Fatehpur Sikri (nabij Agra)

Oude hoofdstad van het mogolrijk en centrum van religieuze tolerantie

 Zoals de naam Fatehpur Sikri (Stad der Overwinning) aangeeft, herdenkt deze locatie een oorlogszege. Het complex werd gebouwd ter viering van mogolkeizer Akbars zege op de sultan van Ahmedabad in Gurajat. Akbar bouwde ook het Rode Fort bij Agra en tussen de twee plaatsen werd een koninklijke weg aangelegd. Met het Rode Fort nog in aanbouw, nam Akbar zijn intrek in Fatehpur Sikri, waar hij van 1571 tot 1585 zijn nieuwe hoofdstad vestigde.

 Akbar was moslim, maar hij dwong het volk niet om zijn religie te volgen. Als opmerkelijk tolerante heerser stichtte hij in Fatehpur Sikri het 'Huis der Aanbidding'. Hier verzamelden zich vertegenwoordigers van allerlei religies om over theologie te discussiëren en debatteren. Akbar was geïnspireerd door diezelfde geest van tolerantie toen hij de stadsmonumenten plande, en bijgevolg is de architectuur bij Fatehpur Sikri een harmonische mix van hindoeïstische, boeddhistische, Jaïnistische, christelijke en islamitische decoraties en technieken. Onder de monumenten bevinden zich de Diwan-i-khas, waar Akbar het volk toesprak vanaf het platform op de centrale pilaar, en de weelderig versierde Jama Masjid, de grootste gemeenschappelijke moskee in India. Het complex heeft twee magnifieke hoofdingangen: de Badshahi- en de Bulandpoort. Laatstgenoemde poort, bekroond met dertien parapetten of chatri's, is het indrukwekkendst.

 Met de bouw van Fatehpur Sikri wilde Akbar een huldeblijk brengen aan Salim Christi, zijn adviseur. Na de dood van Salim Christi in 1572 liet Akbar een groot mausoleum in de stad bouwen. De meeste bouwwerken bij Fatehpur Sikri zijn vervaardigd van het lokale rode zandsteen, maar Salim Christi's mausoleum is van wit marmer om zijn heiligheid te accentueren en de spirituele gids van de keizer te eren. Fatehpur Sikri werd in 1986 door Unesco uitgeroepen tot Werelderfgoed.

Fort van Agra (Agra)

 Mooi mogolfort en paleiscomplex

 In 1558 verplaatste mogolkeizer Akbar zijn hoofdkwartier van Delhi Haar Agra, de nieuwe hoofdstad van het mogolrijk. Als symbool van zijn macht lief hij een groot fort bouwen bij een strategische bocht in de rivier de Jumna; de bouw ervan begun in 1565 en werd voltooid in 1571. Door het rode zandsteen dat werd gebruikt kreeg het bouwwerk al snel de bijnaam 'het rode fort'. Het fortis een uitzonderlijk mooi voorbeeld van mogol­architectuur en een van de oudste resterende gebouwen uit Akbars regeerperiode. In de tijd van Akbar was het sterke fort vooral een militair gebouw, maar tegen het bewind van zijn kleinzoon Sjah Djahan was het uitgegroeid tot een luxe koninklijke residentie, groot genoeg om onderdak te bieden aan de omvangrijke hofhouding van de monarch.

De schoonheid en immense omvang van dit monumentale fort zijn heel indrukwekkend. De muren omvatten een aantal gebouwen, zoals de schilderachtige Jahangir- en Akbaripaleizen, die het islamitisch paradijs symbolisch reproduceren, met binnenhoven gescheiden door waterelementen. Het fort had publieke en privéruimten, inclusief twee magnifieke moskeeën, talrijke gebedshallen, prachtig versierde kamers en de zenana, een afgesloten gedeelte met de vrouwenvertrekken.

Het grondplan van het fort was asymmetrisch, ontworpen als een halve cirkel om aan te sluiten bij de rivierbocht, en had drie hoofdingangen: de Water-, Akbari- en Delhi-poort. Het vestingwerk bestond uit een omringende dubbele verdedigingsmuur tot een hoogte van 20 meter. De mix van hindoe- en mogoldecoratie verleent het fort een unieke sfeer. Mythische wezens, paviljoens, overwelfde mogolbogen, balken, platte daken, borstweringen, marmeren ornamenten en terrassen zijn allemaal harmonieus verwerkt in de architectuur en maken dit tot een van de allermooiste historische locaties in India.

