|
BRIGHTON / LEWES / TUNBRIDGE WELLS
Ga naar de FOTOCOLLAGE KENT
Dag 10 /
Maandag 23 juli 1984
We vertrokken uit Londen. Allereerst reserveerden we onze terugreis: de enkele
bootreis Dover - Ostende (dagboot), daarna wisselden we nog geld. Via Brixton
reden we Londen uit op weg naar Brighton, waar we om 13.30 uur aankwamen. We
parkeerden de auto in een parkeergarage bij het congrescentrum. Via de “tourist
information office" reserveerden we een kamer in een klein hotelletje,
slenterden door de steegjes (hier de "Lanes" geheten), aten o.a. knoflookbrood
en kip in een restaurantje en zochten om 4 uur ons hotel op.
We installeerden ons vlug en gingen weer op weg om het befaamde, in Indiase
Moghul-stijl gebouwde Royal Pavillion - paleis te bezoeken. Dat werd om 5 uur
gesloten. Schuin ertegenover werd een recital gegeven door enkele oude
muzikanten, liggend op het gras bleven we ernaar luisteren. Na de uitvoering
richtten we onze schreden naar de nieuwe Pier. Opvallend waren hier de vele
gokmogelijkheden. In een cafeetje op het uiteinde dronken we bier en hamen we de
kranten door. Te voet liepen over de boulevard terug naar ons "Kenmure Hotel",
waarvan de “landlord" een iets oudere homoseksueel (met een stel lieve hulpjes
in huis) was.
Jos sliep een uurtje. Hub. nam een uitgebreid bad, nu gelukkig zonder
kakkerlakken.
Om acht uur reden we met de auto naar de Marina, de grote jachthaven. Helaas
kwamen we daar niet binnen. We keerden terug naar Brighton en dineerden ergens
in de "Lanes" in een Frans restaurant. Het eten was er peperduur, maar smaakte
voortreffelijk. Jammer genoeg waren de hoeveelheden slechts minimaal, typisch
voor de nouvelle cuisine.
Daarna zaten we tot 23.00 uur in een kroeg. Men verwees ons naar een tent waar
tot na 12.00 uur werd opengehouden, "a place called Rosie's", en die
voornamelijk door zuipschuiten van Ieren werd gefrequenteerd. Daar sloegen we
nog ettelijk grote glazen bier achterover voor we enigszins rozig onze bedden
opzochten.
Dag 11 /
Dinsdag 24 juli 1984
Het ontbijt werd geserveerd door de jonge minnaars van de chef. In de morgenuren
bezochten we het museum, British Enginerium, vol stoommachines en gebouwd in een
voormalig pompstation in Brighton's buurstad Hove. We waren er de eerste
bezoekers. Jammer genoeg was er alleen op zondag een en ander in werking.
BRIGHTON AND HOVE
De bekendste badplaats van Engeland, 250.000 inwoners. In de 18de eeuw nog een
klein vissersdorpje. Dankzij de gezonde lucht en een zand- en kiezelstrand kon
het uitgroeien tot een elegante stad, die veel uit de vroeg - 19de-eeuwse
Regency - periode heeft kunnen behouden. |
We bezochten er:
- The Lanes, een doolhof van steegjes en huisjes (waarin nu voornamelijk
winkeltjes, antiquairs en restaurantjes zitten) uit de tijd toen Brighton nog
een onaanzienlijk vissersplaatsje was.
- The Royal Pavillion, een pompeus paleis in Indiase Moghul-stijl. In 1815 op last
van Prins-Regent George (een beruchte losbol) ten behoeve van zijn maîtresse
gebouwd. In 1850 al afgedankt. Gebouw en inhoud werd door de Engelse Koninklijke
Familie in eeuwige bruikleen afgestaan aan Brighton.
- Brighton Centre, een gigantisch congresgebouw voor 5.000 gasten. Ook geschikt
voor beurzen, sportmanifestaties en concerten (o.a. Eurovisiesongfestival).
Ernaast ligt het “Grand Hotel” waar in september een IRA - bomaanslag op de
Engelse premier Margaret Thatcher mislukte.
- The Marina, een moderne jachthaven, eerder aangelegd als prestigeobject dan als
noodzakelijkheid. Met 2300 ligplaatsen (zowat) de grootste van Europa.
- The Palace Pier, met veel amusementshallen, een theater en café. Hij ligt 300 m
in zee. De oude pier, The West Pier, is vervallen en ligt een halve mijl
verderop aan de boulevard.
- The Engineerium, een museum waarin allerlei machines uit het stoomtijdperk
(Watt, Stephenson) op schaal of op ware grootte zijn tentoongesteld.
Om 12 uur stoomden we door naar het historische stadje Lewes, in een vallei
gelegen aan het riviertje de Ouse, 30 km van Brighton. We wisselden er voor de
laatste keer geld, bezochten er de burcht, de Barbican (de vooruitspringende
uitzichttoren boven de vestingpoort) en een soort heemkundemuseum. We dronken er
koffie in een pub en aten vis, friet, koteletten en brood en salade op een
terras. We moesten daar lang wachten en ontmoetten er ondertussen een bejaarde
Canadees die beweerde in de oorlog Noord- Limburg en Nijmegen bevrijd te hebben.
LEWES
Een stadje (14.000 inwoners) met een 1000-jarige geschiedenis. Destijds
beheerste Lewes met zijn kasteel geheel oost-Sussex. Het ligt aan een riviertje.
Er zijn verscheidene 18de-eeuwse geveltjes te bezichtigen. We bezochten:
- The Castle, althans wat ervan overgebleven is. Je had er een goed uitzicht op
het omringende land.
- The Barbican, dit is de versterkte poort van een kasteel. Hier waren
schilderijen en gravures te bezichtigen.
- Barbican House Museum, een soort streekmuseum, waar veel didactisch
verantwoorde aandacht aan Engeland's prehistorie geschonken was. Verder werden
er Romeinse en Middeleeuwse vondsten tentoongesteld.
|
Om 16.00 uur reden we via de heuvelrug de "South Downs” naar Royal Tunbridge
Wells. Het VVV-kantoor verwees ons naar een middenklassenhotel dat we pas na
enig zoeken konden vinden. Eerst weer even uitrusten, toen schoenen kopen voor
Hub. en een bezoek brengen aan de naast het hotel gelegen chique Royal Oak Inn.
‘s Avonds bezochten we de 'Pantiles'; een historisch met populieren beplant
winkelwijkje, daar aten we bij een Indiër allerlei spul dat we niet konden
thuisbrengen. We luisterden er een luid gesprek van een stel "Prusinne" af,
bezochten een drietal pubs en een "wine-bar. We waren om 12 uur "thuis”.
ROYAL TUNBRIDGE WELLS
Een voormalig (7) spa - kuuroord met veel overnachtingaccommodatie; met 45.000
inwoners.
De geneeskrachtige bronnen zijn in 1606 ontdekt en liggen aan het begin van een
kleine, charmante boulevard, beplant met lindebomen en met een hoge en lage
winkelgalerij. De naam hiervan: The Pantiles. We bezochten het in de avonduren. |
Ga naar de FOTOCOLLAGE KENT
  
|
