ZWITSERLAND
| Dag 15 Woensdag 18 juli: Morges Lausanne - Bern – Sissach 205 km |
BERN
Om 9 uur stonden we op. De Spanjolen stonden al op het punt om te vertrekken. We waren erg duf. We deden eerst inkopen in de campingwinkel. Hier bleek weer eens dat Zwitserland best een duur land is om op vakantie te gaan. Voor we vertrokken namen we een frisse duik in het Meer. Het water was erg koud, maar daar stoorde alleen Sjaak zich aan. Hij volstond het om een half uur te weifelen voor hij van de rotsen af durfde te duiken. We keerden al gauw terug en namen als ontbijt gebakken eieren. Het tarief van de camping bleek vrij hoog te zijn. Jos S. moest er zijn laatste francs voor bij elkaar schrapen.
ONZE CAMPING IN ZWITSERLAND
 |
 |
In het volgende dorp was het dus weer wisselen geblazen. Op weg naar Bern kozen we weer voor de Autobahn. We vorderden gestaag. Het landschap was vlak en de befaamde bergen zagen we slechts in de verte als grijze, kolossale contouren. Halfweg bezochten we een restaurant. We wilden een kleinigheid eten, maar dit werd uiteindelijk een kompleet maal met Jägerschnitzel, Goulashsoep, Gourmetsteak en vele pinten. Jos S. liet zijn twee jongere concurrenten eens te meer zijn hielen zien op de flipperkast. De rekening was erg gepeperd: in totaal moesten we in Nederlands geld omgerekend f 120, betalen! Tot Bern zou Sjaak achter het stuur van de auto kruipen. Hij voldeed best, hoewel er af en toe wat onzekerheid in zijn reacties te bespeuren was. Dat lag echter aan de automaat, beweerde hij.
 |
 |
In Bern aangekomen gebruikten we een parkeermeter. We maakten een wandeling door de stad. Het was er best sfeervol, maar had geen grote allures. Op straat werd geschaakt (Maxi-Schach geheten). We wierpen een blik op de benedenstad, bewonderden de vele mooie gevels en maakten foto's, onder anderen bij het Berenmonument. Toen we de weg naar Bazel vroegen, bleek de informant een Hollander te zijn. Hij verstond slecht Duits, zag ons nummerbord en krijste olijk: "Verrek, vraag het dan in het Nederlands!”
 |
 |
 |
Bij Sissach gingen we van de Autobahn af. Enkele kilometers verderop vonden we een miezerig campinkje, gesitueerd rondom een boerderij. In de keuken kon je verse eieren, verse melk, bier en brood verkrijgen. Het waren eenvoudige plattelandsmensen. Deze inkopen waren dan ook gelukkig niet duur. Jos M. was drie dagen aan de racekak geweest. Hij was er nu van verlost, maar had zijn aandoening aan Jos S. overgedaan. We liepen een heuvel op, maar bergbeklimmen bleek niet aan ons besteed te zijn. Na 300 meter stonden onze kuitspieren al strak als kabeltouwen en hadden we last van krampverschijnselen. Daarom gingen we maar lezen bij de tent. Een langs de tent lopend beekje diende als koelmachine voor onze onafscheidelijk flessen bier. Jammer genoeg werden we lastig gevallen door ontelbare, bloeddorstige insecten. Jos S. had ondertussen een pedagogisch onderhoud met een 14-jarig Zwitsers jongetje. Het gesprek begon over strips en eindigde over de ordeproblematiek van de huidige leerkrachten in het voortgezet onderwijs en over de selectiecriteria die bij de schoolkeuze in Zwitserland worden aangelegd. Het kereltje zat op een Mittelschule. Hij was goed bij voor zijn leeftijd. 's Avonds vereerden we de plaatselijke herberg (Im Wilden Mann) met een bezoek. We namen daar de aantekeningen over onze reiservaringen nogmaals door. In een rozige stemming kropen we in onze afzonderlijke slaapzakken. Jos S. en Sjaak ledigden eerst nog een aantal flessen uit het snel vliedende stroompje.
 |
 |
