|

MEER INFO LEIPZIG
|
2010
Leipzig in de top 10 van de New York Times
De New York Times tipt Leipzig als topbestemming voor 2010.
Wat heeft deze topstad u dit jaar te bieden? Een greep uit de agenda.
- 20 / 21 maart
Heropening van het Bach-Museum en viering van Bachs 325e geboortedag
- 18 april t/m 15 augustus
Overzichtstentoonstelling van Neo - hottest thing on earth - Rauch in het
Museum der bildenden Künste
- 11 t/m 20 juni
Het Bachfest, waarbij composities van de 19e-eeuwse componisten en Bach-fans
Schumann en Brahms
centraal staan
- 9 t/m 19 september
Schumann-Festwoche (dit jaar wordt Schumanns 200e geboortedag gevierd)
Meer info over Leipzig (Duits Verkeersbureau) |

Uit het verslag 2009
DAG 2 LEIPZIG BEZICHTIGING I/ VÖLKERSCHLACHTDENKMAL
Ik sta elke dag om half acht op. Om acht uur zit ik aan het ontbijtbuffet,
dat volledig naar mijn wens is. Gezien de toestand van mijn gebit beperk ik me
wat brood betreft tot croissants. Allereerst verken ik de noordzijde van de
stad. Die is wat minder goed gerenoveerd. Een interessante Evangelische Kirche,
vlakbij een joods centrum met een synagoge (die ik niet kan vinden). Bij een
hypermodern kantoorgebouw pauzeer ik, waarna ik doorga naar de Zoologische
Garten en de oude Kongresshalle. Bij het patriciersgebouw van de Russische
ambassade en een totaal herbouwde kerk loop ik via een andere route terug langs
het nog te restaureren Stadtbad naar het station. Ik passeer een onguur
uitziende kroeg waar je nog met ouderwetse D-Mark betalen kunt. Een Eisbein kost
hier zegge en schrijve drie euro…
Slide show van Leipzig
Leipzig
Bij het station informeer ik naar de juiste tram naar het Völkerschlachtdenkmal,
dat ik na een kwartiertje zuidwaarts bereik. Het is een enorm complex, gebouwd
eind negentiende eeuw door de Kölner bouwmeester Bruno Schmitz, die al meer van
dit soort Denkmäler op zijn naam heeft staan. De kern ervan is van beton, waar
omheen men natuursteen heeft gebruikt. Het motregent en het forse monument staat
gedeeltelijk in de steigers, redenen waarom ik geen totaalshot maak. Alles hier
is van immense afmetingen, vooral ook de beelden in de crypte en de Ruhmeshalle
die me aan Abou Simbel doen denken. Het monument zelf lijkt op dat van
Sovjet-Russische makelij in voormalig Oost - Berlijn waar de Sovjetsoldaat wordt
geëerd. Ik verblijf nog een tijdje in het museum (vooral Napoleontische
uniformen en landkaarten / plattegronden van de slag), drink koffie uit een
automaat bij de infobalie en loop de vijf kilometer naar het centrum terug.
Daarbij kom ik langs het voormalige terrein van de Messe, de
Russisch-orthodoxe Gedächtniskirche en de grootste bibliotheek van Duitsland,
een statig gebouw dat tot de universiteit behoort, dus met veel fietsen ervoor
geparkeerd. Even verderop liggen academische klinieken en de portico van wat
eerst de Säksisch-Bayrische Bahnhof zou moeten worden. Prima koffie in een
leescafé volgt, waar ik de Frankfurter Algemeine Zeitung doorneem. Terug in het
centrum loop ik het Neues Rathaus binnen: grote ontvangstzaal, mooi trappenhuis.
De muren van zandstenen hebben buiten veel te lijden van de
luchtverontreiniging. Zo zijn de beelden bij de ingang nauwelijks meer als
leeuwen herkenbaar.
Het Moritz Bastion is het enig overgebleven deel van de stadsmuur. De
fortificatie stamt uit de zestiende eeuw en is momenteel in gebruik als cabaret
en restaurant. Bij het nieuwe Gewandhaus (soort theater, opgetrokken in lelijke
DDR-stijl) begint het hard te regenen. Ik besluit terug te keren naar het hotel.
