Ga direct naar de Fotocollage!
Wo 24/12/03
SHIRAZDe stad Shiraz ligt aan de westkant van het Zagros – gebergte aan de kant van de Perzische Golf. Daarom is het daar in de winter ook warmer, ongeveer twintig graden. Ze ligt op een hoogte van 1491 meter en telt 1.200.000 zielen. Ze is al meer dan 2.000 jaar oud. Het hoogtepunt van de stad vond plaats in de dertiende eeuw, waarna ze door de Mongolen werd verwoest. Een opleving kende Shiraz in de achttiende eeuw onder Karim Khan (1750), Nader Sjah en de Zand – dynastie. Shiraz wordt ook wel de stad van de dichters genoemd. Om die reden is een bezoek aan de Mausolea van de humanistische dichters Hafez en Saadi de moeite waard. Het zijn eenvoudige bouwwerken, gelegen in een parklandschap met vijvers. Shiraz staat verder bekend om zijn zoete druiven en zijn tapijten. |
 |
Do 25/12/03 - Vr 26/12/03
Het is eerste kerstdag. Niet dat we daar echt iets van merken, maar toch. In de hal van het hotel staat wel een kerstboompje en de winkelstraten zijn hier en daar geïllumineerd. Per slot van rekening wordt Isa (= Jezus) in de Koran als een soort voorloper van Mohammed (Vrede zij met Hem) beschouwd. We maken in Shiraz enkele busexcursies, waarbij we de volgende bezienswaardigheden aandoen. Gemakshalve laat ik de Farsi – namen zo veel mogelijk achterwege.
De Eram Tuinen
Ofwel de Tuinen van het Paradijs. Inderdaad een aardig park met het Qajar – paleis met al zijn miniaturen, spiegels, geglazuurde tegels en glas als stralend middelpunt, in een vijver gereflecteerd . Er is een botanische tuin, er zijn wandelpaadjes en je kunt er zelfs op bankjes zitten, iets wat ik niet vaak zag in Iran. In het voorjaar en zomer moet het onder de schaduwen van de cipressen goed toeven zijn.
(Klik voor een vergroting)
 |
 |
 |
 |
Medresse Khan 1 |
Militair Museum |
Eram Tuinen |
Medresse Khan 2 |
Medresse van de Khan
Een theologische hogeschool uit 1615, in latere eeuwen aangevuld , ook werd er aardbevingsschade hersteld. Ligt aan de rand van de Vakili bazaar, ietwat verscholen. Fraaie stalactieten – portalen. Het binnenhof is lommerrijk, er lopen mullah’s rond die ons geen blik waardig keuren. Waarschijnlijk zijn ze hier gewend aan pottenkijkers.
De Nasir ol Molk MoskeeBijzonder mooi gebedshuis. Niet erg groot, maar daarom des te verfijnder. Is pas in de negentiende eeuw gebouwd. Eén zijde is gereserveerd voor een museum, waar vooral foto’s van Iran’s glorie te bewonderen zijn. In een put kun je zien hoe de stad vroeger onderaards van water werd voorzien. Als ik buiten een sigaretje sta te roken word ik benaderd door een jongeman die na enige plichtmatige woorden snel ter zake komt: hoe kan ik ervoor zorgen dat hij aan een visum voor Nederland komt? Ik moet hem teleurstellen, waarna hij ontevreden afdruipt. |
|
De Orange Garden
De Naranjestan Tuin: de beroemde oranjerie (sinaasappelboomgaard). Shiraz heeft een subtropisch klimaat. Dus die vruchten groeien hier goed. Een ommuurde tuin met achterin een paleisje met veel gebrandschilderd glas en duizenden spiegels. Hier zie je verder wonderbaarlijk mooie plafonds beschilderd met Westerse figuren. Ambachtslieden zijn bezig met restauratiewerkzaamheden. In het souterrain is een museum dat niet veel te bieden heeft: voornamelijk keramiek en porselein dat er ooit door een Fransman is verzameld. De oppasser heeft alleen maar oog voor zijn zwart-wit tv waar de plaatselijke voetbalclub het opneemt tegen FC Teheran (of zoiets). Aan zijn gezicht te oordelen verliest zijn favoriet Shiraz.
