WOLFENBÜTTEL

Dag 4 WOLFENBÜTTEL

Als we willen gaan ontbijten moeten we omlopen, want in het restaurant is zo vroeg al een Tagung aan de gang. We vertrekken om half elf via het platteland (allerlei boerendorpen en een suikerfabriek) naar de stad Wolfenbüttel die onder de rook van Braunschweig ligt. Een andere gemeente die eraan vast ligt is Salzgitter. We kunnen de auto op de parkeerplaats voor het slot kwijt. Dat paleis bekijken we om te beginnen.

Het is omringd door een gracht en ligt aan de rand van de historische binnenstad. Momenteel is er een museum in gehuisvest, maar gezien het uitnodigende, zonnige weer gaan we daar niet naar binnen. Het slot, in de huidige staat daterend uit 1753, is eeuwenlang de residentie geweest van de koninklijke Welfen - dynastie, die een groot gedeelte van wat nu Neder-Saksen is bestierde. De dichter Lessing was hier ooit bibliothecaris, baron von Münchhausen diende er als page en enkele moeders van Russische tsaren en de Oostenrijkse keizerin Maria Theresia hebben er gewoond. We vinden dit slot niet zo bijzonder. We beginnen vervolgens aan onze rondgang door het stadje, dat tijdens WO II gespaard werd van allesvernietigende bombardementen. “Wir waren,” zoals de gastvrouw van het lokale VVV - kantoor het met hoorbare spijt in haar stem uitdrukte, “nicht wichtig genug.” Jos koopt er een paar boekjes en een dvd over de stad en haar historie (die thuis niet blijkt te werken…).
 

Slide show van Wolfenbüttel

Wolfenbuettel

We bezoeken en bekijken er achtereenvolgens:

• Het Schloss. Uit de Renaissance, zie verdere info hierboven.
• Herzog August Bibliotheek. Een van de belangrijkste van het Avondland. 800.000 manuscripten, wiegendrukken, boeken enz. Wordt nog steeds als Forschungsinstitut gebruikt. Als wij er komen is het gesloten wegens een “Tagung”. Beroemdste boek hier en tevens duurste van de wereld: Das Evangelium van Heinrich der Löwe, dat in de jaren tachtig op een Londense veiling 23 miljoen euro heeft opgebracht. De Bieb heeft vele dépendances in de stad, onder andere het Arsenal en het historische Zeughaus, waar ons in feite de toegang wordt geweigerd.
• Lessinghaus. Renaissancistisch buitenhuis waarin de dichter zijn laatste 4 levensjaren doorbracht. Hij stierf in 1781. Het herbergt nu een literair museum. Op het gazon ernaast staat een gestileerd beeld van Nathan der Weise, de hoofdpersoon uit zijn gelijknamige toneelstuk.
• Klein Venedig. Eigenlijk niet meer dan twee grachten in de Altstadt, gebouwd door Hollanders in de zeventiende eeuw; zij ontwaterden het moerasland, dempten rivierloopjes en groeven rechte kanalen.
• Markt. Omvangrijk en mooi omzoomd met historische gebouwen in verschillende architectuurstijlen, waaronder het Rathaus, waarin het VVV - kantoor ligt. Prachtig standbeeld van een koning dat tevens fontein is. Alte Apotheke uit de zestiende eeuw. Even verderop staat ook het beeld van een wolf, het symbool van de stad.
• Kornmarkt. Brede straat met gedempte gracht. Lommerrijk en met achttiende-eeuws panden bebouwd.
• Hauptkirche Mariä Virginius uit 1608. Een van de eerste echt protestantse kerken in Duitsland. Grote dakkapellen en beelden aan de gevels. Van binnen rijk interieur met ranke pilaren en polychrome kapittelen, allemaal verschillend. Ook de stijlkenmerken zijn verschillend: barok, renaissance, gotiek. Oud vrouwtje zit verkleumd achter de ansichtkaartentafel. Ze heeft handschoenen aan. Ze vertelt kwiek over de dodenherdenkingsplaten van de Frans - Duits Oorlog (1870) en de WO I die we hebben gezien en waarvan we die voor de gevallenen van Wereldoorlog II gemist hebben. Ze wijst ons op de musicerende engelen op het beschilderde houten plafond; die zijn uniek volgens haar. De preekstoel (Mozes die het gevaarte op zijn schouders draagt) vinden we heel bijzonder. Ook het houtsnijwerk hier en daar bevalt ons wel. We missen de Fürstengruft met zijn 29 sarcofagen…

Na nog wat door enkele straten volgestouwd met Fachwerkbau rondgedwaald te hebben en koffie op een zonbeschenen terras besluiten we door te rijden naar het 40 km verderop gelegen Bad Harzburg. Dat vakantie– en kuuroord ligt aan de voet van het middengebergte en biedt ‘voor elck wat wils’. We dwalen er rond in de hoofdstraat waarlangs een bergbeekje stroomt. De Kursaal is zo te zien dicht. We drinken opnieuw ergens koffie op een terras waar de stoelen van warme dekens voorzien zijn. Het is er een soort Valkenburg, waar het massatoerisme hoogtij viert. We zijn er niet zo van gecharmeerd.

We keren rond vier uur terug naar ons stadje Sarstedt, waar we ook nog een wandeling maken, onder andere naar de kerk en door de voetgangerszone. We ontdekken er een Spaans restaurant, waar we ‘s avonds terugkeren om uitgebreid en lekker te spijzen. Jos geniet er van een uiterst pittige knoflooksoep. De rekening blijft ook hier onder de € 30. Nog vóór achten zijn we terug in het hotel, net op tijd om het Duitse nieuws op de tv te bekijken.

MEER INFO
 

Kasteel van Wolfenbüttel

De oorspronkelijke waterburcht kreeg pas in de 18e eeuw haar huidig uitzicht en is na het Leinekasteel in Hannover het grootste bewaarde kasteel van Neder-Saksen. Het immense kasteel in het hart van de stad was gedurende meer dan 320 jaar de residentie van de regerende hertogen van Braunschweig - Wolfenbüttel. Pas in 1754 verhuisde het hof naar Braunschweig.
De hoogbarokke representatieruimtes, die nu als museum toegankelijk zijn, werden onlangs gerestaureerd en schitteren nu weer in hoofse glans. Nu kan men de zalen uit de barok met hun kostbare wanden met houten inlegwerk, zware gestukadoorde plafonds en muurschilderijen bewonderen. De doorlopende tentoonstelling „Zeiträume – ein Gang durch die Geschichte Wolfenbüttels“.