CHIANG MAI,  PAREL VAN HET  NOORDEN

MEER INFO CHIANG MAI

Een typische “boom town”

Tegen het vallen van de avond rijden we vanuit het zuiden Chiang Mai binnen. Het is er druk op de wegen, maar vergeleken met Bangkok valt dit reuze mee. De stad is de laatste jaren een echte "boom - town" geworden. In tien jaar tijd is het inwoneraantal met de helft toegenomen, van 200.000 naar 300.000. Het toerisme is, naast de opkomst van lichte industrie, de voornaamste motor van die ontwikkeling en is dan ook de grootste bron van inkomen. Iets te toeristisch naar onze smaak. Die overaanbod aan voorzieningen en die ruime infrastructuur heeft natuurlijk ook zijn gunstige kanten, bijvoorbeeld veel keuze aan eettentjes en accommodatie, maar daar staat tegenover dat je er struikelt over de buitenlanders. Maar laten we niet zeuren, we zijn zelf evenzeer toeristen en doen dus mee aan de afbraak van authenticiteit van deze stad. Koelvitrine vol koud bier Hoewel het stratenplan er uiterst eenvoudig is, een grachtengordel in de vorm van een carré die de oude stadskern omgeeft, kost het de chauffeur en Gilbert een half uur om ons guesthouse Si Supan te vinden. Steeds opnieuw zien we dezelfde gebouwen en stadskenmerken opdoemen, er worden slechts rondjes gereden! Waren we maar zo brutaal om het heft zelf in handen te nemen. Zo moeilijk is dat toch niet? Uiteindelijk heeft de chauffeur met zijn spelletje "trial and error" succes. We zijn echt tevreden over ons hotel. Je kunt er rustig buiten onder de veranda zitten, er is een soort keukentje bijgebouwd, zodat je er kunt eten. En er staat een joekel van een koelvitrine vol flessen bier. We gaan echter uit eten, een kom soep op een nabijgelegen avondmarkt. Het vlees en de ingrediënten die we in de soep willen hebben wijzen we zelf aan. Alles is vers. We blijven er niet lang rondhangen.

Martin , een homo als sekstoerist

Op de veranda drinken we een biertje. We geraken in gesprek met een Nederlandse jongeman die net met de trein  uit Bangkok  is aangekomen. Hij ziet er afgepeigerd uit; vanaf Schiphol  heeft hij geen bed meer gezien. Martin, ze heet-ie, komt uit de kop van Noord-Holland en is leraar op een LBO - school. Als we het over het plaatselijke seks­toerisme hebben, komt hij er recht voor uit dat hij homo is. Zijn bedoelingen in Thailand zijn dan ook amoureus: hij komt er een vriendje opzoeken dat hij tijdens een vorige vakantie hier versierd heeft. De mensen van de groep komen ondertussen één voor één binnendruppelen. Cees drinkt een biertje mee en vertelt in geuren en kleuren over de manier waarop hij na kundig afdingen een T-shirt heeft aangeschaft. Hij verzamelt namelijk T-shirts uit de hele wereld. Iedere dag heeft hij 3 verschillende aan; zo maakt hij wereldkundig waar op de wereld hij dan wel niet is geweest: Taj Mahal, Borobudur, Grand Canyon, San Francisco, Mexico, Nepal, Egypte, ga zo maar door. 

Eindelijk ansichtkaarten schrijven

Ook Teun  en Anne-Marie schuiven aan; ze steken hun kritiek op de misslagen van reisbegeleider Gilbert niet onder stoelen of banken. Na ons zijn zij degene die het minst gecharmeerd van hem zijn. Voor het eerst in twee weken schrijft Jos ansichtkaarten naar Nederland. Hij beperkt zich tot 5, wijzelf ontvangen de laatste jaren nog maar zelden kaarten van anderen, vandaar. Na ieder tweeëneenhalve fles (van 65 cl) genuttigd te hebben, gaan we pas rond één uur naar de kamer. Zal dit onze zwaarste doorzakavond worden?

