Tikal

RIO BARRIOS - FINCA ISABEL - FLORES

Ga ook naar onze FOTOCOLLAGES!

Een ontwrichte brug: oorlogs- of natuurgeweld?

Er zijn complicaties, Alex moet toch rijden. Later zal blijken waarom. We rijden eerst naar een groot toeristenhotel om koffie te drinken, eigenlijk moet Hanny hier zijn voor meer informatie voor de volgende reis. Door een goede wegverbinding schieten we op, totdat we bij een brug komen die óf weggespoeld is door overstromingen, óf opgeblazen door terroristen, c.q. vrijheidsstrijders. Het busje kan niet verder. Heel moeizaam moeten we met onze bagage over een dikke boomstam naar de overkant sjouwen . Daar wacht een ander busje met chauffeur Jacobo ons op. De rit die volgt is best avontuurlijk; prachtige oerwoudnatuur met hier en daar grote stukken gerooid, o.a. om een weg voor te bereiden. Enkelen van ons nemen op het dak plaats. Dit gedeelte van het land is in ontwikkeling, niet voor landbouw maar voor extensieve veeteelt. De bodem is te onvruchtbaar voor akkers, hoogstens maïs gedijt er een beetje.

FLORES

Er zijn wel wat lodges bij Tikal om te overnachten, maar de meeste hotels zijn te vinden in het op 60 kilometer gelegen Santa Elena. Dichtbij ligt in het meer van Peten het plaatsje Flores, waarvandaan het leuk is om een boottochtje over het meer te maken en aan de kant wellicht een poema of jaguar te aanschouwen.

TIKAL

Tikal is uniek. Alhoewel er meer oude grote Mayasteden zijn die diep in de jungle liggen, is Tikal het grootste complex dat tot dusverre in deze mate ontgonnen en gerestaureerd is. Bovendien is het ook erg goed te bereiken. Zaak is om zo vroeg mogelijk bij de ruïnes te zijn en het park binnen te gaan. Al dan niet met een bij de ingang te huren lokale gids, komt u al slenterend uit bij de Plaza Mayor. Hier staan aan weerszijden 2 ontzettend steile tempels, waarvan er ėėn te beklimmen is. Het mooiste uitzicht heeft u echter vanaf Tempel 4, die hoog uitrijst boven de zich honderden kilometers in de omtrek uitstrekkende groene jungle, slechts onderbroken door een hier en daar uitstekend stuk tempel. De Mundo Perdido, de Verloren Wereld, is een min of meer afgeschermd gedeelte van het park, waar u, als u geluk heeft, een jaguar kunt zien naast de alomtegenwoordige vogels en apen.

Hotsend en botsend door de jungle

We lunchen in een finca die door een Amerikaan wordt gerund. Ze hebben er plaats zat. Hier gebeurt weer alles op vertrouwen. Je kunt in de keuken nemen wat je hartje begeert, afrekenen volgt later wel. We eten er baconburgers, met vlees van eigen runderen. Aan tafel zit een andere groep Nederlanders, onder meer een Tilburger die Clim uit een binnenstadkroeg tijdens zijn studententijd aldaar schijnt te kennen. Hotsend en botsend gaan we verder. De kindertjes in de schaarse nederzettingen roepen ons "gringo" na.

(Gringo is een scheldwoord dat eigenlijk alleen voor Amerikanen bedoeld is. De Amerikaanse soldaten in hun groene uniformen waren in Latijns Amerika niet erg geliefd. Als zij weer eens arrogant voorbijmarcheerden, riep de bevolking: "Green go!" Die kreet werd verbasterd tot "gringo". Tegenwoordig worden alle blanke buitenlanders zo genoemd.)

Als we tegen zeven uur op een verharde weg belanden en we een air strip ontwaren, is het stadje Flores niet ver meer. Flores ligt op een eilandje in het Peten - meer en dient als uitvalsbasis naar het wereldbekende Tikal. Ons hotel is goed, maar de bediening maakt wel een ongeïnteresseerde indruk. We eten in de Jungle Bar, nadat we op het terras naast het zwembad een briefing hebben gehad. Biertjes in een volkscafeetje, waar alleen maar locals te zien zijn. Daar houden we van. Bovendien is dat ook nog eens veel goedkoper. We blijven Nederlanders per slot van rekening.

