PIRNA - HEIDENAU -
DRESDEN - HEIDENAU - PIRNA
MEER INFO DRESDEN / NOG MEER INFO
/ FOTO'S SEMPER OPER /
FOTO'S ZWINGER / ELBE
Uit het verslag van 2009
DAG 5 DRESDEN
Tegen tien uur vertrek ik naar Dresden, waar ik om kwart over elf in
Dresdner Neustadt aankom. Dit stadsgedeelte ligt op de oostoever van de Elbe en
wordt weinig door toeristen aangedaan. Er is toch wel iets te bekijken, vandaar
dat ik van hieruit naar de trekpleisters van de westoever wandel. In de regen
loop ik naar de Albert Platz waar de mooie Artesische Brunnen ligt, wat zeg ik,
het zijn er twee! Hier hangt nog een beetje de Oostbloksfeer; hele terreinen met
krotten en vervallen bouwsels wachten op een grondige opknapbeurt. In de
neobarokke Dreikönigekirche bestijg ik met moeite in mijn eentje de klokkentoren
en wordt beloond met een fantastisch uitzicht op de Altstadt aan de andere kant
van de rivier. Het is als het ware een Canalotti-blik, maar dan van bovenaf. De
kerk zelf is dicht vanwege een orgelrepetitie, die had ik graag aangehoord. In
de hal is een soort derdewereldwinkel gevestigd. Ik wandel de Königstrasse af,
een renaissancistische allee die heel harmonisch is opgebouwd. Voor een groot
restaurant staat een Japanse vrouw eenzaam te roken. De rest van haar
omvangrijke gezelschap zit binnen. Zij spreekt zowaar een beetje Engels en weet
waar The Netherlands liggen: ‘Amsterdam’ zegt ze veelbetekenend. Aan de oever
ligt het Japanse Paleis, een statig gebouw met veel tuin en park eromheen en een
groot fontein ervoor.
Slide show van Dresden
Dresden
Ik bereik de andere oever via de Alexander Brücke. Ik wil lunchen inde
Yenidze, een voormalige tabaksfabriek helemaal in oosters-Turkse stijl gebouwd.
De muren lijken er een beetje op het interieur van de Mesquita van Córdoba,
Spanje. Er zitten nu voornamelijk kantoren in. Op de allerhoogste etage van een
soort toren, bereikbaar met een lift in oosters aandoende stijl, eet ik soep en
drink ik koffie. De fraaie expositie met oosters ingerichte haremkamers is niet
toegankelijk.
Daarna volgt een snelle wandeling langs de attracties die ik al eens met Clim in
1996 bezocht heb: het paleismuseum Zwinger (nu nog fraaier), de Semper Oper met
het ruiterstandbeeld ervoor. De diverse paleizen met de Wapenkamer en de
kathedraal en kerken achter de Brülsche Terrasse, het terras zelf met de
raderboten van de Weisse Flotte aan de kade, de imposante negentiende-eeuwse
musea en theaters. En dan de talloze beelden van bekende vorsten en architecten
zoals Schinkel. Ik ga echter nergens naar binnen en bekijk alleen de gevels en
de opschriften. Op strategische plekken staan levende standbeelden roerloos te
wezen. Tussen de bezienswaardigheden rijden paardenkoetsen.
Zwinger (Dresden)
Cultureel
centrum in herbouwde ruïnes
"We moeten het
bombarderen van de Duitse steden,
om het land vrees aan te jagen, heroverwegen."
Winston Churchill, Engelse premier
In de
tussenruimte (ofwel Zwinger) tussen buiten- en binnenmuur van de
stadsburcht van Dresden werd een complex van barokke paviljoens en
galerijen gebouwd; samen met de kathedraal behoorde de Zwinger tot
de pronkjuwelen van de stad. Het was August de Sterke, keurvorst van
Saksen, die de opdracht gaf tot de bouw van het complex. Het
ontwerp, geïnspireerd op Versailles, werd gemaakt door de
bouwmeester en hofarchitect Matthaus Daniel Poppelmann en de
beeldhouwer Balthasar Permoser.