Tempels, paviljoens en bloemenmarkten

De volgende morgen is Jos al vroeg alleen op pad. Hij trekt een denkbeeldige lijn door de binnenstad en gaat vervolgens alle (nou ja, veel in ieder geval) tempels en bezienswaardigheden aan de linkerkant bekijken. Hoewel het al snel heet wordt, houdt hij er een hoog tempo op na, blij dat hij niet steeds op Clim hoeft te wachten. Hij bekijkt een tiental tempels, een Chinees paviljoen, bezoekt een bloemenmarkt en het stadspark en eet ergens geroosterde kalkoendrumstick. Om twaalf uur is hij terug bij Clim, die toch nog vóór tien uur ontbeten heeft. Het merendeel van de groep is weg met een excursie buiten de stad. 's Middags bezoeken we samen de rechterhelft van de binnenstad. Stadspoorten, veel tempels uiteraard, grachten. Bij de tempels lopen vrouwen met vogelkooitjes. Je kunt een vogeltje kopen en vervolgens weg laten vliegen; volgens de Chinezen een goede daad die je lot in het hiernamaals gunstig kan beïnvloeden. Chiang Mai heeft meer dan 300 tempels. Enkele van de oudste uit de 13e en 14e eeuw doen we aan. Het is er niet druk. We worden benaderd voor yogacursussen, maar wimpelen alle aanbiedingen af. Yoga, het zal wel, zodra het donker wordt zullen het massagebeurten zijn. Jos probeert voor het eerst de pittige garnalensoep Tom Yam Koe: hij vindt ze heerlijk. Met de tuk tuk terug naar het hotel. Daar treffen we Martin met een opgezwollen gezicht en dicht oog aan. Hij heeft een ontsteking opgelopen en gaat voorlopig nog maar niet naar zijn vriendje.

Fluweelzacht weer

Om vijf uur is de hele groep weer bij elkaar. Op de veranda maken we kennis met Mark, de leider van de hill tribe trek die vanaf morgen op het programma staat. Hij verstrekt inlichtingen en legt van alles uit. We kopen ieder een klamboe voor een tientje per stuk. Volgens Mark en Gilbert is de trek niet zo zwaar, dus na enig wikken en wegen besluiten we toch maar mee te gaan.

(Voor een beschrijving van die gedenkwaardige tocht,
lees de twee verhalen met foto's uit de serie
SPANNENDE REISAVONTUREN van Jos en Clim;
het verblijf in het dorp (Akha-story) en
de tocht op de olifanten (Olifantenstampede).

 

Een farang met zelfspot

Clim wil wel weer eens een keertje uitslapen, dus Jos is deze twee dagen voornamelijk op zichzelf aangewezen. Geen nood. Hij neemt om 9 uur een tuk tuk naar het plaatselijke busstation, waar de minibusjes naar de Doi Suthep, een magistrale tempel die tien kilometer verderop op een 600 meter hoge bergtop ligt te schitteren. Hij komt terecht tussen de marskramers en marktkoopvrouwen die met hun koopwaar (onder meer bestaande uit blokken koelijs, veel fruit, chips, snoep, souvenirs) naar hun kraampjes nabij de tempel gaan. Het is krap in het busje met al dat spul. De enige andere man zit tegenover Jos en maakt hem een compliment over zijn haren op de benen en borst. "Jij moet wel sterk zijn," gebaart hij. Jos knikt heftig van nee, begint theatraal te snikken en neemt zijn pet af, aldus zijn kale kop tonend. Ai, zoveel ongeluk, schrikt de man. Maar de vrouwen vinden het een kostelijke grap; een "farang" die niet bang is voor een beetje zelfspot kunnen ze wel waarderen. Ondertussen tuffen we gestaag naar boven, 44 haarspeldbochten rondend en met een uitzicht dat steeds fraaier wordt. In een bocht is een ongeluk gebeurd, de gewonden worden net afgevoerd. Daarna rijdt de chauffeur van ons busje opvallend veel voorzichtiger.

