Start Heenvlucht Bronx Brooklyn Cloisters Eastside Stadstour Harlem Rondvlucht Wall Street Terugvlucht


Rondvlucht

Di, 13 april 1993  

HELICOPTERFLIGHT

 

We zijn nog geen drie hele dagen onderweg of Clim heeft al vuile was die hij zo nodig aan de laundry service van het hotel moet geven. Als eerste activiteit staat een helikoptervlucht over Manhattan gepland. Het is lekker wandelweertje, dus we lopen naar de 34e Str. waar de helihaven is, pal naast East River. Om half elf gaan we met een oude Sikorwsky het luchtruim in. We zijn met zijn tienen. De vlucht duurt ongeveer een kwartier; die vliegen letterlijk en figuurlijk om terwijl wij ademloos naar het stadslandschap kijken. Jos schiet een compleet fotorolletje vol. We vliegen over Central Park, langs de randen van Manhattan en over Ellis Island en het Statue of Liberty De vlucht kost 70 dollar per persoon, die hebben we via Jan Doets (Mr. America Nr. 1) geregeld, evenals het hotel en de excursies van de vorige dagen.

 

   

 

HOOFDKWARTIER  VERENIGDE NATIES

 

Te voet gaan we vervolgens naar het Hoofdkwartier van de Verenigde Naties, dat enkele straten verderop ligt. (Headquarters of the U.N.O.)We drinken koffie  aan een karretje bij een geëmigreerde Joodse Rus; hij heet David Yacubov en is afkomstig uit Oezbekistan. Bij de VN moeten we onze tassen afgeven, de vrouwen met hun hand‑ en schoudertassen wordt echter niets in de weg gelegd, wat ons nogal ergert. We moeten even wachten voor een internationale rondleiding door een pittige, blonde Finse die perfect Amerikaans spreekt. In een razend tempo leidt zij ons door het gebouw. Clim vraagt af en toe iets, waarop zij geroutineerd antwoord geeft. We bezichtigen ook de zalen van de Veiligheidsraad en van de Algemene Vergadering. Het is best wel interessant. Ook de internationale kunst die er aan de muren hangt en in de gangen staat is zeer de moeite waard, onder andere een werk van Zanetti

 

Na de tour verorberen we een steakplatter in het zwaar gesubsidieerde (dus goedkope) restaurant. Stel je voor dat de Derde Wereld ‑ diplomaten New Yorkse prijzen zouden moeten betalen….. In een souvenirshop maakt een Chinese uit Hongkong theater, in de drukte heeft een zakkenroller toegeslagen en haar van haar beurs afgeholpen, tenminste, dat beweert ze. In het restaurant horen we naast tientallen andere talen en dialecten ook Limburgs plat. Niet alleen de diplomaten, maar ook de toeristen zijn waarlijk internationaal vertegenwoordigd.

 

Vrijheidsbeeld

 Iconisch baken dat alle bezoekers van de haven van New York begroet

 

Het Vrijheidsbeeld wordt wereldwijd herkend als symbool van vrijheid en is niet meer weg te denken uit de VS. De enorme sculptuur op Liberty Island staat op een imposante sokkel bij de ingang van New York Harbor.

 

De koperen constructie was een geschenk van de Fransen voor het eeuwfeest van de Amerikaanse onafhankelijkheid in 1876, maar ook een gebaar van vriendschap tussen de twee landen. De schenking was bovendien een politieke zet van de Fransen, die maar al te graag banden aangingen met republikeinse naties om hun eigen zwakke politieke positie te verstevigen.

 

De Franse beeldhouwer Frederic Auguste Bartholdi kreeg opdracht het beeld te ontwerpen. Het werd in 350 delen van Frankrijk naar New York verscheept en in vier maanden tijd in elkaar gezet. De sculptuur bestaat uit een met koper bekleed stalen geraamte; de vlam in de fakkel is van bladgoud.

