LEIPZIG


Start BASTEI BERLIJN DRESDEN ERFURT GEISA HALLE JENA KONIGSTEIN LEIPZIG MEININGEN PIRNA THUERWALD WARTBURG WEIMAR WITTENBERG


LEIPZIG

MEER INFO LEIPZIG

2010

Leipzig in de top 10 van de New York Times

De New York Times tipt Leipzig als topbestemming voor 2010.
Wat heeft deze topstad u dit jaar te bieden? Een greep uit de agenda.

  • 20 / 21 maart
    Heropening van het Bach-Museum en viering van Bachs 325e geboortedag
     
  • 18 april t/m 15 augustus
    Overzichtstentoonstelling van Neo - hottest thing on earth - Rauch in het Museum der bildenden Künste
     
  • 11 t/m 20 juni
    Het Bachfest, waarbij composities van de 19e-eeuwse componisten en Bach-fans Schumann en Brahms
    centraal staan
     
  • 9 t/m 19 september
    Schumann-Festwoche (dit jaar wordt Schumanns 200e geboortedag gevierd)

Meer info over Leipzig (Duits Verkeersbureau)

Uit het verslag 2009

DAG 2 LEIPZIG BEZICHTIGING I/ VÖLKERSCHLACHTDENKMAL

Ik sta elke dag om half acht op. Om acht uur zit ik aan het ontbijtbuffet, dat volledig naar mijn wens is. Gezien de toestand van mijn gebit beperk ik me wat brood betreft tot croissants. Allereerst verken ik de noordzijde van de stad. Die is wat minder goed gerenoveerd. Een interessante Evangelische Kirche, vlakbij een joods centrum met een synagoge (die ik niet kan vinden). Bij een hypermodern kantoorgebouw pauzeer ik, waarna ik doorga naar de Zoologische Garten en de oude Kongresshalle. Bij het patriciersgebouw van de Russische ambassade en een totaal herbouwde kerk loop ik via een andere route terug langs het nog te restaureren Stadtbad naar het station. Ik passeer een onguur uitziende kroeg waar je nog met ouderwetse D-Mark betalen kunt. Een Eisbein kost hier zegge en schrijve drie euro…

Slide show van Leipzig



Leipzig


Bij het station informeer ik naar de juiste tram naar het Völkerschlachtdenkmal, dat ik na een kwartiertje zuidwaarts bereik. Het is een enorm complex, gebouwd eind negentiende eeuw door de Kölner bouwmeester Bruno Schmitz, die al meer van dit soort Denkmäler op zijn naam heeft staan. De kern ervan is van beton, waar omheen men natuursteen heeft gebruikt. Het motregent en het forse monument staat gedeeltelijk in de steigers, redenen waarom ik geen totaalshot maak. Alles hier is van immense afmetingen, vooral ook de beelden in de crypte en de Ruhmeshalle die me aan Abou Simbel doen denken. Het monument zelf lijkt op dat van Sovjet-Russische makelij in voormalig Oost - Berlijn waar de Sovjetsoldaat wordt geëerd. Ik verblijf nog een tijdje in het museum (vooral Napoleontische uniformen en landkaarten / plattegronden van de slag), drink koffie uit een automaat bij de infobalie en loop de vijf kilometer naar het centrum terug.

Daarbij kom ik langs het voormalige terrein van de Messe, de Russisch-orthodoxe Gedächtniskirche en de grootste bibliotheek van Duitsland, een statig gebouw dat tot de universiteit behoort, dus met veel fietsen ervoor geparkeerd. Even verderop liggen academische klinieken en de portico van wat eerst de Säksisch-Bayrische Bahnhof zou moeten worden. Prima koffie in een leescafé volgt, waar ik de Frankfurter Algemeine Zeitung doorneem. Terug in het centrum loop ik het Neues Rathaus binnen: grote ontvangstzaal, mooi trappenhuis. De muren van zandstenen hebben buiten veel te lijden van de luchtverontreiniging. Zo zijn de beelden bij de ingang nauwelijks meer als leeuwen herkenbaar.

