|
Dag 7 /
Vrijdag 20 juli 1984
De dag van ons vertrek uit Liverpool was aangebroken. Om half tien gingen we op
weg. Via Warrington bereikten we de M6, de autoweg naar het zuiden. Achter
Birmingham pauzeerden we om 13.00 uur in een restaurant. We aten friet met
hamburgers. Hub. voelde zich erg vermoeid. We tankten voor er voor een bedrag
van £ 10.
Om 15.00 uur kwamen we in Londen aan. Het was er ontstellend druk, maar Hub.
liet zich niet intimideren en reed zonder aarzelen rechtstreeks naar het
Victoria - station. In de buurt daarvan vonden we na enig zoeken een hotelletje
(Hotel Stanley in Belgrave Road); er waren niet veel "vacancies': We hadden
radio, televisie en een eigen badkamer. We rustten tot zeven uur uit. Hub.
Sliep, Jos las en nam een uitgebreid bad.
Die avond gingen we al direct uit. Bij Victoria wisselde Jos tegen zwaar verlies
een ‘traveller cheque" in; de "Hong Kong" Bank was de enige die nog open was.
Ook konden we enkele Nederlandse kranten op de kop tikken, nieuws van onze
jongens in de "Tour de France" was ons welkom. We reisden met de "underground”
naar Charing Cross en liepen van daaruit naar het uitgaanscentrum Soho (nu
voornamelijk sekstenten en peepshows) en de theaterwijk rondom Shaftesbury
Avenue. We wilden de musical "Evita" gaan bekijken, maar de entree van minimaal
£ 10.- (fl 43,-) en dat vonden we
toch wel wat aan de hoge kant. |
 |
We aten heel goedkoop bij een Italiaan: ox tail-soup, spaghetti, pasta, pizza,
bier en koffie voor ongeveer een tientje per man. Vanaf tien uur slenterden we
door de wijk. In de "Hippodrome", de bekendste en grootste disco van Londen,
werden we niet toegelaten. De andere disco's vroegen een exorbitant hoog
entreegeld. Het was erg druk in de straten. Hier en daar stonden wat muzikanten
te musiceren. Om 12.00 uur wipten we een pizzeria binnen om wat te drinken (de
pubs waren inmiddels allen gesloten), voor de schijn bestelden we een panpizza.
Helaas werd daar ook geen bier meer getapt.
Om 01.00 uur liepen we terug naar ons hotel. We wilden eigenlijk de "Night Owl"-bussen
gebruiken, maar steeds misten we de juiste lijn. Via Trafalger Square, White
Hall, Parliament Square en Westminster bereikten we eindelijk onze wijk
Belgravia. Jos had blaren onder zijn voeten.
Dag 8 /
Zaterdag 21 juli 1984
Omdat Hub. geen zin had in eten ontbeet Jos alleen. Per tube begaven we ons
daarna naar het Imperial War Museum in de buurt van het station "Elephant and
Castle”. Daar bleven we tot 12.00 uur. Bij een tentje dronken we cola en aten we
een “hot dog”. Daarna toerden we met bussen wat rond door de Zuidlondense wijk
Brixton, waar enkele jaren geleden hevige rassenonlusten woedden. Het
straatbeeld wordt er beheerst door West – Indiërs (zwarten dus) en Hindustani
(bruine Zuid-Aziaten uit onder meer Pakistan en India). Om 13.00 uur zaten we op
een terras bij Covent Garden. Het was er wel gezellig, er hing een vredige sfeer
zonder het koortsachtige verkeer van de City.
We doolden een tijdje rond in het nabij gelegen London Transport Museum (alle
historische transportmiddelen levensgroot aanwezig), bekeken het straattheater
en keerden tegen half vijf terug naar ons hotel bij het Victoria Station.
Die avond hielden we het rustig. We bleven in de buurt, slenterden door
Belgravia met zijn imposante herenhuizen en deden “en passant" het Buckingham
Palace aan. We dineerden bij Slater's, waar we met een coupon van de "underground-explorer"
korting kregen. Tussen 21.00 en 23.00 uur vereerden we een drietal pubs met een
bezoek. Om half twaalf legden we ons te ruste; althans Hub., Jos bleef op om
naar de film "Jeremiah Johnson" met Robert Redford op de televisie te kijken.
Hij ging om 2 uur slapen. |
 |
|
LONDON
"Sir, when a man is tired of London, he is tired of life"
Dr. Samuel Johnson (1709-1784)
Hoofdstad van het Verenigd Koninkrijk, ofwel Groot -
Brittannië. De stad ligt 75 km
van de Noordzee af landinwaarts; Groot-London beslaat een oppervlakte van 1850
km2 en telt zo'n 9 miljoen inwoners.
De snelweg rondom de stad wordt de "Orbital" genoemd en is meer dan 200 km lang.
Het historische London, de City, is slechts klein en telt enkele duizenden
inwoners; overdag werken er desalniettemin een half miljoen mensen, voornamelijk
in kantoren en winkels. Het is de City die in 1666 door de Great Fire bijna
volledig in as werd gelegd.
