|
|
Dag 1Roermond - Amsterdam - Parijs - Nieuw DelhiMEER INFO DELHI2 juli1989DAG VAN VERTREKWe stonden pas om 11.00 uur op, omdat we het de avond van te voren wat te bont hadden gemaakt bij onze stamkroeg Huib. Broer Corné, zijn vrouw Mia en zoontje kwamen nog snel even binnenwippen om nadere afspraken te maken over hun taken tijdens onze 5 weken durende periode van afwezigheid. Jeanine, de toenmalige vriendin van Clim die de nacht bij ons had doorgebracht, bracht ons met haar auto naar het station. En warempel, tot onze blijde verrassing verscheen daar plotseling vriend Robbert om ons uit te zwaaien. Tijdens de 2 uur durende treinreis hielden we ons onledig met het slurpen van koffie in het kader van katerbestrijding; ook enige hersengymnastiek middels de zaterdagkrant - cryptogrammen droeg er toe bij dat onze benevelde breinen bij aankomst op Schiphol weer enigermate normaal functioneerden. In de tax free-shop sloegen we een behoorlijke voorraad sterke drank (whisky en wodka) en shag (van Nelle en Drum) in. Gedwee onderwierpen we ons aan de dubbele "security check". Bij de "check" van onze eerder aan de balie afgegeven bagage bleek het handvat van Clim zijn tas kapot te zijn geraakt. Verontwaardigd ging hij verhaal halen bij het KLM - personeel, maar dat verwees hem geduldig naar Air India. In Delhi zou hij de opgelopen schade kunnen aangeven ... Het tijdstip van vertrek werd zo'n uurtje verlaat. Op verzoek van een stel Indiërs maakte Jos foto's van hen met hun Japanse automatische camera's: ons eerste contact, weliswaar in den vreemde, met de autochtonen.
Om half tien hadden we ons door de afhalende menigte gewurmd en stonden we appelsap aan een kraampje te drinken. Jos moest terug de aankomsthal in om $ 300 (travellers's cheques) te wisselen. Hij liet een Franse 'soeur' voorgaan die haast had om een aansluitende vlucht naar Calcutta te halen; zij had een pakket voor Moeder Theresa bij zich. Na enige schermutselingen met een taxichauffeur, ontdekten we uiteindelijk een bus die ons in een rotvaart naar Delhï's moderne centrum Connaught Place bracht. Toen we daar uitstapten werden we in een mum van tijd omringd door wanhopig hun best doende scootertaxichauffeurs. We gingen in zee met de meest hardnekkige van het stel (hij was trouwens ook het eerst), die ons naar een hotel in een door ons voorgestelde prijsklasse zou brengen. De tandeloze jongeman, die we alras "tandarts" doopten, dropte ons bij een hotel zo'n 3 km uit het centrum, in een soort woonwijk, maar wel nog steeds binnen de bruisende stad. Hij vroeg een spotprijs, dat wel... we wisten toen nog niet dat deze boys behoorlijke commissies opstrijken van de hotels waar zij klanten afleveren. Jos betaalde tandarts 2 Roepie, ongeveer 30 cent, en sprak met hem af dat hij ons om 5 uur 's middags kwam afhalen om de stad nader te verkennen. Het hotel "Ashoka" had airconditioning en kostte f 65 voor 2 personen. Duur naar Indiase begrippen. In ijltempo installeerden we ons, zodat we al vóór het middaguur konden beginnen met het inhalen van onze slaapachterstand. Onze tweede vakantiedag was inmiddels al half voorbij.
Dag
2
|
 |
 |
Een gemotoriseerde Sikh deed ons een goedkoop voorstel voor een tripje langs enkele bezienswaardigheden. We accepteerden zijn aanbod. Hij bracht ons naar een van de vele Sikh -tempels in Delhi; schoenen uit, handdoek of pet op hoofd uit eerbied. Clim maakt foto's in het heiligdom waar een orkest religieuze muziek ten gehore bracht. Vazir, want zo heette onze privé-gids en chauffeur, loodste ons vervolgens langs de Parlementsgebouwen, de Ministeries, het presidentiële paleis, Raj Path en India Gate. Bij Connaught Circus organiseerden we met behulp van Vazir een ander hotel, het goedkopere en centraler gelegen Plaza-hotel. Tenslotte bood de sympathieke Sikh ons thee en fris aan op zijn kosten.
