HEENREIS
Zo 21 / 12 / 2003
Naar SchipholOm negen uur neem ik een taxi naar het station. Even na twaalven kom ik op Schiphol aan. Ik neem een croissant en een bak koffie, waarna ik me naar de incheckbalies begeef. Omdat ik naar een niet EU - land reis kan ik tax free sigaretten en tabak inkopen. Ik besluit om geen fles whisky te kopen: alcohol is immers taboe in Iran en ik wil het risico niet lopen dat de drank bij aankomst door de douane in beslag wordt genomen. Om half vier zit iedereen in het vliegtuig en zouden we kunnen vertrekken. Toch blijkt er nog een passagier te ontbreken, hij heeft wel zijn koffer ingecheckt. Die moet dus uit veiligheidsoverwegingen alsnog uit de bagageruimte worden gevist, er zou immers wel eens een bom in kunnen zitten. Die actie duurt ruim een uur, waarna we in de schemering met vertraging het luchtruim kunnen kiezen. |
|
Aangename vlucht
De machine zit vol Iraniërs, de vrouwen en meisjes hebben hun chador, hejab of hoofddoek al om. Ik ben tussen de leden van de groep terecht gekomen (die plaatsen waren al gereserveerd) en maak met enkele van hun kennis. Naast me zit Hannie uit Nijmegen, voor me Frans en Charlotte. De catering van Iran Air laat niets te wensen over, het cabinepersoneel is vriendelijk en capabel. De stewardessen dragen een soort hoedje op hun hoofddoek, wat er best charmant uitziet.
Nachtelijke aankomstDe reis duurt vijfeneenhalf uur. Het tijdsverschil dat we moeten overbruggen is tweeëneenhalf uur. We komen dus laat in de avond in de Iraanse hoofdstad Teheran aan. De douane stelt zich soepel op en wuift ons glimlachend door (had ik die fles whisky toch maar meegenomen!), ook de paspoortcontrole vormt geen probleem. In de aankomsthal heerst een waar pandemonium: letterlijk duizenden afhalers staan er reikhalzend te wachten op familieleden uit het verre buitenland. Belangrijk, want die brengen geld en goederen met zich mee. Ik worstel me met enige moeite door de opdringende menigte, wimpel op een vrachtje beluste taxichauffeurs af en steek buitengekomen mijn eerst sigaretje sinds lang op.
|
|
|
Alvast wisselenIk heb ondertussen al 100 dollar in Iraanse rials gewisseld, een transactie waarbij ik wel mijn paspoort moet tonen. Na een tijdje verschijnt Mohsen, onze Iraanse gids, met in zijn kielzog mijn medereizigers. We krijgen als 10-koppig groepje de beschikking over een grote bus, dus aan ruimte gelukkig geen gebrek.
|
 |
| Onze sympathieke gids Mohsen van Caravan Tours |
