|
|
MACHU PICCHU
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Clim geniet van de wonderbaarlijke ligging van de ruïnestad |
|
|
|
|
Zigzag rijdend kruipt de trein uit het dal waarin de stad gebouwd is. Op die hellingen staan schots en scheef de woninkjes en hutten van de minder bedeelden. Na dit traject begint een mooie treinreis door de vruchtbare dalen met akkerbouw (vooral maïs en aardappelen) en veeteelt van de Heilige Vallei. Af en toe kunnen we in de verte de toppen van de hoge Andes ontwaren. We volgen de loop van de Urubamba-rivier tot aan Aquas Calientes, het eindpunt van de treinreis. Die nederzetting ligt ingeklemd in een smalle kloof en is chaotisch volgebouwd met hostals, stalletjes en eettentjes. Het dorp parasiteert op het nabije Machu Picchu sinds de warmwater bronnen praktisch drooggevallen zijn. Er volgt een run op de klaarstaande bussen die de meute over een steile weg vol haarspeldbochten naar boven brengt. Wij doen niet mee aan dat zenuwslopende gejacht en komen dan ook in een van de laatste bussen terecht.
|
|
|
Machu Picchu (Unesco sinds 1983)Trofee en mysterie! Een eeuw geleden werd op een verborgen plateau in het Peruaanse Andesgebergte een stad ontdekt, Machu Picchu. Er staan tweehonderd huizen, een aantal ceremoniële gebouwen, een badplaats en een begraafplaats. De stad is zo stevig en weerbestendig gebouwd dat bijna alias in perfecta staat verkeert. Het waarom van de locatie blijft echter een mysterie. De Amerikaan Hiram Bingham dacht in 1911 de stad gevonden te hebben waarheen de Inca's vluchtten toen ze in 1536 definitief verslagen waren door de Spaanse veroveraars. Tegenwoordig vermoedt men dat Machu Picchu in de 15e eeuw werd gebouwd voor de beleving van de zonnecultus, maar een eeuw later alweer verlaten werd. a www.infoperu.com/indexnl.html |
Klik op een thumbnail voor een vergroting |
|||
 |
 |
 |
 |
Machu Picchu (nabij Agua Calientes)Intrigerende stad die werd gesticht, bewoond en verlaten door de Inca’s Men neemt aan dat de indrukwekkende stad, die nu nog slechts uit ruïnes bestaat, is gesticht in de bloeiperiode van het Incarijk tussen 1400 en 1450. Hij zou slechts minder dan een eeuw zijn bewoond. De vele botten die er zijn gevonden, doen vermoeden dat Machu Picchu een offerplaats was; de meeste botten zijn van jonge vrouwen. Ook de vele tempels en religieuze plaatsen lijken aan te tonen dat Machu Picchu voor de Inca's spirituele betekenis had. Veel hedendaagse bezoekers omschrijven de stad als ingetogen en met een religieuze sfeer. De bijnaam 'de verloren stad van de Inca's' suggereert dat Machu Picchu ook de legendarische stad El Dorado was - de Spaanse veroveraars zochten er vergeefs naar. Tot op heden is er weinig bekend over Machu Picchu: wat de oorspronkelijke bedoeling van de stad was, hoe de Inca's hem hebben gebouwd en waarom ze hem hebben verlaten. De plaats was alleen te bereiken door een looptocht van enkele dagen over een moeilijk begaanbaar, kronkelend pad. Het pad is nu bekend als de Inca Trail; jaarlijks maken duizenden backpackers de lange wandeling. In 1911 werd Machu Picchu herontdekt door de Amerikaanse ontdekkingsreiziger Hiram Bingham. Helaas nam hij veel artefacten mee naar de Verenigde Staten; momenteel zijn er discussies gaande tussen Peru en de Verenigde Staten over het al dan niet teruggeven van de voorwerpen. Bingham vond Machu Picchu, dat verborgen lag in het dichte regenwoud, bijna bij toeval nadat hij Peruvianen had horen praten over 'de laatste rustplaats van de Inca's'. Die omschrijving bleek onjuist: de Inca's hadden de stad al verlaten voor de Spaanse heerschappij. Machu Picchu staat nu op de Werelderfgoedlijst van Unesco. Het aantal wandelaars dat de Inca Trail mag belopen, wordt geregeld door de Peruviaanse overheid. |
Bij
de ingang boven op de berg melden we ons braaf bij de gids die aan ons is
toebedeeld. Zij heet Nora en zal ons met een volledig Spaanstalige groep door
de ruïnes leiden. Na haar een tijdje beleefd aangehoord en achter de groep
aangesjokt te hebben melden we ons netjes bij haar af. We gaan de site op
eigen houtje verkennen. We genieten van de werkelijk schitterende vergezichten
die we hebben op de omringende bergen, die behangen zijn met nevelslierten..
