|
|
Dag 26 Udaipur
|
|
De binnenstad ziet er uit als al die andere Indiase binnensteden. In een steegje wil Jos een olifant fotograferen, maar dat mocht niet van de berijder. Hij doet het toch. Bij de Klokkentoren wordt het toeristisch, naast het Engels wordt hier ook veel Frans geschreven en gesproken. We bezoeken een Garuda en Jagganath tempel, waar we in tegenstelling tot de Indiërs voor onze schoenenoppas moeten betalen. Wij protesteren en nemen onze schoenen onder de arm mee. Mooi beeldhouwwerk aan buitenkant, binnen is het minder fraai. |
|
Ook bij het Stadspaleis worden wij als buitenlanders gediscrimineerd: foreigners 10 R, Indians 5 R: Clim schiet uit zijn slof als een gids ons een veel te dure rondleiding wil aansmeren: "You are a cheater, you try to ripp off the people:" Wij doen zoals alle westerlingen: rustig in eigen tempo de zaak bekijken. De grote groepen Indiase toeristen worden door hun gidsen in een rotvaart het paleis doorgejaagd. Opvallend hier zijn het mooie mozaïekwerk (van onder anderen pauwen) en gekleurde glazen tegeltjes en ramen. Het paleis ligt hoog, dus ook zijn er genoeg kansen op een schitterend uitzicht. Jammer genoeg blijft het druilerig weer. In de verte worden de ons omringende heuvels door de zwangere moessonwolken in een mysterieus waas gehuld. Er gaat een bepaalde dreiging van uit. We bezoeken eveneens het belendende paleis. Het is minder fraai en herbergt voornamelijk collecties foto's en schilderijen. Clim ontdekt in een hoekje de oude Rolls Royce van de Radja. Vanuit de hoogte maken we enkele opnamen van de Jag Mandir (ofwel het Lake Palace) in het grijze meer onder ons.
![]() |
LAKE PALACEEen van de grote trekpleisters van Udaipur. Alleen kapitaalkrachtige reizigers kunnen zich een verblijf in dit romantisch gelegen tophotel permitteren. Een kopje koffie kon er voor ons toch wel af. |
Een half uurtje later
zitten we zelf op het feeërieke eilandje. Voor 75 R worden we erheen gebracht
per bootje, krijgen we echte koffie, een snack, groente en chips en met fruit
gevulde chocoladecake met slagroom toe: We bekijken het hele paleis op eigen
houtje. Inderdaad sprookjesachtig met al dat marmer. Hier werden in 1982
filmopnames gemaakt voor James Bond's "Octopussy", een echt romantische set voor
Roger Moore. Na de tuinen en kiosken en zalen bekeken te hebben, vertoeven we
een half uurtje in het restaurant met uitzicht op het City Palace. Een
goedlachse ober
maakt 2 foto's van ons; pas de tweede lukt. In de shop koopt Clim een munt van
de East Indian Company (met Queen Victoria erop). Jos wisselt TC 's in, zonder al
die rompslomp die in banken noodzakelijk is, zoals:
Deze hele procedure neemt 30‑60 minuten in beslag.
![]() |
![]() |
Om half vijf keren we via het huidige, bewoonde paleis (tevens ook hotel) terug. Clim gaat naar zijn schoenlapper, die is echter dicht: Jos gaat daarop in zijn eentje naar de stad om fotorolletjes te laten ontwikkelen en evt. nieuwe te kopen. Onderweg glijdt hij in de prut uit en valt op een soezende hond die er jankend vandoor gaat. Ja, zo trek je wel aandacht! Het fototoestel (dat kreeg die hond op zijn kop) lijkt onbeschadigd. Om 18.00 uur zitten we beiden op onze kamer. Clim dut. Jos leest Franse kranten die hij uit het Lake Palace meegepikt heeft.