Gouden Tempel op heuveltop

De Doi Suthep - tempel is in één woord schitterend. Het Hollandse spreekwoord "Het is niet alles goud wat er blinkt" krijgt bij het zien van al die vergulde pracht bijna een leugenachtig karakter.  Er zijn hier ook veel offerende Thais die afkomstig zijn uit het hele land. Met zoveel pelgrims en toeristen zijn er kraampjes en verkopers bij de vleet. De tempel wordt onder andere gekenmerkt door honderden bellen die regelmatig in devotie aangeroerd worden. De monnikenverblijven zijn gesitueerd in een soort hangende tuinen met prieeltjes, beeldjes, vijvertjes; Jos dwaalt er een tijdje rond zonder de adem van toeristen en hawkers in zijn nek te voelen. Het kost hem moeite een busje terug naar de stad te vinden. De meeste toeristen gaan van hieruit door naar een "authentiek Meo - dorp" en een "origineel" olifanten kamp. Pas na 40 minuten wachten is de ‘songthaew’, Thais voor verzameltaxi, vol en vertrekken ze. Weer terug in het centrum pikt hij en passant nog 3 tempels mee voor hij tuk - tukkend richting hotel gaat. Maar eerst bestelt hij nasi met geroosterde worstjes aan een kraampje.

The Bangkok Post, dagelijks leesvoer

Clim is die morgen toch opgestaan. Hij wil zichzelf nog enigszins bezighouden om niet helemaal in een zwart gat van apathie te vallen.  Post gehaald en geld gewisseld. Dat laatste is belangrijk, want in het Akhadorp hebben we geld geleend van enkele mensen. Nu kunnen we tenminste Gilbert (voor het gecharterde busje) en een andere geldschieter terugbetalen. 

Een snikhete middag in de dierentuin

De rest van de middag brengen we door in de dierentuin. Die ligt heel mooi op de glooiingen van de Doi Suthep aan de rand van de stad. Eigenlijk hebben we niet veel zin om uitgebreide wandelingen te maken, maar gezien de uitgestrektheid van de Zoo zit er niets anders op. Al gauw zweten we als otters, ook al omdat het er bijzonder heuvelachtig is. Echt de moeite waard is het niet, er zijn niet veel dieren en de behuizing is er niet zo spectaculair. We moeten regelmatig rusten, anders houden we het niet vol. Er zijn nauwelijks bezoekers, we zijn er natuurlijk weer op het heetst van de dag. Jos kruipt over de hekken een kuil in om een in zijn ogen unieke foto te maken: twee copulerende schildpadden. Als hij klaar is (misschien: klaargekomen?) laat het mannetje een meterslang spoor achter waar hij het vrouwtje naar voren geduwd heeft. Aardig vinden we ook de gibbons, levendig als altijd, die op een eilandje hun domicilie hebben. De Vietnamese lemuren bevallen ons ook: ze zien er bijzonder kleurig uit: elk lichaamsdeel heeft een andere kleur. Dat hebben we nooit eerder gezien. Jos kruipt in een lege kooi om deze unieke apen van dichterbij te fotograferen.

    

Heerlijk eten: python en wild zwijn

De avond brengen we door in het verwesterde gedeelte van de stad. Te voet gaan we naar het Kai Thong - restaurant waar echt "jungle food" wordt geserveerd. In de serie 'Veronica goes Asia" is deze zaak op de Nederlandse t.v. geweest. Jos geniet van een stuk python . Volgens hem smaakt het naar stoofvlees met veel knoflook. Veel ribben die héél iel zijn. Clim heeft pech met zijn "wild boar", zeg maar everzwijn. Hij krijgt alleen maar ondefinieerbaar vet op zijn bord gepresenteerd. Het wordt een prijzig etentje: de python kost fl 23, het zwijn fl 15. Het kan nog veel duurder, een koningscobra gaat er niet voor onder de fl 70 de deur uit. Achter ons zitten twee onschuldige, ogenschijnlijk maagdelijke Duitsers met hun hoertjes. De meisjes trekken hun een behoorlijke poot uit, waarschijnlijk krijgen ze hier provisie, dus bestellen ze het allerduurste.

Info over waaiers en parasols

Bier in het Beiers Hofbrauhaus

De avondmarkt is ons volgende doel. Het is een groot gebouw van drie verdiepingen waar de toeristen samendrommen, een waar paradijs voor koopjesjagers. We ontmoeten er uiteraard Cees, die in de wolken is met zijn zoveelste t - shirt. Zelf kopen we ook iets: een lakdoos, een beeldje en een kinderpuzzel (die we nog steeds zelf niet opgelost hebben, dus kunnen we hem niemand cadeau doen!). Bij de avondmarkt, geafficheerd in de boeken als Night Bazar, liggen westerse restaurants en biertenten. In het Hofbrauhaus spreken de serveersters Duits en dragen ze een Beiers hoedje op hun Thaise kopjes. We vinden het geen gezicht. Clim wil met een van hen, en een halve liter bier,op de foto. Die meiden staan trouwens op straat en spreken alle mogelijke West-Europese talen. We laten het bij één biertje en keren terug met een tuk tuk, een die ons nièt perse naar een hoerentent wil brengen. Chauffeurs van tuk tuks zijn tuk op seksklanten vanwege de provisie die ze van de hoerenmadam of souteneur krijgen. Helemaal ongelijk kunnen we hen niet geven, als arme drommel moet je pakken wat je pakken kunt.