 |
JANTAR MANTARAstronomisch observatorium uit de zeventiende eeuw
(Links: ClimRechts: Jos) |
 |
Om half acht stonden we op, pakten onze zaken in en bestelden kaasomeletten en koffie als ontbijt. Vazir Singh zou ons om 9 uur oppikken. Terwijl we op hem stonden te wachten werden we belaagd door trishaw wallabs die ons hun diensten opdrongen. En zowaar, een verontwaardigde "tandarts" deed ook een duit in het zakje Gelukkig arriveerde Vazir ruimschoots op tijd zodat hij ons kon ontzetten. Jos had ondertussen een voorraad koude plastic flessen mineraalwater ingeslagen. Allereerst brachten we onze tassen naar ons nieuwe hotel, waar we alvast koude biertjes bestelden en vooruit betaalden. We hadden met Vazir de route besproken en achtereenvolgens bezochten we:
Het postkantoor. Dat ging pas om 10.00 uur open, dus eerst ergens thee drinken. Op het postkantoor wekte Clim beroering en onbegrip met zijn postpakketje dat uit kleren bestond. "Wie stuurt er nou in godsnaam kleren met de post op?" zag je hun denken. Pas na veel vijven en zessen werd het pakje onder meewarig hoofdschudden van de beambte (en Vazir:) geaccepteerd. Ook Jos ondervond weerstand en wel bij het kepen van postzegels. Hij kreeg geen wisselgeld terug, dat was op, zei de ambtenaar met een uitgestreken gezicht. Jos drong echter aan en won. Een geheime la bleek een hele berg kleingeld te herbergen.
Het reisbureau. Geleid door manhaftige Sikhs. We kochten tickets voor de toeristenbus naar Agra twee dagen later.
Gandhi - memorial. De villa waar Gandhi in 1948 door een Hindoe - extremist werd neergeschoten. Zijn voetstappen waren in beton gegoten: Er waren hier maar weinig bezoekers. Zou Gandhi op de een of andere manier niet meer zo populair zijn in India?
Lodi tombes. Dit zijn grafmonumenten uit de 14e en 15e eeuw, voorlopers van de Taj Maha1 die een dikke eeuw later werd gebouwd, althans in architectonisch opzicht. Gelegen in een goed onderhouden park. Clim wordt achtervolgd door bedelende intellectueel.
Humayun's Tombe. Indrukwekkend mausoleum van een der eerste Moghul vorsten. Niet druk, geen water. Vazir blijft buiten staan wachten, liggend in zijn taxi, duttend of de krant lezend.
|
|
CLIM BIJ EEN WEINIG BEZOCHTE TOMBE VAN HUMAYUN,
|
Isa Khan's Tombe. Een van de mindere, latere machtshebbers. Het monument zag er nogal verwaarloosd uit.
Purana Qila. Ruines van één van de zeven oude Delhi's, gelegen op een hoogte vlakbij de rivier de Yamuna. Ernaast ligt de Zoo. Het fort zelf verkeert nog in een redelijke staat. Het binnen de muren gelegen Archeologisch Museum had ons, de ijskoude airconditioning uitgezonderd, bitter weinig te bieden.
Een restaurant. Vazir dacht ten onrechte dat we honger hadden. De eetzaal was echter afgeladen vol en we moesten wachten. Daar pasten we voor.
Raj Ghat. De plaats vlakbij de Yamuna waar het stoffelijk overschot van Gandhi werd gecremeerd, nu een soort heiligdom. Veel gazons, netjes verzorgd en veel Indiase bezoekers vol eerbied voor de grote man, hun Mahatma. Een stukje verderop ligt de Ghat waar Indira Gandhi's lijk ritueel werd verbrand. Haar zoon Rajiv stak er destijds de fik in.
Crafts Emporium. Een kelder vol handwerkartikelen, snuisterijen en duurdere souvenirs van stof, edelstenen, goud, zilver, houtsnijkunst, marmer, juwelen en wat dies meer zij. Alleen voor toeristen, streng bewaakt (bewapende portiers), duur maar kwalitatief betrouwbaar. We kochten er niets. We zouden nog eens terugkomen, beweerden we.Maar eigenlijk vonden we die snuisterijen te duur en we wilden er ook niet een maand lang half India mee sjouwen.
