LIMA

---

---

Bus met vliegtuigallures

Het busstation van Huaraz is niet ver, daarom gaan we er te voet heen. Dat valt toch even tegen, met name voor Clim. Hij heeft moeite met het dragen van zijn zware tas. De schouderband ervan is al in het begin van de reis stuk gegaan. We moeten inchecken alsof we op een vliegveld zijn. We vinden dat enigszins overdreven, maar het is wel veilig. Bijna alle passagiers zijn toeristen, waarschijnlijk is deze “comfort class” te duur voor de plaatselijke bevolking. Een hele groep Franse trekkers reist met ons mee. Gelukkig zijn ze niet al te luidruchtig, ze zijn uitgeput door hun strapatzen in het hooggebergte. Aan boord loopt een fraaie jongedame rond die als stewardess fungeert; bij alles aapt zij de echte procedures in het vliegtuig na. De westerlingen in de bus vinden dit wel grappig. We krijgen een bakje eten (kip met rijst, we konden het al raden), waarna we mogen genieten van twee tv-films van bedenkelijke kwaliteit op het hoogste geluidsniveau. 

Vanaf de hoogvlakten de dalen in

Enfin, het eerste gedeelte van de reis is weer eens onvergetelijk, zowel de weg over de hoogvlakte als die door de bergen naar beneden toe. De wegen zijn goed geasfalteerd, zodat we toch door het  raam wat foto’s van de omgeving kunnen maken. Na elke bocht ontvouwt zich het ene na het andere vergezicht voor onze begerige ogen. Na een pas van 4200 meter overgestoken te hebben ( we zitten dan al ruim boven de boomgrens) gaat het door een landschap van kalkstenen bergen richting kust. Allengs maken de groene, pastorale landschappen plaats voor een kale zanderige negorij. Dan gebeurt wat we van deze solide Volvo-bus juist niet hadden verwacht: we krijgen een klapband! De chauffeur (de busjuffrouw noemt hem ‘onze piloot’….) rijdt door tot een dorpje waar een vulkaniseerbedrijfje ligt. Dan is euvel snel verholpen.  

MEER INFO LIMA

Weer terug bij de oceaan

We bereiken de kust bij de stad Barranca, gelegen in een rivieroase. Tot Lima zien we eigenlijk niets anders dan grijze rotsen en vooral eindeloze rijen hoge zandduinen om ons heen. Zelfs de oceaan ziet er grauw uit. Het is een zo eentonig en weinig aantrekkelijk landschap dat we het grootste gedeelte van de reis liggen te dutten. Om half zes rijden we de uitgestrekte voorsteden van Lima binnen. Het zijn een soort afbraakwijken van misschien nog geen tien jaar oud die er in de neervallende schemering luguber uitzien.

Begin pagina Lima, metropool van 12 miljoen inwoners Na een half uur volgen de buitenwijken, waarna we de rivier de Rimac oversteken. We zitten dan in het centrum, waar we ons voortijdig laten droppen. We hebben geen flauw idee waar we precies zitten, maar een jonge  ober kan ons uiteindelijk de plek aanwijzen na minutenlang de kaart van Lima te hebben bestudeerd. Hee, we zitten vlakbij het Hotel Continental dat we uitgezocht hebben. Hup, taxi aanhouden, prijs afspreken, bagage inladen en vijf minuten later lopen we het beste hotel van onze reis binnen. Ze hebben er kamers genoeg en we krijgen er een van de beste op de 7e verdieping toegewezen. En dat voor een prijs van nog geen dertig gulden per persoon. Hebben we toch weer eens geboft. De taxichauffeur is heel behulpzaam, maar uit zijn schichtige gedrag  kunnen we opmaken dat het in deze duistere buurt niet pluis is. Aan de balie worden we expliciet gewaarschuwd om goed op onze spullen te passen. We vragen dan ook maar direct een kluisje aan en deponeren daar onze kostbaarheden. Het gebruik van zo’n kluisje is overal gratis in dit land.