Nog even voor vijf uur kan ik tegen het goedkope tarief terecht bij de Indiër,
waar ik voor nog geen 7 euro met smaak geniet van een Bombay Vindaloo – schotel
(sehr scharf, drie pepertjes!). Als het weer droog is bezoek ik nog de Madle
Passage, waar ik in café Mefisto dure koffie drink. Het etablissement is geheel
in duivelse stijl uitgevoerd, veel diabolisch rood dus. Foto’s van de bekende
beelden uit Goethe’s Faust. Ik slenter rond in de Kaufhof Galeria en Karstadt,
waar ik deodorant en zo aanschaf. Om negen uur ben ik weer in het hotel en begin
ik aan een nieuw boek. Elk uurtje breng ik voor een saffie even door op het
balkon en bekijk de bedrijvigheid onder me. Een paar kamers verderop staat een
andere rookdissident op het balkon van een sigaretje te genieten.
Dag 3 HALLE (Zie verslag aldaar)
DAG 4 LEIPZIG BEZICHTIGING II
Om half tien ga ik op weg. Eerst de Schwanenteich in het stadspark bekijken
(geen zwanen, wel eenden), dan de Opera (theater in DDR-stijl, moet
neoclassicistisch lijken) en de indrukwekkende Wendelbrunnen op de August Platz.
Daar spreek ik in het Spaans met een Spaanse jongedame uit Cacares die er haar
stad moet gaan promoten. Ondanks de storm ga ik de MDR - toren omhoog: 120 meter
met de lift. Daar is het winderig, ik ben er de enige bezoeker. Het platform is
enkele meters van de rand af omheind, dat om het eventuele springers moeilijk te
maken. Er is zelfs een zitje en een gesloten bier- en worstkraam. Op de begane
grond is nog een expositie over bruinkoolwinning, de torens van hun
energiecentrales heb ik van bovenaf kunnen zien.
Via allerlei Höfe en winkelcentra (onder andere de moderne Petersbogen)
beland ik bij de Thomaskirche, waar J.S. Bach meer dan 30 jaar lang voorzanger
was. Veel Amerikaanse en Japanse toeristen verdringen zich bij het graf in het
koor.
Thomaskerk (Leipzig)
Locatie van
historisch en muzikaal erfgoed
Al sinds de 12e
eeuw heeft er een Thomaskerk in Leipzig gestaan. De Thomaskerk is
wereldberoemd omdat de grote componist Johann Sebastian Bach hier
van 1723 tot zijn dood in 1750 werkzaam was als organist en cantor.
Het kerkkoor, gesticht in 1212, is het oudste en beroemdste koor van
Duitsland en geeft nog steeds regelmatig uitvoeringen.
De huidige
Thomaskerk werd in 1496 gewijd, toen nog als katholieke kerk. De
kerkhervormer Maarten Luther kwam vaak in Leipzig, omdat dit een van
de voornaamste steden van Saksen was. Hij preekte dan ook regelmatig
in deze kerk. De katholieke vorst van dit gebied, hertog Georg van
Saksen, werd na zijn dood opgevolgd door de protestantse Hendrik IV;
het protestantisme werd toen de staatsgodsdienst in Saksen. Luther
kondigde op 25 mei 1539 de reformatie van Leipzig af in de
Thomaskerk.
Bach kwam in
1723 aan in Leipzig. Hoewel hij tegenwoordig door velen als de
grootste componist aller tijden wordt beschouwd, genoot hij in zijn
tijd niet veel aanzien. Na zijn dood kreeg hij een naamloos graf.
Pas in 1894 werd zijn gebeente teruggevonden; hij rust nu in de
Thomaskerk. Ook andere componisten bezochten de Thomaskerk. Zowel
Wolfgang Amadeus Mozart als Felix Mendelsohn bespeelde het orgel van
de kerk. Richard Wagner werd hier gedoopt. Het Wereldmonumentenfonds
erkent de Thomaskerk als een belangrijke culturele locatie.
"Een
toevluchtsoord in de stad, een schuilplaats voor ieder die troost en
leiding zoekt."