Het Moritz Bastion is het enig overgebleven deel van de stadsmuur. De fortificatie stamt uit de zestiende eeuw en is momenteel in gebruik als cabaret en restaurant. Bij het nieuwe Gewandhaus (soort theater, opgetrokken in lelijke DDR-stijl) begint het hard te regenen. Ik besluit terug te keren naar het hotel. Nog even voor vijf uur kan ik tegen het goedkope tarief terecht bij de Indiër, waar ik voor nog geen 7 euro met smaak geniet van een Bombay Vindaloo – schotel (sehr scharf, drie pepertjes!). Als het weer droog is bezoek ik nog de Madle Passage, waar ik in café Mefisto dure koffie drink. Het etablissement is geheel in duivelse stijl uitgevoerd, veel diabolisch rood dus. Foto’s van de bekende beelden uit Goethe’s Faust. Ik slenter rond in de Kaufhof Galeria en Karstadt, waar ik deodorant en zo aanschaf. Om negen uur ben ik weer in het hotel en begin ik aan een nieuw boek. Elk uurtje breng ik voor een saffie even door op het balkon en bekijk de bedrijvigheid onder me. Een paar kamers verderop staat een andere rookdissident op het balkon van een sigaretje te genieten.

Dag 3 HALLE  (Zie verslag aldaar)

DAG 4 LEIPZIG BEZICHTIGING II

Om half tien ga ik op weg. Eerst de Schwanenteich in het stadspark bekijken (geen zwanen, wel eenden), dan de Opera (theater in DDR-stijl, moet neoclassicistisch lijken) en de indrukwekkende Wendelbrunnen op de August Platz. Daar spreek ik in het Spaans met een Spaanse jongedame uit Cacares die er haar stad moet gaan promoten. Ondanks de storm ga ik de MDR - toren omhoog: 120 meter met de lift. Daar is het winderig, ik ben er de enige bezoeker. Het platform is enkele meters van de rand af omheind, dat om het eventuele springers moeilijk te maken. Er is zelfs een zitje en een gesloten bier- en worstkraam. Op de begane grond is nog een expositie over bruinkoolwinning, de torens van hun energiecentrales heb ik van bovenaf kunnen zien.

Via allerlei Höfe en winkelcentra (onder andere de moderne Petersbogen) beland ik bij de Thomaskirche, waar J.S. Bach meer dan 30 jaar lang voorzanger was. Veel Amerikaanse en Japanse toeristen verdringen zich bij het graf in het koor.

Thomaskerk (Leipzig)

Locatie van historisch en muzikaal erfgoed

Al sinds de 12e eeuw heeft er een Thomaskerk in Leipzig gestaan. De Thomaskerk is wereldberoemd omdat de grote componist Johann Sebastian Bach hier van 1723 tot zijn dood in 1750 werkzaam was als organist en cantor. Het kerkkoor, gesticht in 1212, is het oudste en beroemdste koor van Duitsland en geeft nog steeds regelmatig uitvoeringen.

De huidige Thomaskerk werd in 1496 gewijd, toen nog als katholieke kerk. De kerkhervormer Maarten Luther kwam vaak in Leipzig, omdat dit een van de voornaamste steden van Saksen was. Hij preekte dan ook regelmatig in deze kerk. De katholieke vorst van dit gebied, hertog Georg van Saksen, werd na zijn dood opgevolgd door de protestantse Hendrik IV; het protestantisme werd toen de staatsgodsdienst in Saksen. Luther kondigde op 25 mei 1539 de reformatie van Leipzig af in de Thomaskerk.

Bach kwam in 1723 aan in Leipzig. Hoewel hij tegenwoordig door velen als de grootste componist aller tijden wordt beschouwd, genoot hij in zijn tijd niet veel aanzien. Na zijn dood kreeg hij een naamloos graf. Pas in 1894 werd zijn gebeente teruggevonden; hij rust nu in de Thomaskerk. Ook andere componisten bezochten de Thomaskerk. Zowel Wolfgang Amadeus Mozart als Felix Mendelsohn bespeelde het orgel van de kerk. Richard Wagner werd hier gedoopt. Het Wereldmonumentenfonds erkent de Thomaskerk als een belangrijke culturele locatie.

"Een toevluchtsoord in de stad, een schuilplaats voor ieder die troost en leiding zoekt."
Christian Wolff, predikant van de Thomaskerk

Aan de rand van de Altstadt ontdek ik een merkwaardig monument voor de 10.000 Joden (ergens anders staat 13.000 vermeld) uit Leipzig die door de Nazi’s zijn omgebracht. Het is een podium met een kleine honderd stoelen in keurige rijen opgesteld. De diepere betekenis van het monument ontgaat me. Door de regen bereik ik het Stasi Museum, waar de wandaden en methoden van de Staatssicherheitdienst van de DDR belicht worden: executies, cellen, Spitzels, afluistermethoden, Karteien, namaakgeweertjes voor de jeugd, etc. Er loopt een groep geïnteresseerde skinheads rond die later soldaten van de Bundeswehr blijken te zijn.