 

Levendig centrum

We eten in een sjofele tent aan het Plaza San Martin, niet ver van ons hotel. Op de pas gerestaureerde Plaza is het een drukte van belang. Mannen staan er over politiek te debatteren, omringd door belangstellenden; clowns treden er op. In al dat menselijke gewoel zijn we steeds uitermate op ons hoede. Als we door de slecht verlichte straten naar het hotel teruglopen voelen we ons allerminst op ons gemak. Het is gedaan met slenteren, we zetten er stevig de pas in om de plekken die potentieel gevaarlijk zijn zo snel mogelijk achter ons te hebben. Dit is niet leuk meer.

  Begin pagina

LIMA 1

Professionele receptionist

We gebruiken een bescheiden ontbijt met beschuit in het restaurant op de elfde etage. Zonder mist zouden we een grandioos uitzicht op de stad hebben gehad, maar nu is het een en al mistroostigheid.  Onder aan de balie staat een nieuwe receptionist die prima Engels spreekt. Hij regelt telefonisch de herbevestiging van onze Iberia – vlucht over twee dagen. We gaan te voet de stad in, want de bezienswaardigheden die uit de koloniale tijd stammen liggen allemaal vlak bij elkaar. Het Plaza de Armas is een fraai plein, waaraan de kathedraal, het presidentieel paleis en andere opgeknapte overheidsgebouwen liggen.

  Begin pagina

Mist: eeuwig en allesoverheersend

Alles is er kletsnat van de ‘garua’. We volgen vanaf het plein een voetgangersgebied met zaken die je overal ter wereld kunt aantreffen: KFC, McDonalds, Bata. Het is druk op de promenade en, paranoia als we zijn geworden, lopen we in een stevig tempo vlak achter elkaar. We betreden de kerk van La Merced, vol barokke altaren en retabels. Frater Ururta wordt hier vereerd gezien de talloze dankbetuigingen op tegeltjes en ex voto’s. We passeren prachtige gebouwen in diverse bouwstijlen: vooral koloniaal en art deco.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Voor twee tientjes per man mogen we naar binnen, naar verhouding een exorbitant hoog bedrag in dit goedkope land, maar gezien het gebodene valt het eigenlijk nog mee. De drie etages waaruit het museum bestaat zijn letterlijk tot aan de nok toe gevuld met kunst- en gebruiksvoorwerpen van de oude Indiaanse culturen van Peru, zoals de Chancay, Chavin, Moche, Chivu, Huari en Inca. We worden duizelig van de (gouden) maskers, erotisch aardewerk, stoffige mummies, ceremoniële kleding. Vooral de vrolijke en fantasievolle potten van de Moche bevallen ons bijzonder. 

  Begin pagina

Uitgebreide wapencollectie

Een hele zaal is volgepakt met wapentuig vanaf de 15^de eeuw en alles wat daar bij hoort (zadels, stijgbeugels, sporen en zo); tussen de onafzienbare rijen ontdekken we de persoonlijke pistolen of dolken van bekende figuren als Li Peng, Soekarno, Prins Charles. De zalen met geweven stoffen gaan we in sneltreinvaart door, die interesseren ons minder.  Als we voldaan buiten komen en een taxi terug willen nemen vragen deze dubbele tarieven. We spelen de heren tegen elkaar uit en krijgen zo toch nog een rit tegen normaal tarief. De chauffeur toont zich uiterst behendig in het drukke spitsuur. Het is een zwartrijder, vandaar die lagere prijs. Hij weet bijvoorbeeld niet hoe hij bij het Plaza San Martin moet komen. Enfin, we eten Chinees (weer niet zo’n goede en riante porties als bij onze Chinezen in Nederland) en maken een korte avondwandeling. 

Bier in de keuken

We ontdekken dat bewoners van een uitgewoond appartementengebouw in een portiek  een geïmproviseerd drank- en snoepwinkeltje hebben ingericht. We worden naar boven genood om bier op te halen. We treffen er een onbeschrijfelijke ellende aan. Halfnaakte peuters kruipen er lusteloos over de met rotzooi bezaaide vloer van wat een keuken moet voorstellen. Het schijnt de bedoeling te zijn dat we het bier hier opdrinken, maar dat gaat ons te ver. We nemen de reeds geopende flessen mee naar buiten en drinken ze in het hotel op.  