Christian Wolff, predikant van de Thomaskerk |
Aan de rand van de Altstadt ontdek ik een merkwaardig monument voor de
10.000 Joden (ergens anders staat 13.000 vermeld) uit Leipzig die door de Nazi’s
zijn omgebracht. Het is een podium met een kleine honderd stoelen in keurige
rijen opgesteld. De diepere betekenis van het monument ontgaat me. Door de regen
bereik ik het Stasi Museum, waar de wandaden en methoden van de
Staatssicherheitdienst van de DDR belicht worden: executies, cellen, Spitzels,
afluistermethoden, Karteien, namaakgeweertjes voor de jeugd, etc. Er loopt een
groep geïnteresseerde skinheads rond die later soldaten van de Bundeswehr
blijken te zijn.
Dan is het tijd voor koffie en wel in Coffe Baum, een zeer oud koffiehuis,
het oudste van Duitsland naar men zegt. Toeristisch dus, maar wel sfeervol en
duur. Er is ook een museumpje in het smalle pand gevestigd, met vooral Arabische
taferelen die betrekking hebben op koffieceremonies. Ik ontdek een restaurant
waar men Schnitzels met toebehoren voor €6 krijgt. Ik neem plaats en krijg de
typisch Duitse portie niet eens op, zal wel aan mijn overvloedige ontbijt
gelegen hebben. Ik blijf er langer dan gepland hangen, want buiten is de hel
losgebroken: een allesoverheersende stortbui zet de straten bijna blank.
Gelukkig zijn er veel winkelpassages, waaronder ik later droog kan blijven,
vooral in de buurt van de markt en het Alte Rathaus. Daar word ik geweigerd bij
binnenkomst, men is er net een besloten feest aan het voorbereiden. Ik koop een
historisch atlas bij Hugendübel, een boekhandelketen met wel een zeer uitgebreid
assortiment en vele leeshoekjes op vijf etages. Ik drink er koffie. Die
boekwinkel is een ware boekentempel voor literatuurfanaten en liefhebbers van
het geschreven en gedrukte woord. Ook ga ik nog de Auerbach Keller (diende
Goethe als voorbeeld voor zijn Faust) binnen, nu is het geen koffie (heb ik pas
de keel af), maar het plaatselijke brouwsel Schwarzbier dat ik bestel. Veel
interessante muurschilderingen in de gewelven. Bij de Naschmarkt moet ik weer
eens schuilen, nu in Specks Hof, dat is in de buurt van mijn hotel.
Door de regen steek ik over naar de open deuren van de Nicolai Kirche.
Opvallend daarin zijn de zuilen met overdadige kapitelen met bloem-motieven en
de lichte indruk die de kerk met zijn helderwitte wanden maakt. Verder is de
kerk sober, hij is protestants. Op het plein ernaast waren in 1989 manifestaties
van het Neue Forum die de Wende voorbereidden. (Mijn hotel er tegenover besteed
aan de omwenteling middels muurfoto’s ook veel aandacht.) Het is nu een
praatkerk waar gelovigen van alle gezindten de koppen bij elkaar steken.
Momenteel wordt er gebeden voor de Duitse toeristen die in Jemen gegijzeld
worden. Ik ontdek in een van de winkelpassages een Netto – super-markt, waar ik
een fles ouzo voor 5 euro op de kop tik. Ook bezoek ik nog een internetcafé om
mijn e-mail berichten op te halen. Tenslotte begeef ik me naar het station om
alvast de reis naar Dresden voor morgen te bespreken. Ik heb voor die stad in
plaats voor Meissen gekozen omdat het boemeltreintje naar porseleinstad Meissen
er twee uur over doet, en dan ook nog eens in hetzelfde tempo terug! Dat duurt
me te lang.