De bouw begon
in 1710 en werd circa 22 jaar later afgerond, al werd het complex
officieel al in 1719 geopend ter gelegenheid van het huwelijk van
Frederik Augustus en Maria Josepha, dochter van de Habsburgse
keizer. De sierlijke stenen kroonpoort, waarvan de boog was
gedecoreerd met een kroon, bond toegang tot een open ruimte
waaromheen zes paviljoens lagen, verbonden door lange galerieën. Het
indrukwekkendst waren het muurpaviljoen met het beeld van Hercules
en het klokkenspelpaviljoen, genoemd naar het later toegevoegde
carillon. Het complex was oorspronkelijk aan drie zijden ingesloten
door bouwwerken en grensde met de vierde zijde met landschapstuinen
aan de Elbe. Omstreeks 1850 werd deze kant echter ook afgesloten met
een galerie die ontworpen was door Gottfried Semper; hiermee werd
het tevens verbonden met het nieuw gebouwde operahuis.
De Zwinger werd
in februari 1945 verwoest tijdens de omstreden luchtaanval van de
geallieerden, maar het complex werd na de oorlog herbouwd en
gemoderniseerd. Tegenwoordig huisvest het complex verschillende
musea, zoals het museum van oude kunst (met werken van Rubens,
Canaletto en Raphael), een wapenkamer met oude Saksische wapens en
harnassen, en een collectie Meissen porselein, uurwerken en
astronomische instrumenten. |
Ik kom uit bij de Frauenkirche, die nu helemaal afgebouwd en hersteld is.
Toen wij er in 1996 waren lag er nog een troosteloze, zwartgeblakerde ruïne met
een stapel genummerde stenen. Ik kan direct aansluiten bij een kosteloze
rondleiding. Het barokke interieur is bijzonder fraai geworden, minutieus
nagebouwd van de oorspronkelijke tekeningen. De koepel met zijn fresco’s is erg
fraai; je kunt er in, maar dat kost wel acht euro. Hoewel het er verboden is te
fotograferen worden er door de internationale toeristen aan één stuk door
plaatjes geschoten, al of niet met flits. Ik erger me met name op de moslims en
hindoes die dat doen: moet je eens in hun moskeeën en tempels proberen. In de
crypte ligt een als een evangelie zo dik boek op een lezenaar, waarin alle namen
van de sponsors en donateurs opgetekend zijn. Het zijn vooral academici en
notabelen die hun geldelijke steentje bijgedragen hebben. Er is ook een
bescheiden museum over de herbouw ingericht. Rondom de Frauenkirche is de hele
wijk gerenoveerd. In de als nieuw ogende panden zijn nu dure hotels en
restaurants gevestigd. Ook de talrijke terrassen bieden op deze zonnige dag
(weer meer dan 30 graden) de vele bezoekers soelaas.
Frauenkirche
(Dresden)
Reconstructie van een architectonisch juweel
dat in de oorlog werd getroffen
De Dresdense
Frauenkirche gold als een hoogtepunt van barokarchitectuur. Deze
protestantse (Lutheraanse) kerk gaf een radicaal andere richting aan
de bestaande barokstijl: door het altaar, de kansel, doopvont en het
orgel in het midden te plaatsen, waren ze goed zichtbaar voor de
gemeente. Het schitterende orgel is gebouwd door Gottfried
Silbermann en werd bij de inwijdingsdienst bespeeld door Johann
Sebastian Bach. De zandstenen koepel ('stenen klok') was twee eeuwen
lang bepalend voor het stadsgezicht. Dresden werd beschouwd als de
mooiste stad van Duitsland (Het Florence aan de Elbe) en de kerk
vormde de parel aan zijn kroon.
Op 13 februari
1945 voerden Engels-Amerikaanse bommenwerpers een grootscheepse
aanval uit op Dresden. Het centrum van de stad werd vrijwel volledig
verwoest. Er ontstond een grote brand, waarbij circa 30.000 mensen
om het leven kwamen. De kathedraal werd verschillende malen
getroffen door brandbommen; op 15 februari stortte de koepel in. Van
de kerk zelf bleef slechts een ruïne over.
Order het
communistische regime bleef deze ruïne staan als herinnering aan de
gruwelen van de moderne oorlogen. In de loop van de jaren ‘80
stonden de geblakerde stenen symbool voor de vredesbeweging, die in
andere grote Oost-Duitse kerken samenging met de roep om meer
burgerrechten, een stap in de richting van de val van het communisme
en de hereniging van Duitsland. Kort na de eenwording werd besloten
de kerk weer op te bouwen. In 1993 begonnen de werkzaamheden,
gebaseerd op oude bouwtekeningen en foto's. In 2005 werd de kerk
opnieuw gewijd. |
Ik loop de binnenstad in, langs de Kreuzkirche (in de steigers) en de Alte
Markt (zeer ruim en open plein met opmerkelijk weinig terrassen) waar ik aan een
stalletje de verleiding van een Riesenknoblachwurst niet kan weerstaan. Na
koffie op een beschaduwd terras begeef ik me door de volledig herbouwde
Pariserstrasse naar het station. In 1996 was dit nog een naargeestige en
winderige straat, nu liggen er moderne Ibis - hotels en fonkelnieuwe
winkelpassages. Even na zessen stap ik in Leipzig uit de trein. Aan een
stalletje eet ik een superscharfe Currywurst (genaamd Crazy Dog) en lik ik aan
een waterig soft ijsje.
