|
Dag 2: zondag 14 februari
Om half negen stond Robbert onder de douche, Jos volgde om negen uur. Het
ontbijt smaakte voortreffelijk; zelfs Jos, die normaal nooit ontbijt, genoot
ervan. Het bestond uit 2 broodjes, 2 koekjes, boter, jam, een gekookt eitje en 2
koppen koffie. Pepe heette onze vaste kelner, een gedrongen boerachtig type en
heel sympathiek. Hij leerde ons het begrip “café cortado", veel koffie met
weinig melk. De meer gevraagde "café con leche" heeft juist een tegengestelde
samenstelling.
Om half elf gingen we te voet op weg naar de traditionele vlooienmarkt op
zondagmorgen, de Rastro. Die besloeg een complete wijk en het was er erg druk.
Er stonden opvallend veel kraampjes met speelgoed, kleding, artistieke
bric-à-brac, schoenen, boeken en gereedschappen. We kochten er 'n soort
"magische" plankjes. Tussendoor dronken we koffie in een goedkope, maar
afgrijselijk stinkende bar.
De markt kwam uit op een met bomen begroeid plein, waar de nadruk op platen,
boeken, porno e.d. lag. Hier pauzeerden we opnieuw om foto's te maken. Het lukte
Robbert om een van de neringdoende zwervers te vereeuwigen. Op het einde van de
markt ontdekten we nog een stalletje waar neofascisten hun hakenkruisenvoorraad
konden aanvullen. De Nazi - ordes en -medailles lagen er te kust en te keur. In
de buurt stond een groepje kerels illegale videocassettes te ruilen. Onder het
lopen klaagde Robbert over steeds terugkerende pijn in zijn rug. Volgens hem
kwam dat door al dat bukken en schuifelen.
Enige honderden meters verderop lag de Glorieta van de Puerte Toledo, een
triomfboog die we fotografeerden. Daarna doken we de ondergrondse in. We reisden
elf stations verder naar de Campo de Casa, waar het lunapark en de dierentuin
gesitueerd waren. We kozen voor de Zoo, maar allereerst aten we een hapje
heerlijke paella (goedkoop) en een portie onweerstaanbaar ogende gefrituurde
garnalen (duur).
Het weer was ook nu schitterend; de temperatuur was zelfs opgelopen tot boven de
20º C. De wandeling naar de Zoo viel ons dan ook niet zwaar. De toegangsprijs
voor de dierentuin lag abominabel hoog: f 15,- !! Het was inmiddels drie uur in
de namiddag. We slenterden op ons gemak door het prachtig aangelegde park; de
meeste dieren liepen er echt vrij rond, dus niet achter hekken of zo.
Om vier uur genoten we echt van een leuke flippershow in het Dolfinarium,
gepresenteerd door een Amerikaan (en de dieren zelf natuurlijk). We raakten
ervan overtuigd dat dolfijnen echt intelligente dieren zijn. Een meisje dat
allerlei kunstjes uithaalde, onder anderen waterskiën op dolfijnenruggen, en een
tweetal zeehonden completeerden het spektakel.
Om 5 uur namen we de bus naar het centrum terug. We stapten uit bij de Opera,
tevens het eindpunt. Omdat we onvoorzien snel door ons geld waren geraakt,
besloten we te gaan wisselen. Dat was alleen mogelijk bij het internationals
station Chamartin, helemaal in het noorden van de stad. Met de metro er naartoe.
Jos wisselde met een Eurocheque 15.000 peseta's (eigenlijk: nam met een EC pts
15.000 op...) en we sloegen nog enkele biertjes achterover, want het was een
warme dag geweest. Op de terugweg zag Robbert op 200 m afstand in een stalletje
een fles Heineken staan, hetgeen ons op het idee bracht om 2 literflessen bier
voor in de hotelkamer aan te schaffen. Robbert kocht hier ook ansichtkaarten
voor jarige bekenden. Van het moderne station Chamartin naar ons hotel vergde
nog een half uurtje reizen terug naar ons hotel.
