CHARLOTTENBURG

Voorplein Charlottenburg	Park achterkant Charlottenburg

Dit paleis ligt in het westen van Berlijn, niet echt ver van het centrum. Ik kom er even na tienen aan en dan is het al stampvol, want het is zondag. Dit doet me besluiten het niet van binnen te bekijken en een frisse wandeling door de slottuinen te maken. Niet dat er echt veel te zien is (fonteinen spuiten niet, beelden zijn afgeschermd), maar de wandeling doet me goed. Paleis Charlottenburg vind ik beter geslaagd dan Sans Soucis, maar ik realiseer me terdege dat smaken kunnen verschillen. Als ik verder wil trekken blijkt in een van de zijvleugels een museum open te zijn, het Museum für Vor- und Frühgeschichte. Daar bekijk ik met belangstelling de vondsten van Kelten, Germanen, Merovingers en Karolingers. Interessant is met name de goudschat van Priamus, ontdekt door Herr Heinrich Schliemann. Op een hogere etage bevindt zich een expositie van grappige, eigentijdse ridderschilderingen naast een exhibitie van originele strijdhelmen uit de middeleeuwen. Als ik op weg ben naar een metrostation stuit ik op een Turkse moskee die in hetzelfde gebouw als het hoofdkwartier van de Berlijnse Hell's Angels is ondergebracht. Dat lijkt me alleen maar in een seculiere stad mogelijk.

 

Berlijn: Park Charlottenburg Locatie: in het centrum van Charlottenburg   De formele tuin van Schloss Charlottenburg werd in 1697 aangelegd voor keurvorstin Sophie Charlotte door Simeon Godeau (een leerling van Andre Le Nôtre), en uitgebreid in 1705. Het was de eerste Frans-barokke tuin in Duitsland. Puristen menen dat er van de oorspronkelijke tuin niets over is. Ze beweren dal de tuin in de jaren vijftig op niet-historische wijze is gerestaureerd en nu niet meet dan een pastiche is. Het barokke ontwerp is echter nog herkenbaar: de grote formele tuin wordt omzoomd door ineengevlochten bomen en is aan het eind uitgebreid met een langwerpig meer. De parterres zijn van gras en grind en hier en daar beplant met teucrium, en de perken aan de zijkanten zijn in de vroege herfst op hun mooist. De barokke vormen werden vervangen door de landschapsstijl, eerst in 1788 door Johann August Eyserbeck en later door Peter Joseph Lenné. Het water van het geometrische meer werd in 1802 onthard, maar de gietijzeren brug over het meer (1799) is nog hetzelfde. Erachter ligt een matig onderhouden Engels park. De Belvedère (1788) stond eerst op een eiland in een ander meer. Aan het eind staat een obelisk (1979). Aan de andere kant staat het Mausoleum met daarvoor rododendrons. Een laan met taxus en sparren leidt erheen. Het gerestaureerde Schloss met zijn schilderijen, meubelen en porselein is een bezoek waard.

De oude wijk Prenzlauer Berg is mijn volgende bestemming. De wijk ligt ten noorden van Alexanderplatz, in het voormalige Oost-Berlijn dus. Zij is volledig opgeknapt en momenteel erg trendy. Het ligt inderdaad vol populaire restaurantjes en boetiekjes, vooral aan het Kollwitz Plein. Het volk dat er rondloopt is voornamelijk jeugdig. Dit is ook de enige plek in Berlijn waar ik kinderen heb zien spelen. Het oude Joodse kerkhof is gesloten. Hier ook een oude bakstenen brouwerij die tot cultureel centrum is omgebouwd en als industrieel erfgoed op de monumentenlijst staat. Ik wil er naar de bioscoop, maar de films American Gangster, I am Legend (met Will Smith) en Elizabeth worden pas in de avonduren vertoond; geen enkele andere film vind ik aantrekkelijk.

Wasserwerk Prenzlauer Berg	Industrieel erfgoed: nu bioscoop

Ik bezoek de oude watertoren (het Wasserwerk, nu bewoond) op een heuvel gelegen, de toren heeft veel weg van een minaret. Het valt me op dat al die historische gevels netjes gerestaureerd zijn, maar dat de stoepen behoorlijk onbegaanbaar zijn, van Oostduitse makelij nog. Is dat een volgende fase van het renovatieproject? Bij een Indiër eet ik in mijn eentje “palak paneer” (pittige spinazie met witte kaas), mijn Indiase lievelingskostje, doorgespoeld met een glas ananas - lassi (soort dunne yoghurt).