Uit het verslag van 1994
Gisteren was het maandag, dan zijn in Duitsland alle openbare musea en
bezienswaardigheden gesloten. Daarom vgaan we andaag naar Dresden, ook al omdat
er slecht weer is voorspeld. En dat komt uit: de hele dag kil, regenachtig en
winderig. Het wordt dus een culturele dag en we zien heel wat, echter alleen
maar in het weer geheel verbouwde (sorry, herbouwde ...) centrum. Veel open
plekken hier, overblijfselen van het verwoestende bombardement van de
geallieerden in februari 1945.
 |
 |
| Semper Oper |
Elbe bij nacht |
We beginnen bij de Zwinger, een soort Oranjerie met grote binnenplaats en
vijvers en torens. Daarna langs Semper Opera naar de Hofkirche, waarvan we het
weinig spectaculaire interieur bekijken. Mooie preekstoel, die is destijds
gered. We beklimmen de Hausmann Toren van het Palast. Via de Brülsche Terrasse
bereiken we het Albertineum met zijn imposante Grüne Gewölbe. Prachtige
edelsmeedkunst hier, een echte schatkamer. Verscheidene andere barokke gebouwen
gaan we niet binnen. Wel een rondleiding voor DM 8 door een kwieke bejaarde
vrouw in de Semper Opera, heel interessant. Tot slot de Rüstkammer met veel
wapens en harnassen in de Zwinger. Broodjes eten (nog van de heenreis!)
onderweg. Trein terug naar Pirna.
 |
 |
| De Zwinger |
Clim bij de Barockgarten |
 |
 |
| Paleis van
Pillnitz |
Jos in de Semper Oper |
We eten bij Gambrinus en betalen nu eens met een Eurocheque die na enig aarzelen
toch wordt geaccepteerd. Op de terugweg van Dresden eten we nog iets bij een Chinese Imbiss, Jos eet er Sauerscharf Suppe. De rest van de avond
brengen we door op onze kamer.
 |
 |
| Brülsche
Terrasse |
Elbe overdag |
Klik op een thumbnail voor een vergroting!
Klik op een thumbnail voor een vergroting!
MEER INFO DRESDEN
Dresden is een Duitse stad aan de rivier de
Elbe. Dresden is de hoofdstad van de
deelstaat
Sachsen, en telt 490.760 inwoners (per
30-09-2005). Dresden werd vanaf 1485, toen de
familie Wettin hier hun residentie vestigde, een
belangrijke stad. Onder vorst August de Sterke werd
de stad in de 18e eeuw een belangrijk kunst- en
cultuurcentrum. Door de vele
barok- en
rococoarchitectuur kreeg de stad de bijnaam
Elbflorenz (Florence aan de Elbe). Begin 20e
eeuw werd de kunstenaarsgroep Die Brücke in Dresden
opgericht. Tijdens de
Tweede Wereldoorlog werd de stad in de nacht van
13 op 14 februari 1945 vrijwel geheel verwoest
tijdens een Brits bombardement, waarbij ruim 35.000
burgers omkwamen. In augustus 2002 had de stad te
maken met ernstige overstromingen ten gevolge van
overvloedige regenval in het stroomgebied van de
Elbe.
De stad werd meer dan eens verwoest:
- In
1491 door een grote brand;
- In
1760 door een beschieting met kanonnen
tijdens de
zevenjarige oorlog;
- In
1849 door het onderdrukken van een opstand
voor een
grondwet, het
Dresdener oproer;
- In
1945 door een massabombardement van de
geallieerden in de nacht van 13 op 14
februari, waarbij ruim 35.000 doden vielen en
75.000 woningen geheel werden vernietigd.
Een uitstapje naar Dresden hoort bij een verblijf in de Sächsische
Schweiz. Sinds de val van de muur wordt veel tijd en geld gestopt in
de restauratie van oude bouwwerken. Stap voor stap krijgt de stad
haar oude grandeur, die ze verloor door bombardementen tijdens de
Tweede Wereldoorlog, weer terug. Hoewel de wederopbouw al zo'n tien
jaar geleden is gestart, zijn werklieden, hijskranen en bouwsteigers
nog altijd prominent aanwezig in de stad.