Jami Maschid. De grootste moskee van India, lag al in Old Delhi. Gebouwd in 16de eeuw door Sjah Jahan. We bezochten de achterkant,waar in verband met het Islamitische Slachtfeest, dat aanstaande was, een geitenmarkt werd gehouden. Veel armoede en een afgrijselijke stank, 0ld Delhi zelf maakte een verpletterende indruk op ons: goor, vuil, vies, etterend, zwetend, stinkend, zwerend, vuns, smerig, vettig, voos, rottend, roestend, broeierig, lawaaierig .... Hoe dan ook, onuitwisbaar.
 |
 |
Om 15.30 uur hadden we de hele trip achter de rug, we hadden nogal haast gemaakt. Het was vandaag 35 graden, gisteren was het 38 graden. Clim rekende af met Vazir en bedeelde hem met een vorstelijke fooi. De Sikh gaf ons zijn telefoonnummer voor het geval we voor ons vertrek naar Nederland nogmaals van zijn diensten gebruik wensten te maken. Hij nodigde ons zelfs uit voor zowel diner als souper. Tot half zes rustten we uit op onze kamer en dronken er een frisse fles bier ter waarde van f 2,80, inhoud 60 cl. Gezien het lage prijspeil hier duur dus. Daarna gingen we de stad inwandelen. Vaak aangeklampt door verminkten, bedelaars en vervuilde, ondervoede kinderen. We aten uitgebreid Chinees in een vrijwel klandizieloos hotel. Het smaakte opperbest; uiteraard hadden we vleesgerechten besteld. Jos rekende af met zijn American Express-creditcard.
We bleven in de buurt van Connaught Place. Bij het kopen van water stootten we hernieuwd op problemen omtrent het wisselgeld. Zolang de zon scheen had Clim overigens zijn kale kop beschermd met een zakdoek, want hij had geen pet meegenomen uit Nederland. Jos liep wel rond met pet, hij had nergens last van. We kwamen terecht op een bank in het centrale park, waar nogal wat homo's rondliepen. Clim moest daar grof verbaal geweld gebruiken om een kerel af te schudden die hem voor een zacht prijsje wilde masseren. De masseur had aanbevelingen in alle talen (ook Nederlands, wat dacht je) bij zich. Op weg naar het hotel kwamen we nog een travestiet tegen. Wat dat betreft weet ook India van wanten.
Op onze kamer werden we voorzien van de reeds door ons betaalde gekoelde biertjes. De kamerjongen bedelde om sigaretten, geld en slokken wodka en whisky. Tevens bood hij ons hasj aan ("ganja"). Voor we gingen slapen zetten we streepjes op onze flessen sterke drank, want met zo'n begerige roomboy weet je maar nooit.
 |
 |
 |
 |
Bij gebrek aan een alternatief moesten we vegetarisch ontbijten in de buurt van het hotel; we weten tot op de dag van vandaag niet wat we toen naar binnen hebben geslagen. De voortreffelijk smakende koffie vergoedde echter veel van het gemiste eetgenoegen. We wandelden op ons gemak naar Old Delhi, zo'n 2 km verderop. Onderweg ontdekten we, verdekt opgesteld in een soort tuin, een peloton ME-ers dat met karabijnen, schilden en lange, houten knuppels uitgerust wapen. Ze leken ons elk ogenblik bereid er lustig op los te meppen. Ze komen dan ook vaak tussenbeide bij godsdiensttwisten (Moslims contra Hindoes) en etnische geschillen.