Dan is het tijd voor koffie en wel in Coffe Baum, een zeer oud koffiehuis, het oudste van Duitsland naar men zegt. Toeristisch dus, maar wel sfeervol en duur. Er is ook een museumpje in het smalle pand gevestigd, met vooral Arabische taferelen die betrekking hebben op koffieceremonies. Ik ontdek een restaurant waar men Schnitzels met toebehoren voor €6 krijgt. Ik neem plaats en krijg de typisch Duitse portie niet eens op, zal wel aan mijn overvloedige ontbijt gelegen hebben. Ik blijf er langer dan gepland hangen, want buiten is de hel losgebroken: een allesoverheersende stortbui zet de straten bijna blank. Gelukkig zijn er veel winkelpassages, waaronder ik later droog kan blijven, vooral in de buurt van de markt en het Alte Rathaus. Daar word ik geweigerd bij binnenkomst, men is er net een besloten feest aan het voorbereiden. Ik koop een historisch atlas bij Hugendübel, een boekhandelketen met wel een zeer uitgebreid assortiment en vele leeshoekjes op vijf etages. Ik drink er koffie. Die boekwinkel is een ware boekentempel voor literatuurfanaten en liefhebbers van het geschreven en gedrukte woord. Ook ga ik nog de Auerbach Keller (diende Goethe als voorbeeld voor zijn Faust) binnen, nu is het geen koffie (heb ik pas de keel af), maar het plaatselijke brouwsel Schwarzbier dat ik bestel. Veel interessante muurschilderingen in de gewelven. Bij de Naschmarkt moet ik weer eens schuilen, nu in Specks Hof, dat is in de buurt van mijn hotel.

Door de regen steek ik over naar de open deuren van de Nicolai Kirche. Opvallend daarin zijn de zuilen met overdadige kapitelen met bloem-motieven en de lichte indruk die de kerk met zijn helderwitte wanden maakt. Verder is de kerk sober, hij is protestants. Op het plein ernaast waren in 1989 manifestaties van het Neue Forum die de Wende voorbereidden. (Mijn hotel er tegenover besteed aan de omwenteling middels muurfoto’s ook veel aandacht.) Het is nu een praatkerk waar gelovigen van alle gezindten de koppen bij elkaar steken. Momenteel wordt er gebeden voor de Duitse toeristen die in Jemen gegijzeld worden. Ik ontdek in een van de winkelpassages een Netto – super-markt, waar ik een fles ouzo voor 5 euro op de kop tik. Ook bezoek ik nog een internetcafé om mijn e-mail berichten op te halen. Tenslotte begeef ik me naar het station om alvast de reis naar Dresden voor morgen te bespreken. Ik heb voor die stad in plaats voor Meissen gekozen omdat het boemeltreintje naar porseleinstad Meissen er twee uur over doet, en dan ook nog eens in hetzelfde tempo terug! Dat duurt me te lang.


DAG 5 DRESDEN (Voor verslag en foto's: zie aldaar)


MEER INFO LEIPZIG


Tot aan de Duitse hereniging was zij vooral bekend als Messestadt, door de grote, internationale jaarbeurs die tweemaal per jaar kleur gaf aan de anders zo grauwe stad. Na de hereniging heeft de jaarbeursorganisatie moeten ontdekken dat de Leipziger Messe er nu één van de vele beurzen is in Duitsland en dat de bijnaam Messestadt weer van de grond af aan moet worden verdiend. Maar Leipzig heeft ondertussen een veel mooiere bijnaam gekregen:'Hoofdstad van de Omwenteling'. Hier ontstonden uit de wekelijkse vredesdiensten in de Nikolaikirche, die al sinds voorjaar '89 plaatsvonden, de geweldloze protestdemonstraties tegen het DDR - staatsbestel. Op maandag 2 oktober maakten 15.000 mensen hun ronde door de stad. Op 7 oktober vierde de DDR haar 40-jarig bestaan met de zijdelingse opmerking dat de Muur nog 100 jaar overeind zou blijven, en met een enorm vertoon van staatsveiligheidsmensen. Op 9 oktober, weer een maandag, sloten 50.000 mensen zich aan in de protestmars, ondanks een nu beangstigend aantal Stasi-medewerkers, politie in burger en soldaten. Kurt Masur, dirigent van het beroemde Leipziger Gewandhausorkest, riep per stadsradio op tot dialoog tussen volk en staat. De demonstranten scandeerden 'geen geweld - wij zijn het volk'. De Russische militairen weigerden mee te werken aan een gewelddadig ingrijpen. Zo werd een burgeroorlog voorkomen. Daarna sloeg de demonstratiegolf over naar Berlijn en precies een maand later viel de Muur.

