Mausoleum op een berg Vandaag gaan we stad Kotor bezoeken, maar eerst rijden we de berg van Ljoven
op. Helemaal op de top ligt het mausoleum van een geliefde heerser. Om dat te
bereiken moet ik toch nog een trap van 460 treden op, die klus kan ik niet meer
klaren. Ik stel me tevreden met een cappuccino in het restaurant. De
hierbijgaande foto’s zijn dan ook niet van mezelf. Al afdalend (weer terug via
Cetinje) maken we een lunchstop in een dorpje waar we de broodjes al besteld
hebben. Ook stoppen we nog bij een bron met naar men beweert geneeskrachtig
water. Nog steeds gaat het omlaag tot we zicht krijgen op de Adriatische Zee en
de Baai van Kotor. Die lijkt wel op een Noorse fjord, de enige in het hele
Middellandse Zee – gebied. De panorama’s zijn weer eens magnifiek.
Jammer genoeg
kan onze lange bus bijna nergens stoppen om foto’s te maken. Volgens de Europese
richtlijnen moet onze chauffeur Gijs twee dagen rust houden, wat betekent dat we
in een lokale bus de excursies maken en onze Krasbus werkloos in Cetinje moeten
achterlaten. De nieuwe chauffeur Stoyko heeft gelukkig veel ervaring met de
Montenegrijnse rijstijl. Al die hairpins zijn ook gefundenes Fressen voor de
roekeloze Montenegrijnse kamikazerijders, zoals gids Rade ze noemt. De afstand
waar onze bus een half uur voor nodig heeft, leggen zij binnen vijf minuten af.
De ons omringende bergen met al zijn gespleten rotsen vind ik grandioos. De
grijze tint van de bergen maakt hier en daar plaats voor een rossig - oranje
kleur.
Kotor, het Italiaanse Catarro
De Altstadt van Kotor is spectaculair. Ik verlies de groep al gauw uit het oog
en dwaal zelfstandig door de verstilde stegen, beklim een vestingwerk, wandel
over de ommuringen. In het stadje liggen verscheidene palazzi in
Italiaans-Venetiaanse stijl. De Dienst voor Toerisme heeft gedegen werk
afgeleverd door restauratie- en onderhoudswerkzaamheden te bevorderen. Van enige
Turks- Ottomaanse invloed is geen sprake, evenmin als in Cetinje. De stad
lijkt hier qua architectuur inderdaad veel op Venetië, maar dan zonder kanalen.
Ik bezoek als enige de kathedraal die ik echter weinig opwindend vind. De kassa
wordt er beheerd door een jongeman die lijdt aan het syndroom van Down. Hij doet
het prima en spreekt zelfs enkele woordjes Engels! De belangstelling van
toeristische kant voor al dit fraais is echter tegenvallend: het is er helemaal
niet druk. Het hoogseizoen moet nog komen, vertelt een ober me hoopvol. Het is
weer warm vandaag, de zon brandt er meedogenloos op los.
Etentje op terras
Om half zes zijn we weer terug in Cetinje. Ik besluit het avonddiner over te
slaan en eet zelf op een terras mijn geliefde cevapici, aangevuld met soep,
brood, frites, groente en een toetje voor de luttele som van acht euro. Onder
het eten flaneert de halve bevolking van het stadje voorbij: vrouwen arm in arm,
skatende pubers, slenterende jongelui. Het komt allemaal erg relaxed en
aangenaam over. Cetinje is niet echt een stad, ht is meer een groot dorp. De
goedgeklede meiden maken een pittige indruk op mij. Ik maak tenslotte nog een
rondgang langs de verschillende vroegere ambassadegebouwen. De meest opmerkelijk
zijn de Franse, de Italiaanse, de Bulgaarse, de Servische en de Russische
ambassade. Tegenwoordig worden die veelal imposante gebouwen gebruikt als
museum, academie, school of huist er een openbare instelling in. Voor ik
terugkeer naar mijn kamer doe ik inkopen in een supermarktje waar ik door het
behulpzame personeel uiterst vriendelijk word bejegend.
INFO IN HET DUITS:
Kotor Die Bucht, Fjord der Adria
Atemberaubend ist der Blick
über das flache Wasser der Adria auf die Schwarzen Berge. Schroffe
Felswände umschließen die Bucht von Kotor.
Wie ein skandinavischer Fjord
schneidet sie sich in die dalmatinische Küste von Montenegro. Wie
viele geschützte Meeresbuchten war auch hier ein Schlupfwinkel für
Seeräuber und Piraten, aber auch ein Handelsumschlagplatz und
Marinestützpunkt. Die bewegte Geschichte von über zweitausend Jahren
hat die beiden Städte Perast und Kotor geprägt. Erst gehörte die
Region zum Illyrieschen, dann zum römischen, später zum
byzantinischen Reich. Dreihundert Jahre herrschten die Venezianer
bis Ende des 18. Jahrhunderts, dann kamen die Österreicher, danach
die Russen und die Truppen von Napoleon. Die Region war stets Grenze
und Bindeglied zwischen Okzident und Orient, auch zwischen
Katholiken und Orthodoxen, zwischen dem Christentum und dem Islam.
