THÜRINGER WALD

MEER INFO

Allereerst tanken we voor we ten zuiden van de A4 - Autobahn de streek gaan verkennen. We passeren rustieke boerendorpjes met grote Bauernhöfe. Bij Oettern stoppen we even bij een overdekte brug. Even later staan we bij Bad Berka langdurig voor een gesloten overweg te wachten. Er komt maar geen trein, waarna de brave automobilisten het vergeefs wachten beu zijn en voorzichtig het spoor oversteken. Burgerlijke ongehoorzaamheid in de Bondsrepubliek? Das gibt’s doch nicht! Dan volgt een Umleitung via Blanckenhaim, wat ons niet deert, want we genieten gewoon van het heuvelachtige landschap. We hebben geen vaste route vooraf gepland.

In Rudolstadt pauzeren we langer. Aan de grote markt (fraaie gevels) drinken we koffie, met boven ons op een rots
een imposant kasteel, meer een omvangrijke vesting deze Heidecksburg. Het is echter mooi weer, daarom besluiten
we het niet te bezoeken maar door te rijden de “echte” bergen in. We rijden via Schwarza naar Saalfeld, waar de bekende kleurrijke Feengrotten een attractie zijn, die laten we ook links liggen. Andere plaatsjes die we voorbij
tuffen: Kaulsdorf, Probstzella en Grafenthal. Daar doemt al de grens met de deelstaat Beieren op. We roken er een sigaret aan een pleintje met een Osterbaum.

Uiteindelijk belanden we bij Lichte op de befaamde Rennsteig, een weg (ook wandelroute) over de toppen van het Thüringerwald. Op ons gemak komen we bij Neuhaus am Rennweg op het hoogste niveau. Onderweg stoppen we bij een grote parkeerplaats in een ruime bocht in het Goldisthal bergafwaarts. De hele dag scheuren ons motoren, soms
in lange files, met grote snelheid voorbij. Vanaf Katzhütte dalen we door aantrekkelijk akkerlandschap naar het Bachstadje Arnsberg. Dit plaatsje willen we nog verkennen voor we terugkeren naar Weimar.

Terwijl Clim parkeert gaat Jos alvast op verkenning uit. Clim volgt echter niet, hij blijft als verslagen achter het stuur zitten. Sprakeloos van ontzetting wijst hij naar een lege plek, de plek waar normaal gesproken zijn polstasje dient te liggen. Dat is weg. We proberen onze route te reconstrueren en komen tot de conclusie dat het op de parkeerplaats in het Gildisthal is achtergebleven. We overleggen een tijdje wat het beste kunnen doen. We keren vol bange vermoedens via een andere route terug, door donkere dennenbossen met oude sneeuw op de ondergrond. Op de plek des onheils aangekomen ligt er natuurlijk geen tasje. Twee jongelui adviseren ons aangifte te doen bij het politiebureau. Dat vinden we toevallig in Ilmenau, waar we door een politieauto naar het Polizeipresidium worden geloodst. Daar vindt net de wisseling van dienst plaats waardoor we een half uur moeten wachten voor we te woord worden gestaan. De agent is jong en vriendelijk. Allerlei formulieren worden ingevuld en er wordt contact opgenomen met de Rabo-bank en de credit card - maatschappij Mastercard, vergeefs echter. Om half acht is onze Anzeige compleet en keren we zo snel mogelijk via een spiksplinternieuwe autosnelweg terug naar het hotel, waar we direct voor het avondmaal aanschuiven.

DE RENNSTEIG Over de hoogste toppen van het Thüringer Wald loopt de droomroute van alle voetreizigers – de mythe Rennsteig: een 168 kilometer lange, oude grensweg en tegenwoordig een alom bekende en veel bezongen bergweg met tal van zijwegen en rijk aan natuur en romantiek. De Rennsteig bereikt zijn hoogste punten tussen Oberhof en Schmücke: de top van de grote Beerbeg is 982 meter hoog en de top van de Schneekopf is 978 meter hoog.

