1973 RONDREIS ZUIDOOST - EUROPA
|
INLEIDING We kwamen uit Roemenië. Bij Turnu Severin waren we de grens overgestoken en belandden we in Servië, dat toen nog bij Joegoslavië hoorde. We overnachtten in ons provisorisch opgezette tentje langs de weg naast een akker. Waar we ons bevonden wisten we niet precies. |
POZEREVAC
Om half negen opstaan. We worden gewekt door boerengerucht (ze zijn aan het
hooien) en het enthousiaste gelik van "onze" zwerfhond Joego, die we
onderweg ergens hebben opgepikt. Om tien uur
heel verzorgd koffie gedronken in een soort wegcafé. (A+ = autosnelweg)
BELGRADO (A-)
In het centrum (centar) informatie ingewonnen. Daarna ons de pleuris gezocht
naar een van de twee campings die volgens opgave door de informatrice aanwezig
zouden zijn. Geheel Novi Beograd doorkruist. Uiteindelijk maar gekampeerd in
Kosutnjak, een park en sportveldencomplex met een Hippodrome erbij. Eten (spaghetti, bier, kaas, koffie, soep en gemengd vlees) in een gaarkeuken voor f
6,50 per persoon. Jos laat bij de kassa zijn tasje liggen en wordt
teruggeroepen: “Herr Helmut Schmidt, Ihre Tasche!” (Helmut Schmidt was destijds de
Duitse Bundeskanzler.) Toch netjes, niet waar? Douche genomen, ter afkoeling,
want het is weer heet vandaag. Een uurtje gebasketbald in het park. Twee tegen
twee. Onze Joegoslavische tegenstanders waren technisch (schot en dribbel) en
tactisch (block en moving screens) sterker, maar moesten het atletisch tegen ons
afleggen. Het partijtje vergde veel van onze belabberde conditie. Uitslagen:
21-7 en 21-18, 2 nederlagen dus. 's Avonds naar Terazije, het eigenlijke centrum
van de stad geweest. Erg druk, veel voetgangers, weinig te zien. De jeugdigen stappen
hier vol zelfvertrouwen in hun modernste kloffies rond. Het heeft hier niets oostblokachtigs, integendeel zelfs.
Afgelegde afstand : 100 km
XXVII Vrijdag 27 juli
BELGRADO / BEOGRAD
Om 8 uur wakker. Ontbijt. Om negen uur naar de stad vertrokken via de parkweg.
Erg lang, maar zeer schaduwrijk. Deze weg ligt in de buurt van de heuvel Avala
die bekend staat vanwege het daar aanwezige graf van de onbekende soldaat en de
grote tv-toren. In de stad rondslenteren op de Ilize di 29 Novembra. Ook naar de
plaatselijke burcht geweest. Deze ligt precies bij de monding van de Sawa in de
Donau. (Vergelijk met de ligging van de kathedraal t.o.v. Maas en Roer in
Roermond.) Fraai uitzicht, vooral op het afschuwelijk moderne, dus betonnen Novi
Beograd. Dia's. Alweer op een staatsterreintje gebasketbald, nu tegen
vergoeding: 2 dinar per persoon voor 1 uurtje. Bal van de zaak. Een veld met
kwaliteitsborden. Alleen maar geschoten in de snikhete middagzon. Alles was een
officiële overheidsvoorziening. met douches en al! Banden van de auto laten
plakken. 2 Uur wachten. Prijs: 30 dinar, niet veel dus, slechts enkele guldens.
Om drie uur terug op de camping. Eten bereiden en ons daarna beroerd voelen.
Diagnose: Cléo diarree, stijve nek, soort uitslag op benen. Jos diarree. Lichte
voedselvergiftiging? Zeer vroeg slapen.
|
EEN MOMENTOPNAME UIT HET LEVEN VAN EEN DIARREELIJDER In het holst van de nacht kruipt een stommelende schaduw een tentje uit, strompelt nachtblind naar de eerste de beste boom en begint met een verlossende zucht zijn darminhoud te lozen. Dit gaat gepaard met het geluid van een knetterende stengun. Een lading urine begint op de harde grond te kletteren en de sinistere schaduw barst ook nog in een rochelend kuchen uit. Die laatste druppel doet de emmer overlopen. Zaklantaarns floepen aan, kinderen beginnen hartverscheurend te brullen, moeders snauwen getergd om stilte, op hun bevel verlaten vaders nors hun nest. Er worden tentflappen opengeslagen, waaruit slaapdronken koppen met verstoorde gezichtsuitdrukking verwensingen in 7 talen brullen. Zoeklichten betasten het in duister gehulde kampeerveld. In a1 die nachtelijke herrie en getier tijgert een doodzieke gestalte met een rood hoofd omzichtig naar een tentje, zijn onderbroek op zijn schenen en de billen besmeurd. Het leed was weer eens geleden, voor de vijfde maal die nacht. |
Afgelegde afstand : 30 km.
TIGARETE SUPERIOARE
XXVIII Zaterdag 28 juli
BELGRADO
Om 9 uur opgestaan. Cléo ging nog even naar stad om inkopen te doen. Nog eenmaal
heerlijk gekookt in de hoop onze 'bedorven' maag een plezier te doen. O.a.
kalfsvlees. Om half twee op weg naar Novi Sad. Natuurlijk over de enige autobaan
(ofwel "autoput") die Joegoslavië rijk is. Is deze naam overigens niet waard. (A
+)
Onderweg enkele uren wachten bespaard door een file te vermijden. We waren samen
met twee bussen de eerste automobilisten die de moed hadden een 'parallelweg' te
zoeken. 10 Km gereden op een barbaarse weg die bezaaid was met puntige keien en
waar we door het opwaaiende stof praktisch geen zicht hadden. Eenmaal weer terug
op de autosnelweg bleek de truc gelukt! We hadden het obstakel vermeden en zo
konden we ongestoord verder koersen langs de file van tegenliggers die liefst
15 km lang bleek te zijn! Bovendien nam de onafgebroken stroom van Deutsche Urlauber
en Turkse Gastarbeiter in ongehoorde mate toe. Van een omleiding was geen sprake, want er was
geen politie aanwezig om die te leiden. Ook waren trouwens niet genoeg goede
alternatieve wegen beschikbaar.
NOVI SAD
Overigens: Duitsers scheuren op deze drukke, slechte tweebaansautoweg precies
hetzelfde als op de Autobahnen in hun "Heimat". Blindelings en niets en niemand
ontziend storten zij zich in de meest gewaagde passeermanoeuvres. Zo vormen ze
ook voor de argeloze tegenligger een voortdurend gevaar. Ze voelen zich
werkelijk "the king of the road" in hun Mercedessen, BMW's,
Volkswagens en Audi's. Cléo
strafte deze arrogante lieden geregeld af door geen duimbreed te wijken als ze
intimiderend recht voor ons opdoemden.
Een even gevaarlijke manoeuvre natuurlijk.
Tegen de avond kwamen we in Zagreb aan. Die grote stad behoorde al tot de federale staat Kroatië, na Servië de belangrijkste en meeste invloedrijke staat van Joegoslavië. Beide volkeren kunnen elkaars bloed wel drinken. (In de jaren negentig, de bindende factor Tito was al jaren dood, kwam dat tot een definitieve breuk en sloeg de vlam in de pan. Na een regelrechte en wrede oorlog scheidde Kroatië zich af van Joegoslavië, dat vervolgens helemaal uiteen viel. Noot Jos 2009)