FLORES - TIKAL - FLORES

Clim heel nietig voor een woudreus

Uitrusten en genieten

Tikal ligt midden in het Peten-oerwoud, 70 km van Flores, te bereiken via een goed geplaveide weg (een van de betere in Guatemala!). We komen er om half tien aan. We hebben een jonge, goed Engels sprekende gids. Wij verkennen toch op eigen houtje de site. We beklimmen bijna alle hoge tempels en ook nog eens de Acropolis. Het zijn stuk voor stuk imponerende ruïnes. Halverwege breekt een noodweer uit, we schuilen onder een rieten afdak boven een stele; paraplu en dergelijke vergeten! Sommige tempels (bijv. Nr. 2, veel tempels hebben hier gewoon een nummer) zijn nog niet helemaal uitgegraven, zodat je ze moet beklimmen via stalen ladders. We genieten van prachtige uitzichten van bovenaf over de bloemkoolachtige jungletop. Het is overal spekglad vanwege de regen en Jos dondert dan ook van een ladder af, nog net kan hij zich aan een liaan vastgrijpen. Hij werd uit evenwicht gebracht door zijn slingerende schoudertas. We slaan de lunch over.

Eindelijk wilde dieren gespot

Voor een tweede keer moeten we schuilen, nu in een nis van een van de kleinere tempels. We lopen over echte oerwoudpaadjes en zien een toekan in de bomen en een tepezuitl (soort knaagdier, zo groot als een bever) over de weg lopen. We maken een praatje met een al ouder Nederlands echtpaar uit het onderwijs, in hun eentje maken ze een rondreis door Guatemala, Honduras en Costa Rica. Als we om vier uur bij het visitor centre aankomen, zitten de Cats al vrolijk aan het bier. Ze doen vol overgave brulapen na, niet zonder succes moeten we toegeven. Ook Clim lest zijn dorst. Er wordt veel geklaagd over Luc, die men eigengereid en asociaal vindt; daarin kunnen we een stuk meegaan, hoewel we zelf niet echt last van zijn gedrag hebben.

Dorpsleven observeren

Vermeldenswaardige flora: de cikletboorn (kauwgom!), de ceibaboom (heel mooie rechte stam en kantachtig bladerdek), paddenstoelen. ‘s Avonds is er weer een briefing in verband met. het vervoer de volgende dag. Er is geen plaats op het vliegtuigje naar Belize, maar we krijgen gratis een busje tot onze beschikking. Hanny en Siem gaan een dag eerder met de lijnbus om in Belize een nieuw paspoort voor Siem te regelen. We eten die avond in de Tucan, ook Frenk en Thea zijn van de partij. Als het begint te regenen moeten we binnen schuilen. Het is een echte ‘backpacker's retreat'. De bediening is onverschillig, dus die krijgt geen fooi van ons. We kijken naar het basketball op het pleintje voor de kerk. Vlakbij is een discoavond in het juvenaat. Opgedirkte meisjes paraderen voorbij, opgeschoten knapen staan hoegenaamd niet geïnteresseerd in groepjes bij elkaar. In onze sobere zuiptent blijken ook straatschoffies te eten. We maken een foto van de dienstertjes en sturen die later op.


Jos met de dienstertjes in ons stamcafé...	...en voor de piramide van de Jaguar.

Een dagje luieren in Flores

Dit wordt een echte luierdag. De rest van de groep is op excursie naar een Maya-ruïne en een oerwoudrivier. Alleen Luc loopt hier nog met zijn ziel onder de arm rond. We verkennen ook het deel van het stadje dat op het vasteland ligt, Santa Elena geheten. We drinken regelmatig koffie onderweg; een maal op een boot, een maal onder een rieten afdak bij een jonge vrouw die gezien haar enthousiasme en haar onhandigheid pas in het vak zit. Het regent tussendoor en de grond is smerig en glad. We bezoeken de markt, waar we twee flesjes sterke drank kopen. We trachten steeds Luc te ontlopen, die al uren op zoek is naar yoghurt! In de namiddag pitten we enkele uurtjes in het hotel. In een ander hotel brengen we vervolgens enige uurtjes door, we eten er ook. Jos gaat nog wat souvenirs aanschaffen in een stoffig winkeltje dat door een norse Indiaanse wordt gerund.


In Tikal liggen de ruïnes niet zo open in het veld	Ons hotel in Flores

Plaatselijk geld opmaken

Om half acht komt de groep terug, vermoeid en slechts gematigd enthousiast. We krijgen steeds vaker gelijk met het vermijden van twijfelachtige excursies; heeft dit met kritisch vermogen, geluk of wijsheid te maken? Ik denk het laatste, geboren uit negatieve ervaringen. We tellen ons geld na, want morgen dienen we Guatemala te verlaten en dan moeten alle grotere bedragen op zijn. We moeten wel voor het ontbijt en voor een visum aan de grens nog quatzales genoeg zien over te houden. Van het restant koopt Jos nog snel wat souvenirs en drinkt Clim zijn allerlaatste Gallo's in dit straatarme, maar desondanks aantrekkelijke land van institutioneel geweld en corruptie, van opstand en revolutie, van magische religies en majestueuze overblijfselen van oude beschavingen, van levendige markten en kleurige inheemsen. We liggen op tijd in bed, want morgen dienen we om vijf uur op te staan.

Voor meer foto's van Guatemala, klik op de knop Foto's Guatemala hieronder

Fotopagina Guatemala