Aanvankelijk had Clim enige schroom om de oude stad met zijn armetierige sloppen te betreden, maar hij vermande zich bijtijds. We belandden in de waanzinnig vervuilde Moslimwijk, waar zich minder koeien, maar des te meer geiten ophielden. Het krioelde er van het volk, dat ons licht geneigd tot vijandigheid aanstaarde. De meedogenloze zon beukte met zo'n 40 graden hitte op onze arme hoofden, vooral Clim kreeg ervan langs met zijn onbedekte schedel. Hij zocht opnieuw toevlucht tot een handdoek die hij om zijn hoofd knoopte. We hadden een vreselijke dorst gekregen, maar konden die niet lessen omdat er nergens mineraalwater te koop was. Te midden van naakte bruine kindertjes en gesluierde vrouwen bereikten we uiteindelijk de grote moskee, de Jami Masjied, waar we bij een theestalletje neerstreken. Eerst toen werden we het zweet gewaar dat tappelings langs onze ruggengraat liep. Jos zag er uit of hij slavenarbeid had verricht.
 |
 |
De grote Moskee bezochten we
op blote voeten. Hoewel we entree hadden betaald, moesten we hier en daar toch
nog roepies bijlappen, onder andere voor de beklimming van de minaret, van
waaruit we een schitterend uitzicht op de stad en het Rode Fort hadden. Het liep
tegen de middag en de zon stond al hoog aan de hemel, dus alle gelovigen lagen
in de schaduw te nietsnutten. Wij noorderlingen negeerden de eisen van de natuur
en gingen onverdroten verder met het uitputten van onze lichamen, hoewel we een
schreeuwende behoefte aan vocht hadden.
| Zittend op de trappen van de moskee maakten we kennis met Anil, een werkeloze Indiër die zijn Engels wilde oefenen en ons door de oude Hindoebuurt voerde. Het zag er beter en verzorgder uit dan bij de Moslims en gelukkig konden we veelal "de schaduw houden". Tot onze onuitsprekelijke vreugde konden we ergens ijsgekoelde flessen mineraalwater bemachtigen. Anil wees ons op allerlei Hindoeïstische details in de architectuur, her en der liepen we binnen en Clim liet zich geïnteresseerd voorlichten over de Indiase symboliek. Na een uurtje kwamen we uit op de bekende hoofdstraat Chandni Chowk, waar zich een friemelende stroom van alle mogelijke verkeersmiddelen wrong in een pandemonium van geluid en stank. Langs de kant waren kwakzalvers (onder andere orenschoonmakers!) en kappers met hun klanten bezig. We kochten er een lekkere, warm gevoerde (!) pet voor Clim en bezochten er een Sikh tempel (tabak naar binnen nemen is ten strengste verboden), waar we een warm onthaal genoten. Een vriendelijke Sikh gaf ons temidden van aangename muziek en liefelijke geurtjes een gratis toelichting op zijn geloof. |
|
Een ware verademing, dit bezoek, zeker na die zenuwslopende ervaringen buiten op straat. In een restaurant, dat door een polaire temperatuur werd gekenmerkt, trakteerden we Anil op thee. Hij wilde ons naar een souvenirshop brengen (begrijpelijk, want dan kon hij commissie van de winkelier opstrijken), maar wij hadden onze zinnen gezet op het Rode Fort.
We betraden het Rode Fort door de Lahori Poort. De uitgestrektheid van het hele complex verbaasde ons; slechts een gedeelte is voor het publiek toegankelijk. We bezochten er verschillende paleizen, kiosken en ontvangsthallen. De meeste dingen verkeerden in redelijk goede staat, jammer genoeg was er geen water te bekennen en juist op dat kostbare vocht was de aantrekkelijkheid van de siertuinen gebaseerd. Anil drentelde nog steeds langs ons op; we duldden hem alleen nog maar uit louter beleefdheid. Via de Delhi Poort verlieten we het fort. Anil begon te bedelen om geld voor de bus naar huis. We scheepten hem met 10 roepie af, te veel voor de bus, maar te weinig voor die rondleiding. Maar ja, tenslotte hadden we hem daar niet naar gevraagd. Had hij maar niet moeten liegen. Met een scooter die wél zijn meter gebruikte (vermeldenswaard, want zeker bij toeristen weigert men stelselmatig de meter aan te zetten) bereikten we tegen een uur of drie ons hotel.
 |
 |
Direct zocht onze kamerboy, die we "druif" noemden, contact met ons. Ditmaal bedelde hij om vloeitjes en extra fooi. Het aan ons beloofde bier bleek er niet te zijn, waarin we moesten berusten. We gingen een tukkie doen, maar werden voortdurend gestoord door "druif" die met allerlei smoesjes onaangekondigd de kamer in en uit bleef lopen. Nadat we de deur vergrendeld hadden.werden we met rust gelaten.
 |
 |
 |
Om half zes werden we weer
actief. Jos belde Air India om de terugreis
alvast te herbevestigen. Hij werd zeker 5 minuten letterlijk en figuurlijk aan
het lijntje gehouden; steeds opnieuw zei een stem "Hold on", maar blijkbaar had
niemand tijd om de boodschap op te nemen. Boos gooide Jos de hoorn op de haak.