Leipzig is een levendige stad met een eigen karakter. Dresden, de andere grote Saksische stad, is mooier aan de buitenkant en bezit veel meer kunstschatten, maar is bloedeloos qua sfeer. In Leipzig is iets te beleven, er wonen veel studenten, en er worden voortreffelijke concerten gegeven. Toneel, cabaret en opera bloeien en het alternatieve cultuurcircuit is sinds de 'Wende' snel in opkomst. Leipzig heeft kleur, al is het verborgen achter grauwe façades. Want dat zal niemand ontgaan: Leipzig is de vuilste metropool van verenigd Duitsland. Per m2 valt in één jaar ruim een halve kilo zwaveldioxide uit de lucht plus 142 gram stof, allemaal afkomstig van de bruinkoolverwerkende industrie rondom de stad. Daar kan niemand tegenop boenen of restaureren. Dat de historische gebouwen ooit kleur bezaten, blijkt alleen uit de foto's in de reisgidsen - alles is nu grijsbruin. Maar er zit verbetering in: de ene na de andere fabriek sluit haar poorten en uit steeds minder schoorstenen stijgt rook. Dat daarmee een nieuw probleem is ontstaan, is duidelijk: werkloosheid. En ook dat tast de atmosfeer aan, de psychologische.
 


Geschiedenis
In de schaduw van dein 1015 voor het eerstgenoemde burcht 'Urbs Lipzi' (Plaats bij de Linde) ontstond een nederzetting die in 1165 stadsrechten verwierf Zij lag aan de kruising van de 'Koningsweg' (van oost naar west) en de 'Keizersweg' (van noord naar zuid), de belangrijkste doorgaande wegen van het Duitse Rijk, en ontwikkelde zich tot handelsplaats. In 1497 ontving zij de rechten voor de rijksjaarmarkt, een groot privilege, waardoor zij één van de belangrijkste handelssteden van Midden-Europa werd. Aan het einde van de 19e eeuw was de industrialisatie zover ontwikkeld dat verschillende exemplaren van hetzelfde product precies gelijk van kwaliteit waren, zodat een jaarmarkt overbodig werd; men had immers genoeg aan het zien van een voorbeeld of demonstratiemodel. Om die reden werd in 1896 de jaarbeurs ingesteld, die in de lente en de herfst plaatsvond. Tijdens de Zetheerschappij ontwikkelde die zich tot 'etalage van de DDR'.


Al in 1409 werd de universiteit gesticht, hoofdafnemer van de sinds 1481 in de stad gedrukte boeken. Er ontstond handel in boeken en sinds 1754, toen er een drukprocédé voor muzieknoten ontwikkeld was, ook in muziekschriften. In 1825 werd de 'Beursvereniging van Duitse Boekhandels' in Leipzig opgericht, waar in 1913 de 'Duitse Bibliotheek' bij kwam, die zich tot taak stelde van elk Duitstalig werk één exemplaar te bezitten. De meeste grote uitgevers hadden zich ondertussen in de stad gevestigd, maar na WO II, toen Leipzig in de Russische bezettingszone kwam te liggen, verhuisden zij naar de Bondsrepubliek. Frankfurt, wereldberoemd om zijn Buchmesse, is de erfgenaam van Leipzig. De stad telt naast de universiteit verschillende hogescholen, waaronder de 'Hochschule fiir Körperkultur und Sport', die veel Olympische medaillewinnaars heeft afgeleverd. En muziek is er niet alleen gedrukt, maar ook gemaakt: Bach stierf in Leipzig en was cantor in de Thomaskirche, de kerk die nu zijn naam geeft aan het beroemde 'Thomaner Knabenchor'. In 1813 werd Richard Wagner hier geboren en nog steeds wordt hij uitstekend vertolkt in het Neue Gewandhaus en de opera.