Die noble Architektur und der
Reichtum übertrafen zur venezianischen Zeit alle Küstenorte der
Region. Paläste, Kathedralen und Kirchen, die Zeugen von über
zweitausend Jahren Kulturgeschichte wurden durch das verheerende
Erdbeben im April 1979 größtenteils zerstört. Die UNESCO setzte im
gleichen Jahr die beiden Städte Perast und Kotor auf ihre so
genannte "Rote Liste" der gefährdeten Natur- und Kulturgüter, um
internationale Maßnahmen zur Rettung dieser Welterbestätte
einzuleiten. Zwar wurden viele Gebäude wieder aufgebaut und stehen
heute neben Ruinen, für deren Restauration die Mittel fehlen.
Dennoch ist die Bucht mit ihrer faszinierenden Landschaft und mit
den Stätten vergangenen Reichtums als UNESCO Weltnatur- und
Weltkulturerbe wieder Tagesziel von Kreuzfahrten in der Adria.
FOTOCOLLAGE KOTOR
BAAI VAN KOTOR / CRNA GORA / MONTENEGRO
Lengte Baai: 28
km / Aantal dagen zon per jaar: 200
De Baai van
Kotor is niet alleen het langste en diepste fjord van Zuid-Europa,
hij is tevens een van de mooiste baaien van het Middellandse
Zeegebied. De baai wordt omlijst door oprijzende bergen die lijken
te zijn opengebroken opdat de zee erin kon stromen. De baai krult
eigenlijk om zichzelf heen — een erfenis van grote gletsjers die
langs de berghellingen gleden en het land uitholden.
De Baai van
Kotor bevindt zich langs de noordkust van de Adriatische Zee. De
bergen vormen een natuurlijke barrière tegen het koude weer vanuit
het noorden. Daardoor is dit gebied een soort mediterrane oase waar
bijna onophoudelijk de zon schijnt. De regenval in de baai bereikt
1500 tot 3000 mm per jaar, terwijl de jaarlijkse regenval in het
gebied eromheen met 5000 mm bedraagt (meeste regenval in Europa).
Het einde van de lente is de ideale reistijd, wanneer de bergtoppen
bedekt zijn met sneeuw en op de uitlopers de rozen bloeien.
De baai staat
op de Werelderfgoedlijst — met alleen om zijn natuurschoon, maar ook
om de oude stenen dorpen met terracottadaken die zich langs de kust
bevinden. De afgezonderde wateren van de baai zijn al eeuwenlang een
belangrijk maritiem centrum.
Kotor is in een woord groots. Bij nadering, vanaf de
haven, ben je al onder de indruk. De binnenkomst door de grote poort van de
vestingmuur is imposant. De oude stad zelf is een aaneenschakeling van pleintjes
en straatjes, die – heel Venetiaans – schots en scheef door elkaar staan. Kotor
staat niet voor niets op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO. Kotor was sinds de
Middeleeuwen een kolonie van Venetië en werd toen Cattaro genoemd. Doen: in de oude stad de berg op (paar euro
toegang) en langs de mini-Chinese muur naar boven, de oude San
Giovanni - vestiging bekijken. Het uitzicht over de baai is een van de fraaiste
van Europa. Herceg Novi ligt bij de ingang van de Baai van Kotor. De
‘bloemenstad’ is een must-see. Laat je niet misleiden tijdens het binnenrijden
van de stad. De vele grauwe flats en het drukke koolmonoxide spuitende
stadsverkeer geven je de impuls snel door te rijden. Niet doen. Zet de auto neer
en ga lopend naar de binnenstad. Daal via vele trapje dwars door tuinen af naar
de haven. Drink koffie. Klim weer naar boven en bezoek de beroemde spa, kasteel
Forte Mare en de Oostenrijkse (19de eeuw) klokkentoren, die aan een zeer
bekoorlijk pleintje ligt.
Verwaarloosd...
...geheimzinnig...
...verlaten.
Kotor is een stad in Montenegro, met 23.000
inwoners (2003).
Kotor is een oude havenstad, gelegen aan de baai van Kotor,
een diepe inham van de Adriatische Zee in de Montenegrijnse kustlijn. De oude
stad wordt omringd door een vestingmuur en staat op de Werelderfgoedlijst van de
UNESCO. Sinds de Middeleeuwen was Kotor (Italiaans: Cattaro) een kolonie van
Venetië, daarna kwam het afwisselend onder Oostenrijks en Italiaans bestuur, en
in 1918 bij het toen opgerichte Joegoslavië.
Het is een van de belangrijkste toeristische trekpleister van Montenegro, de
zogenoemde "ladder" is een bijzonder mooie weg met tientallen haarspeldbochten
die een duizelingwekkend uitzicht op de stad en de baai biedt.
In de oude stadsgedeelte kan men verschillende kerken bezoeken. De stad is dan
ook bekend om haar verschillende kerken. Verder ligt Kotor aan de voet van een
berg. Op deze berg is de oude San Giovanni - vestiging te bezichtigen. Vanaf hier
heeft men een prachtig uitzicht over de baai van Kotor en kan men de hele stad
overkijken.
.jpg)