DAG 5 DRESDEN (Voor verslag en foto's: zie aldaar)

Tot aan de Duitse hereniging was zij vooral bekend als Messestadt, door de
grote, internationale jaarbeurs die tweemaal per jaar kleur gaf aan de anders zo
grauwe stad. Na de hereniging heeft de jaarbeursorganisatie moeten ontdekken dat
de Leipziger Messe er nu één van de vele beurzen is in Duitsland en dat de
bijnaam Messestadt weer van de grond af aan moet worden verdiend. Maar Leipzig
heeft ondertussen een veel mooiere bijnaam gekregen:'Hoofdstad van de
Omwenteling'. Hier ontstonden uit de wekelijkse vredesdiensten in de
Nikolaikirche, die al sinds voorjaar '89 plaatsvonden, de geweldloze
protestdemonstraties tegen het DDR - staatsbestel. Op maandag 2 oktober maakten
15.000 mensen hun ronde door de stad. Op 7 oktober vierde de DDR haar 40-jarig
bestaan met de zijdelingse opmerking dat de Muur nog 100 jaar overeind zou
blijven, en met een enorm vertoon van staatsveiligheidsmensen. Op 9 oktober,
weer een maandag, sloten 50.000 mensen zich aan in de protestmars, ondanks een
nu beangstigend aantal Stasi-medewerkers, politie in burger en soldaten. Kurt
Masur, dirigent van het beroemde Leipziger Gewandhausorkest, riep per stadsradio
op tot dialoog tussen volk en staat. De demonstranten scandeerden 'geen geweld -
wij zijn het volk'. De Russische militairen weigerden mee te werken aan een
gewelddadig ingrijpen. Zo werd een burgeroorlog voorkomen. Daarna sloeg de
demonstratiegolf over naar Berlijn en precies een maand later viel de Muur.
Leipzig is een levendige stad met een eigen karakter. Dresden, de andere grote
Saksische stad, is mooier aan de buitenkant en bezit veel meer kunstschatten,
maar is bloedeloos qua sfeer. In Leipzig is iets te beleven, er wonen veel
studenten, en er worden voortreffelijke concerten gegeven. Toneel, cabaret en
opera bloeien en het alternatieve cultuurcircuit is sinds de 'Wende' snel in
opkomst. Leipzig heeft kleur, al is het verborgen achter grauwe façades. Want
dat zal niemand ontgaan: Leipzig is de vuilste metropool van verenigd Duitsland.
Per m2 valt in één jaar ruim een halve kilo zwaveldioxide uit de lucht plus 142
gram stof, allemaal afkomstig van de bruinkoolverwerkende industrie rondom de
stad. Daar kan niemand tegenop boenen of restaureren. Dat de historische
gebouwen ooit kleur bezaten, blijkt alleen uit de foto's in de reisgidsen -
alles is nu grijsbruin. Maar er zit verbetering in: de ene na de andere fabriek
sluit haar poorten en uit steeds minder schoorstenen stijgt rook. Dat daarmee
een nieuw probleem is ontstaan, is duidelijk: werkloosheid. En ook dat tast de
atmosfeer aan, de psychologische.
Geschiedenis
In de schaduw van dein 1015 voor het eerstgenoemde burcht 'Urbs Lipzi' (Plaats
bij de Linde) ontstond een nederzetting die in 1165 stadsrechten verwierf Zij
lag aan de kruising van de 'Koningsweg' (van oost naar west) en de 'Keizersweg'
(van noord naar zuid), de belangrijkste doorgaande wegen van het Duitse Rijk, en
ontwikkelde zich tot handelsplaats. In 1497 ontving zij de rechten voor de
rijksjaarmarkt, een groot privilege, waardoor zij één van de belangrijkste
handelssteden van Midden-Europa werd. Aan het einde van de 19e eeuw was de
industrialisatie zover ontwikkeld dat verschillende exemplaren van hetzelfde
product precies gelijk van kwaliteit waren, zodat een jaarmarkt overbodig werd;
men had immers genoeg aan het zien van een voorbeeld of demonstratiemodel. Om
die reden werd in 1896 de jaarbeurs ingesteld, die in de lente en de herfst
plaatsvond. Tijdens de Zetheerschappij ontwikkelde die zich tot 'etalage van de
DDR'.
Al in 1409 werd de universiteit gesticht, hoofdafnemer van de sinds 1481 in de
stad gedrukte boeken. Er ontstond handel in boeken en sinds 1754, toen er een
drukprocédé voor muzieknoten ontwikkeld was, ook in muziekschriften. In 1825
werd de 'Beursvereniging van Duitse Boekhandels' in Leipzig opgericht, waar in
1913 de 'Duitse Bibliotheek' bij kwam, die zich tot taak stelde van elk
Duitstalig werk één exemplaar te bezitten. De meeste grote uitgevers hadden zich
ondertussen in de stad gevestigd, maar na WO II, toen Leipzig in de Russische
bezettingszone kwam te liggen, verhuisden zij naar de Bondsrepubliek. Frankfurt,
wereldberoemd om zijn Buchmesse, is de erfgenaam van Leipzig. De stad telt naast
de universiteit verschillende hogescholen, waaronder de 'Hochschule fiir
Körperkultur und Sport', die veel Olympische medaillewinnaars heeft afgeleverd.
