We moeten al om half zeven
uit de veren, want om half negen vliegen we naar Shiraz, een plaats die 1400
verderop in het zuidoosten van het land gelegen is. (Zie afstandstabel) We hebben een beetje
vertraging, maar de vlucht verloopt verder gladjes. Al vóór elf uur zitten we in
dezelfde bus uit Teheran, de chauffeur heeft er dan al meer dan 800 km op
zitten. We gaan op weg naar Persepolis, dat een kilometer of 60 buiten Shiraz
ligt.
Onderweg stoppen we bij een restaurant voor de lunch. Er is een buffet,
waar we rijkelijk van kunnen nemen, maar de meesten bestellen gewoon kebab of
sjasliek met de onvermijdelijke rijst. Dat duurt een hele tijd, want de zaak zit
vol studenten van de universiteit die er hun afstudeerfeestje aan het vieren
zijn. In het theatertje van Persepolis zullen zij die middag ceremonieel hun kandidaatsbul ontvangen. Het valt op dat de in donkere chadors gestoken meisjes
de meerderheid uitmaken. Een aantal docenten lurkt aan de waterpijp. Ik maak kennis met Darius, een student geschiedenis die
redelijk goed Engels spreekt. Hij is fanatiek basketballer, een sport die ik
zelf vroeger ook bedreven heb, dus dat schept een band. Hij wil doorstuderen en
zich specialiseren in archeologie. We wisselen gegevens over onze websites uit.
We blijven twee volle uren in
Persepolis rondhangen. Dit had een van de hoogtepunten van mijn reis moeten
worden, maar ik moet eerlijk bekennen dat het me nogal tegenvalt; mijn
verwachtingen waren hoger gespannen. Er staat nog maar heel weinig rechtop.
Vergeleken met andere ruïnesteden in bijvoorbeeld Syrië en Jordanië vind ik deze
overblijfselen ronduit teleurstellend. Alexander de Grote heeft de stad zo rond
330 voor Christus in brand gestoken, waarna ze zich nooit meer in volle glorie
heeft kunnen herstellen. Aardbevingen en plaatselijke bewoners die de site als
bouwput gebruikten hebben daarbij nog een handje geholpen.
Het is er niet
bepaald druk, we zijn er bijna de enige bezoekers op wat schoolkinderen en
individuele westerse bezoekers na dan. De kinderen proberen hun rudimentaire
Engels op ons uit. Ze zijn niet schuw of verlegen zoals je zou verwachten, maar
open en onbevangen, ook de meisjes. Binnen het complex ligt nog een museum
(extra entreeheffing), waar
mooie voorwerpen uit de tijd van Darius en Co staan uitgestald. Doordat ik te
veel gelanterfant heb (lekker in het zonnetje zitten nietsnutten) ben ik niet
meer in de gelegenheid om de tombes die in de bergwand zijn uitgehakt nader te
bekijken.
Persepolis (nabij Shiraz, Iran)
Glorieuze
oude stad van het Perzische Rijk
'Alexander beschreef het als
de meest gehate stad in Azië, en liet zijn soldaten haar
plunderen."
Diodorus Siculus, Grieks historicus
Dit prachtige paleiscomplex – dat verspreid
ligt over een enorm terras, begrensd door een grote muur en het
massief van de 'Berg van Genade'– was de ceremoniële hoofdstad van
het machtige rijk der Achaemeniden. De Achaemeniden waren een
invloedrijke koningsdynastie in het oude Perzië (nu Iran), de
gebouwen die ze hier creëerden worden gezien als een hoogtepunt van
de Achaemenidische kunst. De bouw van het complex lijkt te zijn
begonnen onder koning Darius I, rond de tijd van zijn
troonsbestijging (hij heerste van 522-486 v.Chr.), en werd
voortgezet onder diens opvolgers Xerxes en Artaxerxes I.
Door de afgelegen, bergachtige locatie werd
Persepolis hoofdzakelijk een lente- en zomerresidentie, terwijl het
rijk vanuit andere steden zoals Babylon werd bestuurd. Het was
niettemin een zeer belangrijke Perzische hoofdstad, waar elk jaar
een groot erefeest werd gehouden. Er werd bijgevolg veel zorg en
aandacht besteed aan de gebouwen, die geïnspireerd waren op die van
de geavanceerde oude Mesopotamië en op enorme schaal vervaardigd
werden van donkergrijs steen dat uit de naburige berg werd gehouwen.
