Ga direct naar de Fotocollage!
|
|
|
Zo 28/12/03
Na overleg met de hotelreceptie hebben we in plaats van Bam een alternatieve bestemming gevonden: Rayan (ook wel als Rayen of Rayon geschreven; ik weet niet welke versie correct is). Dit stadje is net als Bam helemaal uit leem gebouwd en ligt aan de voet van een zogenaamde Arc, Farsi voor versterkte vesting.
(Klik op een foto voor een vergroting)
 |
 |
 |
 |
Soefi’s in Mahan
We rijden eerst naar de plaats Mahan, richting Pakistaanse grens. Onderweg stoppen we om foto’s van de woestijn en de bergen te maken. In Mahan bezoeken we het Mausoleum van Shah Nematollah Vali dat gebouwd in 1431 is. Samen met enkele van zijn afstammelingen heeft deze op 100-jarige leeftijd gestorven soefi (meester van de mystieke Islam, behorend tot de sekte van de derwisjen) zijn laatste rustplaats gevonden. Het is mogelijk om via een nauwe trap boven op het dak te komen, waar we een mooi uitzicht hebben op de slanke minaretten, de blauwbetegelde koepel en omliggende omgeving met de majestueuze Zagros – bergen op de achtergrond. Dit buitenkansje laten we ons niet ontgaan. Het kleine museum ziet er goed verzorgd uit en er is een boekwinkel met een verrassend groot assortiment van vooral theologische werken, kaarten en religieuze parafernalia. Ik koop er een voorraad ansichtkaarten.
Rayan, een mini – Bam
De kleinere uitvoering van Bam ligt vijftig kilometer van Mahan af, iets meer richting grens. Het is een armoedig stadje waar niet veel toeristen komen (het staat ook in geen enkel reishandboek vermeld zover ik weet), hoewel de lemen burcht voor een groot gedeelte prima geconserveerd is. We gebruiken eerst een sobere lunch (brood, rijst en kippenpoot) in een armoedig aandoend restaurant met bedenkelijk sanitair. We bekijken het hele complex op eigen houtje. Het is in feite een ommuurd stadje, waarvan sommige wijken door weer en wind bijna tot de grond toe zijn geërodeerd. Vanaf de kantelen hebben we een ruim uitzicht op de kale omgeving.
(Klik op een foto voor een vergroting)
 |
 |
 |
Tuinen met cascades en paviljoen
Tegen het vallen van de avond bereiken we op de terugweg opnieuw Mahan. We drinken er thee bij de Bagh-e Tarikhi, ook wel de Farman Farma Tuin genoemd. In deze tuin, die ruimschoots 100 jaar oud is, bevindt zich een theehuis met een groot terras dat een schitterend uitzicht biedt over de waterpartijen. We zitten er wel in het verkeerde seizoen. Er ligt ook nog een hamam die netjes gerestaureerd is. Als het donker wordt gaat de illuminatie bij de ingangspoort aan, wat een sprookjesachtig effect tot gevolg heeft. De tuin wordt ook de Bagh ye Shahzade genoemd, ofwel de plek waar de familie van de sjah’s uit de negentiende eeuw hun zomerverblijf hadden.
FOTOCOLLAGE
(Klik op een miniatuur voor een vergroting!)
