Nog meer weten over Bangkok? Ga ook naar  CitySpotters Bangkok

 

VLUCHT MET CHINA AIRLINES

 

 

ACCLIMATISEREN IN BANGKOK, STAD DER ENGELEN

Sleutel vergeten af te geven  

Zoals gebruikelijk reizen we per spoor naar Schiphol Onze broer Corné heeft ons naar het station gebracht. Het is zondagochtend, dus niet druk. Een 1e-klas kaartje hebben we daarom niet nodig geacht. Onderweg realiseert Jos zich dat hij de achterdeur van binnen heeft vergrendeld, zodat schoonzus Mia met haar sleutel evengoed niet in kan! Gelukkig hebben we nog een sleutel van de voordeur bij de hand. Op de luchthaven bellen we Mia op, de sleutel sturen we per aangetekende post op. We hopen dat het alsnog in orde komt en dat we bij thuiskomst over een maand niet verrast worden door een berg post achter de voordeur en dode planten voor het raam.

Cross Country Travel

Bij de balie van Holland Handling halen we onze vliegtickets op. Daar zorgt men tevens voor de bagage afhandeling, gemakkelijk zeg. We ontmoeten er voor het eerst onze reisgenoten van Cross Country. De kennismaking verloopt stroef, pas in Bangkok wordt het nog eens fatsoenlijk overgedaan.

Onze reisleider Gilbert

De afhandeling op BangkokAirport verloopt perfect, je kunt goed merken dat ze hier ervaring hebben met miljoenen toeristen per jaar. We worden opgevangen door onze reisbegeleider. Gilbert, zo heet hij, is Amsterdammer van Indische komaf. Hij zit nog niet zo lang in het vak, dit is pas zijn tweede groep. Hij verontschuldigt zich al bij voorbaat voor zijn onervarenheid, heel verstandig. Van huis uit is hij grafisch ontwerper, maar met werk in die branche kon hij de kachel niet laten branden. Hij heeft zelf ook al veel op eigen houtje rondgereisd, zijn overstap naar de reiswereld is dus niet alleen verklaarbaar uit financiële nooddruft.

Met de groep naar  de metropool Bangkok Onze groep bestaat uit 20 personen. De leeftijden van de deelnemers variëren ruwweg tussen de twintig en de vijfenveertig jaar. We worden samen met onze bagage in een bus gepropt en "off we go”. Het is dan net acht uur 's morgens. In dit busje zullen we de eerstkomende 20 dagen vervoerd worden. Naast de chauffeur is er ook steeds een manusje-van-alles bij de hand. Hoewel het zondag is en nog vroeg zit het verkeer in de 8 miljoen inwoners tellende metropool Bangkok al muurvast. De 25 km vanaf het vliegveld tot aan ons hotel kost ons anderhalf uur. We worden ondergebracht in het Nana Hotel, een driesterrenhotel in de toeristenklasse en gelegen in het uitgaanscentrum rond Sukhumvit Road. We zijn tevreden met de kamer: vooral de koelkast met gratis flessen drinkwater bevalt ons. Jammer genoeg vindt er in Bangkok een 'building boom” plaats, met als gevolg dat we voortdurend geteisterd worden door drilboren en sissende heipalen in de buurt.

Na kennismaking de stad in

Om 12 uur volgt een kennismakingsbijeenkomst en welkomstdronk bij de pool en helaas ook naast de drilboren. Het eerste minpunt van Gilbert; organisatietalent blijkt niet tot zijn artistieke bagage te horen. We vrezen nu al het ergste, maar hij komt sympathiek over, spreekt ietwat Thai en leent ieder een willig oor, dat vergoedt veel.‘s Middags verkennen we de omgeving. De buurt is nog niet zo oud, veertig jaar schatten we, en is volgestouwd met hotels, restaurants, cafés, reisbureaus en dergelijke meer. We eten er langs de straat gegrilde kippenbout met veel knoflook. Terug in het hotel reserveren we een eigen kluisje in de lobby. 

 

Thais dansspektakel 

Clim klaagt over buikpijn, had hij al voor het vertrek vertelt hij nu pas, en gaat de rest van de middag onder zeil. ‘s Avonds gaan we met de groep te voet naar een uitvoering van een Thaise dansgroep. Ook hebben we de gelegenheid om te genieten van een exquise diner; in feite een kennismakingsetentje waarvan we de hoge kosten zelf moeten dragen. In eerste instantie bevalt de groep ons niet helemaal. Er zijn met name een aantal vrouwen bij die qua gedrag en opvattingen niet direct in onze smaak vallen. De Thaise dans lijkt veel op die van Java en Bali, in kleurige klederdrachten en heel verfijnd. Vooral het spel met de handen en vingers schijnt belangrijk te zijn.