Inpakken en met de trein wegwezen

Laatste dag in Chiang Mai. Inpakken in ieder geval, wegwezen pas in de namiddag. Jos wil wel nog even lopend naar de tempel Suan Dok, een peulenschil denkt hij, makkelijk mee te pikken. Maar zijn plattegrond van de stad is niet op schaal, waardoor hij pas na een uur lopen aankomt. Tempel zelf is waardeloos, wel grote ruimte maar niet verfijnd of artistiek. Erom heen liggen interessante grafmonumenten van vroegere heersers. Lijkt een beetje op een overdadig westers kerkhof. Praatje met een oude man die verrassend goed Engels spreekt en een jong vrouwtje heeft die in een onooglijk huisje naast de tempel échte Thaise massages verzorgt. Ik geloof hem direct. We hebben het over communisten in Laos en Cambodja. "No massage, sir?". "No, thank you". Om twee uur is Jos terug. Clim heeft zich dan al gekweten van zijn dagelijkse taak, namelijk het halen van de Bangkok Post. Zo blijven we toch op de hoogte van het wereldnieuws. Om half vier rijden drie minibusjes voor en vertrekken we gezamenlijk naar het station. De trein naar Bangkok vertrekt stipt op tijd. We hebben ons uitstekend geïnstalleerd in een efficiënte slaapcoupé. Alleen het opslaan van de overvloedige bagage vormt een probleem. De meeste mensen van de groep zitten 's avonds aan de whisky. Dat zouden ze eigenlijk niet moeten doen, ze kunnen er niet tegen. Er ontstaat een jolige, ja, zelfs lacherige (mannen) en giechelige (vrouwen) stemming die ons doet denken aan een balorig  MAVO - schoolreisje. Toch zijn we jaloers op hen; zij hebben véél  whisky en wij slechts een bodempje. Vaardige boys maken ons bed op en we slapen heel acceptabel. Om half zeven rijden we langs de sloppenwijken en vieze klongs (kanalen) de hoofdstad binnen. Onze eigen, geblutste bus staat ons al op te wachten om ons naar het Nana - hotel te brengen.

---

MEER INFO CHIANG MAI

Hoofdstad van het Noorden
Chiang Mai, hoofdstad van het noorden van Thailand, bezit een fraaie oude binnenstad die wordt omsloten door een gracht in de vorm van een vierkant.

CIJFERS
Bevolking: 1,55 miljoen inwoners / Gemiddelde hoogte: 315 m

De stad Chiang Mai ligt in het noorden van Thailand aan de oever van de rivier Ping (Mae Nam Ping), midden in een vallei op 315 m hoogte. Aan het begin van de jaren '50 kreeg deze gezellige kleine stad de bijnaam "Roos van het Noorden" vanwege de oude tempels en zijn gastvrije bevolking. Chiang Mai bezit inderdaad meer dan 300 tempels, wat voor een bijzondere sfeer zorgt. Van de stadsmuren van deze vestingstad, die in de 8e eeuw werden opgericht, staat alleen in het zuidoosten nog een stuk overeind, dat nu gerestaureerd is. De oude binnenstad ligt binnen een vierkant dat wordt afgegrensd door een gracht. Het is een wijk met kleine, schaduwrijke straatjes waar de architectuur Birmaanse invloed verraadt. De vrij goed bewaard gebleven beschoeiing van de gracht is, evenals de vijf stadspoorten, onlangs gerestaureerd. De moderne stad is ontstaan buiten de ommuring en strekt zich uit van de oostelijke muur tot de oever van de rivier Ping, die door vier bruggen wordt overspannen. Het huidige centrum spreidt zich uit aan weerszijden van de Tha Phae Road, de hoofdstraat die begint loodrecht op het oostelijk grachtgedeelte bij de Tha Phae-poort (Tha Phae Gate). De meeste tempels van de stad en de overheidsgebouwen bevinden zich binnen het gebied dat wordt afgegrensd door de gracht. De Wat Chedi Luang in het zuiden is helemaal vervallen, maar de Wat Duang Din is beroemd om zijn bewerkte houten voorgevel. Om het uiterlijk van Chiang Mai voor de toekomst te behouden wordt onderzocht of het mogelijk is in de buurt een tweelingstad te bouwen, waardoor de oude stad zou kunnen worden beschermd tegen de kwalijke gevolgen van de stedelijke ontwikkeling.