 

Gustave Eiffel, de ingenieur die de Eiffeltoren bouwde, en zijn assistent werden ingeschakeld om te helpen bij de constructie. De Amerikaan Richard Morris Hunt ontwierp de tien verdiepingen tellende sokkel, die nu een museum huisvest. Het beeld staat bol van symboliek: de gebroken voetboei symboliseert bevrijding van onderdrukking; de fakkel staat voor verlichting; de plaquette vermeldt de datum van de Amerikaanse onafhankelijkheid en de zeven punten van de kroon vertegenwoordigen de zeven zeeën.

 

Sinds 11 september 2001 is het beeld gesloten voor publiek. De sokkel en het museum zijn wel toegankelijk en door het glazen dak daarvan kunt u het binnenwerk van de sculptuur bewonderen.

 

 

ELLIS   ISLAND

Op Second Avenue stappen we op de bus. Die brengt ons in drie kwartier tijd via de Lower East Side naar Battery Park. We betalen de fare met tokens van de subway. Als we uitstappen op onze bestemming is het bijna drie uur, de tijd waarop de laatste boot naar Ellis Island afvaart. We rennen naar Castle Clinton om kaartjes te kopen. Direct nadat we aan boord springen steekt  de boot van wal.. Het weer is in tegenstelling tot gisteren schitterend te noemen, weinig wind en een lekker zonnetje.

Bij Liberty Island gaan we niet aan land, we varen verder naar Ellis Island. Daar blijven we tot half zes, als de laatste boot naar Manhattan vertrekt. Zeventien miljoen immigranten zetten tot 1917 hier hun eerste voet op Amerikaanse bodem. Het is nu een prachtig museum. Zeer geïnteresseerd bekijken we de uitgebreide exposities en tentoonstellingen van authentiek materiaal. Iemand die echt in historie belang stelt kan hier zijn hart ophalen. We gaan ieder onze eigen weg. Eigenlijk willen we hier veel langer ronddwalen, maar dat gaat dus niet. Vanaf het eiland heb je trouwens ook nog eens een fantastisch panorama op de zuidwestpunt van Manhattan, met name de Twin Towers komen er tot hun recht.

 

 

 

 

Ellis Island

 Toegangspoort voor immigranten die zich in de VS wilden vestigen

 

Ellis Island ligt in de haven van New York, onder het wakend oog van het Vrijheidsbeeld. Het eiland, dat ook 'de poort naar de Nieuwe Wereld' wordt genoemd, mat aanvankelijk slechts 1.2 ha, maar had na grootschalige landontginning uiteindelijk een oppervlakte van 11 ha.

 

Van 1855 tot 1890 - voordat Ellis Island een officiële toegangspoort voor immigranten werd - kwamen landverhuizers New York binnen via het Castle Garden Immigration Depot in Manhattan. Het kleine kantoor kon de groeiende stroom immigranten echter niet aan, waarna op Ellis Island houten gebouwen verrezen waarin de werkzaamheden voortaan plaatsvonden. Ze openden in 1892 hun deuren, maar werden vijf jaar later door brand verwoest, waarbij alle documenten verloren gingen. Het Amerikaanse ministerie van Financiën gaf opdracht tot herbouw met onbrandbare materialen en in 1900 werd het nieuwe hoofdgebouw geopend.

 

Opmerkelijk was dat de eerste- en tweedeklas passagiers alleen aan boord van hun schip kort werden gecontroleerd en zonder veel omhaal tot de stad werden toegelaten, in de veronderstelling dat ze voldoende middelen hadden om zichzelf te bedruipen. Passagiers van de derde klasse werden daarentegen medisch en juridisch doorgelicht. De inspectie duurde drie tot vijf uur en vond plaats in de Great Hall. Op het eiland was ook een detentiecentrum.

 

Na 1924 werd het eiland nog slechts sporadisch gebruikt voor immigratie- en detentiedoeleinden en in 1954 werd het officieel gesloten. In 1976 werd het open­gesteld voor publiek. Sinds 1990, na een grootscheepse renovatie die in 1984 begon, is ook het hoofdgebouw toegankelijk voor bezoekers.

  

Bijna twaalf miljoen landverhuizers passeerden Ellis Island op weg naar een nieuw levers in de VS.

