenlanders weten weer van niks. Je wordt in dit soort landen nauwelijks geïnformeerd. Bij ons is dat gewoon een service aan de klant, maar hier wordt het als een gunst beschouwd als ze je vertellen hoe en wat er staat te gebeuren. Het Franstalige paartje ergert zich daar ook aan. Ikzelf kom de nacht redelijk door, maar Clim heeft nogal wat moeite met slapen. Hij heeft last van voortdurende krampen in zijn benen. Hoe dan ook, om een uur of acht (er schijnt een uur tijdsverschil te zijn, dat zijn we vergeten!) komen we in de tweede stad van Argentinië aan: Córdoba.

 

Links op deze pagina / Terug naar ...
Hotel Miami Krottenwijken Musea Zeehaven Biefstuk
         
  Ga verder naar de pagina:  Ga naar de Homepage:      Ga naar Argentinië              

 

MEER INFO PARAGUAY


Rondom een grote rivier
De Paraguay - rivier, de levensader van het land, scheidt de droge streek Chaco van het milde en vruchtbare oosten, waar het merendeel van de bevolking woont.

Paraguay, een van de armste landen van Latijns - Amerika, ligt tussen Bolivia, Argentinië en Brazilië en staat slechts via twee bevaarbare waterwegen in verbinding met de Atlantische Oceaan. De Paraguay - rivier verdeelt het land in twee sterk van elkaar verschillende delen. Oostelijk Paraguay wordt van noord naar zuid doorkruist door de laatste uitlopers van de Mato Grosso, de hoogvlakte die in het oosten uitziet over de bovenloop van de Parana en geleidelijk in de richting van de vlakte van de Paraguay afdaalt. De zijrivieren van de Parana worden gekenmerkt door een groot aantal stroomversnellingen, terwijl die van de Paraguay over grote afstanden bevaarbaar zijn. De bergachtige zones zijn bedekt met tropisch woud en zeer vruchtbare landbouwgrond. De Chaco in het westen, die meer dan de helft van het grondgebied van Paraguay beslaat, maakt deel uit van de piedmont van het Andes - gebergte. Deze uitgestrekte saaie vlakte is droog en onherbergzaam en wordt in de regentijd getroffen door omvangrijke overstromingen. Het is een streek met doornstruiken en steppe. De bevolking, die voor 90% uit kleurlingen bestaat, is geconcentreerd in het oosten van het land. De hoofdstad Asunción is veruit de grootste stad. Paraguay, dat van oudsher leeft van landbouw en veeteelt, beleeft sinds 1975 een opmerkelijke economische ontwikkeling.

CIJFERS
Oppervlakte: 407.000 km2 (9,9 x Nederland)
Bevolking: 4,5 miljoen inw. Bevolkingsdichtheid: 11 inw./km2
Verkeer: wegen: 23 600 km; spoorwegen: 441 km
Hoogste punt: 700 m, in de Caaguazó (Hoogvlakte van Parana)
Staatsgrenzen: Argentinië: 1711 km; Brazilië: 945 km; Bolivia: 769 km

BEZIENSWAARDIGHEDEN
Asunción, de bergen in Oost¬ - Paraguay, de wijngaarden in de streek rond Villarica.

Het levenswerk van de jezuïeten
Het is waarschijnlijk te danken aan de jezuïeten, die strijd voerden tegen de kolonisatiemethoden van de Spanjaarden, dat het rijke etnische en culturele erfgoed van Paraguay bewaard is gebleven.