Behalve beurs-, boeken-, muziek- en industriestad is Leipzig 'arbeidersstad': hier werd de arbeidersbeweging geboren met het initiatief van August Bebel en Wilhelm Liebknecht om de Sociaal-Democratische Arbeiderspartij op te richten. Hier werd ook, in 1900, de eerste uitgave van Lenins strijdblad 'Iskra' (Vonk) gedrukt, een vonk die in 1989, precies in dezelfde stad, uitdoofde.

De streek rond Leipzig
De streek rond Leipzig valt snel te overzien. Noordwestelijk van Leipzig schermen de contouren van de Harz het bruinkoolwingebied af. De ooit zo kranige olm. van het Auenwald is ontelbare malen gevallen: als slachtoffer van de industriële vooruitgang. Rond Leipzig heerste de bruinkolenkoorts. Velden en wouden zijn aangevreten door gigantische bruinkoolhappers. Tientallen dorpen zijn tot de laatste steen afgebroken. Maar rond Halle/Leipzig wordt de winning van de bruinkool, die hier van geringe kwaliteit is, beëindigd. Een duidelijke verbetering van het leefmilieu is op gang gekomen. Alle economische macht van de regio concentreert zich in de breed uitgedijde stad Leipzig.


BEZIENSWAARDIGHEDEN

In het renaissancegebouw van het Alte Rathaus ondertekende Johann Sebastian Bach zijn arbeidscontract als cantor van de naburige Thomaskirche. De Nikolaikirche werd in 1989 in de hele wereld bekend als uitgangspunt van de “vreedzame revolutie” die de weg vrijmaakte voor de hereniging van Duitsland. In de voetsporen van Goethe komt men terecht in Auerbachs Keller.

 
Het Alte Rathaus
In het Alte Rathaus, een van de mooiste bouwwerken uit de Duitse renaissance, is het Stadtgeschichtliche Museum ondergebracht. De feestzaal van het gebouw is het decor voor concerten en grote feesten. Bezienswaardig: de Ratsstube, een plaquette van de stad uit 1823, gevangeniscellen en een Bach portret. Het grote gebouw ontstond in 1556/1557, in een periode tussen twee beurzen, in slechts 9 maanden.
 
De Thomaskirche en de Nikolaikirche
De laatgotische halkerk is traditioneel de plaats waar het beroemde Thomanerchor optreedt en is de begraafplaats van Johann Sebastian Bach. De Nikolaikirche, de plaats van de vredesgebeden en tevens grootste en oudste kerk van de stad, was samen met de Thomaskirche het werkterrein van Johann Sebastian Bach. In de kerk bevond zich een groot orgel. Belangrijke composities van Bach werden hier voor het eerst gespeeld.
 
Het Völkerschlachtdenkmal
Het grootste monument van Duitsland met een uitkijkplatform op 91 meter hoogte, ter gedachtenis aan de slag van de geallieerden tegen de troepen van Napoleon in het jaar 1813, Men heeft het nu omgedoopt in Europees vredesmonument. Rondleidingen, koorconcerten, openlucht evenementen, speciale tentoonstellingen en een tentoonstelling over de geschiedenis van het Völkerschlacht-monument in de Ruhmeshalle.

KUNST EN CULTUUR

De internationale roem van Leipzig als muziekstad is nauw verbonden met Johann Sebastian Bach en het Gewandhaus-orkest dat ook met het Thomaner-koor in de Thomaskirche en bij ensceneringen in het operagebouw van Leipzig musiceert. De opera is gewijd aan de erfenis van de Leipziger Richard Wagner. Grote musici zoals Felix Mendelssohn Bartholdy, Robert Schumann en anderen hebben eveneens bijgedragen aan de bloeiperiode van de muziek- en operacultuur van de stad. Modern en talrijk zijn hier de cabarets, theaters en jazzkelders.
 
Het Gewandhaus
In het Gewandhaus vinden per jaar meer dan 600 voorstellingen plaats. Daarbij staan de “grote concerten” van het Gewandhaus-orkest centraal, maar ook de concerten van het Gewandhaus-koor en het kinderkoor, de concerten van de talrijke kamermuziekensembles, vooral het traditierijke Gewandhaus-kwartet, het Gewandhaus-koperquintet en het Gewandhaus-octet.
 
