|
MEER INFO HALLE
Slide show van Halle
Halle
Uit het verslag van 2009
DAG 3 HALLE
Even na negenen neem ik de verkeerde trein, hij gaat maar tot Flughafen Halle.
Half uurtje wachten om over te stappen op de juiste. In Halle een kilometer
lopen tot in het centrum. In recordtempo bezoek ik bijna alle
bezienswaardigheden van deze best aantrekkelijke stad. In de reishandboeken werd
hij wel eens overgeslagen, ten onechte volgens mij. De grote Marktplatz is
indrukwekkend met zijn vijf torens. Daar staat ook een opvallend standbeeld van
de lokale beroemdheid, de componist Händel. Even verder is het Händel Haus en
het – Museum, waar ik alleen de tuin bekijk. Een brouwerij in een café is me
toch wat te vroeg om te bezoeken. De wit gesausde, plompe Domkerk vind ik
afschuwelijk. Gelukkig zijn er veel andere aardige dingen om te genieten: naast
statige patriciershuizen ook een blinde muur met schilderingen van Jeroen
Boschachtige taferelen. In een museum, gevestigd in een 15de eeuws gebouw, is
een barokke tuin aangelegd, met prieeltjes, beelden en klassieke muziek op de
achtergrond. Ik steek het riviertje de Saale over en kom in de buurt van de
zoutwinningwerkplaatsen. Het hoofdkantoor van de maatschappij is in een soort
paleisje gevestigd.
Terug in de oude stad beklim ik het heuveltje naar de Moritzburg die omringd is
door een gracht. Op de binnenplaats drink ik sfeervol koffie tussen andere
toeristen. Er is een museum met voornamelijk Duitse expressionistische kunst uit
de 19de eeuw die ik niet bezoek. Een ander gedeelte van de stad is gebouwd in
een ratjetoe van stijlen. Interessant is de Hallemarkt, het echte historische
centrum van de stad. Het plein wordt gesierd door een prachtig fontein. Ik
bekijk er de protestant -christelijke Marktkirche (waar ook katholieke diensten
worden gehouden trouwens) met de drakenfontein ervoor. Het dodenmasker van
Luther is er te bezichtigen, maar die crypte is gesloten. Via een straat met
imposante bakstenen gevels (onder andere van een Berufsschule, een equivalent
van de Nederlandse ROC’s) wandel ik nog naar een door de luchtvervuiling
zwartgeblakerde kerk, het Beatles Museum (wat doet dat hier?) en het
ezelsfontein. Daarna koop ik afgeprijsde reisgidsjes die bijna te geef zijn, één
euro per stuk. Bij een Chinese winkel schaf ik me boxershorts (ook €1 per stuk)
en een schoudertas aan. Het is tijd om terug te keren. Onderweg naar het station
doe ik nog de vroegere Ulrichs Kirche aan, die nu omgebouwd is tot concertzaal.
Ik bekijk een en ander vanaf de Emporen. Nu kies ik wel de juiste trein terug
naar Leipzig. Daar blijf ik vanwege de regen een tijdje in mijn hotel. Ik eet
bij een Vietnamees een grote kom scherpe vissoep met veel duimdikke garnalen.
MEER INFO HALLE
Met de toekenning van 12e-eeuwse stadsrechten en toetreding tot het Hanze
-handelsgenootschap (1260) ontwikkelde Halle zich tot een bedrijvige stad.
Daarmee was de basis gelegd voor de latere industriële ontwikkeling. Ondanks het
industriële karakter loont een korte wandeling door het centrum.
De aangename Marktplatz geeft ruimte aan de Roter Turm (15e eeuw), een
vrijstaande klokkentoren van 84 m. Deze drukt de burgerlijke vrijheden uit. Niet
alleen de kerk zou nog langer de tijd mogen bepalen. De toren kijkt uit op het
monument voor Händel, de beroemde, in Halle geboren componist. Aan de voet van
de toren staat een kopie van de oorspronkelijk houten Roland. Het stadhuis toont
een gevel in Neorenaissance aan het marktplein. Aan de westelijke rand van het
plein prijkt de Marktkirche, een 16e-eeuws godshuis zonder koor. Martin Luther
predikte hier, en Händels vingers beroerden de toetsen van het orgel. Het
geboortehuis van de grote componist (tevens museum) staat in de Grosse
Nikolaistrasse, op nummer 5. Wie de zoutgeschiedenis van de stad interessant
vindt, kan terecht in een ander museum, het Halloren- und Salinenmuseum langs de
oever van de Saale (Mansfelder Strasse). Bij de Klausbrücke op de weg terug naar
het centrum staat het enige gebouw in de stijl van de vroege gotiek, de Neue
Residenz, in 1280 opgericht als kloosterkerkvoor de dominicanen. Noordelijk
steekt u het domplein over op weg naar de Moritzburg, een schatkamer van de
Duitse expressionistische 19de – eeuwse kunst. Oostelijker in de binnenstad
bevindt zich het universiteitsforum dat uitkijkt op de binnenrondweg en het
operagebouw uit het eind van de 19e eeuw, dat toen tot de modernste opera's van
Europa behoorde. Via de drukke winkelader van Halle, de verkeersluwe Leipziger
Strasse, kom je bij de Ulrichskirche, een 16e-eeuwse kerk die nu als concertzaal
dient.
Evenals andere plaatsen met de naam Hall(e) is de stad tot bloei gekomen door de
zoutziederij. Reeds ten tijde van Karel de Grote was Halle een centrum van de
zoutwinning. In de tijd van de DDR was Halle centrum van chemische industrie.
Sinds de hereniging van Oost- en West-Duitsland concentreert de stad zich op de
technologiegeoriënteerde bedrijfstak, de multimedia en de
levensmiddelenindustrie: de oudste chocoladefabriek van Duitsland is in Halle
gevestigd. De eerste elektrische tramlijn van Europa werd in 1890 in Halle in
bedrijf gesteld en voor de spoorwegen vormt Halle een belangrijk knooppunt.
Halle is de grootste stad van de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt . In 2005 telde
de stad ruim 240.000 inwoners. De stad ligt zo'n 35 kilometer ten westen van
Leipzig aan de rivier de Saale. In deze stad werd Georg Friedrich Händel, een
van de beroemdste componisten van de barok, geboren.
   |