Het Paraguayaans grondgebied, dat bewoond werd door Guarani - indianen, werd vanaf 1524 verkend door de Spanjaarden. De hoofdstad Asunción werd gesticht in 1537. Het koloniale bestuur onderwierp de Guarani onmiddellijk aan het gezag van de encomienda, waarop echter door de jezuïeten met een opmerkelijke actie werd gereageerd. Nadat zij zich in 1585 in het gebied gevestigd hadden, verzetten deze religieuzen, die belast waren met de taak de Indianen te kerstenen, zich tegen de slavernij en richtten in 1604 een zelfstandige provincie op. Vanaf 1609 stichtten zij autarkische agrarische kolonies, waar de tot het Christendom bekeerde Indianen vertrouwd werden gemaakt met landbouwtechnieken. Deze kolonies, die door de Guarani bestuurd werden, waren evenals hun voortbrengselen collectief eigendom. Deze Guarani - republiek leidde een bloeiend bestaan totdat in 1767 het Gezelschap van jezus werd uitgewezen. Na te zijn opgenomen in het onderkoninkrijk van La Plata, nam Paraguay in 1810 de opstand in Buenos Aires te baat om de onafhankelijkheid uit te roepen. Vanaf toen werd het land door een reeks van dictators geregeerd. In 1827 werden de twee partijen opgericht die nu nog steeds bestaan: colorados (liberalen) en azules (conservatieven). In 1936 nam het leger de macht over. In 1954 kwam een dictator aan het bewind, generaal Alfred Stroessner. Deze werd in 1989 ten val gebracht door een andere generaal, Andres Rodriguez, die een democratiseringsproces op gang bracht.

BRONNEN VAN INKOMSTEN
Landbouw: sofa, katoen, citrusvruchten, suiker: Runderteelt Elektriciteit. Lederwaren, Hout.

WETENSWAARDIGHEDEN
Staatsvorm: republiek, presidentieel regime
Hoofdstad: Asunción (1990: 970.000 inw.) / Godsdienst: katholicisme
Talen: Spaans, Guarani / Munteenheid: guarani
Belangrijkste steden: Asunción, Ciudad del Este (110.000 inwoners), Pedro Juan Caballero (80.000 inwoners), Concepcion, Encarnación.

KLIMAAT
Subtropisch. Gemiddelde temperaturen in Asunción: koudste maand 17 ° C, warmste maand 27,5° C: Neerslag tussen 935 en 1485 mm per jaar.

MEER INFO ASUNCIÓN


Een wat chaotische ontwikkeling
De stad is het politieke en economische middelpunt van het land, waar een kwart van de bevolking van Paraguay woont.

Asunción is aantrekkelijk gelegen tussen een bocht van de Paraguayrivier en een lage, beboste heuvelrij. Van de oude koloniale huizen en straatjes is niet veel meer over, nadat de dictator Francia tussen 1820 en 1840 een groot deel van de oude stad liet afbreken en naar zijn eigen plannen herbouwde. Het stadscentrum wordt beheerst door het 13 verdiepingen hoge hotel Guarani en de Plaza de los Heroes. De meeste ministeries en administratieve diensten zijn gehuisvest in lage, soms gelijkvloerse gebouwen. Tegenover het hotel Guarani ligt het Pantheon, gewijd aan 's lands grote historische figuren. De Calle Palma bij de Plaza de los Heroes is de voornaamste winkelstraat en de brede Avenida Colon leidt naar de bedrijvige rivierhaven. Hiervandaan bereikt men het aan het water gelegen regeringspaleis, met in de onmiddellijke omgeving het neoklassieke parlementsgebouw en de kathedraal. Asunción is behalve het administratieve middelpunt ook het commerciële, industriële en culturele centrum van Paraguay. In de luxe wijken van het oostelijke stadsdeel wonen de rijke grootgrondbezitters. Langs de Paraguayrivier wisselen industriezones en arme woonwijken elkaar af. Onder het regime van dictator Stroessner heeft de stad zich vanaf de jaren zestig op een nogal chaotische manier uitgebreid, waarbij de vastgoedspeculatie een belangrijke rol speelde.

CIJFERS
Bevolking: 970 000 inwoners Hoogte: 65 m


Een oude hoofdstad
Dankzij de belangrijke rivierhaven werd de eerste stad van Paraguay
het knooppunt van verbindingen met de buitenwereld.