En muziek is er niet alleen gedrukt, maar ook gemaakt: Bach stierf in Leipzig en
was cantor in de Thomaskirche, de kerk die nu zijn naam geeft aan het beroemde 'Thomaner
Knabenchor'. In 1813 werd Richard Wagner hier geboren en nog steeds wordt hij
uitstekend vertolkt in het Neue Gewandhaus en de opera.
Behalve beurs-, boeken-, muziek- en industriestad is Leipzig 'arbeidersstad':
hier werd de arbeidersbeweging geboren met het initiatief van August Bebel en
Wilhelm Liebknecht om de Sociaal-Democratische Arbeiderspartij op te richten.
Hier werd ook, in 1900, de eerste uitgave van Lenins strijdblad 'Iskra' (Vonk)
gedrukt, een vonk die in 1989, precies in dezelfde stad, uitdoofde.
De streek rond Leipzig
De streek rond Leipzig valt snel te overzien. Noordwestelijk van Leipzig
schermen de contouren van de Harz het bruinkoolwingebied af. De ooit zo kranige
olm. van het Auenwald is ontelbare malen gevallen: als slachtoffer van de
industriële vooruitgang. Rond Leipzig heerste de bruinkolenkoorts. Velden en
wouden zijn aangevreten door gigantische bruinkoolhappers. Tientallen dorpen
zijn tot de laatste steen afgebroken. Maar rond Halle/Leipzig wordt de winning
van de bruinkool, die hier van geringe kwaliteit is, beëindigd. Een duidelijke
verbetering van het leefmilieu is op gang gekomen. Alle economische macht van de
regio concentreert zich in de breed uitgedijde stad Leipzig.
BEZIENSWAARDIGHEDEN
In het renaissancegebouw
van het Alte Rathaus ondertekende Johann
Sebastian Bach zijn arbeidscontract als
cantor van de naburige Thomaskirche. De
Nikolaikirche werd in 1989 in de hele wereld
bekend als uitgangspunt van de “vreedzame
revolutie” die de weg vrijmaakte voor de
hereniging van Duitsland. In de voetsporen
van Goethe komt men terecht in Auerbachs
Keller.
Het Alte Rathaus
In het Alte Rathaus, een van de mooiste
bouwwerken uit de Duitse renaissance, is het
Stadtgeschichtliche Museum ondergebracht. De
feestzaal van het gebouw is het decor voor
concerten en grote feesten. Bezienswaardig:
de Ratsstube, een plaquette van de stad uit
1823, gevangeniscellen en een Bach portret.
Het grote gebouw ontstond in 1556/1557, in
een periode tussen twee beurzen, in slechts
9 maanden.
De Thomaskirche en de Nikolaikirche
De laatgotische halkerk is traditioneel de
plaats waar het beroemde Thomanerchor
optreedt en is de begraafplaats van Johann
Sebastian Bach. De Nikolaikirche, de plaats
van de vredesgebeden en tevens grootste en
oudste kerk van de stad, was samen met de
Thomaskirche het werkterrein van Johann
Sebastian Bach. In de kerk bevond zich een
groot orgel. Belangrijke composities van
Bach werden hier voor het eerst gespeeld.
Het Völkerschlachtdenkmal
Het grootste monument van Duitsland met een
uitkijkplatform op 91 meter hoogte, ter
gedachtenis aan de slag van de geallieerden
tegen de troepen van Napoleon in het jaar
1813, Men heeft het nu omgedoopt in Europees
vredesmonument. Rondleidingen,
koorconcerten, openlucht evenementen,
speciale tentoonstellingen en een
tentoonstelling over de geschiedenis van het
Völkerschlacht-monument in de Ruhmeshalle.