  Begin pagina

LIMA 2

Sobere maar imposante kathedraal We begeven ons in alle vroegte opnieuw naar de Plaza de Armas. Nu is de kathedraal wel open. Direct na de ingang trekt een mozaïek van de “Aankomst van Pizarro in Peru” onze bewonderende aandacht. Het graf van deze beroemde conquistador ligt er pal onder. Het is een sobere kerk die toch indruk maakt met enkele fraaie hoogtepunten zoals de koorstoelen die pareltjes van houtsnijkunst zijn. Er ligt ook een Museum voor Religieuze kunst dat in onze ogen zeer de moeite waard is. We drinken onze ochtendcappuccino in een favoriet restaurant (de koffie in het hotel is niet veel zaaks, een van de weinige minpunten). Aan de overkant van het plein vindt de wisseling van de wacht voor het paleis plaats.

Klooster San Francisco We zoeken vervolgens het klooster en de kerk van San Francisco op, waar we verrast worden door de goed onderhouden staat van het oude complex. In de bouwstijl zijn hier en daar Moorse invloeden te bespeuren. Opvallend: de vele duiven op het voorplein die soms de twee torens geheel bedekken. Speciaal: de catacomben die uitgegraven zijn om 60.000 lijken te herbergen. De uitdrukking ‘botje bij botje leggen’ is hier letterlijk genomen: in de kuilen liggen scheenbenen met honderden bij elkaar, hopen dijbenen, bergen sleutelbenen. In een diepe put zijn de schedels netjes bij elkaar gelegd.

 

  Begin pagina

Voor luttele guldens smikkelen

We eten in een volksrestaurant wat de pot schaft: soep, vis, friet met rijst en koffie. Totaal voor 2 personen kost ons dat nog geen zes gulden, dit wordt de goedkoopste maaltijd van de hele reis. We steken de brug over. De rivier de Rimac is slechts een siepelend stroompje, de bedding ligt vol vuilnis. Aan de overkant is het niet veilig volgens de ingewijden, maar aangezien het overdag is wagen we ons in de armoedige volkswijken. We bezoeken er als enige de stierenvechterarena met aanpalend museum.

Stierenvechter in de dop

Dit laatste toont veel foto’s van de helden, opgezette stierenkoppen aan de wanden, tekeningen en schilderijen van het festijn (o.a. een echte Picasso-pentekening) en dure kostuums van de torero’s. Ook hangt er een bebloede broek van een gedode torero. Op de achtergrond klinkt toepasselijke muziek met olé-koortjes. We krijgen een rondleiding door de Plaza de Toros van een manke zielenpoot, een soort knechtje. Elke keer als blijkt dat we weer eens zijn Spaans hebben begrepen zegt hij “Claro!”. In de arena zelf zijn jonge stierenvechters in de dop met een onhandig in elkaar geflanste namaakstier aan het oefenen.

  Begin pagina

Authentieke sfeer in kloosters

We dringen verder de wijk binnen en eindigen bij het kloostercomplex van het Convento de Descalzos dat in oranje en beige kleuren is opgefrist tijdens de restauratie in 1995. Alweer enorm uitgebreid met twee kloostergangen en veel schilderijen in de gangen en zalen. Het ademt met zijn wijnpers, keukens en drukkerijtje een authentieke sfeer uit. We worden er doorheen geloodst door een zwijgzame jonge meid. Na een biertje in een restaurant keren we per taxi terug naar het centrum. De chauffeur is een enthousiaste voetballiefhebber. Hij kent nog steeds alle namen van de  spelers van de “equipo de 1972 y 1976” en weet ze moeiteloos op te sommen. Namen als Poortvliet en van de Kerkhof kan hij perfect uitspreken. Alleen met de uitspraak van de naam Cruijff heeft hij moeite. Het voetbal van Holanda was volgens hem een “sistemo de futbol total, como una maquina…” De man, die van onze leeftijd is, wordt bijna lyrisch.  