Voor een eerste indruk van de stad is een begeleide rondgang (per
paard en wagen, met de bus ofte voet) een aanrader. In korte tijd
wordt veel over de stad, haar geschiedenis en de bezienswaardigheden
verteld. Op basis hiervan kunt u beslissen wat u wilt zien of doen.
Ondanks de soms nog vervallen staat en de zwart uitgeslagen stenen
van de gebouwen, is duidelijk te zien hoe rijk de barokstad Dresden
vroeger is geweest: hoge torens en imposante gebouwen zijn opgesierd
met standbeelden en details in goud. Een eerste glimp ervan ziet u
op de Theaterplatz, met de Semper Oper. 's Avonds stroomt het mooi
aangeklede publiek over de klinkerstraten naar de opera, om enkele
uren later weer uit te zwermen, voor een afzakkertje in de
binnenstad. Vroegere tijden lijken te herleven.
Der Zwinger: een blikvanger
Het pronkstuk van Dresden is Der Zwinger, een kolossaal paleis rond
een binnenplaats van meer dan honderd meter lang en bijna even
breed. Vier toegangspoorten zorgen voor verrassende doorkijkjes. De
meest imposante poort is de Kronentor, met een gigantische, met goud
versierde kroon.
In der Zwinger is een aantal musea gehuisvest, zoals de Rustkammer
(met harnassen en wapentuig), de Sempergalerie (met een beroemde
schilderijencollectie oude meesters), een museum voor dierkunde en
een ruimte met een porseleincollectie; de Sempergalerie moet u
beslist bekijken.
Een bezoek waard is ook het Albertinum, een museum met de
schilderijententoonstelling Neue Meister, een beeldenverzameling,
een muntenkabinet en een verzameling schatten uit het Grüne Gewölbe.
Vooral de rijkdom van de laatste verzameling (die teruggaat naar
haar oude plekje in de groene gewelven van het Residenz Schloss,
zodra dat gerenoveerd is) nodigt uit tot ongegeneerd vergapen aan al
het goud, zilver, parelmoer en diamant dat er blinkt.
Een stad in beweging
Aan de opbouw van de belangrijke historische gebouwen wordt hard
gewerkt. Wie de Frauenkirche echter niet kan vinden, treft geen
blaam; het gebouw is nog altijd omgeven door bouwsteigers. De kerk
wordt van de grond af aan opnieuw opgebouwd en het duurt nog tot
ongeveer 2004 voordat het gebouw klaar is. (Onlangs in 2005 is het
volledig voltooid!)
Ook de restauratie van het Residenzschloss is in volle gang en
slechts een deel is open voor bezichtiging. Er is onder meer een
maquette te zien en er zijn gouden en zilveren serviezen
tentoongesteld. Voor een mooi uitzicht op de stad, moet u hier de
Hausmansturm beklimmen.
Alleen het Landhaus, een 18e-eeuws landhuis dat tijdens de Tweede
Wereldoorlog werd vernietigd, is onder het communistische regime al
gerestaureerd. Nu is er het Stadtmuseum in gevestigd, waarin
interessante exposities over de geschiedenis van Dresden
tentoongesteld worden.
Zien en gezien worden op de Brühlsche Terrasse
Wie van het Albertinum richting de Elbe loopt, komt vanzelf terecht
op 'het balkon van Europa': de Brühlsche Terrasse, een hooggelegen
boulevard langs de Elbe, met bomen, bankjes en een mooi uitzicht.
Het is bij uitstek een plek om mensen te zien en gezien te worden,
wat de Dresdeners dan ook graag doen. Was er net na de val van de
Berlijnse muur met moeite een terras te vinden in Dresden, nu is dat
geen probleem meer. Vooral bij de Frauenkirche is het goed toeven,
bijvoorbeeld in het sfeervolle restaurant Coselpalais met heerlijk
gebak.
|
 |
 |
Bezienswaardigheden
Een 18 kilometer lang gedeelte van het dal van de
Elbe,
waaronder ook een gedeelte van Dresden, is door
UNESCO tot
werelderfgoed verklaard.