Om half tien gingen we opnieuw op pad. Deze keer was de verkeersader Gran Via en
omgeving ons doel. Met de metro reisden we tot achter de Plaza de España, maar
daar raakten we enigszins de weg kwijt. Geen nood, kroegjes waren er genoeg. We
dineerden in een smoezelige gelegenheid. Jos koos soep, omelet met worst en twee
bier; Robbert hield het bij macaroni met paprika en een kotelet en ook bier
natuurlijk. We zwierven er wat rond, deden 6 à 7 kroegjes aan waar we overal
"tapa" kregen, dat zijn kleine hapjes bij de drank. Op de Plaza Callao aan de
Gran Via (veel neonlichten, het Spaanse Broadway) speelde een groep t.g.v.
Karnaval, maar de belangstelling was er matig. Het geluidsvolume dat het
poporkest produceerde was echter omgekeerd evenredig aan die belangstelling. We
vroegen ons af of de omwonenden hierover ook klachten zouden uiten bij de
politie.
Gran Via is een brede en immer drukke doorgaande straat waaraan tal van
hotels, theaters, bioscopen, discotheken en elegante winkels liggen. Ook staat
er een van Europa's vroegste wolkenkrabbers, het gebouw van de Spaanse PTT, de
Telefónica. Clim en Jos hadden in de zomer van 1987 aan deze straat een kamer in
een monumentaal pand dat in 5 verschillende pensions was veranderd. Vanaf
hetzelfde metrostation keerden we terug. Jos sloeg bij het Museo de Jamón een
halve kilo Pamplona - knoflookworst in. Achteraf bleek deze worst toch wel iets
te veel van het goede te zijn.
|
MEER INFO MADRID
Verder westelijk van de Plaza Mayor is de Plaza de Ia Villa, met
het stadhuis (Casa del Ayuntamiento), met drie torens, in 1644
gebouwd en verscheidene malen uitgebreid.
Oostelijk tegenover het stadhuis de oude Torre de los Lujanes (16de
eeuw; gerenoveerd). Zuidelijk van de Plaza de Ia Villa de Capilla
del Obispo, in 1520 op de plaats van het oorspronkelijke graf van de
H. Isidor gebouwd, met plateresk retabel (1547). Daarnaast de
koepelkerk San Andr6s uit de 17de eeuw. Van hier in zuidwestelijke
richting via de Carrera de San Francisco naar de kerk San Francisco
el Grande, een koepelbouwwerk uit 1784, dat in 1869 tot Pantheon
Nacional word bestemd; sinds 1881 echter rusten hier geen gebeenten
meer. In het prachtig in Dorische stijl gedecoreerde interieur van
de eerste kapel links een altaarbeeld van Francisco Goya (1782) met
honderden hammen aan muren en plafond!
Naar de zuidelijk gelegen Plaza Mayor. Van de Plaza del Sol bereikt
men via de Calle Mayor in zuidwestelijke richting de links terzijde
gelegen Plaza Mayor (voetgangerszone), een in 1619 aangelegd groot
plein, architectonisch een opmerkelijk afgerond geheel, dat vaak
voor feestelijkheden, toernooien, paardenrennen en stierengevechten
word gebruikt; in het midden een ruiterstandbeeld van Philips IIl,
door Giovanni Bologna gemodelleerd en in 1613 door zijn leerling
Pietro Tacca in Florence gegoten. Aan de noordkant van het plein het
met fresco's versierde Casa Panaderia (1672), oorspronkelijk
verkoopplaats van brood, nu de zetel van stedelijke instanties.
Daartegenover, aan de zuidkant van de Plaza Mayor het Casa
Consistorial, dat eveneens voor gemeentelijke doeleinden wordt
gebruikt. Op zondag is er onder de noordboog van de Plaza Mayor een
munten- en postzegelbeurs.
Van de zuidwesthoek van de Plaza Mayor voert de pittoreske Arco de
los Cuchilleros en daarna de Calle de los Cuchilleros omlaag naar de
nauwe straatjes van de oude stad. – Even zuidoostelijk van de Plaza
Mayor aan de kleine Plaza de Jacinto Benavente het Ministerie van
Buitenlandse Zaken, in 1643 als gevangenis gebouwd. Van hier voert
de drukke Calle de Atocha naar het Station zuid.
|
  
|