Dineren in stijl

Ter gelegenheid van onze laatste avond op het zuidelijk halfrond besluiten we sjiek te gaan eten in het duurste koloniale hotel van de stad, het Bolivar. We komen binnen door de lobby, die bekroond wordt door een veelkleurige koepel, en volgen een luisterrijke gang die uitkomt in een voormalige balzaal vol kristallen kroonluchters en spiegels. De pianist aan de vleugel speelt romantische melodieën. In die zee van ruimte staan twintig tafeltjes, waarvan er één bezet is door 2 westerse jonge vrouwen, de rest is leeg. We nemen plaats en bestellen exquise gerechten zonder op de prijs te letten. Dat kost ons als Nederlander toch wel enige moeite. Twee behulpzame obers staan in de startblokken om ons op onze wenken te bedienen. We genieten niet alleen van de bijna volmaakt bereide spijzen, maar ook van het retrosfeertje dat er hangt. Bij het afrekenen verbazen we ons over de prijs, nog geen vijfenzeventig gulden. Dat maakt de fooi voor de beide obers extra vet.  

  Begin pagina

LIMA  -  MADRID  -  AMSTERDAM  

Convento de Santo Domingo

Vanavond vliegen we terug naar huis. We hebben nog bijna een hele dag in Lima. We rekenen het hotel af, geven er onze bagage in bewaring en bezoeken voor de laatste keer de historische binnenstad. Vandaag wordt ’s morgens het klooster van Santo Domingo ons hoofddoel. Ook dit complex is redelijk goed gerestaureerd. Er hangt een zwarte heilige, de enige van Peru. De Heilige Rosa wordt er ook vereerd, we bezoeken haar graf in de crypte. We lijken hier wel de enige bezoekers, op wat schoolkinderen na.  

  Begin pagina

Gigantisch gebouw

’s Middags volgt een bezoek aan het Museo Nacional. Het is een joekel van een betonnen gebouw, bijzonder lelijk vinden we. Ze hebben er wel een schitterende collectie van alle culturen die Peru ooit rijk is geweest, maar de Spaanse cultuur van de laatste vijf eeuwen  ontbreekt er volledig. Clim is hierover niet te spreken. De maquettes van graven (hier ligt ook de originele Heer van Sipan, waarvan we in Huaraz een replica hebben gezien), gebouwen en steden spreken zeer tot de verbeelding. Op de derde verdieping (er zijn er negen) stokt plotseling de collectie. De bovenste verdiepingen liggen op wat kantoren na leeg, volgens de gidsen was er geen geld meer om die in te richten. Zijn daarom de Spanjaarden er hier zo bekaaid van af gekomen? Clim denkt evenwel dat die bewust zijn geboycot door de Indio – archeologen die schaamteloos met hun afkomst koketteren.  

Doffe ellende in Callao

Taxi in, terug naar het hotel (veel sneller nu, over de autobaan), bagage afhalen, nieuwe taxi aanroepen. Een oude baas van hotel helpt daarbij en regelt de prijs. Onderweg komen we langs afschuwelijke krottenwijken. Nabij de havenplaats Callao slaan we de richting van het vliegveld in. Dat kennen we nog van een weekje eerder, toen we daar bijna een hele dag in ledigheid doorbrachten. We sluiten direct aan bij de rij voor het Iberia-loket. Na drie kwartier zijn we er door en hebben we alle plichtplegingen (waaronder de dure airport tax van 25 dollar) achter de rug. We kunnen aan de koffie en het bier om onze soles op te maken. Jos koopt op de valreep nog een cd-rom vol foto’s van Peru (die thuis op de computer nogal tegen bleken te vallen). Om acht uur ’s avonds is zoals gepland ons vertrek.