Bekende inwoners van Dresden
Geboren in Dresden
Elders geboren
-
Wilhelm Friedemann Bach (Weimar
22 november 1710), componist
-
Carl Maria von Weber (Eutin
18 november 1786), componist
-
Robert Schumann (Zwickau
8 juni 1810), componist
-
Richard Wagner (Leipzig
22 mei 1813), componist
-
Heinrich Hertz (Hamburg
22 februari 1857), natuurkundige
-
Heinrich Mann (Lübeck
27 maart 1871), schrijver
-
Sergej Rachmaninov (Oneg
1 april 1873), componist, pianist en dirigent
-
Hans Modrow (Jasenitz
27 januari 1928), Oost-Duits politicus
-
Vladimir Poetin (Leningrad
7 oktober 1952), president van
Rusland
NOG MEER INFO DRESDEN
Stad aan de Elbe
Dresden is een stad van kunst en cultuur die sinds 1989 probeert
weer de mooiste stad van Duitsland to worden.
Dresden ligt aan de middenloop van de Elbe, stroomafwaarts van
het Ertsgebergte en op nog geen 40 km van de Tsjechische grens.
De stad is ontstaan op beide oevers van een meander en heeft
zich later uitgebreid op de hoge terrassen langs de rivier en op
de naburige heuvels van Saksisch Zwitserland. Het centrum
ligt op de linkeroever van de rivier. Na de oorlog is de
historisch Altstadt geheel in oude staat hersteld. Alle
belangrijke monumenten van Dresden bevinden zich tussen het
centraal station en de Elbe. Het voetgangersgebied rondom de
Prager Strasse is uitgebreid. In het westelijk deel van de oude
stad staat de Semperoper, die wordt beschouwd als de mooiste
Opera van de wereld. Op het grote geplaveide plein naast de
Opera staat het monument ter ere van Carl Maria von Weber. Daar
vlakbij bevindt zich de Zwinger. Dit meesterwerk van Duitse
barokkunst heeft een enorme tuin, een schitterende voorgevel en monumentale portalen. Het tentoongestelde porselein herinnert
aan het roemrijke verleden van de stad. De salon voor wis- en
natuurkunde herinnert aan de grote rol die Dresden heeft gespeeld in de ontwikkeling van de wetenschappen in het Westen.
Het andere grote museum van Dresden, het Albertinum, kijkt uit
over de rivier. De kunstcollectie die in de galerijen van dit
museum wordt tentoongesteld is een van de grootste van Europa.
Naast schilderijen van Rembrandt en Raphael hangen er werken van
Botticelli en Rubens. De kathedraal is, met een vloeroppervlak
van 4800 m2, een van de grootste van Duitsland. lets verderop
bekijkt het standbeeld van Martin Luther nog altijd de ruïne van
de Frauenkirche. (NB Die is inmiddels volledig in oude glorie
hersteld!) Via de Augustusbrücke, de Carolabrücke of de
Marienbrücke is de rechteroever van de Elbe bereikbaar. Het
meest recente deel van de oude stad en de door de
bombardementen ontziene voorsteden strekken zich uit tot aan
station Neustadt. Daarachter ligt een wijk met woonhuizen en
fabrieken door elkaar, gebouwd volgens de oude socialistische
opvatting van stedenbouw en stadsinrichting.
CIJFERS
Bevolking: 474.700 inwoners / Oppervlakte: 225 km2 /
Bevolkingsdichtheid: 2103 inw./km2 / Gemiddelde hoogte: 113 m
Uit de as herrezen
Dresden is een van de weinige steden in de voormalige DDR met
goede ontwikkelingskansen.
BEZIENSWAARDIGHEDEN
De Zwinger, het Albertinum, het Transportmuseum, het Museum voor
Volkskunst en Tradities, de Semperoper, het slot, de
Theaterplatz, de kathedraal, de Frauenkirche, de Kreuzkirche, de
Brühler Terrasse. In de omgeving: Dresdner Heide, het slot van
Pillnitz, Loschwitz, het Wagnermuseum in Graupa, Saksisch
Zwitserland.
Dresden dankt zijn rijkdom aan zijn n gunstige ligging aan de
Elbe. De eerste vermelding van de stad dateert uit het begin van
de 12e eeuw. In 1485 werd de stad uitverkoren als residentie
door hertog Albert, van de jongste stam van het huis Saksen. In
1670 brak voor Dresden een gouden eeuw aan. August 11, bijgenaamd
August de Sterke, liet de allerberoemdste kunstenaars en architecten
naar zijn hof komen. Eenmaal koning van Polen geworden,
organiseerde hij feesten waar de aristocratie van heel Europa op
afkwam. Dresden bleef een belangrijke cultuurstad tot in 1918,
teen de laatste prins van Saksen troonsafstand deed. Een
vreselijk lot trof Dresden in de nacht van 13 op 14 februari
1945. Meer dan 1200 bommenwerpers verwoestten de stad, waar
talloze vluchtelingen een veilig heenkomen hadden gezocht in een
poging to ontkomen aan het oprukkende Rode Leger. 135 000
mensen kwamen om bij dit ergste bombardement uit de oorlog en
80% van de stad werd verwoest. Na de oorlog heeft Dresden geen
vooraanstaande rol meer kunnen spelen. In november 1989 stelden
de burgemeester en de plaatselijke partijchef zich aan het hoofd
van de betogingen die de eerste bres sloegen in het ijzeren
gordijn. Sinds de hereniging zijn veel fabrieken gesloten, maar
het toerisme bloeit weer op.