Ze omvatten magnifieke, symmetrisch ontworpen paleizen, een enorme
dubbele trap naar de westzijde van het terras, een grote
audiëntiehal, een schatkamer en een haremgebouw. De locatie is
beroemd om haar massieve pilaren en de prachtige reliëfs. Er zijn
een aantal documenten en inscripties gevonden – op gouden en
zilveren platen en steen – met informatie over de omvang van het
Perzische Rijk en de bouw van Persepolis.
Nabij Persepolis liggen diverse indrukwekkende
koningsgraven. In 330 v. Chr. plunderde en veroverde Alexander de
Grote dit koningscentrum. Hij haalde de schatkamer leeg en stak het
paleis van Xerxes in brand. Persepolis werd een provinciale
hoofdstad van Alexanders Macedonische Rijk en raakte vervolgens in
verval.
Als we ons tegen
vertrektijd weer bij de bus nabij het gloednieuwe bezoekerscentrum verzamelen
zie ik in een bosje een heuse amazone in galop aan komen rijden. Haar
hoofddoekje wappert in de wind en dreigt af te waaien. Zijn de vrouwen hier zo
geëmancipeerd dat ze onbekommerd mogen paardrijden? Nee dus, want als ze afstapt
blijkt het Charlotte te zijn, een medereizigster.
We rijden vervolgens naar een andere bezienswaardigheden, de graftombes van
Perzische koningen die in een rots zijn gehouwen. De zon staat op het punt om
onder te gaan, dus we blijven buiten het hek, want in het duister heb je niets
aan die koningsgraven. Er is verder niets bijzonders te zien. Onze Koerdische
chauffeur Hossein vertoont naast de bus kunstjes met zware kegels en een soort
halters. Het blijken zijn dagelijkse oefeningen te zijn. Hij is een beer van een
vent die vroeger aan worstelen en gewichtheffen heeft gedaan. Mohsen en enkele
reisgenoten beproeven hun krachten, maar schieten duidelijk aan spierkracht en
behendigheid te
kort.
Naksj - i -Roestam (nabij Shiraz,
Iran)
Rotsgraven van
het Rijk der Achoemeniden
De mysterieuze graven en in de rots uitgehakte
reliëfs bij Naksj-i-Roestam danken hun moderne Farsi-naam aan
middeleeuwse verhalen over de Perzische held Roestam. Arabische
legers brachten de Islam naar Perzië in de 7e eeuw, toen veel
heidense monumenten werden vernietigd. Latere Perzische geleerden
conserveerden de reliëfs vanuit de veronderstelling dat ze de
islamitische held Roestam voorstelden.
Nu is bekend dat de reliëfs in de steile
rotswand rond de graven de eerste en laatste stadia weergeven van
dit koningsmonument. Links in de klif bevindt zich een deels
verwoeste afbeelding die een Elamitische priesterkoning voorstelt.
De Elamieten heersten, aan het eind van het 2e millennium v.Chr.,
over een machtige staat in het zuidwesten van Iran. Het tweede
stadium van het monument toont de basisstructuur die later is
uitgewerkt met Sassanidische elementen. De groei die het machtige
Achaemenidische Rijk doormaakte onder Cyrus de Grote bracht opvolger
Darius I ertoe zijn paleis bij Persepolis te bouwen. Toen Darius op
enkele kilometers ten noorden van zijn nieuwe paleis de torenhoge
klif met oude gedenktekens voor het koningschap ontdekte, liet hij
hier vier graftomben uithakken. De Achaemenidische koningen hielden
de profeet Zoroaster in hoog aanzien. Tijdens de dynastie werd een
kubusvormig bouwwerk opgericht aan de voet van de klif, die later in
verband werd gebracht met Zoroaster.
Met de expansie van de dynastie der Sassaniden
groeide ook de locatie. Zeven reliëfs in de rots tonen heersers van
de dynastie die hun koninklijke insigne ontvangen van Ahoera Mazda,
de zoroastrische brenger van het goede. Op het eerste
inhuldigingstafereel wordt ook voor het eerst de naam 'Iran'
gebruikt. Nadat de Arabische islamlegers de Perzische staat der
Sassaniden ten val hadden gebracht, ging de betekenis van de
iconografie op dit monument over in folklore.
We nemen in Shiraz onze
intrek in het uitstekende Eram Hotel.