|
|
Tombe van SaadiDe bekende dichter Saadi uit de dertiende eeuw ligt begraven in een achthoekig mausoleum dat op een heuvel ligt aan de rand van de stad. Eromheen ligt een park met vijvers. We zijn er tegen sluitingstijd, daarom blijven we buiten. Een groepje van ons wordt verzocht om als westerse figuranten op te treden bij filmopnamen; ze moeten uit een taxi stappen. Ik neem aan dat ze zichzelf spelen, toeristen dus. Op het pleintje laat ik een stokoude toekomstvoorspeller met parkieten iets verdienen. Een van die vogeltjes pikt een kaartje uit de bak, waarop in het Farsi ongetwijfeld staat vermeld dat ik heel oud word en veel kinderen zal krijgen. |
Tombe van Hafez
Een nog grotere dichter dan die Saadi. Men zegt dat iedere Iraniër wel een gedichtenbundel van hem thuis in de kast heeft liggen. Zijn mausoleum ligt ook in een tuin en oogt modern, het is een koepeltje door zuilen gedragen. Jammer dat inmiddels de schemering is aangebroken. Ik wandel er de bibliotheek binnen waar veel studenten zitten te lezen. De boekhandel is hier rijk gesorteerd, deze plek wordt natuurlijk ook druk bezocht door autochtone toeristen. Sommige studentes knopen een gesprek in het Engels met ons aan, vooral met het vrouwelijk deel van het gezelschap. We drinken er met de groep thee in een volle theetuin. We zitten in een nis op tapijten. Enkele van ons proberen een waterpijp uit. Mohsen komt met ijs aansjouwen, maar dat blijkt gewoon taart te zijn.
Militair museumVroeger was de Bagh Afif Abad een negentiende-eeuws paleis, nu is het omgebouwd tot museum. De vader van de laatste sjah, Reza Pahlavi, heeft hier gewoond voordat hij vanwege nazistische sympathieën tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Engelsen naar Zuid – Afrika werd verbannen. Het gebouw komt heel burgerlijk over, het interieur is in westerse stijl ingericht, maar van buiten ziet het er oosters uit. Militairen houden er de wacht. Buiten in het park staan kanonnen en ander gevechtsmaterieel opgesteld. Het theehuis is oorspronkelijk een Turks bad (hamam). Het is prachtig gerestaureerd en er hangt een vredige sfeer. De nissen liggen vol tapijten en aan de muren zijn wandschilde-ringen of mozaïeken aangebracht. |
|
De Citadel
Kenmerkend voor deze goed geconserveerde vesting van Karim Khan (uit de 17de eeuw) midden in de stad is de scheve toren van 14 meter hoog. Experts uit Pisa hebben vergeefs geprobeerd hem weer recht te krijgen. Verbaast me niet dat hun onderneming mislukt is overigens, zie het resultaat in Pisa... In de tijd van de laatste sjahs is het gebouw gebruikt als gevangenis. Binnen is niet veel te zien, alle deuren zijn gesloten. Alleen op de binnenplaats kun je wat ronddrentelen. We vinden dat niet de moeite waard en draaien ons op de drempel om.
Koran – poort
Op
een avond bezoeken we met de groep de Koran – poort, een van de oude
stadspoorten die de noordelijke toegang tot de stad bewaakt. Hij ligt aan een
drukke weg en is op zichzelf niet zo bijzonder, ware het niet dat er een zekere Mir Ali begraven
ligt. In een ruimte boven de boog bevindt zich een heilige
koran die de
reizigers moet beschermen. Tegen een rotswand aan ligt nog een tuinrestaurant
waar men zich aan thee en waterpijp kan laven. Dus dat doen wij ook. Het is er
druk en de muziek is er niet te harden. In het donker doemt naast ons een enorm
bouwskelet van een nooit voltooid hotel op. Verder zijn er nog enkele vage
bas-reliëfs te bekijken. In een nabij restaurant gebruiken we een eenvoudig doch
voedzaam maal.