  Begin pagina

On our way back home

De terugvlucht verloopt zonder enig probleem, maar ook zonder hoogtepunten. We proberen te slapen, maar dat lukt maar ten dele. De overstap in Madrid verloopt soepel, hoewel we maar heel weinig tijd hebben. Zelfs een kopje koffie kan er wegens tijdnood niet vanaf. Twee uur later staan we op Schiphol. Zo rap mogelijk zoeken we het treinstation op, want het is al vroeg in de avond en mogelijk kunnen we Roermond net niet meer bereiken. Gelukkig zijn de verbindingen gunstig. Onderweg ergeren we ons mateloos aan de bedelende junks en de talloze dominant, misschien wel bedreigend overkomende zwarten op de Amsterdamse stations. In Peru bedelt men tenminste omdat men honger heeft; in Nederland bedelt men ondanks al die uitkeringen omdat men een shot nodig heeft.

  Begin pagina

 

Hevig noodweer

Als we Brabant binnenrijden breekt er een hels noodweer los. In Limburg blijkt dit later de nodige schade te hebben aangericht. Om elf uur komen we in onze woonplaats Roermond aan. Helaas, geen taxi te bekennen. Wekenlang zijn we door taxi’s omringd geweest, tientallen hebben we er moeten afwimpelen, maar een taxi in het zogenaamd geciviliseerde Roermond, ho maar! Na een half uur gaan we in Hotel De La Station een biertje drinken, wachtend op een mogelijke taxi door voorbijrijdt. Tegen twaalf uur lukt het Clim in de stromende regen een bezette taxi aan te houden; de Surinaamse chauffeur belooft terug te komen. En jawel, tien minuten later kunnen we eindelijk echt naar huis. We zijn nu 31 dagen voortdurend onderweg geweest en verlangen naar ons eigen bed. En niet te vergeten de resterende 2 weken vakantie waarin we pas ècht kunnen uitrusten.

 

LIMA

Tussen Andes en Pacific
Lima, vroeger een onsamenhangende agglomeratie, is nu het economische en politieke hart van Peru.

Ontstaan op de oevers van de rivier Rimac, strekt Lima zich tegenwoordig uit tussen de eerste hellingen van de Andes en de stranden langs de Grote Oceaan. De oorspronkelijke stad lag op de linkerrivieroever en groeide daarna naar het oosten en het zuiden uit tot de agglomeratie van Groot - Lima. De haven van Callao ligt 15 km ten westen van het oorspronkelijke centrum, maar is nu geheel in de stad opgenomen. Door Pizarro zelf verklaard tot koloniaal erfgoed, heeft de stad zich ontwikkeld in een rechthoekig patroon van straten en grote plaza's met galerijen en fonteinen. De Plaza de Armas is het historische stadshart met het regeringspaleis en de 18e eeuwse kathedraal, die na veelvuldige aardbevingen geregeld moest worden herbouwd. Via de Jiron Ancash bereikt men het monumentale klooster van San Francisco, een koloniaal juweel uit 1546. In het stadscentrum vindt men frame historische gevels met gebeeldhouwde houten balkons en stenen vensters in barokstijl. De Costa Verde, de kustweg, wemelt van gezellige bars en kleine restaurants. De Plaza San Martin is het centrum van allerlei handelsactiviteiten.

WETENSWAARDIGHEDEN
Bestuurlijk, commercieel, industrieel en cultureel centrum van Peru
Bevolking: 8 miljoen inwoners  /  Etnische groepen: Indianen (54%), kleurlingen, Europeanen
Talen: Spaans en Quechua  /  Munteenheid: nuevo sol  /  Godsdienst: kathoticisme
Haven: Callao  /  Luchthaven: Jorge-Chavez
Belangrijkste wijken: het oude koloniale centrum San Isidro (zakencentrum Miraflores (restaurants), het Costa Verde strand

Spaanse hoofdstad van de Nieuwe Wereld
Het moderne Lima toont nog talrijke sporen van het Spaanse koloniale imperium, "uit goud en bloed geboren".

LIMA BIJ NACHT

BRONNEN VAN INKOMSTEN
Industries havenactiviteiten, textiel, werktuigbouw, leer, kunstmest, vismeelfabrieken.