Buiten liepen we tegen een muur van hitte aan, hoewel het blijkens de plassen op
straat toch even geregend moest hebben. Na de straffe airconditioning van onze
kamer was de overgang echter te groot. We namen een scooter naar de Laxmi
Naryana Tempel, in 1938 door de industriebaronnen van de Birla-familie gebouwd.
We kregen er een rondleiding opgedrongen. Clim raakte met de gids in debat over
godsdienst; toen hij de Hindoes van opportunisme begon te beschuldigen kapte Jos
wijselijk de discussie af. Donkere regenwolken pakten zich samen boven de tempel
die in lichte pasteltinten beschilderd was. We namen er nog wat boekjes mee die
we moesten betalen, de prijs was naar keuze.
 |
 |
Rondom Connaught Place waagden we ons weer eens aan vegetarisch voedsel: aardappelen en kerrie in bladerdeeg met een gloeiend hete saus. Je kunt hier eten voor een prikje. Tussentijds verbleven we nog een uurtje in ons hotel, waar "druif" ons wasgoed bracht. Hij had ook de gulp van Clim zijn broek gerepareerd, waarvoor hij dankbaar extra fooi incasseerde. Hij wist enkele koele flessen bier te voorschijn te toveren, maar het wisselgeld bleef hij verschuldigd, dat zou hij later op de avond brengen. Nou, mórgen brengen: we hebben hem nooit meer teruggezien.
Om half tien hadden we al weer honger. Tegenover ons hotel lag Nizam's Restaurant, gedreven door een ijverige Sikh-familie, waar we ons eindelijk eens tegoed konden doen aan vleesgerechten zoals loempia's gevuld met kippen-, respectievelijk schapenvlees. De zaak was op een moderne, westerse leest geschoeid, we konden er zelfs een enquêteformulier invullen over onze waardering voor de service, kwaliteit van het voedsel e.d. Het enige minpunt dat Nizam bij ons scoorde was de naar onze smaak té harde westerse muziek. We lieten er broodjes inpakken, bestemd voor de busreis naar Agra de volgende dag. Tijdens de avondwandeling voor het slapen gaan werden we regelmatig aangeklampt door bedelende sloebers. Zo ook door een klein meisje met haar naakte broertje op haar arm. Om extra medelijden op te wekken kneep zij het wicht in zijn beentje, waarop die onbedaarlijk begon te huilen. Pas daarna begon zij met haar bedelact. We gingen voor ons doen vroeg naar bed: 11.30 uur. De volgende ochtend zouden we om half zeven voor het hotel door de bus worden opgepikt.
Een fabelachtige bazaar
Het Indische Delhi leeft z'n alledaagse leven naast het Britse Delhi, dat geheel
nieuw opgericht, de hoofdstad van de Indische Federatie is geworden.
Delhi ligt op de rechteroever van de Yamuna, aan de noordwestelijke rand van de
Indo - Gangesvlakte en op het kruispunt van belangrijke verbindingswegen naar de
Ganges- en Indusvlakte, de Zee van Oman en het Himalayagebied. De huidige stad,
gesticht in de 11e eeuw, is door verscheidene stammen overheerst geweest
alvorens in de 16e eeuw zijn hoogtepunt te bereiken onder het bewind van Babur,
de grondlegger van het Mogolrijk. Ter vervanging van Calcutta werd in 1911 Delhi
tot hoofdstad van Brits - Indië uitgeroepen door de Engelsen, die bij diezelfde
gelegenheid besloten om naast de oude stad een nieuwe te bouwen: New Delhi, de
huidige hoofdstad van de Federale Republiek India. Ondanks de aanwezigheid
midden in de stad van de Jami Masjid of "Grote Moskee" (na die van Mekka de
grootste van de wereld), is het moderne Delhi over het geheel genomen een
Victoriaanse stad waarvan het middelpunt wordt gevormd door de Chandni Chowk, de
beroemde en razend drukke "Straat van het Geld", die door de aanwezigheid van
honderden winkeltjes, de grootste bazaar van het land is.
 |
 |
CIJFERS
Oppervlakte: 1500 km2 Bevolking: 8,4 miljoen inwoners (1992)
Bevolkingsdichtheid: 5600 inw./km2
BEZIENSWAARDIGHEDEN
De Grote Moskee (enorme minaret), de bibliotheek, het museum, de Parelmoskee,
het Rode Fort, het mausoleum van Sultan Ghari.
