FLORES  -  GRENS GUATEMALA / BELIZE  -  BELIZE CITY  -  CAYE CAULKNER

 

Ga ook naar onze FOTOCOLLAGES!

---

Als sardines in een blik

Om zes uur die ochtend rijdt het busje voor; het blijkt veel te klein voor 10 grote personen. Thea voert hierover het woord, ze spreekt ineens wonderbaarlijk goed Spaans. Na wat gesoebat vertrekken we toch maar, de chauffeur weet natuurlijk van niks. Een van de Cats moet nu steeds half gebukt staan en dat honderden kilometers lang. Ze wisselen elkaar af.. Tot aan de grens, 50 km verderop, is de weg erg slecht. Campesiños op schamele paardjes of te voet met een machete op de rug slaan ons gade langs de weg. Ze groeten niet. Overal krinkelt rook omhoog van vuurtjes waarop het ongetwijfeld karige ochtendeten wordt bereid. 

Plantages bepalen het beeld

Weinig formaliteiten aan de grens, zo lang we maar betalen leggen de vadsige macho douaniers ons geen strobreed in de weg. Over de goed berijdbare Western Highway (een van de twee geplaveide wegen in heel Belize!) gaat het richting kust. Het landschap is niet wezenlijk anders, maar er is wel meer landbouw en uitgestrekte plantages beginnen weer het beeld te bepalen. Veel haciënda’s zijn in handen van Mormonen, Hernhutters of Mennonieten. De overheersende huidskleur van de lokale bevolking is ineens zwart geworden.

Stad van houten huizen

Om half elf komen we in Belize City aan, de hoofdstad, die volgens kenners lijkt op Paramaribo met zijn houten, vervallen huizen aan de rivier. We huren aan de haven een snelle motorboot, Hanny wacht ons daar ook op. Met het vervangende paspoort voor Simon is alles in orde gekomen. In een straf tempo gaan we de azuurblauwe zee op. Naar schatting bereiken we zo'n 70 km per uur: je kunt niet in de boot gaan staan, want dan word je er gewoon uitgewaaid. 

Caye Caulkner

Na een half uurtje leggen we aan bij de steiger van ons hotel in Caye Caulkner, een klein eiland van 8 km lang en hooguit 2 km breed. Er zijn naar we menen vijf of zes auto's op het hele eiland. Het hotel ligt aan zee (alles ligt hier min of meer aan zee...) en heeft een porch; het is er verder erg eenvoudig. Jos vindt op de badkamer een strandboek uit Thailand van een vorige bewoner, ze past hem precies.  De rest van de vakantie loopt hij in deze broek rond.

Met een hoge snelheid van pakweg 40 knopen scheuren we over de azuurblauwe Caribische Zee richting Caye Caulkner, al laverend tussen de talloze onbewoonde koraaleilandjes. Diepzeeduiken tussen de riffen is hier een van de favoriete sportieve bezigheden.

 

Ga naar de pagina:  Caye Caulkner    (Belize 2)

 

HOMEPAGE JOS EN CLIM