|
Bretagne en Normandië
De dagen daarna verliepen een beetje in een soort gewapende vrede, maar toen we
eenmaal in Bretagne gearriveerd waren (we overbrugden het hele eind door
Midden - Frankrijk in één ruk ’s nachts), stonden we weer ‘on speaking terms’. We
bezochten de Mont Saint Michel, maar gezien de hoge entreeprijs lieten we het
museum en het klooster links liggen. We staken het schiereiland van Normandië
over en settelden ons op een camping nabij Honfleur. Daar bezochten we het
schilderachtige haventje en waren de biertjes op de terrassen in ieder geval
betaalbaar. ’s Avonds ouwehoerde ik een tijdje met het jonge meisje bij de
receptie van de camping. Paul was jaloers, want hij kon het gesprek en de
grapjes nauwelijks volgen. Toen we later weer enkele weken terug waren in Nederland
ontving ik een briefkaart uit Honfleur met allerlei romantische teksten,
blijkbaar had ik toch veel indruk gemaakt op het receptiemeisje.
Mont Saint Michel
Rare jongens, die Bretonnes. De geestelijke vaders van Astérix en Obelix -
Uderzo en Goscinny- situeerden hun 'onoverwinnelijke Gallische dorpjes'
niet voor niets in het huidige Bretagne. Nog altijd is dit een land van
échte mannen en vrouwen. Met Keltisch bloed in hun aderen en knoestige
koppen, gelooid door de zilte Atlantische zeewind. Het maakt Bretagne tot
de meest on-Franse streek van Frankrijk. En misschien ook wel tot de
interessantste. Deze route begint met een stukje smokkelwerk: bij de
wereldberoemde Mont Saint Michel, 'de piramide van de zee', om Victor Hugo
te citeren. Waarom smokkelen? Geografisch gezien ligt de rotsberg namelijk
in Normandië. Maar het is zó dichtbij Bretagne dat je er een Bretonse
autoroute zonder schaamtegevoel kunt laten beginnen. Bezoek de abdij
heuvel bij voorkeur héél vroeg of héél laat om de toeristenzwermen te
omzeilen. En dan: Bretagne in.
De lange geschiedenis van Mont-SaintMichel zou teruggaan tot 708, het
jaar dat Aubert, bisschop van Avranches, op de Mont-Tombe een heiligdom
ter ere van de Aartsengel laat bouwen dat al snel tot een groot
bedevaartsoort zal uitgroeien. In de 10de eeuw vestigen Benedictijnen zich
in de abdij en wordt lager een dorp gebouwd, dat in de 14de eeuw tot aan
de voet van de rots strekt.
Mont - Saint Michel is echter ook een militaire vesting, die tijdens de
Honderdjarige Oorlog onneembaar blijkt te zijn. De wallen en versterkingen
bieden weerstand aan alle Engelse aanvallen en de plaats wordt dan ook een
symbool van de nationale eenheid.
Na de ontbinding van de religieuze gemeenschap tijdens de Franse revolutie
wordt de abdij tot in 1863 als een gevangenis gebruikt.
De abdij werd in 1874 tot historisch monument verklaard en grondig
gerestaureerd. Sinds die tijd wordt de hele plaats onophoudelijk
gerenoveerd en de moderne bezoeker kan een prachtige abdij ontdekken, die
in de Middeleeuwen als het hemelse Jeruzalem op aarde, een afspiegeling
van het paradijs, werd beschouwd. Sinds 1979 staat Mont - Saint - Michel
op de lijst van het werelderfgoed van UNESCO. |
 |
 |
BAAI VAN MONT-
SAINT-MICHEL
Lengte Baai
van Mont-Saint-Michel 100 km - Diepte baai bij vloed 15 m -
Ouderdom 70.000 jaar
De brede
Baai van Mont-Saint-Michel aan de Atlantische kust bij Normandië
heeft het spectaculairste getij van Europa. Twee keer per dag
stroomt 100 miljoen m3 zeewater de baai in en dan
weer terug. Victor Hugo vergeleek – met enige dichterlijke
vrijheid – de snelheid van het water met een galopperend
renpaard. Bij vloed wint de zee terrein met een snelheid van
meer dan 1 m per seconde en bereikt hij diepten van tot 15 m.