De Wat Dai Suthep is een van de 300 beroemde tempels van Chiang Mai.

KLIMAAT
Tropisch moessonklimaat. Gemiddelde temperaturen: 21° C in januari en 27' C in juli.

BEZIENSWAARDIGHEDEN
De tempels: Wat Duang Din, Wat Chiang Man, Wat Phra Singh, Wat Chedi Luang, Wat Chet Yot, Wat Suan Dok, Wat Kutao. Het Nationaal Museum van Chiang Mai, de nachtbazaar, Doi Suthep en zijn tempel. In de omgeving: het nationaal park van Doi Ithanon, de watervallen van Mae Mang.

Land van de "miljoen rijstvelden"
Chiang Mai was de hoofdstad van het eerste onafhankelijk koninkrijk dat ontstond binnen het gebied dat wordt begrensd door de Gouden Driehoek.

BRONNEN VAN INKOMSTEN
Handwerknijverheid (lak, parasols, celadon, geweven stoffen). Toerisme.

Er is weinig bekend over de geschiedenis van het noorden van Thailand en van Chiang Mai. In de 13e eeuw breidde de Thaise vorst Mengrai zijn koninkrijk vanuit Chiang Saen aan de Mekong geleidelijk naar het zuiden uit. In 1292 veroverde hij een Món-kolonie en besloot zijn nieuw koninkrijk een hoofdstad te geven. Zo ontstond Chiang Mai, wat "nieuwe stad" betekent. In de loop van de volgende eeuw werd de stad opgenomen in het grotere koninkrijk
Lan Na Thai of "Rijk van de Miljoen Rijstvelden". Chiang Mai deed zich gelden als een belangrijk godsdienstig en cultureel centrum. In 1556 veroverden na koning Bureng Nong de Birmanen de stad en vestigden voor de tweede keer hun gezag over de streek. Deze was namelijk in de 11e eeuw al een keer bestuurd geweest door Anuruddha, een koning uit Pagan. Twee eeuwen lang bleef de streek onder heerschappij van de Birmaanse heersers. Dit zorgde ervoor dat de plaatselijke architectuur een sterke Birmaanse invloed bezit. In 1775 verdreef koning Taksin de Bir¬manen en nam het bewind over Chiang Mai. De gevechten eisten een zware tol van de stad, waarvan de meeste bewoners waren uitgeweken naar Lampang. Twintig jaar lang was de hoofdstad met meer dan een uitgestorven spookstad. Aan het einde van de 18e eeuw keerde de bevolking geleidelijk terug en kreeg Chiang zijn status van hoofdstad van het Noorden terug. De vorst Chao Sawila liet de stadsmuren herstellen en nieuwe grachten graven. Deze voorpost van het noorden van het nieuwe Siam groeide uit tot een levendig handelsknooppunt. Door zijn ligging midden in een berggebied zijn de meeste grote historische stromingen van Thailand aan Chiang Mai ongemerkt voorbijgegaan. Door de opkomst van moderne transportmiddelen en de opbloei van de toeristenindustrie is de stad nu een van de meest bezochte plaatsen van het land.

WETENSWAARDIGHEDEN
Taal: Thai / Munteenheid: baht / Godsdienst: boeddhisme

---

Foto's 1 Bangkok  /   Foto's 2 Bangkok  /   Foto's Mensen  /   Foto's Natuur  /   Foto's Chiang Mai   /   Foto's Cultuur

[ Bangkok 1 ] [ Oude Steden ] [ Jungletocht ] [ Ihsanvlakte ] [ Chiang Mai ] [ Akha's ] [ Olifantenstampede ] [ Bangkok 2 ] [ Foto's natuur ] [ Foto's Cultuur ] [ Foto's mensen ] [ Info Thailand ]