EEN  TROPISCH  EILAND

Ga ook naar onze FOTOCOLLAGES!

---

Geen zandstranden

Het eerste wat we 's middags in de felle hitte gaan doen is geld wisselen. We zijn zelfs te vroeg. Daarna eten we vissoep en chips, samen met Mark. Over het strand (beter is de oevers, er is bijna geen zandstrand hier, wel mangrovebossen met miljarden malariamuggen) lopen we terug in de schaduw van de palmen. Een kilometer buiten de kust is duidelijk zichtbaar het "reef" gelegen, waar velen gaan duiken. Wij passen voor die activiteit, uiteraard storten The Cats zich vol overgave op weer een nieuwe uitdaging. We maken een foto van twee vechtende leguanen en gaan enkele uurtjes siësta houden.

Zonnen bij The Cut

Tegen zonsondergang zitten we biertjes te drinken bij The Cut (een geul die het eiland in tweeën splitst). De Cats zijn er, Hanny met blote borstjes is van de partij, evenals Mark, Thea en Frenk. Zelfs Luc laat er even zijn gezicht zien, zodat het gezelschap compleet is. Verder houden zich hier vooral jonge trekkerstypen bij het piepkleine strandje op. We zijn getuige van een schitterende zonsondergang. Later eten we bij Martinez, een mulattenfamilie die een armoedig restaurant drijft waar nauwelijks westerlingen komen. Clim speelt poppenkast met een beer voor een klein lief meisje. Het wicht heeft echter meer aandacht voor die baardige blanke dan voor dat grappige beertje. Tegenover ons Rainbow Hotel ligt een terras op palen, waar we biertjes drinken. We hebben een eigen hond opgedaan die ons overal trouw volgt. Op de veranda uitpuffen, het is nog steeds broeierig. Jos gaat aan het gedistilleerd. 's Nachts herrie voor de tent. Hanny is zo zat als een aap en wordt door een stel locals (en Nico?) thuisbezorgd.

Reggaemuziek wat de klok slaat

We slapen uit tot half negen (!) We ontbijten op het paalterras, waar ook de Cats nog half verdoofd bij zitten te komen van hun alcoholische uitspattingen. Een machotype probeert ons van alles aan te smeren, het volk hier ziet er nogal onguur uit. We maken er een luilakdag van. Veel wandelen dus, langs de kust, op en af. Rotzooi, willekeurig weggegooid afval alom, jarenlang achterstallig onderhoud. In een reggae­café met schommels rusten we uit op een etageterras. Dit is pas echt luieren en dat zijn we niet echt gewend, zeker niet op vakantie!

"Ga weg of ik schiet!"

Als we de andere kant van het eiland verkennen worden we bij een kreeftenkwekerij onaangenaam verrast door een wazig rasta figuur met bloeddoorlopen ogen die Clim met een soort riotgun onder schot houdt. We bevinden ons op verboden terrein, volgens hem. Het bordje "No trespassers" hebben we overigens niet gezien; toegegeven, doorgaans letten we daar ook niet zo op.  We mijden elke onverwachte beweging om die trillende vinger aan de trekker maar niet in actie te laten komen. Zo  weten we ons heelhuids uit de situatie terug te trekken door die bewaker ervan te overtuigen dat we gewone toeristen zijn en geen agenten in burger van de Amerikaanse DEA (Drug Enforcement Agency).

Spoorslags verlaten we dit obscure gedeelte van het eiland. Waarschijnlijk zijn we onbedoeld op het erf van smokkelaars of drug traffickers gestoten. In de plaatselijke kranten is regelmatig sprake van opgerolde drugsbendes die de eilanden als tussenstation op hun route Columbia - Verenigde Staten benutten.  Ook "onze" eilanden Aruba, Bonaire en Curaçao schijnen als  springplank gebruikt te worden. Natuurlijk houden we weer een siësta; vandaag is het daarvoor een uitgelezen dag!

Snorkelen of terrasje pikken

In de namiddag zitten we langdurig op een terras nabij de aanlegsteigers. De rest van de groep is aan het snorkelen. We gebruiken hier ook het avondeten: pork chops die een zwaarlijvige zwarte vrouw voor ons klaarmaakt. De rest van de avond brengen we in de kroeg tegenover het hotel door, omringd door zwarten die verveeld heen en weer lopen, ogenschijnlijk doelloos. Waarschijnlijk worden hier duistere zaken afgehandeld. Ook zitten we nog een tijdje op de porch, genietend van een zachte bries uit zee.  

Prachtige  romantische zonsondergangen aan zee

 

[Start] [Cancun Merida] [Palenque] [San Cristobal] [Guatemala] [Antigua] [Chichicastenango] [Quirigia] [Rio Barrios] [Tikal] [Belize City] [Caye Caulkner] [Playa del Carmen] [De Mayas] 

 

---

CAYE CAULKNER  -  BELIZE CITY  -  CHETUMAL  -  PLAYA  DEL CARMEN

Vliegen boven koraalzee

Om half negen kiezen we het luchtruim in twee kleine vliegtuigjes voor 10 personen. Clim zit weer eens vooraan met zijn kuit. We vliegen laag over de koraalzee en kunnen de geografische bijzonderheden goed herkennen. Een leuke vlucht, maar wel kort. In Belize City moeten we  lang wachten op een taxibusje dat ons naar het busstation brengt. Tegen elf uur vertrekken we met een airconditioned bus noordwaarts richting Mexico. Aan de grens moet de bus weer ontsmet worden, we moeten 4 keer uit- en instappen. Ondanks een 'doble entrada'-visum (speciaal hiervoor aangeschaft bij de Mexicaanse ambassade) worden we verplicht een nieuw visum aan te schaffen. Jos is woest op die bureaucraten, maar wordt door meer verstandige mensen tot bedaren gebracht. Om drie uur komen we in de overstapplaats Chetumal aan. Tijdens het uurtje wachten slaan we eten en drinken in bij de winkeltjes van het smetteloze stationsgebouw; goed geregeld hier! Om vier uur wordt de reis voortgezet. Het wordt een eentonige rit door een saaie omgeving vol laag struikgewas. Bomen boven drie meter vormen hier een uitzondering.