De hoeren van Nana Plaza

Terug bij Sukhumvit Road vatten we een paar biertjes aan een bar langs de straat. We moeten er de animeermeisjes wegwimpelen; vlakbij ligt het Nana - district, een van de rosse buurten van Bangkok.

 

Een van die kindvrouwtjes biedt Jos een barkruk aan. "No, thank you," antwoordt hij, want hij vreest daarbij ook een bardame op zijn schoot voor lief te moeten nemen, "I like to stand." “0h, yeah?", zegt het meisje grijnzend, "How long can you stand? All night long? Show it to me. Is very cheap." 

 

 

Zo lang het over seks, erotiek en “small talk” gaat is hun Engels goed genoeg. Veel hoeren nemen Engelse les, tien dollar per uur. Een biertje kost hier drie gulden, relatief goedkoop in dit land. Natuurlijk word je geacht de gastvrouwen ook iets aan te bieden en dat kan in de papieren lopen. Verplicht is echter niets en dat bevalt ons wel.      Willem, een hoogleraar uit Utrecht  Wil en Willem, een paar uit de groep, beiden in het onderwijs (hij filosofie aan de RU Utrecht, zij dramatische expressie aan het MAVO) voegen zich bij ons. Zij zijn trouwe Cross-vakantiegangers. Willem en Jos blijken bijna even oud te zijn, op een maand na. Jos is met zijn vierenveertig jaar de oudste, de nestor van de groep. Om een uur of twaalf zoeken we ons bed op. We zijn nog geen 2 dagen onderweg of Clim zit al spulletjes te wassen. We zetten ‘s morgens de laundry service aan het werk. De gehele vakantie zullen we bij het opstaan een vast ritme aanhouden, niet alleen in tijd maar ook in volgorde. Jos staat tussen half zeven en zeven op, neemt een douche, waarna Clim volgt. Vóór acht uur hebben we dan meestal ontbeten. In Bangkok gebeurt dat steeds bij Tom's Quick.

 

Het Koninklijk Paleis van Bangkok   

We nemen een 'metered taxi’ naar het Grand Palace in het centrum. Je kunt ook een tuk tuk (open gemotoriseerde driewieler) organiseren, maar dan zit je midden in de uitlaatgassen van het waanzinnige verkeer hier; bovendien moet je dan steeds weer opnieuw van te voren onderhandelen over een prijs. Dat spel van afdingen, van loven en bieden gaat ons bovendien niet goed af, dat hebben we in Indonesië aan den lijve ondervonden. Peter, iemand uit de groep, een veertiger uit Breda, sluit zich bij ons aan. Een globetrotter, die Peter, overal is hij al geweest, meestal in zijn eentje, als individuele deelnemer aan groepsreizen. Alle taxi's hebben air conditioning hier, maar goed ook want buiten is het klam en warm. Al die dagen zal de temperatuur tussen de 32º en 36º C schommelen. We hebben dan ook de nodige flessen drinkwater ingeslagen. Vochtverlies bijtijds aanvullen is onder deze omstandigheden het motto.

 

We zijn echt onder de indruk van het enorme tempel- en paleiscomplex. Het is voornamelijk gebouwd in de vorige eeuw en het ziet er nog steeds smetteloos uit. We zijn er niet bepaald alleen, toeristen uit alle windstreken hebben zich hier verzameld, ook uit Thailand  zelf. Echt iedereen staat met open mond van bewondering al dit fraais te aanschouwen. Hoog boven in de Wat Phra Kheo troont de "Emerald Buddha" die voor de Boeddhistische bedevaartgangers het hoogtepunt van het bezoek vormt. Jos schiet bijna een heel rolletje fotofilm op.