 

 

SKYSCRAPERS  IN  CANYONS

 

Om zes uur zijn we weer in datzelfde Manhattan. We bekijken alle beelden en monumenten in Battery Park. Daarna lopen we het bos van wolkenkrabbers in. Tot onze niet geringe verbazing ligt er nog genoeg laagbouw tussen de kolossen, kleine parkjes, kromme straatjes met negentiende-eeuwse huizen. Veel van die oude huisjes zijn omgetoverd tot trendy restaurants en dure deli's. We verkennen de hele zuidpunt, onder andere Wall Street, Hanover Square, Bowling Green, Broad Street. Oude (dat wil zeggen uit de jaren dertig) en nieuwe skyscrapers staan hier broederlijk naast elkaar. In de canyons tussen de gebouwen komt werkelijk geen streepje zonlicht, zeker niet op het einde van de dag als het licht schuin invalt. Hier en daar staat een eenzaam monument of sculptuur, scheppingen van wereldberoemde kunstenaars. We kopen een blikje bier en duiken de ondergrondse in.

 

 

Om half acht zijn we terug in het hotel, net op tijd om een gitzwarte poetsvrouw te zien verdwijnen uit onze kamer. We kunnen  haar in de lift nog net een dollar fooi geven. Op de kamer ligt een pakket, als een verjaardagscadeau verpakt. Het blijkt de laundry van Clim te bevatten, er hangt een schandalig hoog prijskaartje aan. Voor dat geld kun je eigenlijk nieuw ondergoed, sokken en overhemden uit de reclame kopen... We gaan nog even de deur uit om te eten en een avondwandeling te maken (niet te ver en alleen door goedverlichte straten, dit is uiteindelijk de criminele Big Apple!)

Vorige Omhoog Volgende 


ONZE  ANDERE  REISVERSLAGEN

ALASKA   /  ARGENTINIË   / ARMENIË  /  AUSTRALIË   /  AVONTUREN  /  BALKANREIS  /  BELGIË  /  BELIZE   /  BULGARIJE  /  CANADA   /   CALIFORNIË   /   CHILI   /   CHINA   /   CUBA   /   CURAÇAO   /   CYPRUS   /   DENEMARKEN   /   DUITSLAND   /  ECUADOR   /   EGYPTE   /   ENGELAND   /  ESTLAND  /  FILIPPIJNEN  /  FINLAND   /  FOTOSITE  /  FRANKRIJK  / GEORGIË  /  GRIEKENLAND  /  GUATEMALA   / HONGARIJE   /  IERLAND   /   INDIA  /  INDONESIË  /    IRAN  /   ISRAËL  /   ITALIË   /  JORDANIË   /   KRETA   /   KROATIË   /  LETLAND   /   LITOUWEN   /  LUXEMBURG /   MADEIRA   /   MALEISIË   /   MALLORCA   /  MALTA  /   MAROKKO   /   MEXICO YUCATAN   /   MEXICO  /  NEPAL   /   NEW YORK   /   NOORWEGEN   / OEKRAÏNE /   OEZBEKISTAN   /  OOSTENRIJK  /   PARAGUAY   /   PERU   /   POLEN   /  PORTUGAL  /   REISFOTO'S   / ROEMENIË   / RUSLAND   /   SCANDINAVIË   /   SICILIË   /   SINGAPORE   /   SLOVENIË   /  SLOWAKIJE SPANJE   /   SRI  LANKA   /   SYRIË   /   THAILAND   /  TSJECHIË   /   TUNESIË   /   TURKIJE   /   UNESCO - SITE   /   URUGUAY   /   USA    /  WERELDERFGOED  /  WERELDFOTO'S  / ZUID-AFRIKA  /   ZWEDEN  /  ZWITSERLAND  

Andere websites van Jos Schmitz

Duitse kerken en kloosters  /  Duitse kastelen en paleizen   /   Zanggroep Vocus   /   Schilder Pantaleon Hajenius   /   Hanzesteden   /   Pedac 1971 Reünie   /   Ramakers Reünie   /   Kunst van Anna Czerniawska   /   Wereldfotoserie   /   Reisfoto's Jos en Clim   /   KNS Gilde Opleidingen  /  De stad Roermond