We zitten hier een stuk lager (ongeveer 2500 meter), dus de begroeiing is
daarom groen en weelderig. Nog geen vijftig kilometer verderop begint het
immense Amazonebekken. Af en toe breekt de zon door, maar de mist die in
flarden rondom de kegelvormige pieken hangt verdwijnt niet, zodat het geheel
een mysterieus aanzien krijgt. We vinden het een bijzondere gebeurtenis en
beslist een hele dag reizen waard.
MACHU
PICCHU
Een soort tempelstad van de Inca’s, gelegen op de top van een berg in een afgelegen gebied van het Inca-rijk. De Spanjaarden hebben deze plek nooit ontdekt. Dat lukt pas in 1911 een Amerikaanse archeoloog, Hiram Bingham, die er per toeval op stuitte. De ruïnes waren toen nog volledig overwoekerd. De functie van de stad is nog steeds punt van discussie; over de reden waarom de stad is verlaten tast men eveneens in het duister. Het is een plek vol mysteries die nooit ontsluierd zijn. Tegenwoordig wordt de site door duizenden toeristen per dag bezocht. |
Als
je het hele archeologische terrein wilt bekijken moet je wel nogal wat trappen
op- en afklauteren. Dat is niet helemaal zonder gevaar, getuige een jonge
toeriste die bloedend uit vele wonden per brancard wordt afgevoerd. Ze is
ergens naar beneden gedonderd. Hoewel hier alle nationaliteiten aanwezig zijn
en we vele talen horen spreken, merken we dat de Franssprekenden
oververtegenwoordigd zijn. Dat is ons al eerder opgevallen bij het bezoeken
van wereldmonumenten. Fransen houden van echte, hoogstaande cultuur en zijn er
dan ook als de kippen bij (beter zou zijn: als de haantjes …) om die waar
ook ter wereld te bewonderen. Veel Amerikanen bijvoorbeeld talen niet zo om
cultuur, zij zien Machu Picchu voornamelijk als een soort attractiepark. We
blijven een dikke twee uur op de berg ronddolen.
De klassieke foto's van Machu Picchu |
||
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
MACHU
PICCHU
Archeologisch raadsel |
Na een dure espresso genuttigd te hebben in het viersterrenrestaurant (de enige eetgelegenheid daar) nemen we een bus terug naar beneden. Onderweg duikt op elke bocht een jong Indiaantje op die ons toeroept “Adios, Goodbye!” Hij rent een steil pad af, zodat hij steeds net op tijd is om op de volgende bocht onze bus toe te roepen. De inzittenden vinden dit prachtig en vragen zich af of hij die sprint naar beneden volhoudt tot in het dal. En ja hoor, daar staat hij al weer, hijgend en puffend, na ons vijftien keer toegeroepen te hebben in een klein half uur tijd. Hij mag van de chauffeur de bus in om bij de passagiers zijn welverdiende beloning voor zijn prestatie in ontvangst te nemen. Inderdaad, iedereen stopt hem wel iets toe.
Volgens ons zal dit jochie een van de rijkste
mannen van het dorp worden. (Overigens, andere jongetjes doen precies
hetzelfde, maar dan bij andere bussen uiteraard. En wedden dat die chauffeurs
ook een deel van de buit krijgen….)
|
|
|
In de trein terug zit tegenover ons een Nederlands echtpaar. De vrouw verontschuldigt zich vanwege haar vieze kleren, ze hebben net vier dagen lang de Inca-trail gelopen met een groep van de reisorganisatie Baobab. Ze zijn van onze leeftijd, maar hebben duidelijk een veel betere conditie dan ons. Ze hebben eerst in de Alpen geoefend. Na de urendurende oncomfortabele treinreis (harde banken, geen leuningen, veel gebots en geschommel) komen we tegen 21.00 uur in Cusco aan. We wachten vergeefs op de afhaaldienst van Juan en besluiten met een busje van een andere organisatie mee terug te rijden.
