DOVER
Ga naar de FOTOCOLLAGE KENT
Dag 12 /
Woensdag 25 juli 1984
Dit zou onze eerste echte regenachtige dag in Engeland worden. Onder een
stortbui laadden we onze koffers in en mistroostig gingen we via Ashford op weg
naar Dover. Om 12 uur al kwamen we er aan. Allereerst verkenden we de haven,
zodat we wisten waar we ons de volgende dag moesten inschepen.
We wandelden over de een halve mijl lange pier naar het “Light House", waar we
een kleinigheid aten en de aan- en afvarende ferry's en hovercrafts bekeken. Aan
de kade hadden we geluk, want we konden de opnamen meemaken van speciaal
televisieprogramma c.q. documentaire ter gelegenheid van de eerste kanaalvlucht
van Blériot (75 jaar geleden) en de eerste Channel Crossing van een hovercraft (25
jaar geleden).
Om 14.00 uur begaven we ons naar het Norman Guest House, ons hotel. Jos barstte
van de slaap en ging ogenblikkelijk pitten. Hub. trok Dover's binnenstad in en
verkende die alvast voor 's avonds. Om 4 uur was hij terug en gingen we samen op
weg naar Folkestone, een kilometer of tien verderop. We maakten onderweg foto's
van de witte krijtrotsen.
| DOVER Vanwege de talrijke ferryverbindingen met het vasteland (The Continent) wordt
Dover (37.000 inwoners, evenveel als destijds Roermond) de toegangspoort tot Engeland
genoemd. De bekende krijtrotsen liggen hier vlakbij. Het kiezelstrand ligt in
een bocht ideaal beschut tegen de noorden- en westenwinden. Dover was in de
zomer van 1984 het centrum van de vervoerstaking, waar wij gelukkig geen last
van hadden.
We bezochten er:
- The Prince of Wales-Pier, met op het einde ervan een vuurtorenrestaurant, van
waaruit men de haven en het scheepvaartverkeer op het Kanaal (hier 21 mijl = 37
km breed) goed kon bezichtigen.
|
In Folkestone aten we aan de haven "sea food" (schelpdieren: garnalen, mosselen,
"whelks"), liepen over het permanente kermisterrein, klommen door de steile
straatjes via de stadskern naar de hoog gelegen boulevard. In een achterafpub
speelden we een partijtje "pool" - biljart. In een van de vele
doorsneerestaurants aten we onder anderen kip en spinazie. Op de terugweg naar
Dover verbaasden we ons over de snelheid waarmee de haven door de vloed
volgelopen was.
Om 21.00 uur hadden we de "arcades" (amusementshallen: gokken, flipperen)
van Folkestone achter ons gelaten en waren we weer in Dover. We parkeerden de
auto voor het hotel en gingen stappen in de binnenstad. We hielden ons een
tijdje op in de mooie pub "Brittania". Tegen half elf verschaften we ons toegang
(ten koste van £ 2,- per persoon) tot een enorme discotheek, gehuisvest in een
voormalige bioscoop. De consumptieprijzen waren er overigens van normaal niveau.
We dansten niet. De herrie was er oorverdovend. Het bier smaakte weer best. Op
de terugweg verdwaalden we in Dover's aardedonkere buitenwijken. Even na enen
konden we gelukkig het juiste spoor terugvinden.
FOLKESTONE
Een ex-vissersplaatsje, 47.000 inwoners, evenals Dover nu ferryboathaven, of
zoals dat in scheepvaarttermen heet, “roll-on, roll-off”- haven.
Bezienswaardigheden:
The Leas, een boulevard, zo'n 60 meter boven zeeniveau.
The Lunapark, een kermisachtige attractie aan de Marine Walk.
The Harbour, met een verschrikkelijk groot verschil tussen eb en vloed,
variërend van 8 tot 10 meter. |
Ga naar de FOTOCOLLAGE
KENT
TERUGREIS
Dag 13 / Donderdag 26 juli 1984
Om half acht waren we toch al uit de veren. De boot zou om 09.00 uur vertrekken,
die haalden we dus ruimschoots. De overtocht kostte ons
£ 52,-, voor 2 personen en één vervoermiddel. Om 10.00 uur vertrok de
boot, waarop een Belgische bemanning werkte. Jos kocht tax free drank (whisky)
en sigaretten en sliep vervolgens een gat in de dag. Hub. verkende de boot en
genoot van de vergezichten over het Kanaal. In onze buurt zat een jeugdteam uit
Erkelenz dat in Dover gevoetbald had. Om 3 uur legden we in Oostende aan.
De douane viel ons van beide kanten in het geheel niet lastig. Om half vier
waren we dan ook al "full speed" op weg naar Roermond. Tegen 6 uur stapten we
het Crest -hotel in Born binnen om nog eens exquise te tafelen. We lieten nog
één keer de benzinetank volgooien. Om half acht waren we bij Hub. thuis. Om 8
uur waren we bij Jos, waar broer Clim al zat te wachten om met ons naar de
plaatselijke Sjómmelmert te gaan.


|