New Delhi, een nieuwe stad
New Delhi, de hoofdstad die na de Eerste Wereldoorlog door de Engelsen werd
gesticht,
is op de eerste plaats een centrum van overheidsdiensten.
BRONNEN VAN INKOMSTEN
Handelscentrum voor landbouwproducten, knooppunt van wegen en spoorwegen.
Industries textiel, voedingsmiddelen, chemie, machines. Leerlooierijen,
rubberfabrieken. Overheid.
| Tegen de zuidelijke rand van Delhi aan werd na de Eerste Wereldoorlog op initiatief van de Engelsen New Delhi gebouwd. De nieuwe hoofdstad werd op 15 februari 1931 officieel in gebruik genomen. New Delhi, dat voornamelijk als regeringscentrum fungeert, is gebouwd volgens een stedenbouwkundig plan waarvan Connaught Place en War Memorial Arch - beide als stadspark aangelegd - de spilpunten zijn. De als tuinstad ontworpen stad is gebouwd rondom Connaught Place, waar negen avenues bij elkaar komen. Kortom: een stukje Engeland midden in India. Door de onophoudelijke toestroming van nieuwkomers en de komst van duizenden Pakistaanse vluchtelingen heeft New Delhi een enorme groei doorgemaakt en heeft zich vooral in zuidwestelijke richting uitgebreid. Er is nauwelijks industrie en de kleine nijverheidsondernemingen zijn naar de rand van de stad verplaatst. |
|
KLIMAAT
Neerslag: 500 tot 700 mm per jaar. Warme zomers (35° C), zachte winters (15° C,
met minima van -4°)
WETENSWAARDIGHEDEN
New Delhi: hoofdstad van India
Regeringscentrum (federale republiek, 25 deelstaten)
Talen: Hindi, Engels, Urdu, Punjabi
Godsdiensten: hindoeïsme, Islam, sikhisme, Christendom
Munteenheid: roepie
Wijken in New Delhi: Connaught Place, War Memorial Arch, Chandni Chowk. In Old
Delhi: de Grote Moskee, de universiteit, de markt. Rivier: Yamuna / Luchthaven:
Palam Airport
|
ONZE ANDERE REISVERSLAGEN ALASKA / ARGENTINIË / AUSTRALIË / AVONTUREN / BALKANREIS / BELGIË / BELIZE / BULGARIJE / CANADA / CALIFORNIË / CHILI / CHINA / CUBA / CURAÇAO / CYPRUS / DENEMARKEN / DUITSLAND / ECUADOR / EGYPTE / ENGELAND / ESTLAND / FILIPPIJNEN / FINLAND / FOTOSITE / FRANKRIJK / GRIEKENLAND / GUATEMALA / HONGARIJE / INDIA / INDONESIË / IRAN / ISRAËL / ITALIË / JORDANIË / KRETA / KROATIË / LETLAND / LITOUWEN / MADEIRA / MALEISIË / MALLORCA / MALTA / MAROKKO / MEXICO YUCATAN / MEXICO / NEPAL / NEW YORK / NOORWEGEN / OEKRAÏNE / OEZBEKISTAN / OOSTENRIJK / PARAGUAY / PERU / POLEN / PORTUGAL / REISFOTO'S / ROEMENIË / RUSLAND / SCANDINAVIË / SICILIË / SINGAPORE / SLOVENIË / SLOWAKIJE / SPANJE / SRI LANKA / SYRIË / THAILAND / TSJECHIË / TUNESIË / TURKIJE / UNESCO - SITE / URUGUAY / USA / WERELDERFGOED / ZUID-AFRIKA / ZWEDEN |