MEER INFO THÜRINGEN

Alle anderen altijd een neuslengte vóór te zijn, dat beweren de Thüringers van zichzelf. Inderdaad was het 'Rijk der Thüringers' rond 500 de machtigste Germaanse staat in Midden-Europa - naast het Frankenrijk, dat echter al snel voor het verdwijnen van die 'concurrentie' zorgde. Met hulp van de Saksen werd Thüringen in 531 door de Franken onderworpen. Tegen het eind van de 18e eeuw bestond het voormalige rijk uit 15 kleine staten die geen gesloten territoria vormden maar in meer dan honderd gebieden waren versplinterd. Voor één zo'n ministaatje was dat aanleiding om te spotten: 'Gooit iemand de petroleumkan om, dan stinkt het hele vorstendom.' Pas in 1920 verenigden de vorstendommen zich weer tot één Thüringen, met Weimar als hoofdstad.

Op Oost-Duitslands beroemdste burcht, de Wartburg, streden minnezangers als Walther von der Vogelweide en Wolfram von Eschenbach rond 1200 tijdens de legendarische 'Wartburgkrieg', een strijd om gunst en roem, met het gedicht als wapen. Rond deze gebeurtenis zijn kleurrijke verhalen gesponnen en de toenmalige graaf van Wartburg, Hermann I, dankt hieraan zijn naam als bevorderaar van de kunsten. Zijn schoondochter Elisabeth keerde zich echter van dit hoofse leven af en wijdde zich aan de armen en de zieken: “Het land van de Heilige Elisabeth” wordt Thüringen daarom ook wel genoemd. In 1521 trok een zekere Junker Jörg de Wartburg binnen. Het was de schuilnaam voor een jonge man, die door de Rijksdag te Worms vogelvrij was verklaard: de reformator Martin Luther. Zo'n 300 dagen bracht hij hier in absolute eenzaamheid door en vertaalde de bijbel uit het Grieks in het Duits. Hij heeft daarbij naar eigen zeggen 'het volk in de mond gekeken' en zodoende een verenigende band geschapen, het Hoogduits, dat later een wezenlijke bijdrage leverde aan het ontstaan van één Duitse staat.

In Erfurt is geen orgel dat niet door Johann Sebastian Bach ten minste aangeraakt is. In de tweede helft van de 18e eeuw ontwikkelde Weimar zich tot een internationaal literair centrum. Het werd onder invloed van de 'dichtervorsten' Goethe en Schiller het culturele middelpunt van Europa en zodoende uitgangspunt voor de geestelijke vernieuwing in Duitsland. In Jena werd in de 19e eeuw geschiedenis gemaakt door Carl Zeiss in zijn mechanische werkplaats, die tot het wereldconcern 'Carl Zeiss Jena' uitgroeide, bekend om zijn optische apparaten en glas. Duitslands favoriete filosofen Hegel en Fichte onderwezen aan de universiteit van Jena, Schiller werkte er jarenlang als docent, Karl Marx is er gepromoveerd. Studenten van dezelfde universiteit maakten jaren later Jena tot de onrustigste stad van de toenmalige DDR en vormden samen met de arbeiders de oppositie tegen de heerschappij van de SED, de communistische partij.

Thüringen, 'het groene hart van Duitsland', heeft niet alleen het Thüringer Wald, een smal, bebost kamgebergte met op de waterscheiding het beroemdste wandelpad van Duitsland, de 'Rennsteig'. De Rhön, ten zuidwesten ervan, verdient evenveel aandacht: vulkanische kegelbergen en dorpjes met vakwerkhuizen verlenen deze streek een sfeer van verstilde nostalgie. Er dwars doorheen liep de 'innerdeutsche' grens tussen BRD en DDR: een brede strook, die veertig jaar lang verboden terrein was. Het Eichsfield is één van de mooiste delen van Thüringen: witgepleisterde huizen met oranje daken steken tegen het groen van de heuvels af. Stuwmeren en machtige burchten, die hoog boven het water uittorenen, vormen de hoogtepunten van een tocht door het Saaletal. Bij het Thüringer Becken ligt de nadruk op de cultuurhistorie: Weimar, Erfurt en Gotha. Het Vogtland is een groene, golvende hoogvlakte. Verscholen in diep ingesneden dalen liggen de stadjes, klein maar vaak schilderachtig en rijk aan bezienswaardigheden.