|
We dineren in Chinees restaurant "Welcome", vegetarisch en zeer goed verzorgd. Clim laat een fles ketjap uit zijn hand schieten (de dop zat los). We drinken thee in de buurt van kantoren van de busmaatschappijen. Die rijden alleen 's nachts naar onze volgende bestemming Ajmer. Op de terugweg ontdekken we een stalletje met bier. De verkoper wil handelen en laat zijn oog op Clim's horloge vallen. Met 3 flessen koel bier gaan we weg. Jos vergeet echter zijn paraplu. Als hij teruggaat staat de verkoper al te schatten hoeveel ze bij verkoop evt. zou kunnen opbrengen. Voor ons hotel staan twee ezels stilzwijgend met elkaar in gevecht. Ze bijten elkaar fors in de nek. Op de kamer hebben we geen cooler nodig, want de temperatuur is aangenaam fris. |
|

Als gevolg van veel
muggenoverlast vallen we laat in slaap. Dientengevolge staan we laat op, pas om
tien uur. We gaan naar de schoenlapper die nu aanwezig is en geven de kapotte
schoen van Clim af. Te voet bereiken we een stadspark. Het had er erg mooi
kunnen zijn, maar alles is er te dor, ondanks de vele regenbuien die uit de
hemel vallen. Het was oorspronkelijk een guave‑ en mangoboomgaard. We lezen de
Times in de Bibliotheek die, met een Gandhi ‑ standbeeld ervoor, middenin de
tuin is gelegen. Er is ook een minitreintje (buiten werking) en een zoo, waarin
enkele stinkende roofdieren, vogels en wat apen te zien zijn. Clim voert een aapje een
banaan, maar het heeft geen trek. Aan de rand van het park drinken we thee. De
lucht blijft betrokken, het is goed wandelweer.
|
|
|
|
|
We zijn net op tijd voor een rondvaart op het Pichola‑meer. We maken veel foto's van de paleizen, de Ghat's (wasplaatsen) en de gebouwen die tegen de oever aan lijken geplakt. Er staat een behoorlijke deining en het motregent, hetgeen we niet betreuren. Om half drie lopen we de volkswijken langs de oevers af. We hebben bekijks bij de Ghat, waar vrouwen met ontblote borsten rondlopen en hotelbedienden het wasgoed van de gasten verzorgen. Er liggen veel tempeltjes in de buurt, we worden er in het Frans aangesproken, het water lijkt ons niet al te schoon en de jochies blijven onbeschaamd en opdringerig.
| We komen in de buurt van het andere meer. Als we ergens thee zitten te drinken blijken we gewoon boven een open riool te zitten. De doordringende stank van verrotting en de onmetelijke hoeveelheid vliegen verdrijven ons naar het midden van een brug. Eindelijk rust. Er komen regelmatig ezelkaravanen langs, voortgedreven door jonge gesluierde vrouwen. Een jong, clever manneke vertoont kunstjes en biedt ons een bloem aan. Jos maakt een foto van hem en zijn twee oudere zusjes. Verder naar het noorden komen we in het modernere centrum. Wel een half uur lang worden we belaagd door een haveloze vrouw met haar blote bloedjes van kinderen. Uiteindelijk verjaagt een theeboer haar. |
|
Om 5 uur nemen we de riksja naar het hotel. Jos gaat zijn foto's ophalen. Hevig teleurgesteld keert hij terug: de foto's zijn wel goedkoop (klein formaat f 0,35 per stuk), maar de kwaliteit is allerberoerdst. Eigenlijk kun je nauwelijks spreken van kleurenfoto's. Mogelijke oorzaken:
![]() |
![]() |
Clim heeft ondertussen
zijn schoen afgehaald. Voor alle zekerheid heeft de schoenlapper de zool deze
keer goed vastgespijkerd en nogmaals gelijmd uiteraard. Tijdens onze wandeling
hebben we veel aan elkaar tegengestelde indrukken opgedaan. Naast al die
sloebers en armen kom je er ook goed verzorgde, aardige en bescheiden mensen
tegen. Niet iedereen heeft alleen belangstelling voor ons vanwege onze
vermeende dikke beurs. Temidden van onbeschrijflijke rotzooi stoot je soms op
aandoenlijke schoonheid.
|
|
Terwijl we op onze kamer wat liggen te rusten, horen we op de gang wat rumoer. Allengs zwelt dit aan tot echte herrie: geschreeuw, gelach, gesmijt met deuren, rennende voetstappen. Zo langzamerhand zijn we het beu, want het blijft voortduren. Als ze dan (brooddronken roomboys, want die zijn de boosdoeners) als een gek op onze deur beginnen te roffelen, is voor ons beiden de maat vol. Als door een wesp gestoken springen we op en stuiven naar buiten. Clim is het eerst bij de deur en begint de knapen uit te kafferen. Hij windt zich zo hevig op dat hij de achtervolging inzet. De boys stuiven uiteen en proberen zich in alkoven, kasten en kamertjes te verstoppen. Clim heeft het echter gemunt op de aanstichter (dat is natuurlijk diegene met de grootste mond), die naar beneden vlucht en zich in een kamer opsluit. Clim er als een brullende stier achteraan. Jos kan hem even later tot bedaren brengen en alles loopt met een sisser af. Het uur daarna is het muisstil in het hotel. |
We vinden een andere Chinees die wél vlees op het menu heeft staan. We hebben er na al die vegetarische "uitspattingen" heerlijk geschranst. Een selectie: hot sour soup, kip in knoflooksaus, gemengde groente met kaas en vlees, aardappels en champignons, ei, paprika, tomaat, peterselie, erwtjes (!). Dit alles alleen voor Jos, die dus de helft liet staan; zijn ogen zijn groter dan zijn maag. Voor Clim volgde: Tandoori ‑ chicken, groentesoep, butter nan, pannenkoek met ei. De bediening was zeer voorkomend. Prijs: f 15.Thee drinken buiten aan straat temidden van de uitlaatgassen van het zware verkeer. Onze bierverkoper is dronken, hij kan niet van zijn eigen koopwaar afblijven. Hij probeert ons dure merken bier en whisky op te dringen. Ook begint hij over vrouwen, waarvoor hij kan zorgen. In het hotel doen we bij de toevallig weer eens aanwezige besnorde baas ons beklag over het schandalige gedrag van zijn personeel (dat er overigens met hangende pootjes bijstaat, volkomen ontnuchterd.)
