DE PARKEN

ZONDAG, 14 oktober 1979

VLISSINGEN - SHEERNESS

Overtocht met Olau Line

Aankomst boot in Sheerness om 07.00 uur. We wachtten met van boord gaan tot iedereen weg was. Om het gedrang te ontlopen sloten wij pas later aan. Geen controle bij de douane. Om 08.00 uur vertrokken we met de bus van de Olau - lijn naar London. Terwijl Clim de omgeving bekeek en zich verbaasde over de uitgestrektheid van de Londense voorsteden (suburbs in Greater London), deed Jos een ongemakkelijk dutje.

Hotel zoeken

Om 09.30 uur kwamen we bij het busstation van Victoria aan. Jos begaf zich direct naar de information office om inlichtingen over hotelaccommodatie in te winnen. Met een somber gezicht keerde hij terug: het goedkoopste hotel met vrije kamers vroeg 17 pond per dag. Dat was te gek. Daarom maar richting Victoria Station gelopen. In die buurt zouden volgens de man van de information genoeg hotels en pensions met ‘bed & breakfast’ liggen. Reeds na 5 minuten hadden we succes: het Leicester Hotel op Belgrave Road. Kosten: £ 6.50 per dag per persoon. Een redelijke prijs, een schoon hotel zonder luxe: een reden te meer om er de hele vakantie te verblijven. Bovendien was het underground station slechts 2 minuten lopen van het hotel verwijderd. Na alles snel en provisorisch uitgepakt te hebben, gingen we direct met de metro op pad.

Petticoat Lane

We namen de Circle Line naar Petticoat Lane. Na enig zoeken kwamen we bij de woelige zondagmorgenmarkt aan. Ontzettend druk, nogal veel toeristen en nieuwsgierigen, maar ook koopjesjagers en autochtone East End - mensen. Levendige handel, sjofele vino's, exotische geuren, oriëntaalse muziek, viswijven, handelende Joden, oosterse figuren, laconieke bobbies, veelsoortige goederen, Pakistaanse gewaden en West-Indische haardrachten: het was een waar internationaal gebeuren. We proefden van de churria (Spaanse deegrolletjes met poedersuiker, te deppen in hete chocoladedrank), gepofte kastanjes en Jos waagde zich ook nog aan een kom "eel" (paling in gelei met azijn).

Zonnige herfst in Hyde Park

We rustten eerst uit op een binnenplaats, waar we ook foto' s maakten. Van daaruit vervolgden we onze tocht naar Kensington South per metro. Langs de diverse daar in de buurt gelegen musea lopend, bereikten we ons tweede doel: Hyde Park. Het was stralend weer: zeer warm voor deze tijd van het jaar. Via de draf- en renbaan (waar een Tilburgse kamergenoot van Clim nog hard gelopen had bij een atletiekuitwisseling) en de brug over de Serpentine, wandelden wij door naar Speaker’s Corner aan de andere kant van het park. Grote groepen op hun gemak flanerende politieagenten gingen ook die kant op. Midden in het park bleek namelijk een soort police station te zijn.

Speakers Corner

Op de echte Corner aangekomen, bleek dat het herfstzonnetje drommen mensen had aangetrokken. En inderdaad, Speakers Corner stelde ons niet teleur! Het was erg druk en gezellig en er waren zowat tien sprekers aan het woord. Politieke agitatoren waren druk in de weer, met name de noordelijke hoek uit het Midden -Oosten weerde zich geducht (Koerden, Armeniërs, Irakezen en Perzen / Iraniërs). Ze spraken in hun eigen taal èn dus ook voor een eigen publiek. De vlugschriften die verspreid werden, waren volgens mijn leerlingen in het Perzisch gesteld. Even verderop stond een echte Joods – Russische emigré te fulmineren tegen het Sovjetregime. Hij nam het op voor de dissidenten en deed dit erg meeslepend. Hij liet iemand die hem steeds in de rede viel door een bobby verwijderen. Dat mag daar. Ook liepen er wereldvreemde figuren rond die het einde van de wereld aankondigden. In aantal werden zij echter overtroffen door religieuze groeperingen, die met zang en muziek het grijnzende volk tot inzicht en bezinning probeerden te brengen. Een bekering mochten we helaas niet meemaken.

Heel de wereld aan het woord

De beste act werd gebracht door een Hindoestaanse Indiër. Deze begaafde en waarschijnlijk in Oxford of Cambridge gevormde kleurling liet geen spaan heel van de Westerse cultuur, met name het Angel – Saksische cultuurgoed moest het bij hem ontgelden. Na een uur van deze fenomenale show te hebben staan smullen, werd het voor ons tijd naar het hotel terug te keren. We waren eerlijk gezegd hondsmoe, maar we hadden wel iets gezien wat je niet snel vergeet: de hele wereld vertegenwoordigd in een zondags Londens park. Een unieke ervaring met zijn laconieke bobbies, dronken vagebonden, honden met drie poten, rustig wandelende mammies met krijsende zuigelingen, godsdienstfreaks, militante Arabieren, verongelijkte Joden uit East End die regelrecht uit een Duitse vooroorlogse anti-joodse propagandafilm gestapt leken, zeepkisten, nauwelijks te volgen discussies, zieligheid en poverheid, alles...

Met behulp van het kaartje keerden wij te voet terug naar het hotel. Hierbij pikten wij nog even Buckingham Palace mee, maar dat hadden wij al vaker gezien. In het hotel wachtte ons een verfrissend ligbad. Om 8 uur gingen wij de avond in. In een Bengaals restaurant vergastten wij onszelf op champignonsoep en Tandoori kip. In een drietal naburige pubs spoelden wij met bier een en ander weg.