London werd gesticht door de Romeinse legioenen die in 54, 55 na Chr. Brittania
bezetten; het werd Londinium gedoopt. Reeds in de Middeleeuwen was het de
belangrijkste stad van Engeland. In die tijd ontstond ook Westminster, een
nederzetting ten westen van London, waar nu onder meer de
regeringsgebouwen gevestigd zijn |
We bezochten er de volgende bezienswaardigheden:
Imperial War Museum, gevestigd in een voormalig hospitaal. Uitgebreide
collectie voorwerpen en nagebootste situaties (loopgraven) m.b.t. de oorlogen en
het Britse leger. Modellen van oorlogsmaterieel (vliegtuigen), uniformen, ordes
en medailles, stafkaarten, bombardementsvluchtschema's en luchtfoto's van
verwoeste Duitse steden, kanonnen en ander wapentuig. In de voortuin: 2
gigantische kanonnen, afkomstig van een fregat.
| London Transport Museum, gelegen nabij Covent Garden. Bevat alle historische
voertuigen, installaties, affiches e.d. die betrekking hebben op de geschiedenis
van het Londonse openbare vervoer. Niet alleen op schaal, maar ook levensecht
(in natuurlijke grootte): trams, (trolley-)bussen, locomotieven, treinstellen,
paardenwagens. |
 |
Buckingham Palace, de Londonse residentie van de Engelse Konink1ijke Familie,
met een 16 ha grote tuin. Door John Nash in 1825 voor George V herbouwd. Op het
voorplein vindt dagelijks de "Changing of the Guard" plaats, een gebeurtenis die
duizenden toeristen trekt.
Queen Victoria Memorial, een voor de betreffende Koningin-Moeder in 1911
opgericht monument, ontworpen door Sir Aston Webb en Sir Thomas Broek.
Eros Statue, beroemd fontein van Sir Alfred Gilbert, ligt midden op Picadilly
Circus. Heet eigenlijk Shaftesbury Memorial, naar een Engelse filantroop uit de
vorige eeuw. Opgericht in 1892.
London Heathrow Airport, de grootste en modernste Londonse luchthaven en
vliegveld (andere: Gatwick, Croydon en Luton) dat ten westen van London ligt.
Uitzicht op het vliegverkeer vanaf de zgn. Roof Gardens.
Nelson Column, een 56 m hoge gedenknaald (zuil van Devon-graniet) midden op
Trafalger Square. In 1840-1843 opgericht ter ere van de zeeheld admiraal Nelson
door E.H. Bailey. Het standbeeld is 5 meter hoog. Op de grond houden vier
bronzen leeuwen de wacht.
Speaker's Corner, een ruimte gelegen in een hoek van Hyde Park, waar vooral 's
zondags tal van sprekers en redenaars van alle soorten en gezindten hun meningen
aan de vele toehoorders verkondigen. Men noemt dit wel eens een voorbeeld van
Britse democratie. De sprekers mogen niet onderbroken worden, tenzij ze zelf met
het publiek in discussie willen treden. Laconieke bobbies op de achtergrond zien
hierop toe.
 Petticoat Lane, London's drukste zondagmorgenmarkt. Nu iets op zijn retour.
Grote sortering goederen, echter geen vlooienmarkt meer.
Covent Garden, de voormalige bloemen-, fruit- en groentewijk van London. Nu
aangepast aan het toerisme. Gezellige arcades met veel smeedijzer in Jugendstil
en pastelkleurtjes. Groot assortiment aan kleine winkeltjes en boetiekjes, veel
terraswerk en straattheater, optreden van muziekgroepen. Vooral op zaterdag zijn
er veel attracties.
Blackfriar's City of London Tavern, een taveerne, zogenaamd in de sfeer van de
historische Inns, Pubs en Taverns van oud-London. Attracties: One Man Band, Jazz
Band, Sea Food Stall, Cellar Disco, Hot Pub Food, Cocktail Bar, Shoe Shine,
Sleight of Hand, Salad Bath, etc.
HYDE PARK
Dag 9 /
Zondag 22 juli 1984
Na het ontbijt kropen we opnieuw een uurtje in bed. Pas om half elf (het was
zondag, dus uitslapen geblazen!) togen we naar de bekende ochtendmarkt Petticoat
Lane, waar onze wegen zich voor een uurtje scheidden vanwege de drukte. Jos at
verschillende schelpdieren aan een stalletje.
Om half een waren we bij de Speaker’s Corner van Hyde Park aangekomen. Het was
er behoorlijk druk. Er waren dan ook een tiental sprekers, waaronder enkele héle
goeie! Om 3 uur hadden we er genoeg van en liepen we van Marble Arch dwars door
Hyde Park naar het Waterfront Café; daar wachtte een zoetigheid op ons. In een
kiosk bij Hyde Park Corner speelde een militaire kapel. We bleven er een
kwartiertje naar luisteren.
Vervolgens doken we weer de metro in en ging het richting Heathrow, het nieuwste
vliegveld / luchthaven in het westen van London Area. Het was daar een komen en
gaan van verschillende typen vliegtuigen, die we vanaf de zogenaamde Roof
Gardens konden aanschouwen. De reis terug naar het centrum duurde een half uur.
Om 19.00 uur konden we eindelijk een bad nemen; we waren daar beiden aan toe,
want het was een warme en eens te meer vermoeiende dag geweest. Helaas vonden we
toen enorme kakkerlakken in de badkamer. Tegen half negen bezochten we London
Tavern Pub in het wijkje Blackfriars. Dat was een bittere teleurstelling. We
aten er gaarkeukenkost, zaten er wat te niksen en waren dus vroeg weer thuis,
om 12.00 uur.
TOWER BRIDGE
  
|