Leipzig – het operagebouw
Het gerenommeerde huis met een traditie die teruggaat tot 1693 heeft een van de beste balletensembles van Europa, het operakoor en een kinderkoor, evenals een balletschool. In het historische huis Dreilinden ((Musikalische Komödie) worden musicals en operettes opgevoerd. Tweemaal is het operahuis onderscheiden als Europees “operahuis van het jaar”.
 
Thomaner-koor in de Thomaskerk
Het Thomaner-koor is ontstaan uit de religieuze kunstbeoefening. Als cantor was Johann Sebastian Bach kerk- en eigenlijk stadskapelmeester. Het jongenskoor voelt zich verplicht aan zijn rijke muzikale erfenis. Elke vrijdag en zaterdag, behalve tijdens de schoolvakantie en gastoptredens, kan met het koor bij de cantaten en motetten horen.

MUSEA

Het museum in het Mendelssohnhuis staat in het teken van de voormalige Gewandhaus-kapelmeester. In het complex van het Grassimuseum aan de Johannisplatz zijn het muziekinstrumentenmuseum van de universiteit, het museum voor kunstnijverheid en het museum voor volkenkunde ondergebracht. Een omvangrijke collectie Europese kunst uit de 15e tot de 20e eeuw bevindt zich in een spectaculair nieuw gebouw van het Museum der bildenden Künste.
 
Het Museum der bildenden Künste
Tijdens een rondgang door het museum voor beeldende kunsten maakt u kennis met 500 jaar Europese kunstgeschiedenis. De collectie die door de inzet van Leipziger burgers geïnitieerd en toegankelijk werd gemaakt, is sinds eind 2004 te bezichtigen in haar nieuwe domicilie in het stadscentrum. De grootschalige, met licht doorstroomde architectuur stelt bezoekers in de gelegenheid een ontspannen wandeling te maken over vier verdiepingen vol kunst, met de nadruk op verschillende tijdperken, kunstenaars of thema’s. Rondleidingen zijn op aanvraag mogelijk. Het museum is ’s maandags gesloten. » overige informatie
 
Het Grassimuseum voor muziekinstrumenten
Het traditionele Grassi-complex is het pronkstuk van het museumgebeuren in Leipzig. Als deel van de universiteit is het museum gericht op onderzoek en onderwijs en tegelijkertijd presenteert het als openbaar museum muziekschatten, van instrumenten tot historische geluidsdragers. Een ware publieksmagneet is de beurs Grassimesse die telkens in de herfst wordt gehouden. Op zondag vinden er openbare rondleidingen plaats; speciale deskundige of meertalige rondleidingen op aanvraag. ’s Maandags evenals op 24-12, 25-12, 26-12, 31-12, 01-01 en tweede pinksterdag is het museum gesloten.  » overige informatie

 

Mendelssohn-Haus
Het Mendelssohn-Huis, een classicistisch gebouw in de Goldschmidtstrasse 12 in Leipzig, is de enige behouden gebleven woonplaats van de componist, virtuoos, cultuurorganisator en Gewandhaus-kapelmeester Felix Mendelssohn-Bartholdy (1809-1848). Als wereldwijd eerste en enige persoonsgerelateerde museum houdt het zich bezig met het leven en werk van Mendelssohn. Te zien zijn vertrekken met meubels en voorwerpen van Mendelssohn evenals schriftelijke documentatie over de componist en zijn werk. Hij heeft de Europese muziekcultuur in de eerste helft van de 19e eeuw veelsoortige impulsen gegeven. Zijn beroemdste werk is de bruiloftsmars uit de ’Sommernachtstraum’. Dagelijks geopend.
» www.mendelssohn-stiftung.de
 
Stadtgeschichtliches Museum
In het stadshistorisch museum te Leipzig worden sinds 1909 objecten van de stadsgeschiedenis verzameld, gedocumenteerd, gecommentarieerd en in tentoonstellingen gepresenteerd. Met zijn 10 verzamelgebieden en een bestand van meer dan 500.000 tentoonstellingsstukken behoort het tot de grootste cultuurhistorische musea van Duitsland. Het middelpunt van het museum is het in 1556 door Hieronymus Lotter gebouwde Alte Rathaus, een van de mooiste Duitse renaissancegebouwen. Rondleidingen op aanvraag.
» www.stadtgeschichtliches-museum-leipzig.de
 