Aquas Calientes: vertrekpunt naar Machu Picchu |
||
 |
 |
 |
INFO IN HET DUITS:
Machu Picchu, Ruinenstadt der InkaAls die Spanier 1532 in Peru eindrangen setzten sie die alten Inkaherrscher als kontrollierte Könige ein. Einer von ihnen, Manco Cápac musste nach einem verlorenen Aufstand gegen die Spanier Im Jahre 1911 bahnte sich amerikanische Archäologe und Historiker Hiram Bingham als Erster einen Weg durch das wilde Urubambatal... Im unzugänglichen Bergland von Cuzco soll er eine neue Stadt gegründet haben. Vilcabamba wurde sie in den Überlieferungen genannt. Ihr Anblick ist überwältigend. Auf einem steilen Gebirgsstock haben die Inka eine Stadt angelegt, in der wahrscheinlich nahezu 4.000 Menschen gelebt haben. Von keinem Punkt des Tales aus ist sie zu sehen. Nur ein schmaler Pfad, der wohl schon zu spanischer Zeit durch einen Bergrutsch blockiert war, führt hinauf. Zu Füßen einer schroffen Felswand, dem Huayna Picchu, erstreckt sich die in drei Bereiche gegliederte Anlage. Der Film führt seinen Betrachter durch die Ruinen der Inka-Stadt. Im Süden der Anlage liegt die Tempelstadt. Gegenüber das Königsviertel mit dem Torreón, einem halbrunden Turm, der auf einem heiligen Felsen errichtet wurde. Im dritten Teil der Anlage befinden sich die Ruinen der Wohnhäuser. Die unterschiedlichen Bereiche bilden auch heute noch eine harmonische Einheit, die viel über die Lebensformen der Inka erzählt. Erst 1911 wurde die Stadt von dem Amerikaner Hiram Bingham entdeckt. Er nannte sie Machu Picchu, "alte Bergspitze", weil er nicht sicher wusste, ob es die von den Spanier nie entdeckte Stadt, Vilcabamba war. Daten & Fakten Natur- und Kulturdenkmal: Gesamtanlage aus einem urbanen und einem landwirtschaftlichen Teil UNESCO-Ernennung: 1983 15. Jh. vermutlich Anlage von Machu Picchu (»alter Gipfel«) 1776 und 1782 urkundlich belegter Verkauf von Machu Picchu 1895 Anlage eines Weges von Cuzco in den unteren Teil des »Heiligen Tals der Inkas« 1911 unter der Schirmherrschaft der amerikanischen Yale University Expedition der Wissenschaftler Hiram Bingham, Harry Foote und Isaia Bowman 1912 und 1915 weitere Aufenthalte Binghams 1934 Forschung des peruanischen Archäologen Luis E. Valcárcel 1940/41 Forschungsexpedition unter Paul Fejos |
Bij het
afrekenen krijgt Jos ruzie met de chauffeur omdat die ineens de prijs heeft
verdubbeld. Oude truc trouwens: eerst 5 sol vragen, daarna 10 sol met de
mededeling dat die 5 sol per persoon bedoeld was. Daar trappen we niet meer
in. De chauffeur volgt ons tot in het hotel, maar Jos geeft geen krimp. Het
laatste wat we van hem horen is het “Fuck your mother” dat hij ons
toevoegt, blijkt hij ineens toch Engels te kunnen spreken…
De mensen achter de balie houden zich wijselijk afzijdig.
Volgens geschiedkundigen werd deze Incastad tijdens het bewind
van de Inca Pachacutec in de 15e eeuw gebouwd, maar waarom deze
locatie werd gekozen is nog steeds niet duidelijk. De bouwplaats
lag ver van de toenmalige wegverbindingen en was zeker toen
praktisch onbereikbaar. Mogelijkerwijs wilde men de Urubamba -
vallei afgrendelen om andere volksstammen de weg naar de
Incahoofdstad Cuzco to versperren, of ging het hier om een soort
koninklijke en religieuze buitenplaats? Zeker is dat Machu
Picchu nooit werd afgebouwd. De door de Spanjaarden
geïntroduceerde pokken en mazelen decimeerden de bevolking en
onderlinge twisten over de troonopvolging speelden ongetwijfeld
een rol. De Spaanse conquistadores zagen in ieder geval Machu
Picchu over het hoofd en de stad verzonk vier eeuwen lang in
vergetelheid. Pas in 1911 stuitte de Amerikaanse archeoloog
Hiram Bingham, die op zoek was naar de Incastad Vilcabamba, op
de ruïnes van Machu Picchu. Plaatselijke herders leidden hem
naar de verloren hoofdstad van de laatste Incarebellen. Twee
gezinnen woonden toen tussen de overwoekerde ruïnes. Bingham was
zo overweldigd door zijn ontdekking, dat zijn archeologische
theorieën over de oorsprong van de ruïnestad meer op verbeelding
dan realiteit berustten. Maar zijn benamingen van de
onderscheidene stadswijken bleven gehandhaafd en Machu Picchu is
tegenwoordig een van de meest bezochte plaatsen in Peru. De
plaatselijke economie van dit afgelegen gebied vaart er wel bij.
De bevolking neemt toe, wegen worden aangelegd, land wordt in
cultuur gebracht en hoogspanningleidingen ontsieren het
landschap. Op den duur zal dit een bedreiging vormen voor Machu
Picchu en de omgeving.
