|
|
ELZAS
HET LAND VAN DE CHOUCROUTE
In Nancy maakten we weer van de autoroute gebruik. In een mum van tijd waren we in Metz. We stopten enige keren om uit te rusten. In Thionville aangekomen, vrij vroeg, hadden we heel wat moeite om de camping te vinden. Jos S. was er eens zeven jaar geleden geweest, maar hij kon zich een en ander niet meer zo goed herinneren. Het was destijds midden in de nacht geweest. Na enige omzwervingen en na misleid te zijn door het bordje "auberge de jeunesse", waarbij een tent en een dennenboom stond, ontdekten we de camping, onooglijk klein, naast de oever van de Moezel. Terwijl Jos S. wachtte op de campingbeheerder, zetten de twee anderen alvast de tent vlakbij de ingang op. Jos S. had beloofd een etentje te zullen bekostigen. Er zou niet naar de prijs gekeken worden. Hij informeerde naar een goed restaurant bij de eigenaresse. Even later waren we met de auto op weg naar een hotel-restaurant in een dorpje in de buurt. De naam: "Aux Champs Fleuris'. Menu; 2 x rauwkost (crudités), 1 jambon de pays (Ardenner ham), 2 entrecótes (lendenbiefstuk), 1 tournedos (biefstuk van de haas), 2 plats de fromage, 1 coupe de glace (ijs), 2 bouteilles Côtes de Rhône (wijn) en 2 cognac (aperitief). Totale kosten Fr. frs. 181. Veel en goed eten, maar met matige bediening. Toch eigenlijk gezien het gebodene geen prijs.
We flipperden er nog wat, dronken bier en gingen weer terug. We waren een beetje murw gegeten. Vroeg in bed (12 uur).
Een korte dag, want we waren tegen de avond al thuis. Terwijl Jos M. en Sjaak de tent afbraken en een en ander in orde brachten (schoonmaken e.d.), ging Jos S. de stad in om kranten, eten en drinken in te kopen. Er was namelijk geen kampwinkel voor handen. De camping zelf was spotgoedkoop, terecht want er werd weinig tot geen comfort geboden. Voor we definitief onze laatste rit begonnen, ging Jos S. zijn overgebleven francs opmaken aan ansichtkaarten, allerlei gekke etenswaar (kangoeroesoep, kwartels, speciale wijn, ingewandenworst, druivenbladeren met gehakt, etc.) en rookartikelen (Gauloises en Gitanes). Jos M. bleef in de auto wachten. liet duurde echter zo lang, dat hij door een politiesurveillant werd weggejaagd op zijn stekkie, waar het verboden te parkeren was. Toen Sjaak en Jos terug kwamen was er geen Ford Capri te bekennen. Jos had verder ook nog een beurs, kaas en cadeautjes voor zijn moeder gekocht. Sjaak moest ook wat voor thuis hebben, maar ik geloof dat hij toen niet geslaagd is. Hij is zoals gewoonlijk erg besluiteloos.
Onderweg waren we tamelijk stil. De wegen waren goed en de reis vlotte prima. Alleen de auto stonk naar kaas, hetgeen Jos M. zijn reisgenoten niet in dank af nam. Aan de grenzen werden we niet gecontroleerd. In de buurt van Luik kon natuurlijk niks meer mis gaan. Hier kenden we de omgeving en de autowegen. In Roermond aangekomen werd eerst Jos S. bij zijn huis afgezet, samen met zijn bagage. 's Avonds kwamen we weer bij elkaar in onze stamkroeg , werden verhalen verteld, goede Amstel pils gedronken en een stevig partijtje gebiljart.
|