KUNST EN CULTUUR
De
internationale
roem van
Leipzig
als
muziekstad
is nauw
verbonden
met
Johann
Sebastian
Bach en
het
Gewandhaus-orkest
dat ook
met het
Thomaner-koor
in de
Thomaskirche
en bij
ensceneringen
in het
operagebouw
van
Leipzig
musiceert.
De opera
is
gewijd
aan de
erfenis
van de
Leipziger
Richard
Wagner.
Grote
musici
zoals
Felix
Mendelssohn
Bartholdy,
Robert
Schumann
en
anderen
hebben
eveneens
bijgedragen
aan de
bloeiperiode
van de
muziek-
en
operacultuur
van de
stad.
Modern
en
talrijk
zijn
hier de
cabarets,
theaters
en
jazzkelders.
Het
Gewandhaus
In het
Gewandhaus
vinden
per jaar
meer dan
600
voorstellingen
plaats.
Daarbij
staan de
“grote
concerten”
van het
Gewandhaus-orkest
centraal,
maar ook
de
concerten
van het
Gewandhaus-koor
en het
kinderkoor,
de
concerten
van de
talrijke
kamermuziekensembles,
vooral
het
traditierijke
Gewandhaus-kwartet,
het
Gewandhaus-koperquintet
en het
Gewandhaus-octet.
Leipzig
– het
operagebouw
Het
gerenommeerde
huis met
een
traditie
die
teruggaat
tot 1693
heeft
een van
de beste
balletensembles
van
Europa,
het
operakoor
en een
kinderkoor,
evenals
een
balletschool.
In het
historische
huis
Dreilinden
((Musikalische
Komödie)
worden
musicals
en
operettes
opgevoerd.
Tweemaal
is het
operahuis
onderscheiden
als
Europees
“operahuis
van het
jaar”.
Thomaner-koor
in de
Thomaskerk
Het
Thomaner-koor
is
ontstaan
uit de
religieuze
kunstbeoefening.
Als
cantor
was
Johann
Sebastian
Bach
kerk- en
eigenlijk
stadskapelmeester.
Het
jongenskoor
voelt
zich
verplicht
aan zijn
rijke
muzikale
erfenis.
Elke
vrijdag
en
zaterdag,
behalve
tijdens
de
schoolvakantie
en
gastoptredens,
kan met
het koor
bij de
cantaten
en
motetten
horen.
MUSEA
Het
museum
in het
Mendelssohnhuis
staat in
het
teken
van de
voormalige
Gewandhaus-kapelmeester.
In het
complex
van het
Grassimuseum
aan de
Johannisplatz
zijn het
muziekinstrumentenmuseum
van de
universiteit,
het
museum
voor
kunstnijverheid
en het
museum
voor
volkenkunde
ondergebracht.
Een
omvangrijke
collectie
Europese
kunst
uit de
15e tot
de 20e
eeuw
bevindt
zich in
een
spectaculair
nieuw
gebouw
van het
Museum
der
bildenden
Künste.
Het
Museum
der
bildenden
Künste
Tijdens
een
rondgang
door het
museum
voor
beeldende
kunsten
maakt u
kennis
met 500
jaar
Europese
kunstgeschiedenis.
De
collectie
die door
de inzet
van
Leipziger
burgers
geïnitieerd
en
toegankelijk
werd
gemaakt,
is sinds
eind
2004 te
bezichtigen
in haar
nieuwe
domicilie
in het
stadscentrum.
De
grootschalige,
met
licht
doorstroomde
architectuur
stelt
bezoekers
in de
gelegenheid
een
ontspannen
wandeling
te maken
over
vier
verdiepingen
vol
kunst,
met de
nadruk
op
verschillende
tijdperken,
kunstenaars
of
thema’s.
Rondleidingen
zijn op
aanvraag
mogelijk.
Het
museum
is ’s
maandags
gesloten.
» overige
informatie
Het
Grassimuseum
voor
muziekinstrumenten
Het
traditionele
Grassi-complex
is het
pronkstuk
van het
museumgebeuren
in
Leipzig.
Als deel
van de
universiteit
is het
museum
gericht
op
onderzoek
en
onderwijs
en
tegelijkertijd
presenteert
het als
openbaar
museum
muziekschatten,
van
instrumenten
tot
historische
geluidsdragers.