![]() |
![]() |
Om half elf staan we op het station om nadere informatie over de treinenloop richting Ajmer in te winnen. Een oude Sikh verzekert ons plechtig dat we niet vooraf hoeven te reserveren. Met een koets, een zgn. tonga, rijden we naar het verkeersknooppunt Chetak Circle, het meer moderne centrum van de stad. De koetsier is aardig en spreekt een behoorlijk mondje Engels.
We ontbijten (gezien het vergevorderde uur is
eigenlijk het woord "brunchen" meer op zijn plaats) bij Berry's, een verwesterd
restaurant. Buiten ligt een (niet goed onderhouden) maquette van het
schiereiland India. Ook in Jaipur lag zo'n ding, groter en beter verzorgd.
|
|
Te voet gaan we naar het tweede grote meer in de buurt, het Fateh Sagar‑meer. We verdwalen een beetje en komen boven op een heuvel terecht waar enkele fraaie hotels liggen. Een half uurtje later bevinden we ons op een andere heuvel die bekroond wordt door een ruiterstandbeeld. Het paard stelt Chetak voor, volgens de overlevering trouw tot in de dood. Tegen de heuvel aan is een park aangelegd, verder ligt er nog een oude ruïne. Weids uitzicht over het meer, met in het midden Nehru ‑ eiland en op een ander eilandje een observatorium. Met een bootje (stomme Indiërs, ze wilden allemaal tegelijk voorin zitten) naar Nehru ‑ eiland, waar we een uur verblijven (palmen, restaurant). Vergeefs zoeken we de Japanse rotstuin. In een plensbui terug naar hotel. Thee op de hoek (probleem "no milk"), Jos maakt foto van sloppenkinderen, die zich tot tussen zijn benen verdringen. ‘s Avonds wordt er vorstelijk gedineerd bij de Chinees "Peacock", onbevreesd voor buikloop e.d. Daarna zitten we in de koelte op een soort "terrasje", alle Indiërs zitten gebiologeerd naar de Ramayana op de buis te kijken. Na nog sigaretten en bier ingeslagen te hebben, zijn we vóór tien uur in het hotel. |
LINK: Veel praktische info over Udaipur: http://www.hotels-udaipur.com/
|
ONZE ANDERE REISVERSLAGEN ALASKA / ARGENTINIË / AUSTRALIË / AVONTUREN / BALKANREIS / BELGIË / BELIZE / BULGARIJE / CANADA / CALIFORNIË / CHILI / CHINA / CUBA / CURAÇAO / CYPRUS / DENEMARKEN / DUITSLAND / ECUADOR / EGYPTE / ENGELAND / ESTLAND / FILIPPIJNEN / FINLAND / FOTOSITE / FRANKRIJK / GRIEKENLAND / GUATEMALA / HONGARIJE / INDIA / INDONESIË / IRAN / ISRAËL / ITALIË / JORDANIË / KRETA / KROATIË / LETLAND / LITOUWEN / MADEIRA / MALEISIË / MALLORCA / MALTA / MAROKKO / MEXICO YUCATAN / MEXICO / NEPAL / NEW YORK / NOORWEGEN / OEKRAÏNE / OEZBEKISTAN / OOSTENRIJK / PARAGUAY / PERU / POLEN / PORTUGAL / REISFOTO'S / ROEMENIË / RUSLAND / SCANDINAVIË / SICILIË / SINGAPORE / SLOVENIË / SLOWAKIJE / SPANJE / SRI LANKA / SYRIË / THAILAND / TSJECHIË / TUNESIË / TURKIJE / UNESCO - SITE / URUGUAY / USA / WERELDERFGOED / ZUID-AFRIKA / ZWEDEN |