INFO AGRA FORT (DUITS)

Taj Mahal (Unesco sinds 1983)

Een monument van liefde! Sjah Jahan liet ter ere van zijn gestorven echtgenote de Taj Mahal bouwen. De vorst ofwel 'Groot Mogol' van dit noordelijke deel van India liet er kunstenaars en architecten uit binnen ­en buitenland voor overkomen. Het resultaat is een 60 meter hoog, wit­marmeren grafpaleis van een sierlijkheid en rijkdom aan decoratie die nadien nauwelijks elders is bereikt. Elk uur van de dag - en bij voile maan - verschiet de Taj Mahal van kleurnuance. Aan de overkant van de rivier wilde Jahan een zwart grafpaleis voor zichzelf laten bouwen. Maar de staatskas was leeg en zijn zoon zette hem voortijdig as. Samen met zijn Mumtaz ligt hij zelf dus ook in de Taj Mahal begraven. nl.wikipedia.org/wiki/taj_mahaI

Taj Mahal (Agra)

 India's beroemdste gebouw werd uit liefde opgericht door keizer Sjah Djahan

 Sjah Djahan, de keizer van India, bouwde deTaj Mahal voorzijn lievelingsvrouw Mumtaz Mahal

  Alleen de grootste cynicus zal niet ontroerd raken door de schoonheid van de Taj, ook al is het een van 's werelds meest gefotografeerde monumenten. Zo'n 20.000 arbeiders werkten bijna twintig jaar om iets voort te brengen dat niet alleen een waar wereldwonder is, maar ook een belangrijke expressie van de Indiase cultuur en een eerbetoon van een man aan zijn favoriete vrouw. Met die man bedoelen we de Indiase mogolkeizer Sjah Djahan. Hij ontwierp het weelderige Taj Mahal-complex als een mausoleum voor zijn geliefde vrouw, Mumtaz Mahal, met wie hij twintig jaar was getrouwd en die stierf bij een bevalling. Het gebouw is toegankelijk via een monumentale poort van rood zandsteen die een voorproefje geeft van de schatten die komen - een inscriptie verwelkomt gelovigen in het paradijs. Het bekoepelde mausoleum staat aan het eind van siertuinen en wordt prachtig weerspiegeld in een centraal geplaatste waterloop. Dit massieve visioen van wit marmer lijkt te zweven tegen de hemel erachter - een opzettelijk effect.

 Het marmer is in de hete middagzon verblindend wit, gloeit rood op bij zonsondergang en oogt blauw in het maanlicht. De vier bijna identieke zijden, de reusachtige centrale koepel, vier kleinere hoekkoepels en vier omringende minaretten vormen een proeve van harmonieuze symmetrie. De muren van het mausoleum glimmer vanwege het pietra dura - ongelofelijk verfijnde decoratie, overtrokken met sierstenen als lapis lazuli en amethist - en de speciale akoestiek van de hoofdkoepel laat elke muzieknoot vijf keer weergalmen. Binnen staan de valse tomben van de sjah en diens vrouw, geplaatst boven de echte graven eronder.

 De architectuur, decoratie en Arabische kalligrafie maken dit complex tot het mooiste voorbeeld van mogolkunst, met een samensmelting van Indiase, Perzische en islamitische invloeden. Ook bezienswaardig zijn de identieke moskeeën en de tuinen.

Mausoleum van Akbar (nabij Agra)

 Waardig monument voor de keizer

Akbar (1542-1605) was slechts veertien jaar oud toen hij zijn vader, Hoemajoen, opvolgde. Hij was analfabeet maar om die leemte op te vullen, wierp hij zich op als beschermheer van de kunsten. Hij was ambitieus, leergierig en geïnteresseerd in legenden en avonturenverhalen, en bracht zijn tijd merendeels door met jagen.

De keizer liet de Abornamo bijhouden — een waarheidsgetrouw historisch bewijsstuk waarin het dagelijks hofleven van de keizer wordt beschreven en geïllustreerd met zeer realistische portretten. Ook de bouwwerken die de keizer liet oprichten, staan op de illustraties afgebeeld. Het architectonisch landschap dat Akbar achterliet, bestaat uit een mix van Iraanse en Indiase elementen, gebouwd volgens de mogolconventies.

Het mausoleum werd door Akbar zelf uitgewerkt, maar zijn zoon Jahangir voltooide het gebouw in 1613. Het bestaat uit twee delen: de grote poort naar het mausoleum is wellicht het imposantst. Het gebruik van het lokale rode zandsteen naast het witte marmer is innovatief, terwijl de vier minaretten die het bouwwerk bekronen typisch islamitisch zijn. Het binnendeel van de hoofdpoort heeft de vorm van een gebedsnis, en wordt geflankeerd door twee bogen die deze vorm nabootsen. Helaas is de grafkamer in 1761 ontheiligd door de Jats. Hoewel deze kamer nu leeg is, vertegenwoordigt het monument nog altijd de macht en rijkdom van Akbar.