BRONNEN VAN INKOMSTEN
Industries precisie-instrumenten, computers. Werktuigen, chemie.
Porselein. Toerisme.
KLIMAAT
Landklimaat. Gemiddelde temperaturen: -1° C in januari, 19,5° C
in juli. Neerslag: 600 mm per jaar.
Cultuur proeven in het historische Dresden
Door ARJAN PAANS (uit: Algemeen Dagblad, 2008)
De ooit zo zwaar beschadigde hoofdstad van de
Duitse deelstad Saksen viert feest en presenteert zich in volle
glorie. Voor een weekend is het even reizen, maar je wordt wel
opgeladen met cultuur en natuur.
WAAROM NU?
Dresden bestaat 800 jaar en dat wordt gevierd! De stad
heeft er de afgelopen jaren alles aan gedaan om belangrijke
toeristische attracties af te krijgen voor dit grote eeuwfeest.
De vorig jaar opgeleverde heropgebouwde Frauenkirche, en de
onlangs heropende schatkamer het Grünes Gewölbe zijn alleen al
een bezoek waard. Om het culturele genot compleet te maken: in
de Semperoper is het hoogseizoen met opera’s van Richard Strauss,
Wagner en Mozart.
WAAR BEGINNEN?
Misschien wel met een klim naar de top van de
Frauenkirche. De barokke kerk uit 1743, die bijna twee
eeuwen de skyline van Dresden had bepaald, kreeg bij het
geallieerde bombardementen een voltreffer en zakte op 15
februari 1945 ineen. Na de oorlog bleef het puin van de kerk
jarenlang liggen als pacifistisch en eigenlijk ook wel anti-anglo-amerikaans monument. Pas na de val van de muur werd
tot wederopbouw besloten. In 2006 werd die voltooid. Vanaf het
dak van de honderd meter hoge (grotendeels per lift te bereiken)
zandstenen koepel heb je bij goed weer een prachtig uitzicht
over de Dresdense binnenstad en de wijde omgeving.
ZEKER DOEN!
Het al eerder genoemde Grünes Gewölbe (groene gewelf)
is een absolute must voor wie van barokke kunst houdt. Deze
schatkamer met kunst die door de Saksische koning August de
Sterke werd verzameld, is sinds midden september weer te zien op
zijn oorspronkelijke plek. Voor je de schatkamer binnenkomt,
moet je eerst door een futuristisch aandoende sluis, die
voorkomt dat er te veel stof naar binnen komt. Het verhoogt het
magische gevoel in een tijdscapsule te zijn beland. Om gedrang
te voorkomen, mogen er maximaal honderd bezoekers per uur naar
binnen.
Voor het hart van de tentoonstelling, waar prachtige
kostbaarheden uit zilver, ivoor en barnsteen te zien zijn, is de
belangstelling zo groot dat de kaarten tot begin volgend jaar
zijn uitverkocht. Na deze ervaring verzuchten we: Dresden,
helemaal geweldig! Alleen voor vroege vogels zijn er elke dag
nog 200 kaarten te vergeven. Tip: ga voor het ontbijt en je
maakt nog een kansje.
Toch liever uitslapen? Dan is er altijd nog de Gemäldegalerie
met zijn Alte Meister, 650 oude meesters, die zijn
tentoongesteld in de Zwinger, alweer zo’n barok hoogtepunt.
Hier kun je onder andere de twee bekendste engeltjes uit de
schilderkunst bewonderen op de Sixtijnse Madonna van Rafaël.
Tussen Zwinger en Frauenkirche is trouwens meteen het langste
schilderij ter wereld te zien: de 102 meter lange Fürstenzug, waarop in totaal 93 vorsten, keurvorsten, wetenschappers en
hun paarden staan afgebeeld.
