Dag 33 Ajmer - Jaipur - Delhi
LAATSTE TREINREIS
Clim gaat 's morgens alleen zijn nieuwe broek halen. Jos mag van hem niet mee ter vermijding van eventueel agressief gedrag. We laten ons uitschrijven en betalen. We kopen veel water en bananen als voorraad voor onderweg. Om 12 uur zitten we in de wachtkamer van het station, het is er opvallend zuiver, ook de toiletten.
Clim leest, Jos slaapt. Om 13.30 uur klmmen we de trein in, waarbij we last hebben van een uitgebreide familie die afscheid neemt en elkaar fotografeert en daarmee de gangpaden bezet houdt. Met medereizigers rekening houden is hier niet zo gebruikelijk. We hebben een mooie 1e klas coupe, in een busopstelling. We draaien onze zetels, zodat we nog comfortabeler zitten. Er is een vaste knecht die niks anders doet dan poetsen. Regelmatig komt men beleefd voorbij met "cold drinks", ijsco's en eten. We lezen Newsweek van a tot z uit.
In Jaipur volgt een korte stop. We hebben een echte sneltrein deze keer, met twee locomotieven. Hij houdt er een fors tempo op na en er is geen overbodig oponthoud. Het landschap schuift eentonig langs ons voorbij. Clim bestelt tegen het vallen van de duisternis een bord "thali" (vegetarisch eten), Jos heeft geen trek. In onze coupé zitten veel conducteurs te nietsnutten en te genieten van de AC. Niet alleen door al dat stof, maar waarschijnlijk ook door hun aanwezigheid werkt de poetsslaaf zich het apezuur. Dat zie je niet vaak in India.
Om half elf arriveren we in Delhi. Pas later komen we er achter dat het Oud-Delhi is! We verkeerden in de waan dat het Nieuw-Delhi was en raken zo nogal gedesoriënteerd. Het is één gore troep buiten. Langdurig zoeken we vergeefs naar onderdak; veel smoezelige en spotgoedkope hotels/pensions hier, maar alles blijkt vol. Clim begaat bijna een ongeluk aan brutale riksjarijder. We kiezen eieren voor ons geld (Jos is trouwens oververmoeid door al dat sjouwen) en laten ons door een motorriksja die de meter gebruikt naar een hotel uit de middenklasse brengen. De chauffeur rijdt natuurlijk kilometers om, wat had je anders gedacht? Bij het eerste hotel dat we binnenlopen kiest Clim een kamer, die even later al aan iemand anders vergeven schijnt te zijn. We eisen ons geld terug, iets wat nog enige voeten in de aarde heeft. Aan de overkant vinden we wel onderdak, echter zonder watercooler, het blijft dus benauwend warm in de kamer. Clim gaat direct op pad om water in te slaan; ondanks het late uur met succes, 3 flessen weet hij te bemachtigen. Douche met enkel ijskoud water (warm water is hier meestal op de bon), geen enge beestjes gelukkig, maar ook geen raam op de kamer. Pas na 2 uur gaan we slapen.