Een ware
publieksmagneet
is de
beurs
Grassimesse
die
telkens
in de
herfst
wordt
gehouden.
Op
zondag
vinden
er
openbare
rondleidingen
plaats;
speciale
deskundige
of
meertalige
rondleidingen
op
aanvraag.
’s
Maandags
evenals
op
24-12,
25-12,
26-12,
31-12,
01-01 en
tweede
pinksterdag
is het
museum
gesloten.
» overige
informatie
Mendelssohn-Haus
Het Mendelssohn-Huis, een classicistisch gebouw in de Goldschmidtstrasse 12 in Leipzig, is de enige behouden gebleven woonplaats van de componist, virtuoos, cultuurorganisator en Gewandhaus-kapelmeester Felix Mendelssohn-Bartholdy (1809-1848). Als wereldwijd eerste en enige persoonsgerelateerde museum houdt het zich bezig met het leven en werk van Mendelssohn. Te zien zijn vertrekken met meubels en voorwerpen van Mendelssohn evenals schriftelijke documentatie over de componist en zijn werk. Hij heeft de Europese muziekcultuur in de eerste helft van de 19e eeuw veelsoortige impulsen gegeven. Zijn beroemdste werk is de bruiloftsmars uit de ’Sommernachtstraum’. Dagelijks geopend.
» www.mendelssohn-stiftung.de
Stadtgeschichtliches Museum
In het stadshistorisch museum te Leipzig worden sinds 1909 objecten van de stadsgeschiedenis verzameld, gedocumenteerd, gecommentarieerd en in tentoonstellingen gepresenteerd. Met zijn 10 verzamelgebieden en een bestand van meer dan 500.000 tentoonstellingsstukken behoort het tot de grootste cultuurhistorische musea van Duitsland. Het middelpunt van het museum is het in 1556 door Hieronymus Lotter gebouwde Alte Rathaus, een van de mooiste Duitse renaissancegebouwen. Rondleidingen op aanvraag.
» www.stadtgeschichtliches-museum-leipzig.de
Deutsches Buch- und Schriftenmuseum
Het Duitse museum voor boeken en geschriften in Leipzig werd in 1884 gesticht en is een van de oudste vakmusea in zijn soort ter wereld. In 1950 werd het als afdeling geïntegreerd in de Deutsche Bücherei. Sinds de fusie met de Deutsche Bibliothek in het jaar 1990 is het museum een bestanddeel van de federale instelling ’ Die Deutsche Bibliothek’. Naast de kostbare en deels unieke getuigennissen van de boeken-, geschriften- en papiercultuur beschikt de vakbibliotheek over 63.000 boeken m.b.t. het onderwerp museum voor boeken en geschriften. Tot de in totaal 500.000 tentoonstellingsstukken behoren handschriften, drukwerken van de 15e tot en met de 19e eeuw, boekbanden, boekvormgeving en boekkunst van de 20e eeuw, kalligrafie, boek- en gebruiksgrafiek, schrift- en papiermonsters, stalenboeken, watermerken, gekleurd papier, materialen, gereedschap en machines voor de vervaardiging van boeken en papier evenals documenten over de boekhandelsgeschiedenis. Op zondag gesloten.
» www.leipzig-online.de
Saksisch Apothekenmuseum
In het gebouw van de voormalige Central-Apotheke presenteert het eerste Saksische Apothekenmuseum de ontwikkeling van de apotheken en de farmacie in Saksen, waarbij de nadruk wordt gelegd op de afgelopen 150 jaar. De bezoekers horen interessante verhalen over beroemde personen zoals Heinrich Link, zij kunnen apothekersgerei zoals een pillenvergulder en een molen om moederkoren te malen bewonderen, maken kennis met verdovende middelen en kruidenboeken en kunnen in het kader van een rondleiding zelf pillen drukken. Tijdgetuigen geven een inzicht in het verleden van de apotheken in Saksen: privileges, apotheekheffingen, plastieken, faiences en recepturen. Ook de homeopathie wordt aan de hand van indrukwekkende tentoonstellingsstukken belicht. ’s Maandags gesloten.