ETEN EN DRINKEN
Deftig, noemen de Duitsers het eten in de Freistaat Saksen, waar
Dresden de hoofdstad van is. En dat woord betekent bij onze
oosterburen niet chic, maar stevig. Wie geen zin heeft in al te
zwaar tafelen, moet zeker eens gaan kijken bij Lesage, een
restaurant in de ‘glazen fabriek’ van Volkswagen, even buiten
het centrum. Heerlijk genieten van fusiongerechten, terwijl je
‘mannen in witte pakken’ de laatste hand ziet leggen aan de luxe
VW Phaeton. En als toetje iets typisch Saksisch: overheerlijke
oliebolletjes, Quarkkeulchen geheten. Ook een aanrader en iets
centraler is: Alte Meister (Theaterplatz 1a) De leukste
barretjes vind je in Dresden Neustadt, bijvoorbeeld in de
Kunsthofpassage, een geweldig binnenhof, enigszins verborgen
tussen Alaunstrasse en Görlitzer Strasse.
WAT DOEN WE 'S MIDDAGS?
Veel mensen gaan naar Dresden om een klassiek concert of
een opera te bezoeken. Wie niet zo van klassiek houdt, maar wel
van mooie gebouwen, moet zeker een bezoekje brengen aan de
Semperoper, die net als de Frauenkirche bij het bombardement
van 1945 compleet werd vernietigd. Na de oorlog werd het gebouw
heropgebouwd, maar in augustus 2002 werden de opera zwaar
beschadigd door een overstroming van de Elbe. Inmiddels
herinnert alleen nog een markeringsput in de entreehal aan de
verwoestingen door het water. Meer informatie over de dagelijkse
rondleidingen op internet:
semperoper-fuehrungen.de.
TOCH WAT MEER ACTIE?
Nog nooit in de Grand Canyon geweest en voorlopig ook niet in
Amerika? Ga dan naar de Sächische Schweiz, ongeveer veertig
kilometer ten zuiden van Dresden, waar je je in het grillige
zandsteengebergte uren kunt wandelen en klimmen in dit nationale
park. Bovenop zo’n rots waan je je even in de Rocky Mountains.
Net als Meissen is de Sächsische Schweiz gemakkelijk per S-Bahn
te bereiken. Vanaf het hoofdstation gaat de trein binnen drie
kwartier naar Königstein en Bad Schandau.
|
Lengte Elbe
1165 km / Ouderdom Elbe 80 miljoen jaar / Hoogte
Basteirotsen 200 m
De Elbe
doemt op in het Riesengebirge in Tsjechië (waar hij Labe heet).
Op zijn reis van 1165 km naar de Noordzee stroomt de rivier
Duitsland binnen via een engte in het Ertsgebergte (Ore). In
Sachsen, net ten zuiden van Dresden, stroomt de rivier langs
opmerkelijke en mysterieuze rotsformaties van zandsteen die daar
meer dan 80 miljoen jaar geleden is terechtgekomen. Door de
eeuwen heen zijn de formaties onder invloed van ijs en water
geërodeerd tot zuilen en stenen torens.
Pijnbomen,
sparren en berken vullen de gleuven tussen de zuilen met ronde
toppen van de 200 m hoge muur van de Basteirotsen. Andere stenen
pilaren zijn de Barberine, een door de krachten van de natuur
uitgehouwen mensachtig standbeeld dat staat naast de
Pfaffenstein (de steen van de priester). De Lilienstein
(leliesteen) met zijn kasteelruïne bevindt zich 285 m boven de
rivier. Vanaf een uitkijkpunt boven deze stenen wachters kunt u
de Lokomotive zien, een berg in de vorm van een stoomtrein. Iets
verderop, net buiten de stad Rathen, staat de Felsenbühne, een
natuurlijk amfitheater waar zomers toneelstukken worden
opgevoerd. De rivier zelf is een belangrijke waterweg door
Europa. |
NOG MEER INFO DRESDEN
(DUITS)
|
Dresdens
Elbufer, Am sächsischen Canale Grande
Die Schlösser Pillnitz und Übigau als Eckpunkte,
dazwischen die Hochblüte der Baukunst aus 3
Jahrhunderte: die Altstadtsilhouette von Dresden
- zwanzig Kilometer des Elbtals sind heute
Weltkulturerbe.
