HANNOVERSCH MÜNDEN

VERSLAG

Om half elf rijden we de binnenplaats af. Om tijd te winnen rijden we bij Hildesheim de autobaan op. Dat gaat al gauw mis: tot twee keer toe raken we in een file, onder andere wegens wegwerkzaamhe­den waarbij ingevoegd en geritst moet worden. We komen dan ook een uur later dan de bedoeling was aan in Hannoversch Münden. Dit plaatsje wordt ook wel het vakwerkjuweel van het Weserbergland genoemd; daar hebben wij niets aan toe te voegen. Negentig procent van de huizen, in de binnenstad althans, is als zodanig herkenbaar. En wat zijn ze goed onderhouden allemaal! Na de auto bij een brug over de rivier de Fulda geparkeerd te hebben, drinken we eerst koffie op de markt voor we het plaatsje verder gaan verkennen.

 Bezienswaardigheden

• De Blasius - kerk. Een erg lelijk gebouw op de Markt met kale, grauw gesauste gevels. Het bouw­werk is potdicht. Voor het hoofdportaal heeft het plaatselijke gespuis zich verzameld: vagebonden, haveloze zwervers en dakloze alcoholisten hangen er met hun honden en Hessen goedkoop bier rond.

• Het Stadhuis (1603). Gevel uit de Weser - Renaissance met zeer uitbundig bewerkte, polychrome entreedeur. Ze zijn er net de kraampjes van weekmarkt aan het afbreken. Aan het plein statige gebou­wen in een andere dan vakwerkbouwstijl.

• Markt. Omringd door tal van 14e t/m 17e-eeuwse panden. Wordt in onze ogen ontsierd door de kerk (zie boven) en een afschuwelijk modernistisch beeldhouwwerk met onooglijke sculptures, Wasser­werke genoemd: zeer onesthetisch.

• De Ochsenkopf (1528). Vakwerkgevel zeer indrukwekkend.

• Eisenbart Apotheke. In goed onderhouden staat uit de 16e eeuw (1592).

• Aigidien Kirche. Meer een kleine kapel, herhaaldelijk afgebrand. Monument voor gevallenen in de Kriege.

• Welfenschloss. Kolos van een kasteel, meer een vesting met kale grauwe muren en kleine raampjes, gebouwd rondom een witte Loren. Het interieur schijnt wel imponerend te zijn. Museum is gesloten.

• Die Windmühle uit 1400. We zien alleen de restanten vanaf een afstand.

Om twee uur houden we het voor gezien en gaan we op weg naar het noorden. We volgen de loop van de rivier de Weser. Het is een dal in een glooiend en soms heuvelachtig landschap dat zwaar bebost is. Door al die bomen krijgen we maar zelden de gelegenheid om van een weids panorama van het rivie­renlandschap te genieten.

Vlakbij het aardige stadje Höxter ligt een van de oudste kloostercomplexen van Duitsland. Van hieruit werd een groot gedeelte van het heidense Saksische Noord - Duitsland, een gedeelte van Polen en Scandinavië door moedige missionarissen gekerstend. We bezichtigen er het slot met zijn verschillende stijlkamers, de manuscripten in de bibliotheek. Het is niet alleen een kloostervestiging, maar het complex behelst ook nog een hoeve met uitgestrekte landerijen. De in barokstijl uitgevoerde kerk is niet zo groot, maar maakt dit gebrek aan omvang goed door verfijnd beeldhouwwerk van onder andere preekstoel, kerk­banken en orgel. Ook de opvallend rijk geornamenteerde altaren mogen er zijn. Schuin boven de kerk ligt nog een oudere kerk die uit de negende eeuw stamt. Die is kaal en sober, maar zeker historisch gezien be­langrijker.

Binnendoor rijden we terug naar Hildesheim. We gaan in Sarstedt gezien het vergevorderde uur (bijna zessen) maar direct eten bij het Italiaanse restaurant Milano aan de Strassenbahnschleife. Chique en gewoon lekker. Jos krijgt een blank flesje San Pellegrino mineraalwater voor een exorbitante prijs van wel € 3,50 bij zijn ravioli! Clim heeft macaroni. We zijn op tijd terug in ons hotel om op tv de voetbalwedstrijd Werder Bremen - Levski Sofia vanaf het beginsignaal te kunnen volgen.