|
GA DIRECT NAAR DE FOTOPAGINA
6. DE WIJK GRACA
Die moskee was op haar beurt weer gebouwd op de verwoeste fundamenten van een
christelijke kerk uit de zevende eeuw. L'histoire se repète... De eerste
bisschop van de Se in 1150 was trouwens een Engelse kruisvaarder, Gilbert of
Hastings. Hij werd met dit baantje beloond uit dankbaarheid voor zijn hulp bij
het verdrijven van de Muzelmannen.
Die Gilbert heeft het Beloofde Land natuurlijk nooit - meer bereikt, bij had
immers eerder roem en rijkdom verworven dan bij dacht en dat ook nog veel
dichter bij huis! De rooms-katholieke kathedraal is verschillende malen verwoest
door aardbevingen en kent dan ook een veelheid aan architectonische stijlen.
Binnen liggen tombes van edelen en kooplieden; er is een schatkamer en een
gotische kloostergang. De torens zijn Romaans en het sombere interieur is sober
en streng, kenmerkend voor die stijl.
Tijdens de lunch zit naast me een vetzuchtige volksvrouw nors voor zich uit te
kauwen. Als ik per ongeluk een stuk brood van haar schaaltje pak, raak ik met
haar in gesprek. Ze fleurt helemaal op en lult me in het Portugees de oren
van de kop. Ook al zeg ik herhaaldelijk: "Seu Holandes", ze blijft maar
doorratelen. Volgens mij heeft ze het over Amerika, waar familieleden van haar
naar toe zijn geëmigreerd. De gerant schaamt zich een beetje voor haar. Ze
gebruikt zoetjes in haar koffie, terwijl ze wel een stevig stuk roomtaart als
toetje bestelt. Ik ben de logica even zoek.
Op een van de markten ontdek ik naast antiekhandelaren ook mensen die oude
munten verkopen. Aangezien Clim me uitdrukkelijk heeft gevraagd hier naar uit te
kijken en om zo mogelijk zijn collectie uit te breiden, hurk ik naast de
uitgestalde munten. Ineens komt de man met een emmer vol munten te voorschijn,
vooral geld uit de voormalige koloniën van Portugal. Ik zoek er enthousiast een
veertigtal uit, maar als blijkt dat bij er f 1,50 per stuk voor vraagt, haak ik
af. Verontwaardigd geef ik hem de handel retour. De meeste munten zijn echt
niets waard, vaak roestig en beschadigd. Zin om te onderhandelen heb ik niet.
Sorry Clim, ik kan je geen plezier doen.
|
 |
Ten oosten van de Alfama ligt nog een interessante volkswijk, Graca genaamd.
Daar breng ik rond het middaguur nog een tijdje door. Er liggen twee aardige
uitkijkpunten, waarvan een bij een oude kerk/klooster en een ander, meer
noordwaarts, op de heuvel Monte. Daar tref ik in een steeg met blinde muren de
eerste echte underground graffiti aan.
Voor het eerst pin ik in Portugal. Het is
nu langzamerhand ook tijd geworden om regelmatig voor koffie neer te strijken in
rommelige taveernes. Als je vraagt naar een "galao oscuro' krijg je in een hoog
glas koffie die op de onze lijkt, maar iets sterker is. Zo'n glas kost een
gulden vijftig. Bier is er iets duurder en komt in eenvoudige gelegenheden op
twee gulden. Tijdens deze vakantie drink ik alleen bier op mijn pensionkamer.
Overdag heb ik geen behoefte aan dat verslavende gerstenat. |
| |
|
Castelo de Sao
Jorge
Het Castelo
de Sao Jorge ligt op de hoogste van Lissabons zeven heuvels en
het beroemdste uitkijkpunt – het oude raam' – biedt een
spectaculair uitzicht over de stad. Het complex bestaat uit de
eigenlijke burcht en de restanten van het originele koninklijke
paleis. De 19e-eeuwse hoofdingang leidt naar het grote plein, de
Praca d'Armas, en de Odysseustoren bevat een periscoop waarmee
bezoekers een uitzicht van 360° hebben over Lissabon.
Op de
heuveltop stond al voor de Romeinse tijd een fort om de rivier
te bewaken. Later kwamen de Visigoten en ten slotte viel de plek
begin 8e eeuw in handen van de Saracenen. De volgende heersers
waren de Moren, die in 1147 uit Lissabon werden verdreven door
Portugals eerste koning Afonso Henriques. Toen Lissabon in 1255
de hoofdstad van het jonge Portugese koninkrijk werd, werd de
burcht tevens koninklijk paleis. De burcht kreeg zijn naam in
1371, toen hij werd opgedragen aan Sint-George door koning Jan
I, die met de Engelse prinses Philippa van Lancaster was
getrouwd. Er kwam echter een nieuw paleis op de oever van de
Taag en de burcht werd zwaar beschadigd bij de aardbeving van
1531, zodat hij zijn dominante positie verloor.
Het gebouw
diende als gevangenis en als militaire barak, maar bij de
aardbeving van 1755 werd nieuwe schade aangericht. In de jaren
‘40 van de vorige eeuw begon men met de restauratie en veel van
de originele gebouwen en elementen zijn nu hersteld. |
  
|