(Ga naar hun fotoalbum op het net.) De lobby is er van grote afmetingen, we
komen er elkaar regelmatig tegen. Ikzelf rook er menig sigaretje, terwijl ik
koffie drink. Je kunt er zelfs internetten, maar vaak is de verbinding
zwak of verbroken. Een van de receptionisten heeft een jaar in Luik gewoond en spreekt
wat Frans. Waarom hij naar Iran is teruggekeerd wordt me niet duidelijk. Ik maak
die avond een lange wandeling, niet alleen om de stad te verkennen, maar ook om
een goed restaurant te vinden. Ik faal in die opzet en moet me weer eens
beperken tot een kebabtentje. Ik schuif aan bij een stel vrouwen die blijk geven
daar niets op tegen te hebben. Zou dat komen omdat ik een westerling ben?
Onderweg maak ik enkele opmerkelijke foto’s van etalages. Je kunt in de grote steden van Iran
alles krijgen wat je maar wilt, ofschoon ik wel eens twijfel aan de kwaliteit
van de artikelen die ze te koop aanbieden.
INFO IN HET DUITS:
Persepolis,
Leben im Zentrum der Macht
Das erste Weltreich auf dem
Globus, vor 2.500 Jahren, ist ein Vielvölkerstaat. 28 Völker leben
nicht als unterdrückte Vasallen, sondern als annähernd
gleichberechtigte Partner miteinander.
Erste Indizien für eine Vision
des Darius: Multikulturelle Offenheit, Übernahme statt Zerstörung,
Vielfalt an Ideen, statt diktatorischer Unterdrückung. Darius ist
ihr Großkönig, sein Traum "Persepolis" das steinerne Zeugnis einer
erstaunlich modernen Idee.
Grundmauern, einzelne Säulen,
Mauerfragmente geben genaue Einblicke in die genialen
Konstruktionsprinzipien der alten Baumeister. Zwanzig Meter hoch
ragen die Marmorsäulen in den Himmel. Dort oben haben griechische
und lydische Statiker ein riesiges Dach aus Zedernstämmen über den
Thronsaal gespannt. Hunderte von Steinmetzen bearbeiteten Blöcke
millimetergenau, schufen ehrfurchtgebietende Steinplastiken an
Portalen und Mauern und verewigten alle Völker des riesigen Reiches
in detaillierten Reliefdarstellungen.
Für die Abgesandten aller
Völker war es eine Ehre in der Delegation in Persepolis dabei zu
sein. Als Teil eines Ganzen, durfte sich jeder einzelne als Stütze
des Weltreichs fühlen.
Lebendig werden diese Steine
durch Tontäfelchen, gebrannt in den Minuten einer antiken
Katastrophe, als Alexander der Große das Weltwunder durch Feuer
untergehen ließ. Über Jahrhunderte hatten Beamte alle Vorgänge im
Zentrum der Macht und im gesamten Reich minutiös festgehalten, in
einer Bibliothek aus tausenden von bis dato ungebrannten
Tontäfelchen. Erst in unseren Tagen wurde dieser Schatz an Daten
bearbeitet und entziffert. Der Film verbindet Lohnlisten,
Reiseabrechnungen und Steuerzahlungen wieder mit den dazugehörigen
Personen, ihren Bildern, die uns in Stein erhalten blieben. Männer
und Frauen bekommen gleichen Lohn, es gab Schwangerschaftsurlaub und
Sonderrationen für sozial Schwache. Knapp 200 Jahre hatte der Traum
des Darius gedauert, dann wurde Persepolis durch Alexander in Schutt
und Asche gelegt.
Daten &
Fakten
Unesco-Ernennung: 1979
520 / 19 v. Chr. unter Darius
I., dem Großkönig, Entstehung des »Weltwunders von Persepolis«
486 - 565 v. Chr. Regentschaft
von Xerxes I, Beginn des Niederganges der Dynastie der Achämeniden
333 - 323 v. Chr. Schlacht bei
Issos (333) und nachfolgend Eroberung des persischen Großreiches
durch das Heer Alexanders des Großen
330 v. Chr. Brandschatzung von
Persepolis und Ermordung Dareios' III.
1931 wissenschaftliche
Ausgrabung unter Ernst Emil Herzfeld
1933 durch Friedrich Krefter
Fund von zwei Urkundentafeln zur Gründung des Thronsaales
1971 Anlage einer Zeltstadt aus
Anlaß der 2500-Jahr-Feier des persischen Kaiserreiches