» www.leipzig.de
Volkerenslagmonument
Het wellicht bekendste symbool van Leipzig en tegelijkertijd het grootste nationaal monument van Duitsland is het Volkerenslagmonument. De kolossale tempel voor dood en vrijheid verheft zich 91 m hoog, niet ver van de voormalige commandopost van Napoleon. Het monument werd van 1858-1913 ontworpen door de architect Bruno Schmitz ter herinnering aan de beslissende overwinning van de geallieerde Europese legers op Napoleon in het jaar 1813. Het indrukwekkende, zich over een oppervlakte van 4 hectare uitstrekkende monumentencomplex met het bijbehorende Forum 1813 biedt spectaculaire inzichten in het gebeuren van de Volkerenslag en zijn gevolgen. Het beeld aan de voet van het monument stelt de aartsengel Michael voor, die bij talrijke Duitse veldslagen als schutspatroon werd beschouwd. In de kolossale dimensie van het koepelplafond in de erehal zijn 324 bijna levensgrote cavaleristen afgebeeld. Er worden rondleidingen aangeboden.
» www.voelkerschlachtdenkmal.de
Bach-Archief
De oprichting van het Bach-Archief in het Bosehaus aan de Thomaskirchhof vond plaats in het Bachjaar 1950 naar aanleiding van de 200ste sterfdag van de componist. Als centrum van het Bach-onderzoek geniet het internationaal een uitstekende reputatie. Tot het Bach-Archief behoren een van de omvangrijkste wetenschappelijke speciale bibliotheken met betrekking tot het thema Bach alsmede een Bach-museum. De permanente tentoonstelling is gewijd aan het leven en werk van Bach in Leipzig, waar hij 27 jaar lang als Thomascantor en Director Musices zijn stempel heeft gedrukt op het muzikale leven van de stad. Hier ontstonden ook de Johannes- en de Matthäus-Passion, vijf cantatejaargangen, het Kerstoratorium en de Kunst der Fuge. Op 24-12, 25-12 en 31-12 gesloten. Er worden meertalige rondleidingen en audiogidsen aangeboden.
» www.bach-leipzig.de
Antikensammlung (collectie oudheden) van de universiteit Leipzig
Het museum van oudheden van de universiteit Leipzig is een van de belangrijkste universitaire collecties van kleine kunstvoorwerpen uit de antieke cultuur en kan terugkijken op een ruim 150-jarige traditie. Tot het museumbestand behoren meer dan 11.000 originele, kleine antieke kunstvoorwerpen van het bronzen tijdperk tot de late oudheid met inbegrip van de randgebieden – keramiek, terracottaplastiek, bronsplastiek, gereedschap, kleilampen, glazen – evenals marmerplastiek en een omvangrijke verzameling gipsafdrukken naar meesterwerken van de Grieks-Romeinse beeldhouwkunst. Het dagelijks leven, de mythologie, religie en dodencultus aan de kusten van de Middellandse Zee worden aanschouwelijk gemaakt met behulp van de ruim 2000 jaar oude tentoonstellingsstukken. Op maandag en vrijdag gesloten, rondleidingen op aanvraag.
» www.uni-leipzig.de
Schoolmuseum – Werkplaats voor Schoolgeschiedenis
’De school van vroeger’ kunnen bezoekers in het Schoolmuseum in Leipzig niet alleen bekijken, maar aan de hand van diverse historische getuigenissen ook beleven. Het museum beschikt over tal van tentoonstellingen en werkplaatsen die zich bezighouden met het thema school. Diverse klaslokalen zijn ingericht in de stijl van weleer. Kinderen zijn gefascineerd van het feit dat je vroeger niet in een schrift maar op een lei moest schrijven. Schoolklassen kunnen historische lesuren bijwonen op basis van authentiek bronmateriaal van de ’Volksschule’ (lagere school) van 1900 of de ’Polytechnische Oberschule’ (mts) van 1970. Tot de zwaartepunten van het museum behoren de documentatie over de schoolgeschiedenis van West-Saksen van 1212 tot heden en het West-Saksische schoolwezen. De bibliotheek omvat 30.000 boekdelen en brochures met allerlei wetenswaardigheden over 100 jaar schoolgeschiedenis. Geopend van maandag t/m vrijdag.
» www.schulmuseum-leipzig.de

 |