Deutsches Buch- und Schriftenmuseum
Het Duitse museum voor boeken en geschriften in Leipzig werd in 1884 gesticht en is een van de oudste vakmusea in zijn soort ter wereld. In 1950 werd het als afdeling geïntegreerd in de Deutsche Bücherei. Sinds de fusie met de Deutsche Bibliothek  in het jaar 1990 is het museum een bestanddeel van de federale instelling ’Die Deutsche Bibliothek’. Naast de kostbare en deels unieke getuigennissen van de boeken-, geschriften- en papiercultuur beschikt de vakbibliotheek over 63.000 boeken m.b.t. het onderwerp museum voor boeken en geschriften. Tot de in totaal 500.000 tentoonstellingsstukken behoren handschriften, drukwerken van de 15e tot en met de 19e eeuw, boekbanden, boekvormgeving en boekkunst van de 20e eeuw, kalligrafie, boek- en gebruiksgrafiek, schrift- en papiermonsters, stalenboeken, watermerken, gekleurd papier, materialen, gereedschap en machines voor de vervaardiging van boeken en papier evenals documenten over de boekhandelsgeschiedenis. Op zondag gesloten. » www.leipzig-online.de
 
Saksisch Apothekenmuseum
In het gebouw van de voormalige Central-Apotheke  presenteert het eerste Saksische Apothekenmuseum de ontwikkeling van de apotheken en de farmacie in Saksen, waarbij de nadruk wordt gelegd op de afgelopen 150 jaar. De bezoekers horen interessante verhalen over beroemde personen zoals Heinrich Link, zij kunnen apothekersgerei zoals een pillenvergulder en een molen om moederkoren te malen bewonderen, maken kennis met verdovende middelen en kruidenboeken en kunnen in het kader van een rondleiding zelf pillen drukken. Tijdgetuigen geven een inzicht in het verleden van de apotheken in Saksen: privileges, apotheekheffingen, plastieken, faiences en recepturen. Ook de homeopathie wordt aan de hand van indrukwekkende tentoonstellingsstukken belicht. ’s Maandags gesloten. » www.leipzig.de
 

Volkerenslagmonument
Het wellicht bekendste symbool van Leipzig en tegelijkertijd het grootste nationaal monument van Duitsland is het Volkerenslagmonument. De kolossale tempel voor dood en vrijheid verheft zich 91 m hoog, niet ver van de voormalige commandopost van Napoleon. Het monument werd van 1858-1913 ontworpen door de architect Bruno Schmitz ter herinnering aan de beslissende overwinning van de geallieerde Europese legers op Napoleon in het jaar 1813. Het indrukwekkende, zich over een oppervlakte van 4 hectare uitstrekkende monumentencomplex met het bijbehorende Forum 1813 biedt spectaculaire inzichten in het gebeuren van de Volkerenslag en zijn gevolgen. Het beeld aan de voet van het monument stelt de aartsengel Michael voor, die bij talrijke Duitse veldslagen als schutspatroon werd beschouwd. In de kolossale dimensie van het koepelplafond in de erehal zijn 324 bijna levensgrote cavaleristen afgebeeld. Er worden rondleidingen aangeboden. » www.voelkerschlachtdenkmal.de

 
Bach-Archief
De oprichting van het Bach-Archief in het Bosehaus aan de Thomaskirchhof vond plaats in het Bachjaar 1950 naar aanleiding van de 200ste sterfdag van de componist. Als centrum van het Bach-onderzoek geniet het internationaal een uitstekende reputatie. Tot het Bach-Archief behoren een van de omvangrijkste wetenschappelijke speciale bibliotheken met betrekking tot het thema Bach alsmede een Bach-museum. De permanente tentoonstelling is gewijd aan het leven en werk van Bach in Leipzig, waar hij 27 jaar lang als Thomascantor en Director Musices zijn stempel heeft gedrukt op het muzikale leven van de stad. Hier ontstonden ook de Johannes- en de Matthäus-Passion, vijf cantatejaargangen, het Kerstoratorium en de Kunst der Fuge. Op 24-12, 25-12 en 31-12 gesloten. Er worden meertalige rondleidingen en audiogidsen aangeboden. » www.bach-leipzig.de
 