 

Wat Arun en andere fraaie tempels 

We bezoeken die middag nog een tweetal andere fameuze tempels. Allereerst de Wat Jetubon, in de volksmond ook Wat Po genoemd.Het is de oudste en grootste van de stad. Binnen het complex is een grote monnikenconcentratie die onderwijs geeft. Als voormalig onderwijzer neemt Jos al gauw een plaats voor de klas in. Hier is de trekpleister een immense liggende Boeddha van wel veertig meter lang. Wat Po ligt min of meer aan de rivier de Menam. Chao Phraya. Met een bootje steken we over naar de andere oever, waar de 80 meter phrang (een hoge toren) van de Wat Arun, de Tempel van de Dageraad oprijst boven de veelkleurige daken van de tempel- en bijbehorende kloostergebouwen. We beklimmen de toren tot halverwege, verder mag niet. Aardig uitzicht over de rivier die door de stad meandert. De tempel is bekleed met oud Chinees porselein en aardewerk. Onder een reusachtige waringinboom eten we aan een stalletje een pittige schotel rijst. Tegenover ons zit een jonge vader met zijn peuter zalig niets te doen. Het jochie heeft geen broekje aan. Boven zijn piemeltje hangt aan een touwtje een kleine, houten namaakpenis. We snappen er niets van. We heeft dit dan al weer te betekenen?

 

 

 

Een keur aan exotisch eten 

We steken over naar de kleine vismarkt, waar we een taxi nemen die pas na een klein uur ons hotel bereikt. Terwijl Clim vanwege buikpijn de koele kamer met het zachte bed opzoekt, gaat Jos inkopen doen. Onderweg eet hij lekkere dingetjes, kleinigheden zoals gegrilde octopusarmpjes met roze zuignapjes, geroosterde sprinkhanen aan een pen geregen en besprenkeld met een zoetzuur sausje. Enkele uren later zijn Clim en Peter weer van de partij. We eten samen in een overdekt food center bij het Ambassador - hotel. Er staan 45 verschillende kraampjes die allemaal iets anders aan te bieden hebben. Clim en Peter eten Thais, rijst met kip of iets dergelijks. Jos moet weer iets aparts. Hij bestelt Koreaanse rundvleessoep met ei, gevolgd door een kleine portie gehakte varkenspoot. Smaakt niet gek. Als we nog een pilsje pakken bij het Nana Plaza zien we een oude, verschrompelde blanke heer van tegen de tachtig voorbij schuifelen met aan zijn arm een jonge Thaise schoonheid van nog geen achttien. Ze schijnen hevig verliefd op elkaar. De volgende morgen vertrekken we, dus we ledigen ons kluisje, wisselen traveler cheques en pakken alvast zo veel mogelijk in. Schoon, fris ruikend en gestreken ligt de laundry in de kamer op ons te wachten. 

    

Koninklijk zomerverblijf Bang Pa In

In Bangkok beginnen de bouwvakkers om zes uur te werken, tenminste we nemen aan dat drilboren niet uit zichzelf beginnen te spektakelen. Op de afgesproken tijd, om negen uur, vertrekt het busje / de bus. Een gunstig voorteken? Na een uur rijden stoppen we alweer, bij het voormalig zomerverblijf van de Thaise koninklijke familie Bang Pa In. Opvallend hier zijn de verschillende paviljoens en paleizen in duidelijk herkenbare Europese stijl. Het kleine paviljoen in de spiegelvijver steelt vele harten. Jammer genoeg staat de overdadige Chinese tempel in de steigers.  

 

 

Scheuren in een longtail-boot 

 

Van hieruit gaan we met de longtailboot  verder. De motorboot heeft een groot vermogen (volgens Clim is er een vrachtwagen motor in gebouwd) en scheurt letterlijk door de groene tapijten van waterhyacinten die de rivier zover het oog reikt bedekken. Op de oevers speelt zich het leven van alledag af. De woningen zijn allemaal op hoge palen gebouwd. Een uur lang bekijken we Thailand vanaf het water. Rond het middaguur stappen we aan land bij een punt waar drie rivieren samenvloeien. Op dit punt lag in vroeger tijden heel strategisch Thailands voormalige hoofdstad Ayutthaya. De ruïnes die er nu nog liggen zijn nog steeds indrukwekkend. In 1768 werd de stad, die toen met één miljoen inwoners een der grootste ter wereld was, door de plunderende Birmanen met de grond gelijk gemaakt. De verslagen koning trok weg en stichtte 70 km stroomafwaarts bij Thonburi een nieuwe hoofdstad; toen werd Bangkok geboren.

 

       

 

 

Foto's 1 Bangkok  /   Foto's 2 Bangkok  /   Foto's Mensen  /   Foto's Natuur  /   Foto's Chiang Mai   /   Foto's Cultuur

[ Bangkok 1 ] [ Oude Steden ] [ Jungletocht ] [ Ihsanvlakte ] [ Chiang Mai ] [ Akha's ] [ Olifantenstampede ] [ Bangkok 2 ] [ Foto's natuur ] [ Foto's Cultuur ] [ Foto's mensen ] [ Info Thailand ]