|
GA DIRECT NAAR DE FOTOPAGINA
15. OBIDOS
Vandaag hoef ik niet zo bijzonder vroeg op. De metro vind ik rond half negen te
druk, dus ik neem een taxi naar het vertrekpunt van de bussen bij Parque Eduardo.
Ik kom terecht in een bus met een internationaal gezelschap, met name Amerikanen
van Portugese afkomst (die geen Portugees meer spreken overigens) zijn goed
vertegenwoordigd. De vrouwelijke gids spreekt redelijk goed Engels, maar maakt
of en toe komische versprekingen. Zo gaat zij heel grappig de fout in aan het
strand van Nazare: "Here we have a short photo stop, so you can take pictures of
the bitch." Daarop veren de Amerikaanse mannen rechtdop en vragen grinnikend: "Where
is she? Where is she?"
We vertrekken in de mist We hopen dat die snel zal optrekken, maar als we drie
kwartier later in het ommuurde stadje Obidos aankomen hangt de mist nog steeds
over het land. We blijven een half uur in deze historische nederzetting, die
gedomineerd wordt door een kasteel op het hoogste punt. In het kasteel is nu een
pousada gevestigd met slechts negen uiterst stijlvol ingerichte kamers.
Obidos is eeuwenlang privé-bezit van de Portugese "rainha's" geweest. Het is een
toeristische bezienswaardigheid, dus hier zit ik weer eens midden in het circuit
van touringcars, gidsen met paraplu's, Japanse groepen met gekke identieke
hoedjes en sanitaire stops. Jammer dat het zo'n druilerig weer is, het stadje
heeft echt wel iets te bieden, maar als je niet verder dan dertig, veertig meter
kunt kijken is de lol er gauw van af. Toch maak ik nog heel wat foto's, voor het
eerst in mijn leven met een Kodak lichtgewicht Ik ben benieuwd hoe de resultaten
van dit op het oog prulletje zullen zijn.
De ligging van het stadje is in ieder geval schilderachtig, precies op een
steile helling tussen een burcht en een vestingtoren. De dicht op elkaar staande
huisjes zijn versierd met de standaard kleuren blauw en geel; de muren zijn
behangen met fleurige bloembakken. Er zijn prachtige steegjes, stadspoorten,
barokke kerken, sierlijke fonteintjes en intieme pleintjes. Er is maar één
rechte straat en daaraan liggen dan ook alle souvenirwinkeltjes,
pottenbakkerijen en cafés. Buiten de stad bevindt zich tussen de kale akkers nog
een bijna volledig intact aquaduct. Ook zouden er nog restanten van een meer
moeten liggen, maar dat kan ik in de mist niet ontdekken.
  
|