Antikensammlung (collectie oudheden) van de universiteit Leipzig
Het museum van oudheden van de universiteit Leipzig is een van de belangrijkste universitaire collecties van kleine kunstvoorwerpen uit de antieke cultuur en kan terugkijken op een ruim 150-jarige traditie. Tot het museumbestand behoren meer dan 11.000 originele, kleine antieke kunstvoorwerpen van het bronzen tijdperk tot de late oudheid met inbegrip van de randgebieden – keramiek, terracottaplastiek, bronsplastiek, gereedschap, kleilampen, glazen – evenals marmerplastiek en een omvangrijke verzameling gipsafdrukken naar meesterwerken van de Grieks-Romeinse beeldhouwkunst. Het dagelijks leven, de mythologie, religie en dodencultus aan de kusten van de Middellandse Zee worden aanschouwelijk gemaakt met behulp van de ruim 2000 jaar oude tentoonstellingsstukken. Op maandag en vrijdag gesloten, rondleidingen op aanvraag. » www.uni-leipzig.de
 
Schoolmuseum – Werkplaats voor Schoolgeschiedenis
’De school van vroeger’ kunnen bezoekers in het Schoolmuseum in Leipzig niet alleen bekijken, maar aan de hand van diverse historische getuigenissen ook beleven. Het museum beschikt over tal van tentoonstellingen en werkplaatsen die zich bezighouden met het thema school. Diverse klaslokalen zijn ingericht in de stijl van weleer. Kinderen zijn gefascineerd van het feit dat je vroeger niet in een schrift maar op een lei moest schrijven. Schoolklassen kunnen historische lesuren bijwonen op basis van authentiek bronmateriaal van de ’Volksschule’ (lagere school) van 1900 of de ’Polytechnische Oberschule’ (mts) van 1970. Tot de zwaartepunten van het museum behoren de documentatie over de schoolgeschiedenis van West-Saksen van 1212 tot heden en het West-Saksische schoolwezen. De bibliotheek omvat 30.000 boekdelen en brochures met allerlei wetenswaardigheden over 100 jaar schoolgeschiedenis. Geopend van maandag t/m vrijdag. » www.schulmuseum-leipzig.de

Vorige Start Volgende


ONZE  ANDERE  REISVERSLAGEN

ALASKA   /  ARGENTINIË   / ARMENIË  /  AUSTRALIË   /  AVONTUREN  /  BALKANREIS  /  BELGIË  /  BELIZE   /  BULGARIJE  /  CANADA   /   CALIFORNIË   /   CHILI   /   CHINA   /   CUBA   /   CURAÇAO   /   CYPRUS   /   DENEMARKEN   /   DUITSLAND   /  ECUADOR   /   EGYPTE   /   ENGELAND   /  ESTLAND  /  FILIPPIJNEN  /  FINLAND   /  FOTOSITE  /  FRANKRIJK  / GEORGIË  /  GRIEKENLAND  /  GUATEMALA   / HONGARIJE   /  IERLAND   /   INDIA  /  INDONESIË  /    IRAN  /   ISRAËL  /   ITALIË   /  JORDANIË   /   KRETA   /   KROATIË   /  LETLAND   /   LITOUWEN   /  LUXEMBURG /   MADEIRA   /   MALEISIË   /   MALLORCA   /  MALTA  /   MAROKKO   /   MEXICO YUCATAN   /   MEXICO  /  NEPAL   /   NEW YORK   /   NOORWEGEN   / OEKRAÏNE /   OEZBEKISTAN   /  OOSTENRIJK  /   PARAGUAY   /   PERU   /   POLEN   /  PORTUGAL  /   REISFOTO'S   / ROEMENIË   / RUSLAND   /   SCANDINAVIË   /   SICILIË   /   SINGAPORE   /   SLOVENIË   /  SLOWAKIJE SPANJE   /   SRI  LANKA   /   SYRIË   /   THAILAND   /  TSJECHIË   /   TUNESIË   /   TURKIJE   /   UNESCO - SITE   /   URUGUAY   /   USA    /  WERELDERFGOED  /  WERELDFOTO'S  / ZUID-AFRIKA  /   ZWEDEN  /  ZWITSERLAND 

Andere websites van Jos Schmitz

Duitse kerken en kloosters  /  Duitse kastelen en paleizen   /   Zanggroep Vocus   /   Schilder Pantaleon Hajenius   /   Hanzesteden   /   Pedac 1971 Reünie   /   Ramakers Reünie   /   Kunst van Anna Czerniawska   /   Wereldfotoserie   /   Reisfoto's Jos en Clim   /   KNS Gilde Opleidingen  /  De stad Roermond