Het stroomgebied van de Paraguay, het stamland van de Guarani - indianen, werd vanaf 1520 bezocht door Portugezen en Spanjaarden. Asunción werd in 1537 door de Spaanse conquistadores op de linkeroever van de rivier gesticht, als uitvalsbasis voor hun speurtochten naar de rijkdommen van de Andes. De kolonisten bouwden grote vestingwerken om zich de Guarani's en vooral de krijgszuchtige Makas van het lijf te houden. Asunción was de laatste haven aan de Paraguayrivier die nog bereikbaar was voor de Spaanse galjoenen, want stroomopwaarts maakten talrijke zandbanken verdere scheepvaart onmogelijk. Onder het verstandige beleid van de eerste gouverneur, Alvar Cabeza de Vaca, kwam de hoofdstad van de toenmalige provincie Rio de la Plata tot ontwikkeling en werd de basis voor de Spaanse expedities in het gehele zuidelijke continent. Na de onafhankelijkheidsverklaring in 1811 werd Asunción de hoofdstad van de nieuwe staat en groeide geleidelijk uit. In 1886 telde de stad 24.000 inwoners, in 1936 110.000 en in 1950 al 204.000. De economische ontwikkeling van de jaren 1960-1980 verdubbelde de bevolking en momenteel woont een kwart van alle Paraguayanen in de hoofdstad. Asunción is daarmee het enige echte industriële centrum van het land en ook het zwaartepunt van de dienstensector, met vele ambtenaren en zakenlieden.


BRONNEN VAN INKOMSTEN
Administratieve en commerciële activiteiten. Eerste industriële centrum van het land.
Vleesconserven, meubelfabrieken, Schoen- en leerfabrieken, katoenen wolweverijen, confectie, voedingsmiddelen. Belangrijke rivierhaven.

KLIMAAT
Gemiddelde temperaturen: koudste maand (juli), 17° C; warmste maand (januari), 27,5° C. Jaarlijkse neerslag: 1210 mm

BEZIENSWAARDIGHEDEN
Oude stad, Gouvernementspaleis, Pantheon, Casa de la Independencia, Caballeropark, de oevers van de Paraguay, Ypacaraimeer (30 min. ten oosten van de hoofdstad).

WETENSWAARDIGHEDEN
Hoofdstad van de Republiek Paraguay
Talen: Spaans (officieel), Guarani / Munteenheid: guarani
Godsdienst: katholicisme / Luchthaven: Silvio Pettirossi
Rivier: Paraguay

ONZE  ANDERE  REISVERSLAGEN

ALASKA   /  ARGENTINIË   /   AUSTRALIË   /  AVONTUREN  /  BALKANREIS  /  BELGIË  /  BELIZE   /  BULGARIJE  /  CANADA   /   CALIFORNIË   /   CHILI   /   CHINA   /   CUBA   /   CURAÇAO   /   CYPRUS   /   DENEMARKEN   /   DUITSLAND   /  ECUADOR   /   EGYPTE   /   ENGELAND   /  ESTLAND  /  FILIPPIJNEN  /  FINLAND   /  FOTOSITE  /  FRANKRIJK  / GRIEKENLAND  /  GUATEMALA   / HONGARIJE   /  INDIA  /  INDONESIË  /    IRAN  /   ISRAËL  /   ITALIË   /  JORDANIË   /   KRETA   /   KROATIË   /  LETLAND   /   LITOUWEN   /   MADEIRA   /   MALEISIË   /   MALLORCA   /  MALTA  /   MAROKKO   /   MEXICO YUCATAN   /   MEXICO  /  NEPAL   /   NEW YORK   /   NOORWEGEN   / OEKRAÏNE /   OEZBEKISTAN   /  OOSTENRIJK  /   PARAGUAY   /   PERU   /   POLEN   /  PORTUGAL  /   REISFOTO'S   / ROEMENIË   / RUSLAND   /   SCANDINAVIË   /   SICILIË   /   SINGAPORE   /   SLOVENIË   /  SLOWAKIJE /  SPANJE   /   SRI  LANKA   /   SYRIË   /   THAILAND   /  TSJECHIË   /   TUNESIË   /   TURKIJE   /   UNESCO - SITE   /   URUGUAY   /   USA    /  WERELDERFGOED  / ZUID-AFRIKA  /   ZWEDEN