Ga ook naar onze
FOTOCOLLAGES!

Dagexcursie
met de boot
Als ontbijt nemen we
burrito's en nescafé bij de container. We lopen naar de bank die om negen uur
open gaat; strenge vierkoppige bewaking en onwaarschijnlijk mooie meiden achter de
balie, dat zou je hier in deze uithoek niet verwachten. Wisselen is
gelukkig geen probleem. Even later zitten we in een zogenaamde 'launcha’:
een snelle motorboot, op de voorplecht zit een zwarte jongen de hele dag te
loeren naar ondiepten. We varen langs pelikanenkolonies en andere watervogels
langs de halve mangrovekust.
Afstammelingen van zwarte slaven
In Livinstone gaan we het eerst aan wal. Alweer
komen we terecht in een afgrijselijke rotzooi. Hier zijn de zwarten wél toeristen gewend. Je kunt er
alles kopen wat er los en vast zit; de herkomst van al die artikelen is echter
onduidelijk. We wandelen er rond en drinken fris in een
winkel van Sinkel waar Clim een foto maakt van de oude uitbaatster vol
sproeten. Als je niet beter wist zou je concluderen: "This must be Surinam". Ook
veel rastafiguren lopen en fietsen (!) hier rond, hoewel, meestal liggen ze op
hun rug zalig niets te doen.
|
 |
De honden verkeren er in
een erbarmelijke staat. Iedereen luiert of heeft een toko met verwaarloosbare
omzet. Clim duikt zijn favoriete sigarettenmerk Payasos bij een Chinese handelaar op. Chinezen zie je
ook 'all over the world'. Over het algemeen zitten die in de handel of het horecawezen.
|

|

|
| Erf in Livinstone |
Verwaarloosd strand aan de Caribische Zee |
Oerwoudvegetatie langs de Rio
Dulce
We varen de Rio Dulce op; deze wordt omzoomd door
oerwoud. Als de kloof van de Rio Dulce wijder wordt en de groene junglemuren
wijken, stoppen we in El Biotopo, een soort oerwoudtuin. Een korte wandeling
volgt,
waarna de rest gaat zwemmen. Het is hier een protectoraat voor
zoetwaterzeekoeien,
de zogeheten manatee’s. Onderweg hebben we ook zwavelbronnen gezien die
vanuit een rotswand de rivier instromen. We steken El Golfete over (de kleine
baai) en lunchen in een toeristenrestaurant. Het is er duur, er wordt vooral
vis geserveerd. Wijzelf nemen soep en weigeren aan één tafel samen te gaan
zitten, want de obers kunnen hier niet met grote groepen overweg. Dat worden dus twee tafels. Als laatste activiteit
bezoeken we het op
een kaap gelegen fort San Felipe, strategisch aan de Lago Isabel gelegen. Met
hoge snelheid scheuren we terug. We stoppen enkel nog voor een
reigerbroedplaats, een aalscholverkolonie, een mangrovebos en een veld met
waterlelies. Om zes uur zijn we terug in ons aardige houten hotel.

Afscheid
van chauffeur Alex
In het duister gaan we het stadje
in. Het licht valt twee keer uit, waardoor de sfeer op slag luguber wordt. We zijn de enigen met
een zaklamp. Bij de markt bikken we in een armoedige tent, veel en goed. We
moeten zelfs iets laten staan, omdat we niet alles op krijgen. Backpackers vragen ons om inlichtingen over
Livinston. Ter afsluiting pintjes pakken onder de luifel van de container. De Cats
zijn ook van de partij. Vandaag neemt gids Alex van ons afscheid, hij krijgt
fooi. Alleen de toegenaaide Belg Luc wenst geen sou bij te dragen; hij vindt
dat dit een “all-in”- reis behoort te zijn en aan 'drinkgeld' doet hij
principieel niet. Hij kon wel een Hollander zijn...
EL GOLFETE
De groep neemt een frisse duik
in het koele water
van de baai waarin de Rio Dulce uitkomt
|
STRAND
LIVINSTONE
Clim ruilt mosseltjes en
schelpjes met
ijverige dreumes op het Caribische strand
|
CASTELLO SAN
FELIPE
Gerestaureerd Spaans fort uit
de koloniale tijd
|

Fotopagina Guatemala