Die sächsische Metropole wurde unter der
Herrschaft August des Starken zu einer Hochburg
des Barock. Der Hofarchitekt des baubesessenen
Kurfürsten, der berühmte Baumeister Pöppelmann,
prägte die Silhouette der Altstadt. Trotz der
Zerstörungen in vielen Kriegen und dem
Bombeninferno des Zweiten Weltkriegs hat sie
ihren unverwechselbaren Charakter behauptet. Und
etwas von ihrem alten Glanz hat sie dazu
gewonnen, seit sich neben dem Schloß, der
Hofkirche, dem Zwinger und der Semperoper die
Kuppel der wiederaufgebauten Frauenkirche erneut
als eines ihrer Wahrzeichen erhebt. „Der
sächsische Hof ist der glänzendste Europas,“
hieß es zu August des Starken Zeiten, „man
findet an ihm Größe, Pracht und Vergnügen.“
Vergnügen vor allem. An der Brühlschen Terrasse
bestiegen die Damen mit den reichbesetzten
Reifröcken und ihre eleganten Kavaliere in
weißen Perücken eine der von venezianischen
Schiffsbauern gefertigten Gondeln. Der Kurfürst
hatte den Elbstrom zu seinem Canale Grande
umfunktioniert. Wer heute der Hofgesellschaft
der galanten Zeit zum Lustschloss Pillnitz
nachgondeln will, wird dies auf einem der
traditionsreichen Schaufelraddampfer der Weißen
Flotte tun. Seit Mitte des 19. Jahrhunderts
stehen die Elbschiffe unter Dampf. Seit dieser
Zeit kann der Fahrgast der Weißen Flotte nicht
nur die alten Weindörfchen in den Auen an sich
vorübergleiten sehen, sondern auch auf der Höhe
der Elbhängen 3 Schlösser entdecken, die einen
herrlichen An- und Ausblick bieten. Neben dem
schön restaurierten Schloß Albrechtsberg, einst
Wohnsitz des Bruders Kaiser Wilhelms I., und dem
heutigen Nobelhotel Schloß Eckberg, das leider
verfallene 'Lingener Schlößchen'. Ursprünglich
vom Kammerherrn des Hohenzollernprinzen bewohnt,
diente es später dem erfolgreichen Fabrikanten
Lingner als repräsentativer Wohnsitz.
Eine Flußschleife weiter passiert die weiße
Flotte das 'Blaue Wunder'. Einst Symbol des
technischen Fortschritts und Stein des Anstoßes
- obwohl aus Stahl. Heute liebgewonnenes
Denkmal: Das Blaue Wunder, eine
Stahlträgerbrückenkonstruktion, auf der man seit
Ende des 19 Jahrhunderts die Elbe bei Wachwitz
überqueren kann.
„Folge mir jetzt in das Tal. - In langen
silbernen Kreisen wälzt die Elbe den Strom weit
aus Bohemien her...Erkennst du die heitern
Gebäude nah an der Elbe Strand? Pillnitz, so
nennt sich der Ort.“ dichtete Theodor Körner.
Daten & Fakten
Kulturdenkmal:Elbtal von Dresden
UNESCO-Ernennung:02.07.2004
7. Jhd. Erste Besiedlung im Elbtal durch
sorbisch/slawische Gruppen
um 929 Bau der Burg Meißen, Hauptstützpunkt der
deutschen Herrschaft, Unterwerfung der
sorbischen Bevölkerung
12. Jhd. Durch Zuwanderung wird die sorbisch/slawische
Bevölkerung zur Minderheit
21.1.1206 erstmalige urkundliche Erwähnung
Dresdens als Stadt
1349/50 große Pestepedemie
1485 Dresden wird ständiger Hauptsitz des
Geschlechts der albertinischen Wettiner
1547/48 die albertinischen Fürsten erhalten die
Kurwürde
ab 1628 Teilnahme am 30-jährigen Krieg
1694 Kurfürst Friedrich August I., genannt
August der Starke, tritt seine Herrschaft am
Dresdner Hof an, es beginnt eine Glanzzeit für
Dresden
1710 - 1728 Bau des Dresdner Zwingers
1726 Beginn des Baus der Frauenkirche
1744 Vollendung des Monumentalbaus
1756-1762 Siebenjähriger Krieg mit Preußen
1838 - 1841 Bau der 1. Semperoper / 1869 1.
Semperoper durch Brand zerstört
1871 - 1878 Bau der 2. Semperoper / nach 1850
Industrialisierung Dresdens
1918 Abdankung des letzten Königs, der Freistaat
Sachsen entsteht
13.02.1945 Bombenhagel auf Dresden, die Stadt
wird fast komplett zerstört
ab ca. 1950 Wiederaufbau der Stadt
1949 - 1990 Dresden ist Teil der »Deutschen
Demokratischen Republik«
seit 1990 bis ca. 2006 Wiederaufbau der
Frauenkirche
|
   |