Het ebben is een langzamere, minder gewelddadige gebeurtenis,
waarbij het water zich over 18 km terugtrekt.
Het getij
laat elk jaar grote hoeveelheden sediment achter, waardoor de
zeebodem jaarlijks 3 mm hoger wordt.
Dolfijnen
en zeehonden leven in de baai, dus kijk ernaar uit als u een
bezoekje brengt. De baai is ook beroemd om zijn oesters, die
worden geserveerd in enkele van de beste visrestaurants van
Frankrijk. De kust met zijn moerassen, zandduinen en kliffen is
het woongebeid van veel soorten zeevogels, waaronder de alk (of
petit pingouin in het Frans, naar de gelijkenis met een
pinguïn). De baai heeft zijn naam te danken aan het rotsachtige
eiland net buiten de kust, dat via een verhoogde weg met het
vasteland in verbinding staat. |
Spitfire boven greppel
De volgende morgen ging Paul opnieuw in de fout toen hij het hoge gras langs een
greppel negeerde. Ik had hem nog zo gewaarschuwd, maar hij wuifde mijn
tegenwerpingen weg en zette de Spitfire toch achteloos achteruit. Hij reed half
de greppel in; gelukkig bleef de auto op de rand steken, maar de achterwielen
draaiden in de lucht rond. Natuurlijk was ik toen degene die hulp moest gaan
halen. Dat lukte op de camping, een viertal gespierde Franse mannetjesputters
met tattoos zou dat klusje wel even klaren, waarschijnlijk waren het Bretonse
zeelui. Ze verhieven zich van hun ligstoelen en luchtmatrassen, stroopten hun
mouwen op en sjorden met
vereende krachten en veel bombarie de balancerende Spitfire weer op het droge.
Ze waren erg trots op hun prestatie en ik wist niet goed hoe ik ze moest
bedanken, dus draaide ik maar zware sjekkies van Nelle voor hun.
|
HONFLEUR
PAREL VAN DE NORMANDISCHE KUST
Velen vinden dit de leukste haven van heel Normandië. Het stadje dankt
zijn faam aan de leistenen daken, haar Vieux Bassin en haar
zondagsschilders. Je kunt er flaneren langs de haven, door nauwe straatjes
en oude, pittoreske wijken die sinds de negentiende eeuw weinig veranderd
zijn. Ze zijn vaak vereeuwigd op schilderijen destijds, onder andere door
Eugène Boudin die uit deze buurt afkomstig was.
Het Vieux Bassin werd in de 17e eeuw door Colbert (de bekende Franse
minister en econoom). De haven is omringd door hoge, smalle huizen. Aan de
ingang ligt Le Lieutenant, een soort bolwerk en de Porte de Caen, het
enige restant van de oude stadsmuur. |
NORMANDIË
(Frans: La Normandie) is een (natuurlijke) regio in Noordwest - Frankrijk, gelegen
langs het Kanaal tussen Picardië en Bretagne. Het is een historische Franse
provincie, die bestaat uit de regio's Haute - Normandie aan de benedenloop van de
Seine en het westelijker gelegen Basse - Normandie inclusief het schiereiland
Cotentin. Tot Haute - Normandie behoren de departementen Seine-Maritime en Eure,
terwijl Basse - Normandie bestaat uit de departementen Orne, Calvados en nog
een.
|
BOCAGE LANDSCHAP
Het coulissenlandschap (in het Frans: de bocage) bedekt
ongeveer drie/vijfde van Normandië. Met zijn onregelmatige perceeltjes,
beplant met peren- en appelbomen, met zijn door hagen in vakken verdeelde
weiden krijgt het landschap een bepaalde aantrekkelijkheid. Ook de
talrijke holle wegen bepalen er het wat mysterieuze karakter. Zonder de
vele hagen zou er geen bocage zijn. De boeren en andere bewoners (met name
die er van toerisme moeten leven) zijn er als de dood voor
ruilverkavelingen, die zouden het landschap net zoals bij ons in Nederland
definitief verwoesten. |
  
|