Alleen op stap
In Shiraz heb ik de gelegenheid om in mijn eentje de stad af te struinen. Zo beland ik bij het Mausoleum van Shah-e Cheraq, een belangrijk pelgrimsoord voor sjiieten. Hier dienen de vrouwen zich weer te hullen in een chador. Vlak achter het mausoleum ligt de machtige Moskee Masjed-e Atiq, een prachtig bouwwerk met kunstig ingelegd mozaïek in strikt Perzische traditie. Op de binnenplaats bij dit mausoleum staat een kubusvormig gebouwtje dat is gemaakt naar model van de Kaâbah in Mekka. Er worden kopieën van de heilige koran bewaard. Ook op deze plaats is het net als in Mashhad een indrukwekkend schouwspel om de gelovigen te zien bidden.
 |
Moskee Masjed e AtiqMausoleum Shah e Cheraq |
 |
Exclusief hotel
Tijdens mijn zwerftochten word ik herhaaldelijk benaderd door jongelieden die willen emigreren. Naar Nederland natuurlijk als blijkt dat ik daar vandaan kom, maar andere landen mag ook, kieskeurig zijn de heren niet. Hoewel, Canada en Californië lijken me licht favoriet. Eten doe ik in lokale kebabtentjes. Er blijft niet veel anders over, want er is weinig keuze op dit gebied. Een keer zoek ik het beste hotel van de stad op, waar ik in alle rust van goede koffie en Engelse kranten kan genieten. Voor de prijs hoef je dat niet te laten, want ondanks de exclusiviteit ligt die nog onder het doorsnee Nederlandse niveau.
Vakili BazaarDe bazaar is groot en soms heel indrukwekkend door zijn hoogte en versieringen. Aangezien het vrijdag is zijn de meeste handeltjes dicht, wat duidelijk afbreuk doet aan de sfeer en levendigheid. In de buitenwijken liggen de groente- en fruitmarkten. Elke huizenblok heeft zijn eigen specialiteit: aubergines, sinaasappels, uien. De handelaren slapen er in een soort alkoofjes, zodat hun handel 24 uur bewaakt blijft. Drugsprobleem in IranVlakbij ligt een weids stadspark met trapveldjes en speeltuintjes. Ik kijk toe hoe de jeugd hier voetbal beleeft, ik bespeur weliswaar veel inzet, maar weinig talent. Wel bespeur ik glaswerk onder mijn voeten. Als ik het nader onder de loep neem blijk de grond bezaaid te zijn met tal van drugsspuiten. Junks? Hier in Shiraz? Ik kan het niet geloven, maar bij navraag blijkt er inderdaad sprake te zijn van een drugsprobleem. Iran wordt vanuit Afghanistan overspoeld met goedkope drugs en fungeert als doorvoercentrum van met name heroïne. Het heeft dan ook meer verslaafden dan je zou verwachten. |
|
Porno populair bij jeugd
Een ander probleem waarmee de autoriteiten te kampen hebben is de immense populariteit van pornografie. Niet alleen pornoblaadjes (sommige ook uit India), maar vooral videotapes vol harde porno gaan als zoete broodjes 'onder' de toonbank. Momenteel zijn de gratis sex sites (triple XXX rated) op internet een doorn in het oog van het ayatollah gezag. Met name studenten weten de www – plekken voor ranzige seks feilloos te vinden. In sommige internetcafés hebben ze zo’n site zelfs als startpagina ingesteld! Ik was nogal beduusd toen ik na het inloggen volkomen onverwacht met zwoegende blote lijven werd verrast. Tsja, verboden vruchten smaken nu eenmaal het lekkerst…
FOTOCOLLAGE
(Klik op een miniatuur voor een vergroting!)