De conquistador Francisco Pizarro stichtte Lima op 5 januari 1535, aan de voor¬avond van Driekoningen. Daarom doopte hij de stad Ciudad de los Reyes, oftewel "Stad der Koningen". Al twee jaar lang had Pizarro aan het hoofd van slechts 60 ruiters en een honderdtal voetknechten een meedogenloze oorlog gevoerd tegen het Inca - rijk. In twee eeuwen tijds werd de stad het politieke, economische en religieuze zwaartepunt van Spaans Zuid-Amerika, het zogenaamde Westelijke Indië. Door de ligging aan zee konden de Spanjaarden in het geval van een plaatselijke opstand op deze basis terugvallen en ook voor de handel was Lima strategisch gelegen. Door de opkomst van Bogota en Buenos Aires verloor Lima in het begin van de vorige eeuw zijn glans en dit verval zette zich door tijdens de politieke beroeringen na de Peruviaanse onafhankelijkheid op 28 juli 1821. Omstreeks het midden van de vorige eeuw kwam de economie weer op gang met de aanleg van de eerste spoorlijn tussen Lima en de havenstad Callao. In het begin van de 20e eeuw groeide de stad door een stroom van nieuwkomers uit het achterland. Door de bevolkingsdruk zijn de laatste tijd talrijke krottenwijken ontstaan op de hellingen van de Andes, zonder water- of elektriciteitsvoorziening. Industriëlen en rijke zakenlieden hebben inmiddels de stad ontvlucht naar de voorname buitenwijken van San Isidro, Monterrico en la Molina.

KLIMAAT
Tropisch. 's Winters (mei - oktober) fris, vochtig en mistig, van 13-17° C. 's Zomers (november - april) warm, van 20-26° C.

BEZIENSWAARDIGHEDEN
Goudmuseum, Plaza de Armas, de kathedraal (16e-18e eeuw), tombe van Pizarro. Pelves Azules (smokkelaarsmarkt), station Desamparados (eindpunt van de spoorweg Lima - Huancayo; neo¬klassiek gebouw in groen-wit), het klooster San Francisco, musea voor antropologie, archeologie en historie.

Plattegrond Lima
 

Einde pagina	Busreis	Convento S. Francisco	Convento St.  Domingo
Convento Descalzos	Nationaal Museum	Museo de Oro Peru	Hoogvlakten
Callao	Plaza de Armas	Hotel Continental	Kathedraal
Stierenvechten	Wapencollectie	Hoogtepunten	Plaza San Martin

ONZE  ANDERE  REISVERSLAGEN ALASKA   /  ARGENTINIË   /   AUSTRALIË   /  AVONTUREN  /  BALKANREIS  /  BELGIË  /  BELIZE   /  BULGARIJE  /  CANADA   /   CALIFORNIË   /   CHILI   /   CHINA   /   CUBA   /   CURAÇAO   /   CYPRUS   /   DENEMARKEN   /   DUITSLAND   /  ECUADOR   /   EGYPTE   /   ENGELAND   /  ESTLAND  /  FILIPPIJNEN  /  FINLAND   /  FOTOSITE  /  FRANKRIJK  / GRIEKENLAND  /  GUATEMALA   / HONGARIJE   /  INDIA  /  INDONESIË  /    IRAN  /   ISRAËL  /   ITALIË   /  JORDANIË   /   KRETA   /   KROATIË   /  LETLAND   /   LITOUWEN   /   MADEIRA   /   MALEISIË   /   MALLORCA   /  MALTA  /   MAROKKO   /   MEXICO YUCATAN   /   MEXICO  /  NEPAL   /   NEW YORK   /   NOORWEGEN   / OEKRAÏNE /   OEZBEKISTAN   /  OOSTENRIJK  /   PARAGUAY   /   PERU   /   POLEN   /  PORTUGAL  /   REISFOTO'S   / ROEMENIË   / RUSLAND   /   SCANDINAVIË   /   SICILIË   /   SINGAPORE   /   SLOVENIË   /  SLOWAKIJE /  SPANJE   /   SRI  LANKA   /   SYRIË   /   THAILAND   /  TSJECHIË   /   TUNESIË   /   TURKIJE   /   UNESCO - SITE   /   URUGUAY   /   USA    /  WERELDERFGOED  / ZUID-AFRIKA  /   ZWEDEN